Gênesis 35

Tjukurpa Palya (PJT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ka Godalu Jacobanya wangkangu, “Pakaṟa ara ngura nyara Pitjultakutu, munu nyara palula nguraṟarira nyinama. Munu pitjilpa puḻka palyala ngayunya waḻkuntjikitjangku, panya nyara palula ngayulu nyuntula utiringu nyuntu Iitjuku nguḻu kumpiṟa wirtjapakannyangka.”
1 E Deus disse a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel, e habita ali. E faze ali um altar para Deus, que te apareceu quando tu fugias da face de Esaú, teu irmão.
2 Ka palulanguṟu Jacobalu palumpa walytja uwankarangka wangkangu munu aṉangu palumpa waṟkaripai tjuṯangka kuḻu nyanga alatji, “Waṉiraya wiyala pala god ngalypa-ngalypa tjuṯa nyura panya tjanampa nguranguṟu mantjintjatjanungku. Munuyanku puntu uwankara paltjiṟa mantara kuwaritjangka tjarpa nyura kampa kutjuparira kura panya tjanalanguṟu mantjintjatjanu palyaringkunytjikitjangku.
2 Então Jacó disse a sua família, e a todos que estavam com ele: Lançai fora os deuses estranhos que estão entre vós, e sede puros, e mudai as vossas vestes.
3 Palulanguṟulanku ngura nyangatja wantikati munula ara Pitjultakutu. Kaṉa ngura nyara palula Godanya waḻkuntjikitjangku pitjilpa puḻka palyalku, panya God nyara paluṟuṉi ngalkinu ngayula kura wirkankunyangka, munu paluṟu ngayula tjungu tiṯutjara ngaṟangi ngayulu para-pitjalinkunyangka.”
3 Levantemo-nos e vamos a Betel, e lá eu farei um altar para Deus, que me respondeu no dia da minha angústia, e esteve comigo no caminho em que eu andei.
4 Kaya palulanguṟu god panya ngalypa-ngalypa uwankara Jacobanya ungu tjana kanyintjatjanungku, munuya pinangka manguṟi-manguṟi tjuṯa kanyintjatjanungku kuḻu ungangi Jacobanya. Ka paluṟu uwankara tjuṉutjunu puṉu waṯa puḻkangka itingka tawunu pala Tjikimala itingka.
4 E eles deram a Jacó todos os deuses estranhos que estavam em suas mãos, e todos os seus brincos que estavam em suas orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que estava junto a Siquém.
5 Munuya palulanguṟu Jacobanya tjana palumpa aṉangu tjuṯa kuḻu ma-pakaṉu. Kaya tawunu ititja ititjangka aṉangu nyinanytja tjuṯangku tjananya ankunyangka nyakula puḻkaṟa mulapa nguḻuringangi, munuya tjananya pikangku waṉalwiyangku wantingu. Alatjiya nguḻuringkula wantingi panya Godalu tjananya miṟal-miṟalpa puḻkangku katinyangka.
5 E eles viajaram, e o terror de Deus estava sobre as cidades que estavam ao redor deles, e eles não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Kaya Jacobanya tjana ankula ankula wirkanu ngura panya palula ini Latjala panya ini kutjupa Pitjulnga manta nyara Kainanta.
6 Então Jacó veio a Luz, que está na terra de Canaã, isto é, Betel, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Ka nyara palula Jacobalu pitjilpa puḻka palyaṉu munu ngura nyara palunya ininu “God panya Pitjulku”, panya ngura nyara palula Godanya palula utiringu paluṟu Iitjulanguṟu wirtjapakannyangka.
7 E ele edificou ali um altar, e chamou o lugar El-Betel, porque ali Deus lhe apareceu, quando ele fugia da face de seu irmão.
8 Ka nyara palula minyma panya Ripikanya puḻkantjanya ilungu ini panya Tipuṟanya. Kaya palunya katira tjuṉutjunu ngura nyara Pitjulta uḻpaṟira puṉu waṯa puḻkangka itingka. Munuya palulanguṟu puṉu palunya ininu “Puṉungka Ulanytjanya”.
8 Mas morreu Débora, ama de Rebeca, e ela foi sepultada abaixo de Betel debaixo do carvalho; e o nome do lugar foi chamado Alom-Bacute.
9 Ka Jacobanya ngura Kainanta maḻaku wirkankunyangka Godanya piṟuku palula utiringu munu palunya pukuḻmanu.
9 E Deus apareceu a Jacó novamente, quando ele veio de Padã-Arã, e o abençoou.
10 Alatji paluṟu pukuḻmaṟa wangkangu, “Nyuntu panya ini Jacobanya nyinangi, palu kuwariṉanta ini ‘Israelnga’ wangkanyi.” Alatji palunya Godalu kampa kutjupaṟa ini tjunu.
10 E Deus lhe disse: Teu nome é Jacó; teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel será o teu nome; e ele chamou seu nome Israel.
11 Munu panya palunya wangkangu, “Ngayuluṉa God panya Witulya Puḻkanya, uwankarangka waintarinytja. Ka nyuntu tjitji tjuṯa mulapa kanyilku, kaya palula tjanalanguṟu nyuntumpa walytja ma-tjuṯa mularariku maḻatja maḻatja munuya ngura kutjupa kutjupa tjuṯangka nyinara waṉalku. Munuya kutjupatjara maḻatja maḻatja mayatja puḻkaringkula nyinaku.
11 E Deus lhe disse: Eu sou o Deus Todo-Poderoso; seja frutífero e multiplique; uma nação e uma multidão de nações virão de ti, e reis virão dos teus lombos.
12 Kaṉa manta panya Aipuṟamanya pulanya Isaacanya ungkunytjitja nyuntunya ngapartji piṟuku ungkuku nyuntumpa walytja tjuṯa kuḻu maḻatja maḻatja.”
12 E a terra que eu dei a Abraão e a Isaque, a ti eu a darei, e à tua semente depois de ti eu darei a terra.
13 Munu alatji wangkara wiyaringkula Godalu palunya wantikatingu.
13 E Deus subiu do lugar em que falou com ele.
14 Ka palulanguṟu Jacobalu apu puḻka mantjiṟa ngura pala palula ngaṟatjunu Godalu palula wangkanytjitja rawangku kulintjikitjangku. Munu paluṟu wainangka uwilangka kuḻu apu palunya kurpiṟa miḻmiḻmanu aṉangu tjuṯangku nyakula Godanya kulintjaku.
14 E Jacó levantou um pilar no lugar em que falou com ele, um pilar de pedra; e ele derramou uma oferta de bebida nele, e derramou óleo nele.
15 Munu ngura palunya ininu “Pitjulnga” panya.
15 E Jacó chamou Betel o nome do lugar onde Deus falou com ele.
16 Kaya palulanguṟu Jacobanya tjana ngura Pitjultanguṟu ma-pakaṉu, munuya anangi ngura ini Ipuṟatjalakutu. Ka Jacobaku kuri Raitjilnga muṯi paku anangi munu palulanguṟu iṯi wirkankunytjaku ilaringkunyangka paluṟu nyinakatingu tjitji kanyintjikitja. Nyangatja Ipuṟatjala wirkankunytja wiya kuwaripaṯuya nguṟurpa nyinangi. Ka minyma nyara paluṟu paku puḻkangku puṯu nguwantu iṯi kanyiningi.
16 E eles partiram de Betel, e era um curto caminho para chegar a Efrata; e Raquel entrou em trabalho de parto; e ela teve dificuldades no parto.
17 Munu paluṟu ma-walykuringu nguwanpa pakuringkula. Ka minyma palula tjungu nyinanytjalu wangkangu Raitjilta, “Nguḻuringkunytja wiya, nyangatja tjitji nyiṯayira wirkanu.”
17 E aconteceu que, quando ela estava com dificuldades no parto, a parteira lhe disse: Não temas, tu terás este filho também.
18 Palu Raitjilnga panya waṯalpi ilunytjikitja ngaringi, munu kutju-aṟa ngaalymaṟa palumpa katja ininu Pinuninya. Ka maḻangka mamangku ini kutjupa tjunu Pintjimannga.
18 E aconteceu que, enquanto sua alma partia (porque ela morreu), ela chamou seu nome Benoni, mas seu pai o chamou Benjamim.
19 Ka palulanguṟu wiyaringu iṯiku panya ngunytju, kaya palunya tjuṉutjunu nguṟurpa ngura ini Ipuṟatjaku iwarangka itingka. (Ngura nyara paluṟu panya ngaṉmanypa ini “Ipuṟatjanya” ngaṟangi, palu maḻangkaya ininu “Bethlehemanya”.)
19 E Raquel morreu, e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Ka Jacobalu apu mantjiṟa ngaṟatjunu ngura pala palula Raitjilnga kulintjikitjangku, ka puḻi pala paluṟu kuwari ngaṟanyi alatjiṯu aṉangu tjuṯangku nyakula minyma panya palunya kulintjaku.|src="CO00685B.TIF" size="col" loc="p" ref="35:20"
20 E Jacó colocou um pilar sobre o seu túmulo; este é o pilar do túmulo de Raquel até este dia.
21 Munu Jacobanya tjana ma-pakaṉu munuya ankula ngura ini Mikitala Iitala waintaṟa ngura tjunkula nyinangi.
21 E Israel viajou, e estendeu sua tenda além da torre de Éder.
22 Ka ngura nyara palula nyinaralpi Jacobaku katjangku Rupintu palumpa mamaku kuringka Pilala tjunguringkula ngaringu panya maḻa aḻṯinytjala. Ka Jacobalu kuliṟa puḻkaṟa mirpaṉaringu.
22 E aconteceu que, quando Israel habitou naquela terra, Rúben foi e se deitou com Bila, concubina de seu pai, e Israel o escutou. Ora, os filhos de Jacó eram doze:
23 Panya Liyalu kanyinu Rupinnga (panya katja ngaṉmanyitja), Tjimiyannga, Levinya, Judah-nya, Itjakanya, Tjipulunnga tjananya.
23 os filhos de Lia: Rúben, primogênito de Jacó, e Simeão, e Levi, e Judá, e Issacar, e Zebulom;
24 Ka Raitjiltu kanyinu Josephanya pulanya Pintjimannga.
24 os filhos de Raquel: José e Benjamim;
25 Ka Raitjilku minyma waṟkaripaingku Pilalu kanyinu Dannga pulanya Napatalinya.
25 e os filhos de Bila, serva de Raquel: Dã e Naftali;
26 Ka Liyaku minyma waṟkaripaingku Tjilpalu kanyinu Kaatanya, Atjanya pulanya. Panya katja nyanga palunya tjananya Jacobalu utinu ngura nyara Mitjupu-taimiyala.
26 e os filhos de Zilpa, serva de Lia: Gade e Aser. Estes são os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Ka palulanguṟu Jacobanya anu palumpa mama Isaacalakutu ngura panya Mamaṟailakutu Ipuṟanta itingka, panya ngura nyara paluṟu Aipuṟamanya pula Isaacanya nyinanytjitja.
27 E Jacó veio a Isaque, seu pai, em Manre, à cidade de Arba, que é Hebrom, onde Abraão e Isaque peregrinaram.
28 — ausente —
28 E os dias de Isaque foram cento e oitenta anos.
29 — ausente —
29 E Isaque entregou o espírito, e morreu, e foi reunido ao seu povo, sendo idoso e pleno de dias; e seus filhos, Esaú e Jacó o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.