Gênesis 32

Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ka Jacobanya kuḻu ma-pakaṉu munu ankula ankula ma-paṯuringu, ka angelpa maṉkurpa Godalanguṟu palula utiringu.
1 Jacó estava continuando a sua viagem quando alguns anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Ka nyakula wangkangu, “Nyangatja Godaku ngura!” Munu paluṟu ininu “Maanaimanya” ngura pala palunya.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. Por isso pôs naquele lugar o nome de Maanaim .
3 Ka Jacobalu wati maṉkurpa iyaṉu tjakulpa ngura Tjiirtakutu palumpa kuṯangka wangkanytjaku Iitjula. (Ngura nyara paluṟu panya ini kutjupa Iitamanya)
3 Jacó mandou mensageiros para a região de Seir, também chamada de Edom, a fim de se encontrarem com Esaú
4 Alatji paluṟu tjanala wangkangu palumpa kuṯangka ankula tjakultjunkunytjaku, “Ngayulu Jacobanya panya nyuntumpa maḻanypa munuṉa nyuntula kuṯa wiṟungka ma-tjakultjunanyi panya ngayuluṉa ngura parari ngalimpa kulypalta Laipanta rawa nyinangi munuṉa kuwari kutju nyanga aṟuringu ngurakutu.
4 e lhe darem esta mensagem: “Eu, Jacó, estou às suas ordens para servi-lo. Durante todo esse tempo morei com Labão.
5 Munuṉatju kuka puluka, tjiipi, nanikuta tjuṯa, tangkiyi tjuṯa kuḻu katinyi, ka aṉangu ngayuku waṟkaripai tjuṯa kuḻu ngayula tjungu pitjanyi. Kaṉi kuṯa wanyu kulila! Ngayuluṉa nyanga tjananya nyuntulakutu tjakulpa ma-iyaṉi nyuntu kuliṟa ngayuku kalyparingkula pukuḻpa paṯantjaku.” Alatji Jacobalu wangkara iyaṉu Iitjulakutu wati panya waṟka maṉkurpa, kaya mulapaṯu ankula tjakultjunu Iitjula.
5 Tenho gado, jumentos, ovelhas, cabras, escravos e escravas. Estou mandando este recado ao senhor, esperando ser bem-recebido.”
6 Munuya maḻaku aṟuringkula Jacobala wirkaṟa wangkangu nyanga alatji, “Nganaṉa ankula tjakultjunu nyuntumpa kuṯangka, ka paluṟu kuwari wati tjuṯatjara pitjanyi, 400-tjara.”
6 Os mensageiros voltaram e disseram: — Estivemos com Esaú, o seu irmão. Ele já vem vindo para se encontrar com o senhor. E vem com quatrocentos homens.
7 Ka Jacobanya nyangatja kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringu. Munu paluṟu palumpa aṉangu tjuṯa tjaraṟa uṯuḻu kutjara palyaṉu munu kuka tjiipi, nanikuta, puluka, tangkiyi, kamula tjuṯa kuḻu palu puṟunypaṯu tjaraṟa uṯuḻu kutjara palyaṉu.
7 Quando Jacó ouviu isso, teve muito medo e ficou preocupado. Então dividiu em dois grupos a gente que estava com ele e também as ovelhas, as cabras, o gado e os camelos.
8 Panya paluṟu alatji kuliningi, “Tjinguṟu Iitjulu tjana pitjala uṯuḻu nyanga kutju pikangku pungkuku, ka uṯuḻu nyanga kutjupa tjuṯa kumpiṟa wirtjapakalku.” Alatji Jacobalu kulinu munu tjaraṟa uṯuḻu kutjaraṉu.
8 Ele pensou que, se Esaú viesse e atacasse um grupo, o outro poderia escapar.
9 Munu palulanguṟu Jacobalu Godala tjapinu, “God, ngayuku tjamu Aipuṟamalu nyuntunya waḻkulpai ngayuku mama Isaacalu kuḻu, kaṉi wanyu kulinma! Nyuntu panya ngayunya wituṟa iyaṉu ngura walytjakutu maḻaku ankunytjaku ngayuku walytja tjuṯakutu, munu panyaṉin ngayunya wangkangu aṯunymankunytjikitjangku ngayulu palya pukuḻpa mulapa nyinanytjaku.
9 Depois Jacó fez esta oração: — Ouve-me, ó
10 Palu nyaakuṉin rawangku munytjangku unganyi munuṉin wiṟuṟa katiṟinanyi, panya ngayulu kurakura mantatja alatjiṯu. Panya ngayulu iriti puṉu tjukaratjara kutju karu uṟu Jordanta itipiringu Aaṟantakutu ankunytjikitja maṟalpa alatjiṯu, munuṉa kuwari nyanga tjuṯa mulartjara maḻaku pitjangu nyanga uṯuḻu kutjaratjara. |src="tnGEN32V11.tif" size="col" loc="p" ref="32:9"
10 Eu, teu servo , não mereço toda a bondade e fidelidade com que me tens tratado. Quando atravessei o rio Jordão, eu tinha apenas um bastão e agora estou voltando com estes dois grupos de pessoas e animais.
11 Wanyuṉi aṯunymaṟa kanyinma ngayuku kuṯa Iitjula-tawara. Panya ngayulu nguḻuringanyi Iitjululanya pitjala pungkula wililytjingantjaku-tawara tjitji minyma kuḻu.
11 Ó Senhor , eu te peço que me salves do meu irmão Esaú. Tenho medo de que ele venha e me mate e também as mulheres e as crianças.
12 Panyatja kulinma, panya iriti nyuntu kalkuṉu ngayunya aṯunymaṟa tjukaṟurungku kanyintjikitjangku, munu panyaṉin kalkuṉu ngayuku walytja ma-tjuṯaringkunytjaku maḻatja maḻatja, kaya mungilyi mulapa nyinaku panya paki kuḻuny-kuḻunypa uṟu kantilytja ngarira waṉinytja puṟunypa, puṯu kantamilantjaku.” Alatji Jacobalu Godala tjapinu palunya tjananya aṯunymankunytjaku.
12 Lembra que prometeste que tudo me correria bem e que os meus descendentes seriam como a areia da praia, tantos que ninguém poderia contar.
13 Munu nyara palula ngarira tjiṉṯuringkula Jacobalu kuliningi palumpa kuka tjuṯanguṟu tjaraṟa Iitjunya ungkunytjikitjangku paluṟu mantjiṟa pukuḻarinytjaku. Munu paluṟu ngurkantaṟa tjaraṟa mauṉṯalpa tjunu alatji,
13 Naquela noite Jacó dormiu ali. Depois ele escolheu alguns dos seus animais para dar de presente a Esaú.
14 nanikuta ngunytju 200, nanikuta mama 20, munu palu puṟunypa tjiipi ngunytju 200, tjiipi mama 20.
14 Escolheu duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Munu kamula ipitjara 30 palumpa tjanampa kuḻunypa tjuṯa kuḻu. Munu puluka ngunytju 40, munu puula 10. Munu tangkiyi ngunytju 20, tangkiyi mama 10.
15 trinta camelas com as suas crias, que ainda mamavam, quarenta vacas e dez touros, e vinte jumentas e dez jumentos.
16 Munu paluṟu kuka nyanga tjananya piṟuku tjaraṟa uṯuḻu tjuṯa palyaṉu, munu palulanguṟu wati waṟkaripai tjuṯa kutju kutju tjunu uṯuḻu kutju kutjungka katiṟinkunytjaku munu tjananya wangkangu, “Ngayula kuranyuya anama wanapari wanapari, palu kapuṯu kutjuṯu ankunytja wiya nguṟurpa aḻa kutjupa aḻa kutjupa wantima.”
16 Jacó dividiu esses animais em grupos e pôs um empregado para tomar conta de cada grupo. E deu esta ordem: — Vocês vão na frente, deixando um espaço entre os grupos.
17 Munu wangkangu Jacobalu wati kuranyu ankunytjala nyanga alatji, “Ngayuku kuṯa Iitjulu nyuntunya nyakula tjapilku alatji, ‘Ngananyanku mayatja? Yaaltjikutun ananyi? Nganaku kuka tjuṯa nyangatja nyanga nyuntula kuranyu ananyi?’ Alatji paluṟu nyuntula tjapilku.
17 Jacó disse ao primeiro empregado: — Quando o meu irmão Esaú se encontrar com você, ele vai perguntar: “Quem é o seu patrão? Aonde você vai? E de quem são esses animais que você vai levando?”
18 Ka nyuntu tjapinnyangka palula alatji wangka, ‘Wiya, nyanganpa nyuntumpa maḻanypangku Jacobalu iyaṉu nyuntunya ungkunytjaku. Panya paluṟu maḻawanu pitjanyi.’ Alatji palunya nyakula wangka. Palya?” |src="tnGEN32V16.tif" size="col" loc="p" ref="32:16"
18 Então responda assim: “Estes animais são do seu criado Jacó. São um presente que ele está enviando ao seu patrão Esaú. E ele também vem vindo aí atrás.”
19 Munu paluṟu wangka palu puṟunypaṯu wati nguṟuritja nguṟuritjangka wangkangi tjana kuka uṯuḻu kutju kutju katira Iitjunya nyakula wangkanytjaku.
19 Também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os outros que tomavam conta dos grupos, Jacó disse: — Quando vocês se encontrarem com Esaú, digam a mesma coisa.
20 Munu paluṟu tjanala wangkangu, “Munuya watarkurinytja wiyangku palula wangka panya ngayulu maḻawanu pitjanytja. Palya?” Alatji paluṟu tjananya wangkara iyaṉu, panya paluṟu kuliningi, “Kuwari ngayuku kuṯangku kuka nyanga tjuṯa ungkunyangka tjinguṟu ngayuku kalyparingkuku, munuṉi kuwari nyakula ngayuku pukuḻariku.”
20 E não esqueçam de dizer isto: “O seu criado Jacó vem vindo aí atrás.” É que Jacó estava pensando assim: “Vou acalmar Esaú com os presentes que irão na minha frente. E, quando nos encontrarmos, talvez ele me perdoe.”
21 Munu kuka panya palunya tjananya Iitjunya ungkunytjaku kuranyu iyaṟa paluṟu nyinangi ngurangka munga pala palula.
21 Desse modo Jacó mandou os presentes na frente e passou aquela noite no acampamento.
22 Munu Jacobalu munga pala palula pakaṟa kuri kutjara tjitji 11 palumpa mantjiṟa kuri palumpa kutjupa kutjara kuḻu mantjiṟa katingu karu uṟu ini Tjapakalakutu, munu tjananya ma-itipirinytjaku wangkara iyaṉu.
22 Naquela mesma noite Jacó se levantou e atravessou o rio Jaboque, levando consigo as suas duas mulheres, as suas duas concubinas e os seus onze filhos.
23 Munu tjananya ma-iyaṟa piṟuku palumpa kutjupa kutjupa uwankara kuḻu ma-iyaṉu palumpa waṟkaripai tjuṯangka.
23 Depois que as pessoas passaram, Jacó fez com que também passasse tudo o que era seu;
24 Munu paluṟu wantira kutju nyinangi maḻaringkula.
24 mas ele ficou para trás, sozinho. Aí veio um homem que lutou com ele até o dia amanhecer.
25 Ka wati panya kutjutjangku Jacobanya punkatjingantjikitjangku puṯulinangi, munu palulanguṟu palunya angkaḻpa pampuṉu Jacobanya, ka tjunta kutju angkaḻnguṟu tjukutjuku ngalya-pakaṉu.
25 Quando o homem viu que não podia vencer, deu um golpe na junta da coxa de Jacó, de modo que ela ficou fora do lugar.
26 Ka wati panya kutjutjangku wangkangu, “Wantir'iyalaṉi! Nyangatja waṯalpi tjiṉṯuringu.” |src="tnGEN32V24.tif" size="col" loc="p" ref="32:26"
26 Então o homem disse: — Solte-me, pois já está amanhecendo. — Não solto enquanto o senhor não me abençoar — respondeu Jacó.
27 Ka palula tjapinu, “Ini ngananyan nyuntu?”
27 Aí o homem perguntou: — Como você se chama? — Jacó — respondeu ele.
28 Ka wati panya kutjutjangku wangkangu, “Nyuntu kuwari ini ‘Jacobanya’ ngaṟanytja wiyaringkuku, munu nyanganguṟu nyuntu ini ‘Israelnga’ ngaṟaku, panya nyuntu Godala tungunpungkula lirintaṟa aṉṯa-waṉira aṉṯa-waṉira waintaringu, ngayula kutju wiya wati tjuṯangka kuḻu.”
28 Então o homem disse: — O seu nome não será mais Jacó. Você lutou com Deus e com os homens e venceu; por isso o seu nome será Israel .
29 Ka Jacobalu tjapinu palula ngapartji, “Palu nyuntu ini ngananya?”
29 — Agora diga-me o seu nome — pediu Jacó. O homem respondeu: — Por que você quer saber o meu nome? E ali ele abençoou Jacó.
30 Ka Jacobalu wangkangu, “Ngayulu mulapa Godanya yunpa ilangku nyangu. Munuṉa ilangku nyakunytjatjanu nyangatja kuwari wankaṯu ngaṟanyi.” Munu palulanguṟu ngura palunya ininu Piniyalnga.
30 Então Jacó disse: — Eu vi Deus face a face, mas ainda estou vivo. Por isso ele pôs naquele lugar o nome de Peniel .
31 Ka tjiṉṯu ngalya-pakannyangka Jacobalu ngura pala Piniyalnga wantikatira ma-pakaṉu, munu paluṟu lurpaṟinangi panya angkaḻpa pikatjara.
31 O sol nasceu quando Jacó estava saindo de Peniel, e ele ia mancando por causa do golpe que havia levado na coxa.
32 Kaya nyanga palulanguṟu Israelkunu tjuṯangku kuwari kuka ngalkula pulyku angkaḻitja ngalkuwiyangku wantipai, panya Godalu Jacobanya tjunta pampuntjitjangka.
32 Até hoje os descendentes de Israel não comem o músculo que fica na junta da coxa, pois foi nessa parte do corpo que ele recebeu o golpe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.