Gênesis 42

Tjukurpa Palya (PJT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Palu Josephaku mama, tjiḻpi panya Jacobanya ngura panya Kainanta nyinangi katja panya tjuṯatjara. Ka ngura nyara palula kuḻu ailuru puḻka mulapa ngaṟangi.
1 Jacó, sabendo que havia trigo no Egito, disse aos seus filhos: "Por que estais olhando uns para os outros?
2 Ka Jacobalu kulinu ngura panya Itjipala mai puḻka ngarinytja munu katja tjuṯangka wangkangu, “Awai! Nyaakula nyangatja kawaṟurira nyinara puṯu kulini? Wanyuya ara ngura Itjipalakutu. Nyara palula kunyu mai puḻka ngarinyi. Ankulaya payamilala. Palu kuwarila ngura nyangaku mukuringkula nyinara mai wiyangka uwankara ilunyi.”
2 Eu soube que há trigo no Egito. Descei lá e comprai-o para nós; poderemos assim viver e escaparemos à morte."
3 — ausente —
3 E os dez irmãos de José desceram ao Egito para comprar trigo.
4 — ausente —
4 Jacó não deixou partir com seus irmãos Benjamim, irmão de José, "com medo, pensava ele, de que lhe acontecesse alguma desgraça."
5 Kaya kuṯa tjuṯa aṉangu kutjupa tjuṯangka tjunguringkula anu Itjipalakutu maikitja, munuya rawa ankula ngula wirkanu ngura panya palula.
5 Os filhos de Israel chegaram, pois, no meio de uma multidão de outros para comprar víveres, porque a fome reinava na terra de Canaã.
6 — ausente —
6 José era o governador de toda a região, e era ele quem vendia o trigo a todo o mundo. Desde sua chegada, os irmãos de José prostraram-se diante dele com o rosto por terra.
7 — ausente —
7 José reconheceu-os imediatamente, mas, comportando-se com eles como um estrangeiro, disse-lhes com rudeza: "Donde vindes?" "Da terra de Canaã, responderam eles, para comprar víveres."
8 — ausente —
8 Foi assim que José reconheceu a seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Palu Josephanya tjanampa ninti munu pupakatinyangka nyakula kuliningi, “Panya ngayuluṉa iritilpi mai wiita tjukurmaṟa tjakultjunangi nyanga alatjirinytjaku.” Munu alatji kuliṟa wangkangu, “Nyura tjinguṟu nguntinytjurira pitjangu maikitja-palku ngura nyangatja para-nyakula maḻaku ankula nyurampa mayatjangka wangkara warmaḻarira nganaṉanya pitjala pungkunytjikitjampa.”
9 E lembrava-se dos sonhos que tivera outrora a respeito deles; disse-lhes: "Vós sois espiões: viestes explorar os pontos fracos do país."
10 Kaya kuṯa panya tjuṯangku nguḻu-nguḻungku wangkangu, “Wiya, nganaṉa pitjangu nyuntula mai payamilantjikitja kutju.
10 "Não, meu senhor, responderam, teus servos vieram comprar víveres.
11 Nganaṉa uwankara kuṯaṟara kuṯaṟara mama kutjutja, munula kura nyanga puṟunypa kulilpai wiya palyanyku nyinapai.”
11 Somos todos filhos dum mesmo pai, somos gente honesta; teus servos não são espiões."
12 Ka Josephalu piṟukuṯu wangkangu, “Wiya, nyura pitjangu ngura nyanga nganampa para-nyakula ankula ngula warmaḻarira maḻaku pitjala nganaṉanya pungkunytjikitja.”
12 "Não é verdade -, disse-lhes ele, viestes explorar os pontos fracos do país."
13 Kaya paluṟu tjana piṟuku wangkangu, “Wiya! Nganaṉa nyanga alatji-alatjiṯu nyinanyi kuṯaṟara kuṯaṟara mama kutjutja ngura panya Kainanta. Panya ngaṉmanypala nyinangi 12, ka nganampa maḻanypa kutjupa ngaṉmanypa wiyaringu, kalampa maḻanypa maḻatja kutju ngurangka nyinanyi mamangka.”
13 Eles responderam: "Somos doze irmãos, filhos dum mesmo pai, na terra de Canaã. O mais novo está agora em casa de nosso pai, o outro já não existe."
14 Ka piṟuku Josephalu wangkangu, “Wiya, panya ngaṉmanytjuṉa wangkangu nyurala nguntinytjurira pitjanytja. Nyura tjinguṟu pitjangu nganampa manta nyakunytjatjanungku ankula ma-wangkara maḻaku pitjala nganaṉanya pungkunytjikitja.
14 José disse-lhes: "É bem como eu disse: sois espiões.
15 Tjinguṟu nyura tjukaṟurungku wangkanyi, munta tjinguṟu nyura ngunti wangkanyi, palu arkaṉiṉa nyuranya kuwari. Panya nyura wangkangi nyurampa maḻanypa ngurangka nyinanytja. Ka paluṟu ngura nyangaku pitjanyangka kutjuṉa nyakula mulamularingkuku. Palulanguṟu kutjuṉa nyuranya wantir'iyalku ankunytjaku nyurampa ngurakutu. Mulamulangkuṉa nyurala wangkanyi, panya mayatja Piiṟaluṉi tjunu mayatja ngura nyangaku. Ka nyura nyinara paṯanma ngura nyangangka nyurampa maḻanypa pitjanytjaku.
15 Sereis, aliás, postos à prova: pela vida do faraó, não saireis daqui antes que tenha vindo vosso irmão mais novo.
16 Kaṉa kutju nyuralanguṟu wangkara iyalku palunya ankula mantjiṟa ngalya-katinytjaku. Palu nyura kutjupa tjuṯa nyinaku tjailangka unngu paṯaṟa, munu nyurampa maḻanypa wirkankunyangka kutju pakalku. Ka paluṟu pitjanyangka kutjuṉa nyuranya kulilku tjukaṟurungku wangkanytja. Palu paluṟu pitjanytja wiyangkampaṉa nyuranya ngukalku nguntinytjurira ngura nyangaku pitjanytja. Alatjiṉa mulapa kulilku paluṟu pitjanytja wiyangka.”
16 Mandai um de vós buscá-lo; enquanto isso, ficareis prisioneiros. Vossas palavras serão assim provadas, e veremos se dissestes a verdade. Do contrário, pela vida do faraó, sois espiões!"
17 — ausente —
17 E mandou metê-los numa prisão durante três dias.
18 — ausente —
18 No terceiro dia, José disse-lhes: "Fazei isto, e vivereis, porque sou cheio do temor a Deus.
19 — ausente —
19 Se sois gente de bem, que um dentre vós fique detido em prisão; e os outros partam levando o trigo para alimentar vossas famílias.
20 Munuya palula maḻangka nyura wati panya nyurampa maḻanypa ngalya-kati ngayulakutu. Kaṉa palunya nyakula mulapa kulilku nyura panya wangkanytja, munuṉa palulanguṟu nyuranya pungkuwiyangku wantiku, munuṉa wati panya tjailangka nyinanytjanya pakaltjingalku.” Kaya paluṟu tjana kuliṟa uwanmanu.
20 Trazei-me então vosso irmão mais novo, para que eu possa verificar a verdade de vossas palavras, e não morrereis." Foi o que fizeram.
21 Munuya Josephaku wangka kuliṟa tjananku wangkangi wangka tjanampangku nyanga alatji, “Munta-uwa panya nganaṉa iritilpi nganampa maḻanypa wati kutjupa tjuṯangka tjalamilaṉu, ka tjinguṟu palulanguṟu Godalu nganaṉanya wantir'iyaṉi alatjirinytjaku. Panya iriti Josephalu nganaṉanya alpamilantjaku puṯu wangkangi, kala kuliṟa wantingi munula ngaḻṯuringkunytja wiyangku ungu. Ka palula maḻangka wiyaringu, ngaḻṯutjara. Kalanya aṟa panya palulanguṟu tjinguṟu Godalu kuwari wantir'iyaṉi.”
21 Disseram uns aos outros: "Em verdade, expiamos o crime cometido contra o nosso irmão, porque víamos a angústia de sua alma quando ele nos suplicava, e não o escutamos! Eis por que veio sobre nós esta desgraça!"
22 Ka kuṯa puḻkangku Rupintu wangkangu, “Panya puṯuṉa nyurala wangkangu pungkuwiyangku wantinytjaku, ka nyura ngayunya kulilwiyangku alatjiṯu wantingu. Kala nyangatja nganampa ngapartjilta utiringanyi nganaṉa ngapartji ilunytjaku.”
22 "Não vos tinha eu dito, disse-lhes Rubem, para não pecardes contra o menino? Não quisestes ouvir-me, e eis agora que nos é reclamado o seu sangue!"
23 Nyanga alatjiyanku wangkangi Josephala miṟangka wangka ngurpangka-palku. Panya Josephalu wati kutjupawanungku tjanala wangkangi wangka Itjipanya nguraṟangku, ka wati paluṟu ngapartji tjanala tjakultjunangi wangka tjanampangku. Palu Josephalu tjananya kulinu uwankara tjana irititja kuliṟa wangkanyangka, kayanku watarkungku ngaṟala alatjiṯu wangkangi Josephala wangka ngurpangka-palku.
23 Ora, não sabiam que José os compreendia, porque lhes tinha falado por meio de um intérprete.
24 Ka paluṟu kuliṟa nyakunytjaku-tawara tjukutjuku ma-paṯuringkula ulangi. Munu palula maḻangka ulara wiyaringkula maḻaku pitjala wati tjaultjingka wangkangu palumpa kuṯa ini Tjimiyannga witiṟa ruupangka karpintjaku. Ka Rupinta tjanala miṟangka paluṟu Tjimiyannga karpiṟa tjailangka katira tjarpatjunu, panya kuṯa kutjupa tjuṯa ankunyangka maḻaringkula nyinanytjaku.
24 E José afastou-se deles para chorar. Voltou em seguida e falou-lhes; e escolheu Simeão, ao qual mandou prender na presença deles.
25 Palula maḻangka Josephalu palumpa waṟka tjuṯangka wangkangu palumpa kuṯa tjuṯaku yakutja tjuṯa mantjiṟa mai panya uṉinypa yakutjangka tjaalyngaṟatjunkunytjaku. Munu piṟuku wangkangu mani panya kuṯa tjuṯangku maiku ungkunytja kampangkaṯu maḻakungku yakutjangka tjarpatjunkunytjaku maingka tjungu. Munu mai kutjupa antjakiku kuḻu tjunkunytjaku wangkangu tjanampa. Kaya mulapa waṟka tjuṯangku alatjiṉu.
25 José ordenou depois que se enchessem de trigo os seus sacos, e que se pusesse o dinheiro de cada um em seu saco de viagem, e também que se lhes dessem provisões para o caminho: assim foi feito.
26 Kaya kuṯa tjuṯangku yakutja panya maitjara tjuṯa tangkiyingka utitjuṟa karpi-karpiṟa ma-pakaṉu.
26 Eles carregaram o trigo sobre os seus jumentos e partiram.
27 Munuya ankula mungartjirira ngura tjunu. Ka kuṯa kutjungku yakutja kutju araltjanu tangkiyi mai ungkunytjikitjangku. Munu aḻaṟa nyangu mani panya paluṟu mai payamilantja maingka katu ngarinyangka.
27 Na estalagem, abrindo um deles o seu saco para dar de comer ao seu jumento, viu que o seu dinheiro estava na boca do saco.
28 Munu nyakula urulyaraṟa wangkangu, “Pitjalaya nyawa. Mani panya ngayulu mai payamilantja nyangatja ngarinyi yakutjangka.”
28 "Devolveram-me o meu dinheiro, disse ele aos seus irmãos; ei-lo aqui no meu saco!" Desfaleceu-se-lhes o coração, e, tomados de espanto, disseram uns aos outros: "Que é isto que Deus nos fez?"
29 Munuya ngarira tjiṉṯuringkula ma-pakaṉu ngura Kainantakutu. Munuya ankula ankula ngurangka wirkanu palumpa tjanampa mamangka. Munuya palula tjakultjunu uwankara nyanga alatji,
29 Voltaram para junto de Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe nestes termos tudo o que lhes tinha acontecido:
30 “Nganaṉa panya ankula ma-wirkanu wati Itjipaku mayatjangka. Kalanya mirpaṉ-mirpaṉṯu puntuṟa wangkangi, ‘Nyura tjinguṟu nguntinytjurira pitjangu ngura nyangaku.’
30 "O homem que governa o país nos falou asperamente e nos tomou por espiões.
31 Kala wangkangu, ‘Wiya, nganaṉa nguntinytjurira pitjanytja wiya. Nganaṉa wati palya tjuṯa, tjukaṟuru nyinapai.
31 Dissemos-lhe que éramos gente honesta, e não espiões;
32 Nganaṉa nyanga alatji nyinanyi kuṯaṟara kuṯaṟara mama kutjutja ngura panya Kainanta. Panya ngaṉmanypala nyinangi 12, ka nganampa maḻanypa kutjupa ngaṉmanypa wiyaringu, kalampa maḻanypa maḻatja kutju mamangka nyinanyi ngurangka.’ Alatjila wangkangi wati panya mayatja palula.
32 que éramos doze irmãos, filhos dum mesmo pai, dos quais um já não existia mais, e o mais novo estava no momento com nosso pai, na terra de Canaã.
33 “Ka nganaṉa wangkanyangka paluṟu kuliṟa puṯu mulamularingangi munu alatji wangkangu, ‘Kuwariṉa nyuranya arkaṉi. Tjinguṟu nyura ngunti wangkanyi, tjinguṟu nyura mulamulangku wangkanyi. Palu kutju uti nyuralanguṟu ngayula nyinama, kaya mai mantjiṟa ma-kati nyurampa walytja tjuṯakutu panya tjana tjinguṟu paḻtjatjiratja nyinanyi.
33 O governador do país disse-nos: por isso reconhecerei se sois gente de bem: deixai junto de mim um de vossos irmãos, levai o trigo que precisais para alimentar vossas famílias, e parti.
34 Palulanguṟu nyurampa maḻanypa panya maḻatja mulapa ngayulakutu ngalya-kati. Ka nyura katinyangka kutju ngayulu nyuranya wati tjukaṟuru kulilku, munuṉa palulanguṟu wantir'iyalku nyurampa panya kuṯa tjailangka nyinanytja nyurala tjungu ankunytjaku. Ka nyura palya ngura Itjipala nyinara mai payamilalku ngurakutu katinytjikitjangku.’ Nyanga alatji nganaṉala wangkangi wati panya Itjipaku mayatjangku.”
34 Conduzir-me-eis então vosso irmão mais novo: assim saberei que não sois espiões, mas gente honesta. Eu vos devolverei então vosso irmão, e podereis negociar no país."
35 Palulanguṟuya yakutja panya maitjara tjuṯa mantjinu piṯi puḻka mai ngaripaingka aḻaṟa tjutintjikitjangku. Munuya kutju kutjungku aḻaṟa nyangu mani panya paluṟu tjana mai payamilantja maingka katu ngarinyangka. Munuya nyakula puṯu kuliṟa mama kuḻu puḻkaṟa nguḻuringangi. |src="CO00737b.tif" size="col" loc="p" ref="42:35"
35 E, esvaziando os seus sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um se encontrava em seu saco. Quando eles e seu pai viram seu dinheiro, tiveram medo.
36 Ka mamangku kuliṟa tjanala wangkangu, “Nyaaku nyura mukuringanyi ngayuku tjitji tjuṯa kawalinkuntjikitja? Panya ngaṉmanypa Josephanya ankula wiyaringu, ka Tjimiyannga kuwari wiyaringu, ka nyura kuwari mukuringanyi Pintjimannga ma-katinytjikitja. Kaṉa ngayulu ngaḻṯutjara puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurinyi.” Alatji Jacobalu wangkangi.
36 Jacó disse-lhes: "Vós me tirais os meus filhos! José já não existe, Simeão tampouco, e quereis me tomar ainda Benjamim! Tudo vem cair sobre mim!"
37 Ka kuṯa panya puḻkangku Rupintu wangkangu mamangka, “Ngayunyaṉi Pintjimannga ungkul'iyala, kaṉa puḻkaṟa aṯunymanama munuṉa ngula maḻakungku ngalya-kati nyuntulakutu. Palu ngayulu maḻakungku katinytja wiyangkampan ngayuku katja kutjara palya iluntananyi.”
37 Rubem disse-lhe: "Tira a vida aos meus dois filhos, se eu não te reconduzir Benjamim! Confia-o a mim: eu to reconduzirei."
38 Ka Jacobalu wangkangu, “Wiya, ngayulu ngayuku katja nyuntula puṯu iyaṉi, panya palumpa kuṯa ngunytju kutjutja ngaṉmanypa wiyaringu, ka nyangatja paluṟu kuwari kutju nyinanyi. Kaṉa palulanguṟu puṯu ma-iyaṉi ankunytjaku kutjupangku pungkunytjaku-tawara. Panya ngayuluṉa tjiḻpi mulapa munu nyanga paluṟu ankula ilunyangkaṉa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira iluku.”
38 "Meu filho, tornou Jacó, não descerá convosco, porque seu irmão morreu, e só resta ele. Se lhe acontecesse um acidente nesta viagem que ides fazer, faríeis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.