Gênesis 35
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARC
1 Ka Godalu Jacobanya wangkangu, “Pakaṟa ara ngura nyara Pitjultakutu, munu nyara palula nguraṟarira nyinama. Munu pitjilpa puḻka palyala ngayunya waḻkuntjikitjangku, panya nyara palula ngayulu nyuntula utiringu nyuntu Iitjuku nguḻu kumpiṟa wirtjapakannyangka.”
1 Depois, disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugiste diante da face de Esaú, teu irmão.
2 Ka palulanguṟu Jacobalu palumpa walytja uwankarangka wangkangu munu aṉangu palumpa waṟkaripai tjuṯangka kuḻu nyanga alatji, “Waṉiraya wiyala pala god ngalypa-ngalypa tjuṯa nyura panya tjanampa nguranguṟu mantjintjatjanungku. Munuyanku puntu uwankara paltjiṟa mantara kuwaritjangka tjarpa nyura kampa kutjuparira kura panya tjanalanguṟu mantjintjatjanu palyaringkunytjikitjangku.
2 Então, disse Jacó à sua família e a todos os que com ele estavam: Tirai os deuses estranhos que há no meio de vós, e purificai-vos, e mudai as vossas vestes.
3 Palulanguṟulanku ngura nyangatja wantikati munula ara Pitjultakutu. Kaṉa ngura nyara palula Godanya waḻkuntjikitjangku pitjilpa puḻka palyalku, panya God nyara paluṟuṉi ngalkinu ngayula kura wirkankunyangka, munu paluṟu ngayula tjungu tiṯutjara ngaṟangi ngayulu para-pitjalinkunyangka.”
3 E levantemo-nos e subamos a Betel; e ali farei um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e que foi comigo no caminho que tenho andado.
4 Kaya palulanguṟu god panya ngalypa-ngalypa uwankara Jacobanya ungu tjana kanyintjatjanungku, munuya pinangka manguṟi-manguṟi tjuṯa kanyintjatjanungku kuḻu ungangi Jacobanya. Ka paluṟu uwankara tjuṉutjunu puṉu waṯa puḻkangka itingka tawunu pala Tjikimala itingka.
4 Então, deram a Jacó todos os deuses estranhos que tinham em suas mãos e as arrecadas que estavam em suas orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Munuya palulanguṟu Jacobanya tjana palumpa aṉangu tjuṯa kuḻu ma-pakaṉu. Kaya tawunu ititja ititjangka aṉangu nyinanytja tjuṯangku tjananya ankunyangka nyakula puḻkaṟa mulapa nguḻuringangi, munuya tjananya pikangku waṉalwiyangku wantingu. Alatjiya nguḻuringkula wantingi panya Godalu tjananya miṟal-miṟalpa puḻkangku katinyangka.
5 E partiram; e o terror de Deus foi sobre as cidades que estavam ao redor deles, e não seguiram após os filhos de Jacó.
6 Kaya Jacobanya tjana ankula ankula wirkanu ngura panya palula ini Latjala panya ini kutjupa Pitjulnga manta nyara Kainanta.
6 Assim, chegou Jacó a Luz, que está na terra de Canaã (esta é Betel), ele e todo o povo que com ele havia.
7 Ka nyara palula Jacobalu pitjilpa puḻka palyaṉu munu ngura nyara palunya ininu “God panya Pitjulku”, panya ngura nyara palula Godanya palula utiringu paluṟu Iitjulanguṟu wirtjapakannyangka.
7 E edificou ali um altar e chamou aquele lugar El-Betel, porquanto Deus ali se lhe tinha manifestado quando fugia diante da face de seu irmão.
8 Ka nyara palula minyma panya Ripikanya puḻkantjanya ilungu ini panya Tipuṟanya. Kaya palunya katira tjuṉutjunu ngura nyara Pitjulta uḻpaṟira puṉu waṯa puḻkangka itingka. Munuya palulanguṟu puṉu palunya ininu “Puṉungka Ulanytjanya”.
8 E morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho cujo nome chamou Alom-Bacute.
9 Ka Jacobanya ngura Kainanta maḻaku wirkankunyangka Godanya piṟuku palula utiringu munu palunya pukuḻmanu.
9 E apareceu Deus outra vez a Jacó, vindo de Padã-Arã, e abençoou-o.
10 Alatji paluṟu pukuḻmaṟa wangkangu, “Nyuntu panya ini Jacobanya nyinangi, palu kuwariṉanta ini ‘Israelnga’ wangkanyi.” Alatji palunya Godalu kampa kutjupaṟa ini tjunu.
10 E disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó; não se chamará mais o teu nome Jacó, mas Israel será o teu nome. E chamou o seu nome Israel.
11 Munu panya palunya wangkangu, “Ngayuluṉa God panya Witulya Puḻkanya, uwankarangka waintarinytja. Ka nyuntu tjitji tjuṯa mulapa kanyilku, kaya palula tjanalanguṟu nyuntumpa walytja ma-tjuṯa mularariku maḻatja maḻatja munuya ngura kutjupa kutjupa tjuṯangka nyinara waṉalku. Munuya kutjupatjara maḻatja maḻatja mayatja puḻkaringkula nyinaku.
11 Disse-lhe mais Deus: Eu sou o Deus Todo-Poderoso; frutifica e multiplica-te; uma nação e multidão de nações sairão de ti, e reis procederão de ti.
12 Kaṉa manta panya Aipuṟamanya pulanya Isaacanya ungkunytjitja nyuntunya ngapartji piṟuku ungkuku nyuntumpa walytja tjuṯa kuḻu maḻatja maḻatja.”
12 E te darei a ti a terra que tenho dado a Abraão e a Isaque e à tua semente depois de ti darei a terra.
13 Munu alatji wangkara wiyaringkula Godalu palunya wantikatingu.
13 E Deus subiu dele, do lugar onde falara com ele.
14 Ka palulanguṟu Jacobalu apu puḻka mantjiṟa ngura pala palula ngaṟatjunu Godalu palula wangkanytjitja rawangku kulintjikitjangku. Munu paluṟu wainangka uwilangka kuḻu apu palunya kurpiṟa miḻmiḻmanu aṉangu tjuṯangku nyakula Godanya kulintjaku.
14 E Jacó pôs uma coluna no lugar onde falara com ele, uma coluna de pedra; e derramou sobre ela uma libação e deitou sobre ela azeite.
15 Munu ngura palunya ininu “Pitjulnga” panya.
15 E chamou Jacó o nome daquele lugar, onde Deus falara com ele, Betel.
16 Kaya palulanguṟu Jacobanya tjana ngura Pitjultanguṟu ma-pakaṉu, munuya anangi ngura ini Ipuṟatjalakutu. Ka Jacobaku kuri Raitjilnga muṯi paku anangi munu palulanguṟu iṯi wirkankunytjaku ilaringkunyangka paluṟu nyinakatingu tjitji kanyintjikitja. Nyangatja Ipuṟatjala wirkankunytja wiya kuwaripaṯuya nguṟurpa nyinangi. Ka minyma nyara paluṟu paku puḻkangku puṯu nguwantu iṯi kanyiningi.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda um pequeno espaço de terra para chegar a Efrata, teve um filho Raquel e teve trabalho em seu parto.
17 Munu paluṟu ma-walykuringu nguwanpa pakuringkula. Ka minyma palula tjungu nyinanytjalu wangkangu Raitjilta, “Nguḻuringkunytja wiya, nyangatja tjitji nyiṯayira wirkanu.”
17 E aconteceu que, tendo ela trabalho em seu parto, lhe disse a parteira: Não temas, porque também este filho terás.
18 Palu Raitjilnga panya waṯalpi ilunytjikitja ngaringi, munu kutju-aṟa ngaalymaṟa palumpa katja ininu Pinuninya. Ka maḻangka mamangku ini kutjupa tjunu Pintjimannga.
18 E aconteceu que, saindo-se-lhe a alma (porque morreu), chamou o seu nome Benoni; mas seu pai o chamou Benjamim.
19 Ka palulanguṟu wiyaringu iṯiku panya ngunytju, kaya palunya tjuṉutjunu nguṟurpa ngura ini Ipuṟatjaku iwarangka itingka. (Ngura nyara paluṟu panya ngaṉmanypa ini “Ipuṟatjanya” ngaṟangi, palu maḻangkaya ininu “Bethlehemanya”.)
19 Assim, morreu Raquel e foi sepultada no caminho de Efrata; esta é Belém.
20 Ka Jacobalu apu mantjiṟa ngaṟatjunu ngura pala palula Raitjilnga kulintjikitjangku, ka puḻi pala paluṟu kuwari ngaṟanyi alatjiṯu aṉangu tjuṯangku nyakula minyma panya palunya kulintjaku.|src="CO00685B.TIF" size="col" loc="p" ref="35:20"
20 E Jacó pôs uma coluna sobre a sua sepultura; esta é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Munu Jacobanya tjana ma-pakaṉu munuya ankula ngura ini Mikitala Iitala waintaṟa ngura tjunkula nyinangi.
21 Então, partiu Israel e estendeu a sua tenda além de Migdal-Éder.
22 Ka ngura nyara palula nyinaralpi Jacobaku katjangku Rupintu palumpa mamaku kuringka Pilala tjunguringkula ngaringu panya maḻa aḻṯinytjala. Ka Jacobalu kuliṟa puḻkaṟa mirpaṉaringu.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, foi Rúben e deitou-se com Bila, concubina de seu pai; e Israel soube-o. E eram doze os filhos de Jacó:
23 Panya Liyalu kanyinu Rupinnga (panya katja ngaṉmanyitja), Tjimiyannga, Levinya, Judah-nya, Itjakanya, Tjipulunnga tjananya.
23 os filhos de Leia: Rúben, o primogênito de Jacó, depois Simeão e Levi, Judá, Issacar e Zebulom;
24 Ka Raitjiltu kanyinu Josephanya pulanya Pintjimannga.
24 os filhos de Raquel: José e Benjamim;
25 Ka Raitjilku minyma waṟkaripaingku Pilalu kanyinu Dannga pulanya Napatalinya.
25 os filhos de Bila, serva de Raquel: Dã e Naftali;
26 Ka Liyaku minyma waṟkaripaingku Tjilpalu kanyinu Kaatanya, Atjanya pulanya. Panya katja nyanga palunya tjananya Jacobalu utinu ngura nyara Mitjupu-taimiyala.
26 os filhos de Zilpa, serva de Leia: Gade e Aser. Estes são os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Ka palulanguṟu Jacobanya anu palumpa mama Isaacalakutu ngura panya Mamaṟailakutu Ipuṟanta itingka, panya ngura nyara paluṟu Aipuṟamanya pula Isaacanya nyinanytjitja.
27 E Jacó veio a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 E foram os dias de Isaque cento e oitenta anos.
29 — ausente —
29 E Isaque expirou, e morreu, e foi recolhido aos seus povos, velho e farto de dias; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.