Gênesis 32

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ka Jacobanya kuḻu ma-pakaṉu munu ankula ankula ma-paṯuringu, ka angelpa maṉkurpa Godalanguṟu palula utiringu.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Ka nyakula wangkangu, “Nyangatja Godaku ngura!” Munu paluṟu ininu “Maanaimanya” ngura pala palunya.
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Ka Jacobalu wati maṉkurpa iyaṉu tjakulpa ngura Tjiirtakutu palumpa kuṯangka wangkanytjaku Iitjula. (Ngura nyara paluṟu panya ini kutjupa Iitamanya)
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Alatji paluṟu tjanala wangkangu palumpa kuṯangka ankula tjakultjunkunytjaku, “Ngayulu Jacobanya panya nyuntumpa maḻanypa munuṉa nyuntula kuṯa wiṟungka ma-tjakultjunanyi panya ngayuluṉa ngura parari ngalimpa kulypalta Laipanta rawa nyinangi munuṉa kuwari kutju nyanga aṟuringu ngurakutu.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Munuṉatju kuka puluka, tjiipi, nanikuta tjuṯa, tangkiyi tjuṯa kuḻu katinyi, ka aṉangu ngayuku waṟkaripai tjuṯa kuḻu ngayula tjungu pitjanyi. Kaṉi kuṯa wanyu kulila! Ngayuluṉa nyanga tjananya nyuntulakutu tjakulpa ma-iyaṉi nyuntu kuliṟa ngayuku kalyparingkula pukuḻpa paṯantjaku.” Alatji Jacobalu wangkara iyaṉu Iitjulakutu wati panya waṟka maṉkurpa, kaya mulapaṯu ankula tjakultjunu Iitjula.
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Munuya maḻaku aṟuringkula Jacobala wirkaṟa wangkangu nyanga alatji, “Nganaṉa ankula tjakultjunu nyuntumpa kuṯangka, ka paluṟu kuwari wati tjuṯatjara pitjanyi, 400-tjara.”
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Ka Jacobanya nyangatja kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringu. Munu paluṟu palumpa aṉangu tjuṯa tjaraṟa uṯuḻu kutjara palyaṉu munu kuka tjiipi, nanikuta, puluka, tangkiyi, kamula tjuṯa kuḻu palu puṟunypaṯu tjaraṟa uṯuḻu kutjara palyaṉu.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Panya paluṟu alatji kuliningi, “Tjinguṟu Iitjulu tjana pitjala uṯuḻu nyanga kutju pikangku pungkuku, ka uṯuḻu nyanga kutjupa tjuṯa kumpiṟa wirtjapakalku.” Alatji Jacobalu kulinu munu tjaraṟa uṯuḻu kutjaraṉu.
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Munu palulanguṟu Jacobalu Godala tjapinu, “God, ngayuku tjamu Aipuṟamalu nyuntunya waḻkulpai ngayuku mama Isaacalu kuḻu, kaṉi wanyu kulinma! Nyuntu panya ngayunya wituṟa iyaṉu ngura walytjakutu maḻaku ankunytjaku ngayuku walytja tjuṯakutu, munu panyaṉin ngayunya wangkangu aṯunymankunytjikitjangku ngayulu palya pukuḻpa mulapa nyinanytjaku.
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Palu nyaakuṉin rawangku munytjangku unganyi munuṉin wiṟuṟa katiṟinanyi, panya ngayulu kurakura mantatja alatjiṯu. Panya ngayulu iriti puṉu tjukaratjara kutju karu uṟu Jordanta itipiringu Aaṟantakutu ankunytjikitja maṟalpa alatjiṯu, munuṉa kuwari nyanga tjuṯa mulartjara maḻaku pitjangu nyanga uṯuḻu kutjaratjara. |src="tnGEN32V11.tif" size="col" loc="p" ref="32:9"
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Wanyuṉi aṯunymaṟa kanyinma ngayuku kuṯa Iitjula-tawara. Panya ngayulu nguḻuringanyi Iitjululanya pitjala pungkula wililytjingantjaku-tawara tjitji minyma kuḻu.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Panyatja kulinma, panya iriti nyuntu kalkuṉu ngayunya aṯunymaṟa tjukaṟurungku kanyintjikitjangku, munu panyaṉin kalkuṉu ngayuku walytja ma-tjuṯaringkunytjaku maḻatja maḻatja, kaya mungilyi mulapa nyinaku panya paki kuḻuny-kuḻunypa uṟu kantilytja ngarira waṉinytja puṟunypa, puṯu kantamilantjaku.” Alatji Jacobalu Godala tjapinu palunya tjananya aṯunymankunytjaku.
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Munu nyara palula ngarira tjiṉṯuringkula Jacobalu kuliningi palumpa kuka tjuṯanguṟu tjaraṟa Iitjunya ungkunytjikitjangku paluṟu mantjiṟa pukuḻarinytjaku. Munu paluṟu ngurkantaṟa tjaraṟa mauṉṯalpa tjunu alatji,
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 nanikuta ngunytju 200, nanikuta mama 20, munu palu puṟunypa tjiipi ngunytju 200, tjiipi mama 20.
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 Munu kamula ipitjara 30 palumpa tjanampa kuḻunypa tjuṯa kuḻu. Munu puluka ngunytju 40, munu puula 10. Munu tangkiyi ngunytju 20, tangkiyi mama 10.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Munu paluṟu kuka nyanga tjananya piṟuku tjaraṟa uṯuḻu tjuṯa palyaṉu, munu palulanguṟu wati waṟkaripai tjuṯa kutju kutju tjunu uṯuḻu kutju kutjungka katiṟinkunytjaku munu tjananya wangkangu, “Ngayula kuranyuya anama wanapari wanapari, palu kapuṯu kutjuṯu ankunytja wiya nguṟurpa aḻa kutjupa aḻa kutjupa wantima.”
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Munu wangkangu Jacobalu wati kuranyu ankunytjala nyanga alatji, “Ngayuku kuṯa Iitjulu nyuntunya nyakula tjapilku alatji, ‘Ngananyanku mayatja? Yaaltjikutun ananyi? Nganaku kuka tjuṯa nyangatja nyanga nyuntula kuranyu ananyi?’ Alatji paluṟu nyuntula tjapilku.
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 Ka nyuntu tjapinnyangka palula alatji wangka, ‘Wiya, nyanganpa nyuntumpa maḻanypangku Jacobalu iyaṉu nyuntunya ungkunytjaku. Panya paluṟu maḻawanu pitjanyi.’ Alatji palunya nyakula wangka. Palya?” |src="tnGEN32V16.tif" size="col" loc="p" ref="32:16"
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Munu paluṟu wangka palu puṟunypaṯu wati nguṟuritja nguṟuritjangka wangkangi tjana kuka uṯuḻu kutju kutju katira Iitjunya nyakula wangkanytjaku.
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 Munu paluṟu tjanala wangkangu, “Munuya watarkurinytja wiyangku palula wangka panya ngayulu maḻawanu pitjanytja. Palya?” Alatji paluṟu tjananya wangkara iyaṉu, panya paluṟu kuliningi, “Kuwari ngayuku kuṯangku kuka nyanga tjuṯa ungkunyangka tjinguṟu ngayuku kalyparingkuku, munuṉi kuwari nyakula ngayuku pukuḻariku.”
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Munu kuka panya palunya tjananya Iitjunya ungkunytjaku kuranyu iyaṟa paluṟu nyinangi ngurangka munga pala palula.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Munu Jacobalu munga pala palula pakaṟa kuri kutjara tjitji 11 palumpa mantjiṟa kuri palumpa kutjupa kutjara kuḻu mantjiṟa katingu karu uṟu ini Tjapakalakutu, munu tjananya ma-itipirinytjaku wangkara iyaṉu.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Munu tjananya ma-iyaṟa piṟuku palumpa kutjupa kutjupa uwankara kuḻu ma-iyaṉu palumpa waṟkaripai tjuṯangka.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Munu paluṟu wantira kutju nyinangi maḻaringkula.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Ka wati panya kutjutjangku Jacobanya punkatjingantjikitjangku puṯulinangi, munu palulanguṟu palunya angkaḻpa pampuṉu Jacobanya, ka tjunta kutju angkaḻnguṟu tjukutjuku ngalya-pakaṉu.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Ka wati panya kutjutjangku wangkangu, “Wantir'iyalaṉi! Nyangatja waṯalpi tjiṉṯuringu.” |src="tnGEN32V24.tif" size="col" loc="p" ref="32:26"
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Ka palula tjapinu, “Ini ngananyan nyuntu?”
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Ka wati panya kutjutjangku wangkangu, “Nyuntu kuwari ini ‘Jacobanya’ ngaṟanytja wiyaringkuku, munu nyanganguṟu nyuntu ini ‘Israelnga’ ngaṟaku, panya nyuntu Godala tungunpungkula lirintaṟa aṉṯa-waṉira aṉṯa-waṉira waintaringu, ngayula kutju wiya wati tjuṯangka kuḻu.”
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Ka Jacobalu tjapinu palula ngapartji, “Palu nyuntu ini ngananya?”
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Ka Jacobalu wangkangu, “Ngayulu mulapa Godanya yunpa ilangku nyangu. Munuṉa ilangku nyakunytjatjanu nyangatja kuwari wankaṯu ngaṟanyi.” Munu palulanguṟu ngura palunya ininu Piniyalnga.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Ka tjiṉṯu ngalya-pakannyangka Jacobalu ngura pala Piniyalnga wantikatira ma-pakaṉu, munu paluṟu lurpaṟinangi panya angkaḻpa pikatjara.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Kaya nyanga palulanguṟu Israelkunu tjuṯangku kuwari kuka ngalkula pulyku angkaḻitja ngalkuwiyangku wantipai, panya Godalu Jacobanya tjunta pampuntjitjangka.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.