Gênesis 32

Tjukurpa Palya (PJT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ka Jacobanya kuḻu ma-pakaṉu munu ankula ankula ma-paṯuringu, ka angelpa maṉkurpa Godalanguṟu palula utiringu.
1 E Jacó foi no seu caminho, e os anjos de Deus o encontraram.
2 Ka nyakula wangkangu, “Nyangatja Godaku ngura!” Munu paluṟu ininu “Maanaimanya” ngura pala palunya.
2 E quando Jacó os viu, ele disse: Este é o exército de Deus. E ele chamou o nome do lugar Maanaim.
3 Ka Jacobalu wati maṉkurpa iyaṉu tjakulpa ngura Tjiirtakutu palumpa kuṯangka wangkanytjaku Iitjula. (Ngura nyara paluṟu panya ini kutjupa Iitamanya)
3 E Jacó enviou mensageiros adiante dele a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, região de Edom.
4 Alatji paluṟu tjanala wangkangu palumpa kuṯangka ankula tjakultjunkunytjaku, “Ngayulu Jacobanya panya nyuntumpa maḻanypa munuṉa nyuntula kuṯa wiṟungka ma-tjakultjunanyi panya ngayuluṉa ngura parari ngalimpa kulypalta Laipanta rawa nyinangi munuṉa kuwari kutju nyanga aṟuringu ngurakutu.
4 E ele lhes ordenou, dizendo: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó diz assim: Eu habitei como peregrino com Labão, e fiquei lá até agora.
5 Munuṉatju kuka puluka, tjiipi, nanikuta tjuṯa, tangkiyi tjuṯa kuḻu katinyi, ka aṉangu ngayuku waṟkaripai tjuṯa kuḻu ngayula tjungu pitjanyi. Kaṉi kuṯa wanyu kulila! Ngayuluṉa nyanga tjananya nyuntulakutu tjakulpa ma-iyaṉi nyuntu kuliṟa ngayuku kalyparingkula pukuḻpa paṯantjaku.” Alatji Jacobalu wangkara iyaṉu Iitjulakutu wati panya waṟka maṉkurpa, kaya mulapaṯu ankula tjakultjunu Iitjula.
5 E eu tenho bois, e jumentos, rebanhos, e servos, e servas. E eu enviei para dizer a meu senhor para que eu encontre graça aos seus olhos.
6 Munuya maḻaku aṟuringkula Jacobala wirkaṟa wangkangu nyanga alatji, “Nganaṉa ankula tjakultjunu nyuntumpa kuṯangka, ka paluṟu kuwari wati tjuṯatjara pitjanyi, 400-tjara.”
6 E os mensageiros retornaram a Jacó, dizendo: Nós chegamos ao teu irmão Esaú, e ele também vem para te encontrar, e quatrocentos homens com ele.
7 Ka Jacobanya nyangatja kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringu. Munu paluṟu palumpa aṉangu tjuṯa tjaraṟa uṯuḻu kutjara palyaṉu munu kuka tjiipi, nanikuta, puluka, tangkiyi, kamula tjuṯa kuḻu palu puṟunypaṯu tjaraṟa uṯuḻu kutjara palyaṉu.
7 Então Jacó ficou muito amedrontado e angustiado, e ele dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, e os rebanhos, e o gado, e os camelos,
8 Panya paluṟu alatji kuliningi, “Tjinguṟu Iitjulu tjana pitjala uṯuḻu nyanga kutju pikangku pungkuku, ka uṯuḻu nyanga kutjupa tjuṯa kumpiṟa wirtjapakalku.” Alatji Jacobalu kulinu munu tjaraṟa uṯuḻu kutjaraṉu.
8 e ele disse: Se Esaú vier a um bando e o ferir, então o outro bando que sobrar escapará.
9 Munu palulanguṟu Jacobalu Godala tjapinu, “God, ngayuku tjamu Aipuṟamalu nyuntunya waḻkulpai ngayuku mama Isaacalu kuḻu, kaṉi wanyu kulinma! Nyuntu panya ngayunya wituṟa iyaṉu ngura walytjakutu maḻaku ankunytjaku ngayuku walytja tjuṯakutu, munu panyaṉin ngayunya wangkangu aṯunymankunytjikitjangku ngayulu palya pukuḻpa mulapa nyinanytjaku.
9 E Jacó disse: Ó Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o SENHOR que disse a mim: Torna à tua terra, à tua parentela, e eu te tratarei bem.
10 Palu nyaakuṉin rawangku munytjangku unganyi munuṉin wiṟuṟa katiṟinanyi, panya ngayulu kurakura mantatja alatjiṯu. Panya ngayulu iriti puṉu tjukaratjara kutju karu uṟu Jordanta itipiringu Aaṟantakutu ankunytjikitja maṟalpa alatjiṯu, munuṉa kuwari nyanga tjuṯa mulartjara maḻaku pitjangu nyanga uṯuḻu kutjaratjara. |src="tnGEN32V11.tif" size="col" loc="p" ref="32:9"
10 Eu não sou digno da menor de todas as misericórdias, e de toda a verdade, que tu tens mostrado ao teu servo, porque com meu cajado passei este Jordão, e agora eu me tornei dois bandos.
11 Wanyuṉi aṯunymaṟa kanyinma ngayuku kuṯa Iitjula-tawara. Panya ngayulu nguḻuringanyi Iitjululanya pitjala pungkula wililytjingantjaku-tawara tjitji minyma kuḻu.
11 Livra-me, rogo-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo, para que ele não venha e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Panyatja kulinma, panya iriti nyuntu kalkuṉu ngayunya aṯunymaṟa tjukaṟurungku kanyintjikitjangku, munu panyaṉin kalkuṉu ngayuku walytja ma-tjuṯaringkunytjaku maḻatja maḻatja, kaya mungilyi mulapa nyinaku panya paki kuḻuny-kuḻunypa uṟu kantilytja ngarira waṉinytja puṟunypa, puṯu kantamilantjaku.” Alatji Jacobalu Godala tjapinu palunya tjananya aṯunymankunytjaku.
12 E tu disseste: Eu certamente te farei bem, e farei tua semente como a areia do mar, que não pode ser enumerada por ser uma multidão.
13 Munu nyara palula ngarira tjiṉṯuringkula Jacobalu kuliningi palumpa kuka tjuṯanguṟu tjaraṟa Iitjunya ungkunytjikitjangku paluṟu mantjiṟa pukuḻarinytjaku. Munu paluṟu ngurkantaṟa tjaraṟa mauṉṯalpa tjunu alatji,
13 E ele pernoitou ali aquela mesma noite, e tomou do que veio à sua mão por presente para Esaú, seu irmão:
14 nanikuta ngunytju 200, nanikuta mama 20, munu palu puṟunypa tjiipi ngunytju 200, tjiipi mama 20.
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Munu kamula ipitjara 30 palumpa tjanampa kuḻunypa tjuṯa kuḻu. Munu puluka ngunytju 40, munu puula 10. Munu tangkiyi ngunytju 20, tangkiyi mama 10.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Munu paluṟu kuka nyanga tjananya piṟuku tjaraṟa uṯuḻu tjuṯa palyaṉu, munu palulanguṟu wati waṟkaripai tjuṯa kutju kutju tjunu uṯuḻu kutju kutjungka katiṟinkunytjaku munu tjananya wangkangu, “Ngayula kuranyuya anama wanapari wanapari, palu kapuṯu kutjuṯu ankunytja wiya nguṟurpa aḻa kutjupa aḻa kutjupa wantima.”
16 E ele os entregou na mão de seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim, e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Munu wangkangu Jacobalu wati kuranyu ankunytjala nyanga alatji, “Ngayuku kuṯa Iitjulu nyuntunya nyakula tjapilku alatji, ‘Ngananyanku mayatja? Yaaltjikutun ananyi? Nganaku kuka tjuṯa nyangatja nyanga nyuntula kuranyu ananyi?’ Alatji paluṟu nyuntula tjapilku.
17 E ele ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és tu? E para onde vais? E de quem são estes diante de ti?
18 Ka nyuntu tjapinnyangka palula alatji wangka, ‘Wiya, nyanganpa nyuntumpa maḻanypangku Jacobalu iyaṉu nyuntunya ungkunytjaku. Panya paluṟu maḻawanu pitjanyi.’ Alatji palunya nyakula wangka. Palya?” |src="tnGEN32V16.tif" size="col" loc="p" ref="32:16"
18 Então tu dirás: Eles são de teu servo Jacó. É um presente enviado ao meu senhor Esaú; e eis que ele também está atrás de nós.
19 Munu paluṟu wangka palu puṟunypaṯu wati nguṟuritja nguṟuritjangka wangkangi tjana kuka uṯuḻu kutju kutju katira Iitjunya nyakula wangkanytjaku.
19 E assim ele ordenou ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que seguiram os rebanhos, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú, quando o encontrardes.
20 Munu paluṟu tjanala wangkangu, “Munuya watarkurinytja wiyangku palula wangka panya ngayulu maḻawanu pitjanytja. Palya?” Alatji paluṟu tjananya wangkara iyaṉu, panya paluṟu kuliningi, “Kuwari ngayuku kuṯangku kuka nyanga tjuṯa ungkunyangka tjinguṟu ngayuku kalyparingkuku, munuṉi kuwari nyakula ngayuku pukuḻariku.”
20 E dizei além disso: Eis que teu servo Jacó está atrás de nós. Porque ele disse: Eu vou apaziguá-lo com o presente que vai adiante de mim, e depois eu verei a sua face, porventura ele me aceitará.
21 Munu kuka panya palunya tjananya Iitjunya ungkunytjaku kuranyu iyaṟa paluṟu nyinangi ngurangka munga pala palula.
21 Assim foi o presente antes dele, e ele mesmo pernoitou aquela noite no acampamento.
22 Munu Jacobalu munga pala palula pakaṟa kuri kutjara tjitji 11 palumpa mantjiṟa kuri palumpa kutjupa kutjara kuḻu mantjiṟa katingu karu uṟu ini Tjapakalakutu, munu tjananya ma-itipirinytjaku wangkara iyaṉu.
22 E ele levantou-se naquela noite, e tomou suas duas mulheres, e suas duas servas, e seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Munu tjananya ma-iyaṟa piṟuku palumpa kutjupa kutjupa uwankara kuḻu ma-iyaṉu palumpa waṟkaripai tjuṯangka.
23 E ele os tomou, e os enviou a passar o ribeiro, e enviou o que ele tinha.
24 Munu paluṟu wantira kutju nyinangi maḻaringkula.
24 E Jacó foi deixado só. E ali lutou com ele um homem até o romper do dia.
25 Ka wati panya kutjutjangku Jacobanya punkatjingantjikitjangku puṯulinangi, munu palulanguṟu palunya angkaḻpa pampuṉu Jacobanya, ka tjunta kutju angkaḻnguṟu tjukutjuku ngalya-pakaṉu.
25 E quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou a junta de sua coxa. E se desconjuntou a junta de sua coxa, enquanto lutava com ele.
26 Ka wati panya kutjutjangku wangkangu, “Wantir'iyalaṉi! Nyangatja waṯalpi tjiṉṯuringu.” |src="tnGEN32V24.tif" size="col" loc="p" ref="32:26"
26 E ele disse: Deixa-me ir, pois o dia já rompe. E ele disse: Eu não te deixarei ir, a não ser que me abençoes.
27 Ka palula tjapinu, “Ini ngananyan nyuntu?”
27 E ele lhe disse: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Ka wati panya kutjutjangku wangkangu, “Nyuntu kuwari ini ‘Jacobanya’ ngaṟanytja wiyaringkuku, munu nyanganguṟu nyuntu ini ‘Israelnga’ ngaṟaku, panya nyuntu Godala tungunpungkula lirintaṟa aṉṯa-waṉira aṉṯa-waṉira waintaringu, ngayula kutju wiya wati tjuṯangka kuḻu.”
28 E disse-lhe: Teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel, porque como um príncipe tu tens poder com Deus e com homens, e prevaleceste.
29 Ka Jacobalu tjapinu palula ngapartji, “Palu nyuntu ini ngananya?”
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dize-me, rogo-te, teu nome. E ele disse: Por que é que tu perguntas o meu nome? E ele o abençoou ali.
30 Ka Jacobalu wangkangu, “Ngayulu mulapa Godanya yunpa ilangku nyangu. Munuṉa ilangku nyakunytjatjanu nyangatja kuwari wankaṯu ngaṟanyi.” Munu palulanguṟu ngura palunya ininu Piniyalnga.
30 E Jacó chamou o nome do lugar Peniel, pois eu tenho visto a Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Ka tjiṉṯu ngalya-pakannyangka Jacobalu ngura pala Piniyalnga wantikatira ma-pakaṉu, munu paluṟu lurpaṟinangi panya angkaḻpa pikatjara.
31 E quando ele passou por Peniel, o sol se levantou sobre ele, e ele manquejava da sua coxa.
32 Kaya nyanga palulanguṟu Israelkunu tjuṯangku kuwari kuka ngalkula pulyku angkaḻitja ngalkuwiyangku wantipai, panya Godalu Jacobanya tjunta pampuntjitjangka.
32 Por isso os filhos de Israel não comem, até o dia de hoje, do nervo que está sobre a juntura da coxa, porque ele tocou a juntura da coxa de Jacó no tendão que se encolheu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.