Gênesis 35
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Ka Godalu Jacobanya wangkangu, “Pakaṟa ara ngura nyara Pitjultakutu, munu nyara palula nguraṟarira nyinama. Munu pitjilpa puḻka palyala ngayunya waḻkuntjikitjangku, panya nyara palula ngayulu nyuntula utiringu nyuntu Iitjuku nguḻu kumpiṟa wirtjapakannyangka.”
1 Depois disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; e faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da face de Esaú, teu irmão.
2 Ka palulanguṟu Jacobalu palumpa walytja uwankarangka wangkangu munu aṉangu palumpa waṟkaripai tjuṯangka kuḻu nyanga alatji, “Waṉiraya wiyala pala god ngalypa-ngalypa tjuṯa nyura panya tjanampa nguranguṟu mantjintjatjanungku. Munuyanku puntu uwankara paltjiṟa mantara kuwaritjangka tjarpa nyura kampa kutjuparira kura panya tjanalanguṟu mantjintjatjanu palyaringkunytjikitjangku.
2 Então disse Jacó à sua família, e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no meio de vós, e purificai-vos e mudai as vossas vestes.
3 Palulanguṟulanku ngura nyangatja wantikati munula ara Pitjultakutu. Kaṉa ngura nyara palula Godanya waḻkuntjikitjangku pitjilpa puḻka palyalku, panya God nyara paluṟuṉi ngalkinu ngayula kura wirkankunyangka, munu paluṟu ngayula tjungu tiṯutjara ngaṟangi ngayulu para-pitjalinkunyangka.”
3 Levantemo-nos, e subamos a Betel; ali farei um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia, e que foi comigo no caminho por onde andei.
4 Kaya palulanguṟu god panya ngalypa-ngalypa uwankara Jacobanya ungu tjana kanyintjatjanungku, munuya pinangka manguṟi-manguṟi tjuṯa kanyintjatjanungku kuḻu ungangi Jacobanya. Ka paluṟu uwankara tjuṉutjunu puṉu waṯa puḻkangka itingka tawunu pala Tjikimala itingka.
4 Entregaram, pois, a Jacó todos os deuses estranhos, que tinham nas mãos, e as arrecadas que pendiam das suas orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Munuya palulanguṟu Jacobanya tjana palumpa aṉangu tjuṯa kuḻu ma-pakaṉu. Kaya tawunu ititja ititjangka aṉangu nyinanytja tjuṯangku tjananya ankunyangka nyakula puḻkaṟa mulapa nguḻuringangi, munuya tjananya pikangku waṉalwiyangku wantingu. Alatjiya nguḻuringkula wantingi panya Godalu tjananya miṟal-miṟalpa puḻkangku katinyangka.
5 Então partiram; e o terror de Deus sobreveio às cidades que lhes estavam ao redor, de modo que não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Kaya Jacobanya tjana ankula ankula wirkanu ngura panya palula ini Latjala panya ini kutjupa Pitjulnga manta nyara Kainanta.
6 Assim chegou Jacó à Luz, que está na terra de Canaã {esta é Betel}, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Ka nyara palula Jacobalu pitjilpa puḻka palyaṉu munu ngura nyara palunya ininu “God panya Pitjulku”, panya ngura nyara palula Godanya palula utiringu paluṟu Iitjulanguṟu wirtjapakannyangka.
7 Edificou ali um altar, e chamou ao lugar El-Betel; porque ali Deus se lhe tinha manifestado quando fugia da face de seu irmão.
8 Ka nyara palula minyma panya Ripikanya puḻkantjanya ilungu ini panya Tipuṟanya. Kaya palunya katira tjuṉutjunu ngura nyara Pitjulta uḻpaṟira puṉu waṯa puḻkangka itingka. Munuya palulanguṟu puṉu palunya ininu “Puṉungka Ulanytjanya”.
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho, ao qual se chamou Alom-Bacute.
9 Ka Jacobanya ngura Kainanta maḻaku wirkankunyangka Godanya piṟuku palula utiringu munu palunya pukuḻmanu.
9 Apareceu Deus outra vez a Jacó, quando ele voltou de Padã-Arã, e o abençoou.
10 Alatji paluṟu pukuḻmaṟa wangkangu, “Nyuntu panya ini Jacobanya nyinangi, palu kuwariṉanta ini ‘Israelnga’ wangkanyi.” Alatji palunya Godalu kampa kutjupaṟa ini tjunu.
10 E disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó; não te chamarás mais Jacó, mas Israel será o teu nome. Chamou-lhe Israel.
11 Munu panya palunya wangkangu, “Ngayuluṉa God panya Witulya Puḻkanya, uwankarangka waintarinytja. Ka nyuntu tjitji tjuṯa mulapa kanyilku, kaya palula tjanalanguṟu nyuntumpa walytja ma-tjuṯa mularariku maḻatja maḻatja munuya ngura kutjupa kutjupa tjuṯangka nyinara waṉalku. Munuya kutjupatjara maḻatja maḻatja mayatja puḻkaringkula nyinaku.
11 Disse-lhe mais: Eu sou Deus Todo-Poderoso; frutifica e multiplica-te; uma nação, sim, uma multidão de nações sairá de ti, e reis procederão dos teus lombos;
12 Kaṉa manta panya Aipuṟamanya pulanya Isaacanya ungkunytjitja nyuntunya ngapartji piṟuku ungkuku nyuntumpa walytja tjuṯa kuḻu maḻatja maḻatja.”
12 a terra que dei a Abraão e a Isaque, a ti a darei; também à tua descendência depois de ti a darei.
13 Munu alatji wangkara wiyaringkula Godalu palunya wantikatingu.
13 E Deus subiu dele, do lugar onde lhe falara.
14 Ka palulanguṟu Jacobalu apu puḻka mantjiṟa ngura pala palula ngaṟatjunu Godalu palula wangkanytjitja rawangku kulintjikitjangku. Munu paluṟu wainangka uwilangka kuḻu apu palunya kurpiṟa miḻmiḻmanu aṉangu tjuṯangku nyakula Godanya kulintjaku.
14 Então Jacó erigiu uma coluna no lugar onde Deus lhe falara, uma coluna de pedra; e sobre ela derramou uma libação e deitou-lhe também azeite;
15 Munu ngura palunya ininu “Pitjulnga” panya.
15 e Jacó chamou Betel ao lugar onde Deus lhe falara.
16 Kaya palulanguṟu Jacobanya tjana ngura Pitjultanguṟu ma-pakaṉu, munuya anangi ngura ini Ipuṟatjalakutu. Ka Jacobaku kuri Raitjilnga muṯi paku anangi munu palulanguṟu iṯi wirkankunytjaku ilaringkunyangka paluṟu nyinakatingu tjitji kanyintjikitja. Nyangatja Ipuṟatjala wirkankunytja wiya kuwaripaṯuya nguṟurpa nyinangi. Ka minyma nyara paluṟu paku puḻkangku puṯu nguwantu iṯi kanyiningi.
16 Depois partiram de Betel; e, faltando ainda um trecho pequeno para chegar a Efrata, Raquel começou a sentir dores de parto, e custou-lhe o dar à luz.
17 Munu paluṟu ma-walykuringu nguwanpa pakuringkula. Ka minyma palula tjungu nyinanytjalu wangkangu Raitjilta, “Nguḻuringkunytja wiya, nyangatja tjitji nyiṯayira wirkanu.”
17 Quando ela estava nas dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Palu Raitjilnga panya waṯalpi ilunytjikitja ngaringi, munu kutju-aṟa ngaalymaṟa palumpa katja ininu Pinuninya. Ka maḻangka mamangku ini kutjupa tjunu Pintjimannga.
18 Então Raquel, ao sair-lhe a alma {porque morreu}, chamou ao filho Benôni; mas seu pai chamou-lhe Benjamim.
19 Ka palulanguṟu wiyaringu iṯiku panya ngunytju, kaya palunya tjuṉutjunu nguṟurpa ngura ini Ipuṟatjaku iwarangka itingka. (Ngura nyara paluṟu panya ngaṉmanypa ini “Ipuṟatjanya” ngaṟangi, palu maḻangkaya ininu “Bethlehemanya”.)
19 Assim morreu Raquel, e foi sepultada no caminho de Efrata {esta é Bete-Leém}.
20 Ka Jacobalu apu mantjiṟa ngaṟatjunu ngura pala palula Raitjilnga kulintjikitjangku, ka puḻi pala paluṟu kuwari ngaṟanyi alatjiṯu aṉangu tjuṯangku nyakula minyma panya palunya kulintjaku.|src="CO00685B.TIF" size="col" loc="p" ref="35:20"
20 E Jacó erigiu uma coluna sobre a sua sepultura; esta é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Munu Jacobanya tjana ma-pakaṉu munuya ankula ngura ini Mikitala Iitala waintaṟa ngura tjunkula nyinangi.
21 Então partiu Israel, e armou a sua tenda além de Migdal-Eder.
22 Ka ngura nyara palula nyinaralpi Jacobaku katjangku Rupintu palumpa mamaku kuringka Pilala tjunguringkula ngaringu panya maḻa aḻṯinytjala. Ka Jacobalu kuliṟa puḻkaṟa mirpaṉaringu.
22 Quando Israel habitava naquela terra, foi Rúben e deitou-se com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Jacó:
23 Panya Liyalu kanyinu Rupinnga (panya katja ngaṉmanyitja), Tjimiyannga, Levinya, Judah-nya, Itjakanya, Tjipulunnga tjananya.
23 Os filhos de Léia: Rúben o primogênito de Jacó, depois Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom;
24 Ka Raitjiltu kanyinu Josephanya pulanya Pintjimannga.
24 os filhos de Raquel: José e Benjamim;
25 Ka Raitjilku minyma waṟkaripaingku Pilalu kanyinu Dannga pulanya Napatalinya.
25 os filhos de Bila, serva de Raquel: Dã e Naftali;
26 Ka Liyaku minyma waṟkaripaingku Tjilpalu kanyinu Kaatanya, Atjanya pulanya. Panya katja nyanga palunya tjananya Jacobalu utinu ngura nyara Mitjupu-taimiyala.
26 os filhos de Zilpa, serva de Léia: Gade e Aser. Estes são os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Ka palulanguṟu Jacobanya anu palumpa mama Isaacalakutu ngura panya Mamaṟailakutu Ipuṟanta itingka, panya ngura nyara paluṟu Aipuṟamanya pula Isaacanya nyinanytjitja.
27 Jacó veio a seu pai Isaque, a Manre, a Quiriate-Arba {esta é Hebrom}, onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos;
29 — ausente —
29 e, exalando o espírito, morreu e foi congregado ao seu povo, velho e cheio de dias; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.