Gênesis 39
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Ka panya Itjumailku pakaḻipitingku Josephanya katira manta ngura kutjupangka Itjipala ma-ungu wati kutjupa manikitjangku wati ini Putipanya. Ka wati panya paluṟu mayatja tjukutjuku nyinangi tjaultji tjuṯaku. Tjaultji nyara paluṟu tjana panya mayatja Piiṟaku ngura aṯunymaṟa anga-kanyilpai.|src="CO00712B.TIF" size="col" loc="p" ref="39:1"
1 José foi levado ao Egito; e Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda, egípcio, comprou-o da mão dos ismaelitas que o haviam levado para lá.
2 Ka Josephanya wati panya Putipaku ngurangka nyinangi munu ngura pala palula wiṟuṟa palumpa waṟkaringi, panya Mayatja Godalu palunya puḻkaṟa alpamilannyangka.
2 Mas o Senhor era com José, e ele tornou-se próspero; e estava na casa do seu senhor, o egípcio.
3 Ka Putipalu nyakula kulinu, “Munta, mulapa Godalu palunya alpamilaṉi ngayuku tjukaṟuru wiṟuṟa waṟkarinytjaku.”
3 E viu o seu senhor que Deus era com ele, e que fazia prosperar em sua mão tudo quanto ele empreendia.
4 Munu paluṟu palumpa puḻkaṟa pukuḻarira wangkangu waḻi ulytja uwankara palumpa aṯunymaṟa kanyintjaku.
4 Assim José achou graça aos olhos dele, e o servia; de modo que o fez mordomo da sua casa, e entregou na sua mão tudo o que tinha.
5 Ka palulanguṟu Godalu Putipaku wiṟuṟa palyaningi Josephalawanungku. Ka palumpa ngura waḻi uwankara palya alatjiṯu ngaṟangi, ka palumpa kaanangka mai puḻka pakaningi.
5 Desde que o pôs como mordomo sobre a sua casa e sobre todos os seus bens, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; e a bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto na casa como no campo.
6 Ka Putipalu nyakula puḻkaṟa mulapa Josephaku pukuḻaringu munu palunya tjunu palumpa kutjupa kutjupa uwankara kanyintjaku. Munu paluṟu aṯunymaṟa uwankara palumpa kulintja wiyangku mai kutju kuliningi palumpa ngurangka pitjala ngalkuntjikitjangku.
6 Potifar deixou tudo na mão de José, de maneira que nada sabia do que estava com ele, a não ser do pão que comia. Ora, José era formoso de porte e de semblante.
7 Ka palulanguṟu Putipaku kuringku nyangangi munu nyakula nyaḻiringangi palumpa. Munu kutjupa-aṟa nyakula Josephala wangkangu, “Wai, nyuntu ngali ngariku?”
7 E aconteceu depois destas coisas que a mulher do seu senhor pôs os olhos em José, e lhe disse: Deita-te comigo.
8 — ausente —
8 Mas ele recusou, e disse à mulher do seu senhor: Eis que o meu senhor não sabe o que está comigo na sua casa, e entregou em minha mão tudo o que tem;
9 — ausente —
9 ele não é maior do que eu nesta casa; e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porquanto és sua mulher. Como, pois, posso eu cometer este grande mal, e pecar contra Deus?
10 Palu minyma paluṟu rawangku tjapiningi tjiṟirpi kutjupa tjiṟirpi kutjupa Josephanya palula tjunguringkunytjaku. Palu paluṟu kuliṟa alatjiṯu wantingi rawangku.
10 Entretanto, ela instava com José dia após dia; ele, porém, não lhe dava ouvidos, para se deitar com ela, ou estar com ela.
11 Munu palulanguṟu Josephanya tjiṟirpi kutjupa uṟilta waṟkarinytjatjanu waḻi unngu ngapartji waṟkarinytjikitja tjarpangu. Ka aṉangu panya waḻi unngu waṟkaripai tjuṯa wiya ngaṟangi.
11 Mas sucedeu, certo dia, que entrou na casa para fazer o seu serviço; e nenhum dos homens da casa estava lá dentro.
12 Palu minyma panya Putipaku kuri kutju unngu nyinangi munu paluṟu Josephanya nyakula pakaṟa ma-waṯaparaṟa upukuta witiṟa wangkangu, “Josepha! Wiṟun mulapa! Yaaltjin kulini? Ngarimali.” |src="CO00716B.TIF" size="col" loc="p" ref="39:12"
12 Então ela, pegando-o pela capa, lhe disse: Deita-te comigo! Mas ele, deixando a capa na mão dela, fugiu, escapando para fora.
13 Ka minyma panya paluṟu upukuta kutju mantjiṟa kanyiṟa puḻkaṟa mirpaṉaringu.
13 Quando ela viu que ele deixara a capa na mão dela e fugira para fora,
14 — ausente —
14 chamou pelos homens de sua casa, e disse-lhes: Vede! meu marido trouxe-nos um hebreu para nos insultar; veio a mim para se deitar comigo, e eu gritei em alta voz;
15 — ausente —
15 e ouvigiu-se para ela no caminho, e disse: Vem, deixa-me deixou, aqui a sua capa e fugiu, escapando para fora.
16 Munu paluṟu upukuta panya kanyiningi Putipaku paṯaṟa.
16 Ela guardou a capa consigo, até que o senhor dele voltou a casa.
17 Munu Putipanya ngurangka wirkankunyangka nyakula piṟuku wangkangu ngunti, “Wati panya Iipuṟungkuṉi kuraṉu nyuntumpa panya waṟkangku. Paluṟuṉi pitjala witiṉu watarku nyinanyangka ngarilyinkunytjikitjangku.
17 Então falou-lhe conforme as mesmas palavras, dizendo: O servo hebreu, que nos trouxeste, veio a mim para me insultar;
18 Palu ngayuluṉatju puḻkaṟa mirangu, ka paluṟu upukuta nyangatja wantikatira wirtjapakaṉu.”
18 mas, levantando eu a voz e gritando, ele deixou comigo a capa e fugiu para fora.
19 Ka Putipanya kuliṟa puḻkaṟa mirpaṉaringu Josephaku.
19 Tendo o seu senhor ouvido as palavras de sua mulher, que lhe falava, dizendo: Desta maneira me fez teu servo, a sua ira se acendeu.
20 Munu wati tjaultji tjuṯangka wangkangu witiṟa katira tjailangka tjarpatjunkunytjaku. Tjaila nyara palula panya mayatja Piiṟalu wati kuralpai tjuṯa tjarpatjunkupai. Kaya pala palula Josephanya tjarpatjunu. |src="CO00718B.TIF" size="col" loc="p" ref="39:20"
20 Então o senhor de José o tomou, e o lançou no cárcere, no lugar em que os presos do rei estavam encarcerados; e ele ficou ali no cárcere.
21 Palu Mayatja Godalu palunya tjaila unngu nyinanyangka wiṟuṟa aṯunymanangi. Kanku paluṟu pukuḻpa alatjiṯu nyinangi palya mulapa. Ka tjailaku mayatjangku palunya nyangangi pukuḻpa nyinanyangka munu palumpa pukuḻaringu.
21 O Senhor, porém, era com José, estendendo sobre ele a sua benignidade e dando-lhe graça aos olhos do carcereiro,
22 Munu palulanguṟu palunya tjunu wati nyara tjailangka nyinanytja tjuṯa aṯunymankunytjaku. Ka tjananya uwankara para-nyakupai, wati panya Josephalu.
22 o qual entregou na mão de José todos os presos que estavam no cárcere; e era José quem ordenava tudo o que se fazia ali.
23 Ka tjailaku panya mayatja puḻkangku wantingu Josephalu uwankara kanyintjaku panya Mayatja Godanya Josephala tjungu nyinangi. Munu palunya nintiningi tjukaṟuru wiṟuṟa waṟkarinytjaku, ka uwankara palya alatjiṯu ngaṟangi Josephalu kanyinnyangka.
23 E o carcereiro não tinha cuidado de coisa alguma que estava na mão de José, porquanto o Senhor era com ele, fazendo prosperar tudo quanto ele empreendia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.