Gênesis 30
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Palu Raitjiltu Jacobaku tjitji kanyintja wiya alatjiṯu, munu paluṟu palumpa kangkuṟuku nyaṟaringkula wangkangu Jacobala, “Nyaakun ngayula tjitji utilwiyangku wantinyi? Ngayulu tjitji kanyintjikitja mukuringanyi. Palu ngayulu tjinguṟu iluku iṯi wiyaṯu.”
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve inveja da irmã e implorou a Jacó: “Dê-me filhos, ou morrerei!”.
2 Ka Jacobanya palumpa mirpaṉaringu munu wangkangu, “Ngayulu Godanya wiya. Paluṟu nyuntunya palyaṉu tjitji wiya nyinanytjaku.”
2 Jacó se enfureceu com Raquel. “Por acaso sou Deus?”, perguntou ele. “Foi ele que não permitiu que você tivesse filhos!”
3 Ka Raitjiltu wangkangu, “Nyangatja kungkawaṟa ngayuku waṟkaripai ini Pilanya. Utin nyanga palula tjunguringama, ka paluṟu iṯitjararingkula kanyilku tjitji ngayuku. Kaṉa tjitji pala palumpa ngunytju puṟunyariku nyuntu kungkawaṟa palula utinnyangka.”
3 Raquel lhe disse: “Tome minha serva Bila e deite-se com ela. Ela dará à luz filhos em meu lugar e, por meio dela, também terei uma família”.
4 Munu palulanguṟu Raitjiltu Pilanya ungu Jacobanya kuri kanyintjaku, ka Jacobalu palula tjunguringu.
4 Então Raquel entregou sua serva Bila a Jacó por mulher, e Jacó se deitou com ela.
5 Ka palulanguṟu paluṟu iṯitjararingu Pilanya munu katja kanyinu Jacobaku.
5 Bila engravidou e deu um filho a Jacó.
6 Ka palulanguṟu Raitjiltu wangkangu, “Ngayulu Godala puḻkaṟa ngatjiningi tjitjiku, kaṉi pukuḻṯu kuliṟa ngayunya katja ungu.” Munu paluṟu ininu Dannga katja panya palunya.
6 Raquel o chamou de Dã, pois disse: “Deus me fez justiça! Ouviu meu pedido e me deu um filho!”.
7 Ka palulanguṟu Pilanya piṟuku iṯitjararingu munu Jacobaku katja kutjupa kanyinu.
7 Bila engravidou novamente e deu a Jacó o segundo filho.
8 Ka Raitjiltu wangkangu, “Ngalinku puḻkaṟa wangkangi kangkuṟulu ngali tjitjinguṟu, kaṉa palunya wangkara kanmarmanu kuwari tjitji nyanga kutjara wirkankunytjanguṟu.” Munu tjitji palunya ininu Napatalinya.
8 Raquel o chamou de Naftali, pois disse: “Tive uma luta intensa com minha irmã e venci!”.
9 Ka Liyalu tjitji kanyintja wiyaringu, munu palulanguṟu kungkawaṟa palumpa waṟkaripai ini Tjilpanya Jacobanya ungu kuri kanyintjaku.
9 Quando Lia percebeu que tinha parado de engravidar, tomou sua serva Zilpa e a entregou a Jacó por mulher.
10 Ka palulanguṟu Tjilpalu Jacobaku katja kanyinu.
10 Pouco tempo depois, Zilpa deu um filho a Jacó.
11 Ka Liyalu wangkangu, “Ngangari! Alatjiṯuṉatju ngayulu katjatjararingu.” Munu tjitji palunya ininu Kaatanya.
11 Lia o chamou de Gade, pois disse: “Como sou afortunada!”.
12 — ausente —
12 Então Zilpa deu a Jacó o segundo filho.
13 — ausente —
13 Lia o chamou de Aser, pois disse: “Como estou alegre! Agora as outras mulheres celebrarão comigo”.
14 Ka ngula ukiṟi wiita ma-piḻṯiringkunyangka Liyaku katja ngaṉmanyitja ini Rupinnga anu wiita nyara palulakutu munu nyangu puṉu kutjupa kutjupa ngalkula iṯitjararingkupai yunpa mingkuḻpa puṟunypa ini “mantuṟaiki”. Munu mantjiṟa katingu palumpa ngunytju Liyalakutu. Ka Raitjiltu ungkunyangka nyakula Liyala ngatjinu, “Ungamaṉi puṉu pala palunya.”
14 Certo dia, durante a colheita do trigo, Rúben encontrou algumas mandrágoras que cresciam no campo e as trouxe para Lia, sua mãe. Raquel suplicou a Lia: “Por favor, dê-me algumas das mandrágoras de seu filho”.
15 Ka Liyalu wangkangu, “Wiya, nyuntu panya ngayuku wati ngaṉmanytju angatjunu, munun nyaaku piṟuku ngayuku nyanga katjaku puṉuku ngatjini?”
15 Lia, porém, respondeu: “Não basta ter roubado meu marido? Agora também quer roubar as mandrágoras de meu filho?”. Raquel propôs: “Em troca de algumas mandrágoras, deixarei que Jacó se deite com você esta noite”.
16 Ka Jacobanya nyara mai wiitanguṟu mungartji pitjanyangka minyma panya Liyalu ngaparikatira nyakula wangkangu, “Nyuntu ngalili munga nyanga kuwari ngarinyi, panya ngayuku katjaku puṉu panya ‘iṯi ungkupai’ ngayulu ungu Raitjilnga nyuntula ngarinytjikitjangku.” Ka palulanguṟu munga pala palula pula tjunguringkula ngaringi.
16 Ao entardecer, quando Jacó estava voltando do campo, Lia foi ao seu encontro e disse: “Esta noite você deve se deitar comigo. Paguei por você com algumas mandrágoras que meu filho encontrou”. Assim, naquela noite Jacó se deitou com Lia.
17 Ka Godalu kulinu panya Liyalu tjitjiku tjapinnyangka munu palunya palyaṉu, ka palulanguṟu paluṟu iṯitjararingu munu Jacobaku katja kutjupa kanyinu, ka maṉkurpa kutjararingu palumpa minyma panya Liyaku.
17 Deus respondeu às orações de Lia, que engravidou novamente e deu a Jacó o quinto filho.
18 Munu paluṟu wangkangu, “Godaluṉi ungu katja nyangatja, panya ngayulu kungka ngayuku waṟkaripai Jacobanya ungkunytjitjanguṟu.” Munu palulanguṟu ininu tjitji nyara palunya Itjakanya.
18 Chamou-o de Issacar, pois disse: “Deus me recompensou porque entreguei minha serva por mulher a meu marido”.
19 Ka Liyanya piṟukuṯu iṯitjararingu munu katja kutjupa kanyinu, ka palulanguṟu katja maṉkur-maṉkuraringu Liyaku.
19 Lia engravidou outra vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 Munu Liyalu wangkangu, “Godalu ngayunya wiṟu mulapa ungu katja nyangatja, katju maṉkur-maṉkuraringu. Ka ngayuku kuri Jacobanya tjinguṟu puḻkaṟa pukuḻariku katja nyanga palumpa tjuṯa kanyinnyangka.” Munu palulanguṟu ininu Tjipulannga tjitji panya palunya.
20 Chamou-o de Zebulom, pois disse: “Deus me deu uma boa recompensa. Agora meu marido me tratará com respeito, porque lhe dei seis filhos”.
21 Munu ngulalta Liyalu uṉṯalpa kanyinu piṟuku munu ininu Tiinanya kungka kutju.
21 Depois, Lia deu à luz uma filha e a chamou de Diná.
22 Ka palulanguṟu Raitjiltu tjitjiku ngatjinnyangka Godalu kulinu munu palunya tjitji kanyintjaku palyaṉu, panya paluṟu tjitjiku ngurpa nyinangi rawa.
22 Então Deus se lembrou de Raquel e, em resposta a suas orações, permitiu que ela se tornasse fértil.
23 — ausente —
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. “Deus tirou a minha humilhação”, declarou,
24 — ausente —
24 e o chamou de José, pois disse: “Que o S enhor me acrescente ainda outro filho!”.
25 Ka palula maḻangka Josephanya iṯi ngarinyangka Jacobalu palumpa kulypalta wangkangu Laipanta, “Wanyuṉi wantir'iyala ngura walytjakutu ankunytjaku.
25 Logo depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: “Por favor, libere-me para que eu volte à minha terra natal.
26 Munuṉi uwa kuri munu tjitji tjuṯa, panya ngayulu nyuntula waṟkaringi nyanga tjananyakitja. Nyuntun ninti ngayulu nyuntula rawa puḻkaṟa waṟkarinytjitjaku. Utiṉin wantir'iyanma.”
26 Permita-me levar minhas mulheres e meus filhos, pelos quais o servi, e deixe-me partir. O senhor sabe muito bem como trabalhei arduamente a seu serviço”.
27 Ka Laipantu palula wangkangu, “Wiya, kulila! Ngayulu ninti panya Mayatja Godalu nyuntulanguṟu ngayunya puḻkaṟa pukuḻmanu, munuṉi kutjupa kutjupa tjuṯa mulapa ungu. Ka nyuntu ngayuku pukuḻarirampa uti wantira nyinama.
27 Labão respondeu: “Se mereço seu favor, fique. Eu enriqueci, pois o S enhor me abençoou por sua causa.
28 Palu nyuntu wanyu yaaltjiṯu ungkunytjaku mukuringanyi? Wangkaṉi, kaṉanta nyuntu wangkanytjanyaṯu payamilalku.”
28 Diga-me qual será seu salário e, qualquer que seja o valor, eu lhe pagarei”.
29 Ka Jacobalu alatji wangkangu, “Uwa, nyuntu ninti panya ngayulu nyuntula rawa wiṟuṟa waṟkaringi, ka nyuntumpa tjiipi nanikuta tjuṯa winkiringu ngayulu kanyinnyangka.
29 Jacó respondeu: “O senhor sabe como trabalhei arduamente a seu serviço e como seus rebanhos cresceram sob meus cuidados.
30 Panya ngaṉmanytjun nyuntu maṉkurpa kanyiningi ngayulu pitjanytja kuwaripangka, ka kuwari tjuṯa mulararingulta. Kanku Godalu ngayulu nyuntula waṟkarinyangka nyuntumpa uwankara puḻkaṉu. Palu ngayulu nyanganguṟu walytjangku ngayuku palyantjikitja mukuringanyi.”
30 De fato, o senhor tinha pouco antes de eu chegar, mas sua riqueza aumentou consideravelmente. O S enhor o abençoou por meio de tudo que eu fiz. Mas e quanto a mim? Quando começarei a cuidar de minha própria família?”.
31 — ausente —
31 “Quanto quer receber de salário?”, perguntou Labão mais uma vez. Jacó respondeu: “Não me dê coisa alguma. Se o senhor fizer o que lhe direi, continuarei a cuidar de seus rebanhos:
32 — ausente —
32 deixe-me inspecionar seus rebanhos hoje e remover todas as ovelhas e cabras salpicadas e malhadas, além de todas as ovelhas pretas. Elas serão o meu salário.
33 Ka ngula nyuntu ngayuku tjiipi nanikuta tjuṯa pitjala nyawa, munun tjiipi piṟanpa, nanikuta maṟu tjuṯa nyakulampa ngayunya ngukaṟa kulila, ‘Ai! Nyangangku ngayuku tjiipi nanikuta tjuṯanguṟu kutitjuṟa katingu.’ Palu nyuntu tjiipi maṟu, nanikuta nyintaṉ-nyintaṉpa tjuṯa kutju nyakulampa ngayunya alatji kulinma, ‘Munta, nyanganpa palumpa kuka tjuṯa ngayuku wiya.’”
33 No futuro, quando o senhor conferir os animais que me deu como salário, verá que fui honesto. Se encontrar em meu rebanho alguma cabra que não seja salpicada ou malhada, ou alguma ovelha que não seja preta, saberá que as roubei do senhor”.
34 Ka Laipantu kuliṟa wangkangu, “Uwa palya, nyanga alatjiṉa palyalku nyuntu wangkanyangka.”
34 “Está bem”, respondeu Labão. “Será como você diz.”
35 — ausente —
35 Naquele mesmo dia, porém, Labão saiu e tirou do rebanho todos os bodes listrados e malhados, todas as cabras salpicadas e malhadas ou com manchas brancas, e todas as ovelhas pretas. Colocou os animais sob os cuidados de seus filhos,
36 — ausente —
36 que os levaram a um lugar a três dias de viagem de onde Jacó estava. Assim, Jacó ficou e tomou conta do resto do rebanho de Labão.
37 Munu palulanguṟu Jacobalu puṉu miṉa kaṯantaṟa miṟi kutju kutju mantjiningi ka kutjupa nguṟurpa miṟi winki ngaṟangi. Ka miṟi wiya piṟanpa ngaṟangi, ka palu puṟunypaṯu miṟitjara maṟu ngaṟangi. Ka puṉu paluṟu walka piṟanpa maṟu, piṟanpa maṟulta ngaṟangi. Munu paluṟu puṉu miṉa tjuṯa kaṯantaṟa palu puṟunypa uwankara palyaningi.
37 Então Jacó pegou alguns galhos verdes de álamo, amendoeira e plátano e removeu tiras das cascas, formando listras brancas nos galhos.
38 Munu katira mantangka muṟutjuṟa waṉaṉu kapingka itingka panya kuka tjuṯangku pitjala tjikilpaingka itingka. Alatji paluṟu tjunu tjikintjikitjangku pitjala nyakunytjaku kuka tjuṯangku. Panya tjakangka tjiipi nanikuta tjuṯa pitjala minangka itingka tjunguringkula kutjara kutjara inkapai tjitjikitja.
38 Em seguida, colocou os galhos descascados junto aos bebedouros onde os rebanhos iam beber água, pois era ali que se acasalavam.
39 — ausente —
39 Quando se acasalavam diante desses galhos descascados com listras brancas, davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 — ausente —
40 Jacó separava esses cordeiros do rebanho de Labão. Na época do cio, colocava o rebanho de frente para os animais listrados e pretos de Labão. Assim, Jacó foi formando seu próprio rebanho, que mantinha separado do de Labão.
41 Palu kuka panya kaṉpi puḻka tjuṯa tjunguringkula inkanyangka kutju Jacobalu puṉu panya walka piṟanpa maṟutjara tjuṯa tjanala miṟangka muṟutjunangi minangka itingka, kaya nanikuta tjuṯangku kitikiti walka waṟatjara nyintaṉ-nyintaṉpa tjuṯa tjunangi, kaya tjiipi tjuṯangku lamalama maṟu tjuṯa tjunangi, uwankara Jacobakuringkunytjaku. |src="CO00692B.TIF" size="col" loc="p" ref="30:41"
41 Sempre que as fêmeas mais fortes estavam no cio, Jacó colocava os galhos descascados nos bebedouros em frente delas, para que se acasalassem diante dos galhos.
42 Palu kuka panya nyurka-nyurka tjuṯa tjunguringkula inkanyangka paluṟu puṉu panya tjuṯa muṟutjunkunytja wiyangku wantingi, kaya lamalama kitikiti walka wiyatjara tjuṯa tjunangi Laipanku. Alatji Jacobalu palyaningi palumpa kuka kaṉpi puḻka tjuṯa kutju, ka Laipanku nyurka-nyurka tjuṯa kutju.
42 Não fazia o mesmo, porém, com as fêmeas mais fracas, de modo que as crias mais fracas ficavam com Labão, e as mais fortes, com Jacó.
43 Ka panya Jacobaku tjiipi nanikuta winki mulararingu, ka paluṟu panya aṉangu waṟkaripai tjuṯa kuḻu mantjinu munu kamula tjuṯa, tangkiyi tjuṯa kuḻu paluṟu mantjiṟa kanyiningi winki mulapa.
43 O resultado foi que Jacó se tornou muito rico, dono de grandes rebanhos e também de servos e servas e muitos camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.