Gênesis 35
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 Ka Godalu Jacobanya wangkangu, “Pakaṟa ara ngura nyara Pitjultakutu, munu nyara palula nguraṟarira nyinama. Munu pitjilpa puḻka palyala ngayunya waḻkuntjikitjangku, panya nyara palula ngayulu nyuntula utiringu nyuntu Iitjuku nguḻu kumpiṟa wirtjapakannyangka.”
1 Deus disse a Jacó: — Levante-se, vá para Betel e habite ali. Faça ali um altar ao Deus que lhe apareceu quando você fugia do seu irmão Esaú.
2 Ka palulanguṟu Jacobalu palumpa walytja uwankarangka wangkangu munu aṉangu palumpa waṟkaripai tjuṯangka kuḻu nyanga alatji, “Waṉiraya wiyala pala god ngalypa-ngalypa tjuṯa nyura panya tjanampa nguranguṟu mantjintjatjanungku. Munuyanku puntu uwankara paltjiṟa mantara kuwaritjangka tjarpa nyura kampa kutjuparira kura panya tjanalanguṟu mantjintjatjanu palyaringkunytjikitjangku.
2 Então Jacó disse à sua família e a todos os que estavam com ele: — Joguem fora os deuses estranhos que há no meio de vocês, purifiquem-se e troquem de roupa.
3 Palulanguṟulanku ngura nyangatja wantikati munula ara Pitjultakutu. Kaṉa ngura nyara palula Godanya waḻkuntjikitjangku pitjilpa puḻka palyalku, panya God nyara paluṟuṉi ngalkinu ngayula kura wirkankunyangka, munu paluṟu ngayula tjungu tiṯutjara ngaṟangi ngayulu para-pitjalinkunyangka.”
3 Vamos nos preparar e ir para Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Kaya palulanguṟu god panya ngalypa-ngalypa uwankara Jacobanya ungu tjana kanyintjatjanungku, munuya pinangka manguṟi-manguṟi tjuṯa kanyintjatjanungku kuḻu ungangi Jacobanya. Ka paluṟu uwankara tjuṉutjunu puṉu waṯa puḻkangka itingka tawunu pala Tjikimala itingka.
4 Então deram a Jacó todos os deuses estranhos que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas. E Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Munuya palulanguṟu Jacobanya tjana palumpa aṉangu tjuṯa kuḻu ma-pakaṉu. Kaya tawunu ititja ititjangka aṉangu nyinanytja tjuṯangku tjananya ankunyangka nyakula puḻkaṟa mulapa nguḻuringangi, munuya tjananya pikangku waṉalwiyangku wantingu. Alatjiya nguḻuringkula wantingi panya Godalu tjananya miṟal-miṟalpa puḻkangku katinyangka.
5 Quando eles partiram, o terror de Deus invadiu as cidades vizinhas, e não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Kaya Jacobanya tjana ankula ankula wirkanu ngura panya palula ini Latjala panya ini kutjupa Pitjulnga manta nyara Kainanta.
6 Assim, Jacó chegou a Luz, chamada Betel, que fica na terra de Canaã, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Ka nyara palula Jacobalu pitjilpa puḻka palyaṉu munu ngura nyara palunya ininu “God panya Pitjulku”, panya ngura nyara palula Godanya palula utiringu paluṟu Iitjulanguṟu wirtjapakannyangka.
7 E edificou ali um altar. E àquele lugar deu o nome de El-Betel, porque ali Deus havia se revelado a ele quando estava fugindo do seu irmão.
8 Ka nyara palula minyma panya Ripikanya puḻkantjanya ilungu ini panya Tipuṟanya. Kaya palunya katira tjuṉutjunu ngura nyara Pitjulta uḻpaṟira puṉu waṯa puḻkangka itingka. Munuya palulanguṟu puṉu palunya ininu “Puṉungka Ulanytjanya”.
8 Débora, a ama de Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 Ka Jacobanya ngura Kainanta maḻaku wirkankunyangka Godanya piṟuku palula utiringu munu palunya pukuḻmanu.
9 Depois que Jacó havia retornado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez e o abençoou.
10 Alatji paluṟu pukuḻmaṟa wangkangu, “Nyuntu panya ini Jacobanya nyinangi, palu kuwariṉanta ini ‘Israelnga’ wangkanyi.” Alatji palunya Godalu kampa kutjupaṟa ini tjunu.
10 Deus disse a ele: — Você se chama Jacó, mas o seu nome não será mais Jacó; o seu nome será Israel. E lhe deu o nome de Israel.
11 Munu panya palunya wangkangu, “Ngayuluṉa God panya Witulya Puḻkanya, uwankarangka waintarinytja. Ka nyuntu tjitji tjuṯa mulapa kanyilku, kaya palula tjanalanguṟu nyuntumpa walytja ma-tjuṯa mularariku maḻatja maḻatja munuya ngura kutjupa kutjupa tjuṯangka nyinara waṉalku. Munuya kutjupatjara maḻatja maḻatja mayatja puḻkaringkula nyinaku.
11 Disse-lhe mais: — Eu sou o Deus Todo-Poderoso; seja fecundo e multiplique-se; uma nação e multidão de nações sairão de você, e reis procederão de você.
12 Kaṉa manta panya Aipuṟamanya pulanya Isaacanya ungkunytjitja nyuntunya ngapartji piṟuku ungkuku nyuntumpa walytja tjuṯa kuḻu maḻatja maḻatja.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque darei também a você e, depois de você, à sua descendência.
13 Munu alatji wangkara wiyaringkula Godalu palunya wantikatingu.
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe havia falado.
14 Ka palulanguṟu Jacobalu apu puḻka mantjiṟa ngura pala palula ngaṟatjunu Godalu palula wangkanytjitja rawangku kulintjikitjangku. Munu paluṟu wainangka uwilangka kuḻu apu palunya kurpiṟa miḻmiḻmanu aṉangu tjuṯangku nyakula Godanya kulintjaku.
14 Então Jacó pôs uma coluna de pedra no lugar onde Deus havia falado com ele e derramou uma libação e azeite sobre ela.
15 Munu ngura palunya ininu “Pitjulnga” panya.
15 Ao lugar onde Deus lhe havia falado, Jacó deu o nome de Betel.
16 Kaya palulanguṟu Jacobanya tjana ngura Pitjultanguṟu ma-pakaṉu, munuya anangi ngura ini Ipuṟatjalakutu. Ka Jacobaku kuri Raitjilnga muṯi paku anangi munu palulanguṟu iṯi wirkankunytjaku ilaringkunyangka paluṟu nyinakatingu tjitji kanyintjikitja. Nyangatja Ipuṟatjala wirkankunytja wiya kuwaripaṯuya nguṟurpa nyinangi. Ka minyma nyara paluṟu paku puḻkangku puṯu nguwantu iṯi kanyiningi.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, Raquel deu à luz um filho, num parto que foi muito difícil.
17 Munu paluṟu ma-walykuringu nguwanpa pakuringkula. Ka minyma palula tjungu nyinanytjalu wangkangu Raitjilta, “Nguḻuringkunytja wiya, nyangatja tjitji nyiṯayira wirkanu.”
17 Em meio às dores, a parteira disse a Raquel: — Não tenha medo, pois você ainda terá este filho.
18 Palu Raitjilnga panya waṯalpi ilunytjikitja ngaringi, munu kutju-aṟa ngaalymaṟa palumpa katja ininu Pinuninya. Ka maḻangka mamangku ini kutjupa tjunu Pintjimannga.
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu ao filho o nome de Benoni. Mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Ka palulanguṟu wiyaringu iṯiku panya ngunytju, kaya palunya tjuṉutjunu nguṟurpa ngura ini Ipuṟatjaku iwarangka itingka. (Ngura nyara paluṟu panya ngaṉmanypa ini “Ipuṟatjanya” ngaṟangi, palu maḻangkaya ininu “Bethlehemanya”.)
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Ka Jacobalu apu mantjiṟa ngaṟatjunu ngura pala palula Raitjilnga kulintjikitjangku, ka puḻi pala paluṟu kuwari ngaṟanyi alatjiṯu aṉangu tjuṯangku nyakula minyma panya palunya kulintjaku.|src="CO00685B.TIF" size="col" loc="p" ref="35:20"
20 Jacó levantou uma coluna sobre a sepultura de Raquel. Essa é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Munu Jacobanya tjana ma-pakaṉu munuya ankula ngura ini Mikitala Iitala waintaṟa ngura tjunkula nyinangi.
21 Então Israel partiu e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Ka ngura nyara palula nyinaralpi Jacobaku katjangku Rupintu palumpa mamaku kuringka Pilala tjunguringkula ngaringu panya maḻa aḻṯinytjala. Ka Jacobalu kuliṟa puḻkaṟa mirpaṉaringu.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, Rúben foi e se deitou com Bila, concubina de seu pai. E Israel ficou sabendo disso. Eram doze os filhos de Israel.
23 Panya Liyalu kanyinu Rupinnga (panya katja ngaṉmanyitja), Tjimiyannga, Levinya, Judah-nya, Itjakanya, Tjipulunnga tjananya.
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Ka Raitjiltu kanyinu Josephanya pulanya Pintjimannga.
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Ka Raitjilku minyma waṟkaripaingku Pilalu kanyinu Dannga pulanya Napatalinya.
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Ka Liyaku minyma waṟkaripaingku Tjilpalu kanyinu Kaatanya, Atjanya pulanya. Panya katja nyanga palunya tjananya Jacobalu utinu ngura nyara Mitjupu-taimiyala.
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Ka palulanguṟu Jacobanya anu palumpa mama Isaacalakutu ngura panya Mamaṟailakutu Ipuṟanta itingka, panya ngura nyara paluṟu Aipuṟamanya pula Isaacanya nyinanytjitja.
27 Jacó veio a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 Os dias da vida de Isaque foram cento e oitenta anos.
29 — ausente —
29 Após uma longa velhice, Isaque expirou e morreu, sendo reunido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.