Gênesis 42
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Palu Josephaku mama, tjiḻpi panya Jacobanya ngura panya Kainanta nyinangi katja panya tjuṯatjara. Ka ngura nyara palula kuḻu ailuru puḻka mulapa ngaṟangi.
1 Quando Jacó soube que no Egito havia cereais, disse a seus filhos: “Por que vocês estão aí parados, olhando uns para os outros?
2 Ka Jacobalu kulinu ngura panya Itjipala mai puḻka ngarinytja munu katja tjuṯangka wangkangu, “Awai! Nyaakula nyangatja kawaṟurira nyinara puṯu kulini? Wanyuya ara ngura Itjipalakutu. Nyara palula kunyu mai puḻka ngarinyi. Ankulaya payamilala. Palu kuwarila ngura nyangaku mukuringkula nyinara mai wiyangka uwankara ilunyi.”
2 Ouvi dizer que há cereais no Egito. Desçam até lá e comprem cereais em quantidade suficiente para nos mantermos vivos. Do contrário, morreremos”.
3 — ausente —
3 Então os dez irmãos mais velhos de José desceram ao Egito para comprar cereais.
4 — ausente —
4 Mas Jacó não deixou Benjamim, o irmão mais novo de José, ir com eles, pois tinha medo de que algum mal lhe acontecesse.
5 Kaya kuṯa tjuṯa aṉangu kutjupa tjuṯangka tjunguringkula anu Itjipalakutu maikitja, munuya rawa ankula ngula wirkanu ngura panya palula.
5 Os filhos de Jacó chegaram ao Egito junto com outros para comprar mantimentos, porque também havia fome em Canaã.
6 — ausente —
6 Uma vez que José era governador do Egito e o encarregado de vender cereais a todos, foi a ele que seus irmãos se dirigiram. Quando chegaram, curvaram-se diante dele com o rosto no chão.
7 — ausente —
7 José reconheceu os irmãos de imediato, mas fingiu não saber quem eram e lhes perguntou com aspereza: “De onde vocês vêm?”. “Da terra de Canaã”, responderam eles. “Viemos comprar mantimentos.”
8 — ausente —
8 Embora José tivesse reconhecido seus irmãos, eles não o reconheceram.
9 Palu Josephanya tjanampa ninti munu pupakatinyangka nyakula kuliningi, “Panya ngayuluṉa iritilpi mai wiita tjukurmaṟa tjakultjunangi nyanga alatjirinytjaku.” Munu alatji kuliṟa wangkangu, “Nyura tjinguṟu nguntinytjurira pitjangu maikitja-palku ngura nyangatja para-nyakula maḻaku ankula nyurampa mayatjangka wangkara warmaḻarira nganaṉanya pitjala pungkunytjikitjampa.”
9 José se lembrou dos sonhos que tivera a respeito deles muitos anos antes e lhes disse: “Vocês são espiões! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
10 Kaya kuṯa panya tjuṯangku nguḻu-nguḻungku wangkangu, “Wiya, nganaṉa pitjangu nyuntula mai payamilantjikitja kutju.
10 “Não, meu senhor!”, responderam eles. “Seus servos vieram apenas para comprar mantimentos.
11 Nganaṉa uwankara kuṯaṟara kuṯaṟara mama kutjutja, munula kura nyanga puṟunypa kulilpai wiya palyanyku nyinapai.”
11 Somos todos irmãos, membros da mesma família. Somos homens honestos, meu senhor, e não espiões!”
12 Ka Josephalu piṟukuṯu wangkangu, “Wiya, nyura pitjangu ngura nyanga nganampa para-nyakula ankula ngula warmaḻarira maḻaku pitjala nganaṉanya pungkunytjikitja.”
12 Mas José insistiu: “São espiões, sim! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
13 Kaya paluṟu tjana piṟuku wangkangu, “Wiya! Nganaṉa nyanga alatji-alatjiṯu nyinanyi kuṯaṟara kuṯaṟara mama kutjutja ngura panya Kainanta. Panya ngaṉmanypala nyinangi 12, ka nganampa maḻanypa kutjupa ngaṉmanypa wiyaringu, kalampa maḻanypa maḻatja kutju ngurangka nyinanyi mamangka.”
13 Eles disseram: “Senhor, na verdade, nós, seus servos, éramos doze irmãos, todos filhos de um homem que vive na terra de Canaã. Nosso irmão mais novo está em casa com o pai, e um de nossos irmãos já não está conosco.”
14 Ka piṟuku Josephalu wangkangu, “Wiya, panya ngaṉmanytjuṉa wangkangu nyurala nguntinytjurira pitjanytja. Nyura tjinguṟu pitjangu nganampa manta nyakunytjatjanungku ankula ma-wangkara maḻaku pitjala nganaṉanya pungkunytjikitja.
14 José, porém, continuou a insistir: “Como eu disse, vocês são espiões!
15 Tjinguṟu nyura tjukaṟurungku wangkanyi, munta tjinguṟu nyura ngunti wangkanyi, palu arkaṉiṉa nyuranya kuwari. Panya nyura wangkangi nyurampa maḻanypa ngurangka nyinanytja. Ka paluṟu ngura nyangaku pitjanyangka kutjuṉa nyakula mulamularingkuku. Palulanguṟu kutjuṉa nyuranya wantir'iyalku ankunytjaku nyurampa ngurakutu. Mulamulangkuṉa nyurala wangkanyi, panya mayatja Piiṟaluṉi tjunu mayatja ngura nyangaku. Ka nyura nyinara paṯanma ngura nyangangka nyurampa maḻanypa pitjanytjaku.
15 Mas há uma forma de verificar sua história. Juro pela vida do faraó que vocês só deixarão o Egito quando seu irmão mais novo vier para cá.
16 Kaṉa kutju nyuralanguṟu wangkara iyalku palunya ankula mantjiṟa ngalya-katinytjaku. Palu nyura kutjupa tjuṯa nyinaku tjailangka unngu paṯaṟa, munu nyurampa maḻanypa wirkankunyangka kutju pakalku. Ka paluṟu pitjanyangka kutjuṉa nyuranya kulilku tjukaṟurungku wangkanytja. Palu paluṟu pitjanytja wiyangkampaṉa nyuranya ngukalku nguntinytjurira ngura nyangaku pitjanytja. Alatjiṉa mulapa kulilku paluṟu pitjanytja wiyangka.”
16 Um de vocês deve buscá-lo. Os outros ficarão presos aqui. Então veremos se sua história é verdadeira ou não. Pela vida do faraó, se não tiverem um irmão mais novo, saberei com certeza que são espiões”.
17 — ausente —
17 Então José os colocou na prisão por três dias.
18 — ausente —
18 No terceiro dia, José lhes disse: “Sou um homem temente a Deus. Façam o que direi e viverão.
19 — ausente —
19 Se são mesmo homens honestos, escolham um de seus irmãos para continuar preso. Os demais podem voltar para casa com cereais para seus parentes que estão passando fome.
20 Munuya palula maḻangka nyura wati panya nyurampa maḻanypa ngalya-kati ngayulakutu. Kaṉa palunya nyakula mulapa kulilku nyura panya wangkanytja, munuṉa palulanguṟu nyuranya pungkuwiyangku wantiku, munuṉa wati panya tjailangka nyinanytjanya pakaltjingalku.” Kaya paluṟu tjana kuliṟa uwanmanu.
20 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo. Com isso, provarão que estão dizendo a verdade e não morrerão”. Eles concordaram e,
21 Munuya Josephaku wangka kuliṟa tjananku wangkangi wangka tjanampangku nyanga alatji, “Munta-uwa panya nganaṉa iritilpi nganampa maḻanypa wati kutjupa tjuṯangka tjalamilaṉu, ka tjinguṟu palulanguṟu Godalu nganaṉanya wantir'iyaṉi alatjirinytjaku. Panya iriti Josephalu nganaṉanya alpamilantjaku puṯu wangkangi, kala kuliṟa wantingi munula ngaḻṯuringkunytja wiyangku ungu. Ka palula maḻangka wiyaringu, ngaḻṯutjara. Kalanya aṟa panya palulanguṟu tjinguṟu Godalu kuwari wantir'iyaṉi.”
21 conversando entre si, disseram: “É evidente que estamos sendo castigados por aquilo que fizemos a José tanto tempo atrás. Vimos sua angústia quando ele implorou por sua vida, mas nós o ignoramos. Por isso estamos nesta situação difícil”.
22 Ka kuṯa puḻkangku Rupintu wangkangu, “Panya puṯuṉa nyurala wangkangu pungkuwiyangku wantinytjaku, ka nyura ngayunya kulilwiyangku alatjiṯu wantingu. Kala nyangatja nganampa ngapartjilta utiringanyi nganaṉa ngapartji ilunytjaku.”
22 Rúben disse: “Não lhes falei que não pecassem contra o rapaz? Mas vocês não quiseram me ouvir. Agora, temos de prestar contas pelo sangue dele!”.
23 Nyanga alatjiyanku wangkangi Josephala miṟangka wangka ngurpangka-palku. Panya Josephalu wati kutjupawanungku tjanala wangkangi wangka Itjipanya nguraṟangku, ka wati paluṟu ngapartji tjanala tjakultjunangi wangka tjanampangku. Palu Josephalu tjananya kulinu uwankara tjana irititja kuliṟa wangkanyangka, kayanku watarkungku ngaṟala alatjiṯu wangkangi Josephala wangka ngurpangka-palku.
23 Não sabiam, porém, que José os entendia, pois falava com eles por meio de um intérprete.
24 Ka paluṟu kuliṟa nyakunytjaku-tawara tjukutjuku ma-paṯuringkula ulangi. Munu palula maḻangka ulara wiyaringkula maḻaku pitjala wati tjaultjingka wangkangu palumpa kuṯa ini Tjimiyannga witiṟa ruupangka karpintjaku. Ka Rupinta tjanala miṟangka paluṟu Tjimiyannga karpiṟa tjailangka katira tjarpatjunu, panya kuṯa kutjupa tjuṯa ankunyangka maḻaringkula nyinanytjaku.
24 José se afastou dos irmãos e começou a chorar. Quando se recompôs, voltou a falar com eles. Escolheu Simeão e mandou amarrá-lo diante dos demais.
25 Palula maḻangka Josephalu palumpa waṟka tjuṯangka wangkangu palumpa kuṯa tjuṯaku yakutja tjuṯa mantjiṟa mai panya uṉinypa yakutjangka tjaalyngaṟatjunkunytjaku. Munu piṟuku wangkangu mani panya kuṯa tjuṯangku maiku ungkunytja kampangkaṯu maḻakungku yakutjangka tjarpatjunkunytjaku maingka tjungu. Munu mai kutjupa antjakiku kuḻu tjunkunytjaku wangkangu tjanampa. Kaya mulapa waṟka tjuṯangku alatjiṉu.
25 Em seguida, José ordenou que seus servos enchessem de cereais os sacos que os irmãos haviam trazido e, em segredo, devolvessem o pagamento, colocando o dinheiro na boca de cada saco. Também mandou que lhes dessem mantimentos para a viagem, e assim fizeram.
26 Kaya kuṯa tjuṯangku yakutja panya maitjara tjuṯa tangkiyingka utitjuṟa karpi-karpiṟa ma-pakaṉu.
26 Os irmãos colocaram os sacos de cereal sobre seus jumentos e partiram de volta para casa.
27 Munuya ankula mungartjirira ngura tjunu. Ka kuṯa kutjungku yakutja kutju araltjanu tangkiyi mai ungkunytjikitjangku. Munu aḻaṟa nyangu mani panya paluṟu mai payamilantja maingka katu ngarinyangka.
27 Contudo, quando um deles abriu a bagagem a fim de pegar cereal para seu jumento, encontrou o dinheiro na boca do saco.
28 Munu nyakula urulyaraṟa wangkangu, “Pitjalaya nyawa. Mani panya ngayulu mai payamilantja nyangatja ngarinyi yakutjangka.”
28 “Vejam só!”, exclamou para seus irmãos. “Devolveram meu dinheiro; está aqui no saco!” O coração deles desfaleceu e, tremendo, disseram uns aos outros: “O que Deus fez conosco?”.
29 Munuya ngarira tjiṉṯuringkula ma-pakaṉu ngura Kainantakutu. Munuya ankula ankula ngurangka wirkanu palumpa tjanampa mamangka. Munuya palula tjakultjunu uwankara nyanga alatji,
29 Quando os irmãos chegaram à casa de Jacó, seu pai, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo que havia acontecido com eles.
30 “Nganaṉa panya ankula ma-wirkanu wati Itjipaku mayatjangka. Kalanya mirpaṉ-mirpaṉṯu puntuṟa wangkangi, ‘Nyura tjinguṟu nguntinytjurira pitjangu ngura nyangaku.’
30 Disseram: “O homem que governa o país falou conosco asperamente e nos acusou de sermos espiões em sua terra,
31 Kala wangkangu, ‘Wiya, nganaṉa nguntinytjurira pitjanytja wiya. Nganaṉa wati palya tjuṯa, tjukaṟuru nyinapai.
31 mas nós lhe garantimos: ‘Somos homens honestos, e não espiões.
32 Nganaṉa nyanga alatji nyinanyi kuṯaṟara kuṯaṟara mama kutjutja ngura panya Kainanta. Panya ngaṉmanypala nyinangi 12, ka nganampa maḻanypa kutjupa ngaṉmanypa wiyaringu, kalampa maḻanypa maḻatja kutju mamangka nyinanyi ngurangka.’ Alatjila wangkangi wati panya mayatja palula.
32 Somos doze irmãos, filhos do mesmo pai. Um de nossos irmãos já não está conosco, e o mais novo está em casa com nosso pai, na terra de Canaã’.
33 “Ka nganaṉa wangkanyangka paluṟu kuliṟa puṯu mulamularingangi munu alatji wangkangu, ‘Kuwariṉa nyuranya arkaṉi. Tjinguṟu nyura ngunti wangkanyi, tjinguṟu nyura mulamulangku wangkanyi. Palu kutju uti nyuralanguṟu ngayula nyinama, kaya mai mantjiṟa ma-kati nyurampa walytja tjuṯakutu panya tjana tjinguṟu paḻtjatjiratja nyinanyi.
33 “Então o homem que governa o país disse: ‘Saberei com certeza se vocês são homens honestos da seguinte forma: deixem um de seus irmãos comigo e voltem para casa levando cereais para seus parentes que estão passando fome.
34 Palulanguṟu nyurampa maḻanypa panya maḻatja mulapa ngayulakutu ngalya-kati. Ka nyura katinyangka kutju ngayulu nyuranya wati tjukaṟuru kulilku, munuṉa palulanguṟu wantir'iyalku nyurampa panya kuṯa tjailangka nyinanytja nyurala tjungu ankunytjaku. Ka nyura palya ngura Itjipala nyinara mai payamilalku ngurakutu katinytjikitjangku.’ Nyanga alatji nganaṉala wangkangi wati panya Itjipaku mayatjangku.”
34 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo e saberei que são homens honestos, e não espiões. Então eu lhes devolverei seu irmão, e vocês poderão negociar livremente nesta terra’”.
35 Palulanguṟuya yakutja panya maitjara tjuṯa mantjinu piṯi puḻka mai ngaripaingka aḻaṟa tjutintjikitjangku. Munuya kutju kutjungku aḻaṟa nyangu mani panya paluṟu tjana mai payamilantja maingka katu ngarinyangka. Munuya nyakula puṯu kuliṟa mama kuḻu puḻkaṟa nguḻuringangi. |src="CO00737b.tif" size="col" loc="p" ref="42:35"
35 Ao esvaziarem os sacos, viram que dentro de cada um havia uma bolsa com o dinheiro do pagamento pelos cereais. Os irmãos e o pai ficaram apavorados quando viram as bolsas de dinheiro.
36 Ka mamangku kuliṟa tjanala wangkangu, “Nyaaku nyura mukuringanyi ngayuku tjitji tjuṯa kawalinkuntjikitja? Panya ngaṉmanypa Josephanya ankula wiyaringu, ka Tjimiyannga kuwari wiyaringu, ka nyura kuwari mukuringanyi Pintjimannga ma-katinytjikitja. Kaṉa ngayulu ngaḻṯutjara puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurinyi.” Alatji Jacobalu wangkangi.
36 Jacó disse: “Vocês estão tirando meus filhos de mim! José se foi, Simeão não está aqui, e agora querem levar Benjamim também. Tudo está contra mim!”.
37 Ka kuṯa panya puḻkangku Rupintu wangkangu mamangka, “Ngayunyaṉi Pintjimannga ungkul'iyala, kaṉa puḻkaṟa aṯunymanama munuṉa ngula maḻakungku ngalya-kati nyuntulakutu. Palu ngayulu maḻakungku katinytja wiyangkampan ngayuku katja kutjara palya iluntananyi.”
37 Então Rúben disse ao pai: “Se eu não trouxer Benjamim de volta, o senhor pode matar meus dois filhos. Eu me responsabilizo por ele e prometo trazê-lo de volta”.
38 Ka Jacobalu wangkangu, “Wiya, ngayulu ngayuku katja nyuntula puṯu iyaṉi, panya palumpa kuṯa ngunytju kutjutja ngaṉmanypa wiyaringu, ka nyangatja paluṟu kuwari kutju nyinanyi. Kaṉa palulanguṟu puṯu ma-iyaṉi ankunytjaku kutjupangku pungkunytjaku-tawara. Panya ngayuluṉa tjiḻpi mulapa munu nyanga paluṟu ankula ilunyangkaṉa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira iluku.”
38 Jacó, porém, respondeu: “Meu filho não descerá com vocês. Seu irmão José morreu, e Benjamim é tudo que me resta. Se alguma coisa acontecesse com ele na viagem, vocês me mandariam velho e infeliz para a sepultura”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.