Gênesis 32

Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ka Jacobanya kuḻu ma-pakaṉu munu ankula ankula ma-paṯuringu, ka angelpa maṉkurpa Godalanguṟu palula utiringu.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Ka nyakula wangkangu, “Nyangatja Godaku ngura!” Munu paluṟu ininu “Maanaimanya” ngura pala palunya.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. E deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Ka Jacobalu wati maṉkurpa iyaṉu tjakulpa ngura Tjiirtakutu palumpa kuṯangka wangkanytjaku Iitjula. (Ngura nyara paluṟu panya ini kutjupa Iitamanya)
3 Então Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Alatji paluṟu tjanala wangkangu palumpa kuṯangka ankula tjakultjunkunytjaku, “Ngayulu Jacobanya panya nyuntumpa maḻanypa munuṉa nyuntula kuṯa wiṟungka ma-tjakultjunanyi panya ngayuluṉa ngura parari ngalimpa kulypalta Laipanta rawa nyinangi munuṉa kuwari kutju nyanga aṟuringu ngurakutu.
4 E lhes deu esta ordem: — Assim vocês falarão a meu senhor Esaú: “O seu servo Jacó manda dizer isto: ‘Como estrangeiro morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Munuṉatju kuka puluka, tjiipi, nanikuta tjuṯa, tangkiyi tjuṯa kuḻu katinyi, ka aṉangu ngayuku waṟkaripai tjuṯa kuḻu ngayula tjungu pitjanyi. Kaṉi kuṯa wanyu kulila! Ngayuluṉa nyanga tjananya nyuntulakutu tjakulpa ma-iyaṉi nyuntu kuliṟa ngayuku kalyparingkula pukuḻpa paṯantjaku.” Alatji Jacobalu wangkara iyaṉu Iitjulakutu wati panya waṟka maṉkurpa, kaya mulapaṯu ankula tjakultjunu Iitjula.
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas. Envio este comunicado a meu senhor, para encontrar favor na sua presença.’”
6 Munuya maḻaku aṟuringkula Jacobala wirkaṟa wangkangu nyanga alatji, “Nganaṉa ankula tjakultjunu nyuntumpa kuṯangka, ka paluṟu kuwari wati tjuṯatjara pitjanyi, 400-tjara.”
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: — Fomos até o seu irmão Esaú. Também ele está vindo para se encontrar com o senhor, e quatrocentos homens estão com ele.
7 Ka Jacobanya nyangatja kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringu. Munu paluṟu palumpa aṉangu tjuṯa tjaraṟa uṯuḻu kutjara palyaṉu munu kuka tjiipi, nanikuta, puluka, tangkiyi, kamula tjuṯa kuḻu palu puṟunypaṯu tjaraṟa uṯuḻu kutjara palyaṉu.
7 Então Jacó teve medo e ficou angustiado. Dividiu em dois grupos o povo que estava com ele, e também os rebanhos, os bois e os camelos.
8 Panya paluṟu alatji kuliningi, “Tjinguṟu Iitjulu tjana pitjala uṯuḻu nyanga kutju pikangku pungkuku, ka uṯuḻu nyanga kutjupa tjuṯa kumpiṟa wirtjapakalku.” Alatji Jacobalu kulinu munu tjaraṟa uṯuḻu kutjaraṉu.
8 Pois pensou: “Se Esaú vier e atacar um grupo, o outro grupo escapará.”
9 Munu palulanguṟu Jacobalu Godala tjapinu, “God, ngayuku tjamu Aipuṟamalu nyuntunya waḻkulpai ngayuku mama Isaacalu kuḻu, kaṉi wanyu kulinma! Nyuntu panya ngayunya wituṟa iyaṉu ngura walytjakutu maḻaku ankunytjaku ngayuku walytja tjuṯakutu, munu panyaṉin ngayunya wangkangu aṯunymankunytjikitjangku ngayulu palya pukuḻpa mulapa nyinanytjaku.
9 E Jacó orou: — Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó
10 Palu nyaakuṉin rawangku munytjangku unganyi munuṉin wiṟuṟa katiṟinanyi, panya ngayulu kurakura mantatja alatjiṯu. Panya ngayulu iriti puṉu tjukaratjara kutju karu uṟu Jordanta itipiringu Aaṟantakutu ankunytjikitja maṟalpa alatjiṯu, munuṉa kuwari nyanga tjuṯa mulartjara maḻaku pitjangu nyanga uṯuḻu kutjaratjara. |src="tnGEN32V11.tif" size="col" loc="p" ref="32:9"
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com o teu servo. Pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois grupos.
11 Wanyuṉi aṯunymaṟa kanyinma ngayuku kuṯa Iitjula-tawara. Panya ngayulu nguḻuringanyi Iitjululanya pitjala pungkula wililytjingantjaku-tawara tjitji minyma kuḻu.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque temo que ele venha e ataque a mim e às mães com os filhos.
12 Panyatja kulinma, panya iriti nyuntu kalkuṉu ngayunya aṯunymaṟa tjukaṟurungku kanyintjikitjangku, munu panyaṉin kalkuṉu ngayuku walytja ma-tjuṯaringkunytjaku maḻatja maḻatja, kaya mungilyi mulapa nyinaku panya paki kuḻuny-kuḻunypa uṟu kantilytja ngarira waṉinytja puṟunypa, puṯu kantamilantjaku.” Alatji Jacobalu Godala tjapinu palunya tjananya aṯunymankunytjaku.
12 Pois tu disseste: “Certamente serei bondoso com você e lhe darei uma descendência como a areia do mar, que, de tão numerosa, não se pode contar.”
13 Munu nyara palula ngarira tjiṉṯuringkula Jacobalu kuliningi palumpa kuka tjuṯanguṟu tjaraṟa Iitjunya ungkunytjikitjangku paluṟu mantjiṟa pukuḻarinytjaku. Munu paluṟu ngurkantaṟa tjaraṟa mauṉṯalpa tjunu alatji,
13 Depois de passar ali aquela noite, Jacó separou do que tinha consigo um presente para o seu irmão Esaú:
14 nanikuta ngunytju 200, nanikuta mama 20, munu palu puṟunypa tjiipi ngunytju 200, tjiipi mama 20.
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Munu kamula ipitjara 30 palumpa tjanampa kuḻunypa tjuṯa kuḻu. Munu puluka ngunytju 40, munu puula 10. Munu tangkiyi ngunytju 20, tangkiyi mama 10.
15 trinta camelas de leite com as suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Munu paluṟu kuka nyanga tjananya piṟuku tjaraṟa uṯuḻu tjuṯa palyaṉu, munu palulanguṟu wati waṟkaripai tjuṯa kutju kutju tjunu uṯuḻu kutju kutjungka katiṟinkunytjaku munu tjananya wangkangu, “Ngayula kuranyuya anama wanapari wanapari, palu kapuṯu kutjuṯu ankunytja wiya nguṟurpa aḻa kutjupa aḻa kutjupa wantima.”
16 Entregou-os aos seus servos, cada rebanho à parte. Então disse aos servos: — Vão à minha frente e deixem espaço entre rebanho e rebanho.
17 Munu wangkangu Jacobalu wati kuranyu ankunytjala nyanga alatji, “Ngayuku kuṯa Iitjulu nyuntunya nyakula tjapilku alatji, ‘Ngananyanku mayatja? Yaaltjikutun ananyi? Nganaku kuka tjuṯa nyangatja nyanga nyuntula kuranyu ananyi?’ Alatji paluṟu nyuntula tjapilku.
17 Ordenou ao primeiro servo, dizendo: — Quando Esaú, meu irmão, se encontrar com você e perguntar: “De quem você é, para onde você vai, de quem são estes animais que você vem trazendo?”,
18 Ka nyuntu tjapinnyangka palula alatji wangka, ‘Wiya, nyanganpa nyuntumpa maḻanypangku Jacobalu iyaṉu nyuntunya ungkunytjaku. Panya paluṟu maḻawanu pitjanyi.’ Alatji palunya nyakula wangka. Palya?” |src="tnGEN32V16.tif" size="col" loc="p" ref="32:16"
18 responda: “São do seu servo Jacó. É um presente que ele está enviando ao meu senhor Esaú. E eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.”
19 Munu paluṟu wangka palu puṟunypaṯu wati nguṟuritja nguṟuritjangka wangkangi tjana kuka uṯuḻu kutju kutju katira Iitjunya nyakula wangkanytjaku.
19 Jacó ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: — É assim que vocês devem falar com Esaú, quando se encontrarem com ele.
20 Munu paluṟu tjanala wangkangu, “Munuya watarkurinytja wiyangku palula wangka panya ngayulu maḻawanu pitjanytja. Palya?” Alatji paluṟu tjananya wangkara iyaṉu, panya paluṟu kuliningi, “Kuwari ngayuku kuṯangku kuka nyanga tjuṯa ungkunyangka tjinguṟu ngayuku kalyparingkuku, munuṉi kuwari nyakula ngayuku pukuḻariku.”
20 Também dirão: “Eis que o seu servo Jacó vem vindo atrás de nós.” Porque Jacó pensava assim: “Eu o aplacarei com o presente que me antecede. Depois eu o verei pessoalmente e talvez ele me dê boa acolhida.”
21 Munu kuka panya palunya tjananya Iitjunya ungkunytjaku kuranyu iyaṟa paluṟu nyinangi ngurangka munga pala palula.
21 Assim, mandou os presentes à sua frente. Ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 Munu Jacobalu munga pala palula pakaṟa kuri kutjara tjitji 11 palumpa mantjiṟa kuri palumpa kutjupa kutjara kuḻu mantjiṟa katingu karu uṟu ini Tjapakalakutu, munu tjananya ma-itipirinytjaku wangkara iyaṉu.
22 Naquela mesma noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau do Jaboque.
23 Munu tjananya ma-iyaṟa piṟuku palumpa kutjupa kutjupa uwankara kuḻu ma-iyaṉu palumpa waṟkaripai tjuṯangka.
23 Reuniu todos e fez com que passassem o ribeiro. Também fez passar tudo o que lhe pertencia.
24 Munu paluṟu wantira kutju nyinangi maḻaringkula.
24 Jacó ficou sozinho, e um homem lutava com ele, até o romper do dia.
25 Ka wati panya kutjutjangku Jacobanya punkatjingantjikitjangku puṯulinangi, munu palulanguṟu palunya angkaḻpa pampuṉu Jacobanya, ka tjunta kutju angkaḻnguṟu tjukutjuku ngalya-pakaṉu.
25 Vendo este que não podia com Jacó, tocou-lhe na articulação da coxa, de modo que a junta da coxa de Jacó se deslocou, na luta com o homem.
26 Ka wati panya kutjutjangku wangkangu, “Wantir'iyalaṉi! Nyangatja waṯalpi tjiṉṯuringu.” |src="tnGEN32V24.tif" size="col" loc="p" ref="32:26"
26 Então o homem disse: — Deixe-me ir, pois já rompeu o dia. Jacó respondeu: — Não o deixarei ir se você não me abençoar.
27 Ka palula tjapinu, “Ini ngananyan nyuntu?”
27 Então o homem perguntou: — Como você se chama? Ele respondeu: — Jacó.
28 Ka wati panya kutjutjangku wangkangu, “Nyuntu kuwari ini ‘Jacobanya’ ngaṟanytja wiyaringkuku, munu nyanganguṟu nyuntu ini ‘Israelnga’ ngaṟaku, panya nyuntu Godala tungunpungkula lirintaṟa aṉṯa-waṉira aṉṯa-waṉira waintaringu, ngayula kutju wiya wati tjuṯangka kuḻu.”
28 Então disse: — Seu nome não será mais Jacó, e sim Israel, pois você lutou com Deus e com os homens e prevaleceu.
29 Ka Jacobalu tjapinu palula ngapartji, “Palu nyuntu ini ngananya?”
29 Jacó disse: — Por favor, diga-me como você se chama. Ele respondeu: — Por que você pergunta pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Ka Jacobalu wangkangu, “Ngayulu mulapa Godanya yunpa ilangku nyangu. Munuṉa ilangku nyakunytjatjanu nyangatja kuwari wankaṯu ngaṟanyi.” Munu palulanguṟu ngura palunya ininu Piniyalnga.
30 Jacó deu àquele lugar o nome de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face, e a minha vida foi salva.”
31 Ka tjiṉṯu ngalya-pakannyangka Jacobalu ngura pala Piniyalnga wantikatira ma-pakaṉu, munu paluṟu lurpaṟinangi panya angkaḻpa pikatjara.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel. E mancava por causa da coxa.
32 Kaya nyanga palulanguṟu Israelkunu tjuṯangku kuwari kuka ngalkula pulyku angkaḻitja ngalkuwiyangku wantipai, panya Godalu Jacobanya tjunta pampuntjitjangka.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.