Gênesis 30
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Palu Raitjiltu Jacobaku tjitji kanyintja wiya alatjiṯu, munu paluṟu palumpa kangkuṟuku nyaṟaringkula wangkangu Jacobala, “Nyaakun ngayula tjitji utilwiyangku wantinyi? Ngayulu tjitji kanyintjikitja mukuringanyi. Palu ngayulu tjinguṟu iluku iṯi wiyaṯu.”
1 Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve inveja de sua irmã, e disse a Jacó: Dá-me filhos, senão eu morro.
2 Ka Jacobanya palumpa mirpaṉaringu munu wangkangu, “Ngayulu Godanya wiya. Paluṟu nyuntunya palyaṉu tjitji wiya nyinanytjaku.”
2 Então se acendeu a ira de Jacó contra Raquel; e disse: Porventura estou eu no lugar de Deus que te impediu o fruto do ventre?
3 Ka Raitjiltu wangkangu, “Nyangatja kungkawaṟa ngayuku waṟkaripai ini Pilanya. Utin nyanga palula tjunguringama, ka paluṟu iṯitjararingkula kanyilku tjitji ngayuku. Kaṉa tjitji pala palumpa ngunytju puṟunyariku nyuntu kungkawaṟa palula utinnyangka.”
3 Respondeu ela: Eis aqui minha serva Bila; recebe-a por mulher, para que ela dê à luz sobre os meus joelhos, e eu deste modo tenha filhos por ela.
4 Munu palulanguṟu Raitjiltu Pilanya ungu Jacobanya kuri kanyintjaku, ka Jacobalu palula tjunguringu.
4 Assim lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a conheceu.
5 Ka palulanguṟu paluṟu iṯitjararingu Pilanya munu katja kanyinu Jacobaku.
5 Bila concebeu e deu à luz um filho a Jacó.
6 Ka palulanguṟu Raitjiltu wangkangu, “Ngayulu Godala puḻkaṟa ngatjiningi tjitjiku, kaṉi pukuḻṯu kuliṟa ngayunya katja ungu.” Munu paluṟu ininu Dannga katja panya palunya.
6 Então disse Raquel: Julgou-me Deus; ouviu a minha voz e me deu um filho; pelo que lhe chamou Dã.
7 Ka palulanguṟu Pilanya piṟuku iṯitjararingu munu Jacobaku katja kutjupa kanyinu.
7 E Bila, serva de Raquel, concebeu outra vez e deu à luz um segundo filho a Jacó.
8 Ka Raitjiltu wangkangu, “Ngalinku puḻkaṟa wangkangi kangkuṟulu ngali tjitjinguṟu, kaṉa palunya wangkara kanmarmanu kuwari tjitji nyanga kutjara wirkankunytjanguṟu.” Munu tjitji palunya ininu Napatalinya.
8 Então disse Raquel: Com grandes lutas tenho lutado com minha irmã, e tenho vencido; e chamou-lhe Naftali.
9 Ka Liyalu tjitji kanyintja wiyaringu, munu palulanguṟu kungkawaṟa palumpa waṟkaripai ini Tjilpanya Jacobanya ungu kuri kanyintjaku.
9 Também Léia, vendo que cessara de ter filhos, tomou a Zilpa, sua serva, e a deu a Jacó por mulher.
10 Ka palulanguṟu Tjilpalu Jacobaku katja kanyinu.
10 E Zilpa, serva de Léia, deu à luz um filho a Jacó.
11 Ka Liyalu wangkangu, “Ngangari! Alatjiṯuṉatju ngayulu katjatjararingu.” Munu tjitji palunya ininu Kaatanya.
11 Então disse Léia: Afortunada! e chamou-lhe Gade.
12 — ausente —
12 Depois Zilpa, serva de Léia, deu à luz um segundo filho a Jacó.
13 — ausente —
13 Então disse Léia: Feliz sou eu! porque as filhas me chamarão feliz; e chamou-lhe Aser.
14 Ka ngula ukiṟi wiita ma-piḻṯiringkunyangka Liyaku katja ngaṉmanyitja ini Rupinnga anu wiita nyara palulakutu munu nyangu puṉu kutjupa kutjupa ngalkula iṯitjararingkupai yunpa mingkuḻpa puṟunypa ini “mantuṟaiki”. Munu mantjiṟa katingu palumpa ngunytju Liyalakutu. Ka Raitjiltu ungkunyangka nyakula Liyala ngatjinu, “Ungamaṉi puṉu pala palunya.”
14 Ora, saiu Rúben nos dias da ceifa do trigo e achou mandrágoras no campo, e as trouxe a Léia, sua mãe. Então disse Raquel a Léia: Dá-me, peço, das mandrágoras de teu filho.
15 Ka Liyalu wangkangu, “Wiya, nyuntu panya ngayuku wati ngaṉmanytju angatjunu, munun nyaaku piṟuku ngayuku nyanga katjaku puṉuku ngatjini?”
15 Ao que lhe respondeu Léia: É já pouco que me hajas tirado meu marido? queres tirar também as mandrágoras de meu filho? Prosseguiu Raquel: Por isso ele se deitará contigo esta noite pelas mandrágoras de teu filho.
16 Ka Jacobanya nyara mai wiitanguṟu mungartji pitjanyangka minyma panya Liyalu ngaparikatira nyakula wangkangu, “Nyuntu ngalili munga nyanga kuwari ngarinyi, panya ngayuku katjaku puṉu panya ‘iṯi ungkupai’ ngayulu ungu Raitjilnga nyuntula ngarinytjikitjangku.” Ka palulanguṟu munga pala palula pula tjunguringkula ngaringi.
16 Quando, pois, Jacó veio à tarde do campo, saiu-lhe Léia ao encontro e disse: Hás de estar comigo, porque certamente te aluguei pelas mandrágoras de meu filho. E com ela deitou-se Jacó aquela noite.
17 Ka Godalu kulinu panya Liyalu tjitjiku tjapinnyangka munu palunya palyaṉu, ka palulanguṟu paluṟu iṯitjararingu munu Jacobaku katja kutjupa kanyinu, ka maṉkurpa kutjararingu palumpa minyma panya Liyaku.
17 E ouviu Deus a Léia, e ela concebeu e deu a Jacó um quinto filho.
18 Munu paluṟu wangkangu, “Godaluṉi ungu katja nyangatja, panya ngayulu kungka ngayuku waṟkaripai Jacobanya ungkunytjitjanguṟu.” Munu palulanguṟu ininu tjitji nyara palunya Itjakanya.
18 Então disse Léia: Deus me tem dado o meu galardão, porquanto dei minha serva a meu marido. E chamou ao filho Issacar.
19 Ka Liyanya piṟukuṯu iṯitjararingu munu katja kutjupa kanyinu, ka palulanguṟu katja maṉkur-maṉkuraringu Liyaku.
19 Concebendo Léia outra vez, deu a Jacó um sexto filho;
20 Munu Liyalu wangkangu, “Godalu ngayunya wiṟu mulapa ungu katja nyangatja, katju maṉkur-maṉkuraringu. Ka ngayuku kuri Jacobanya tjinguṟu puḻkaṟa pukuḻariku katja nyanga palumpa tjuṯa kanyinnyangka.” Munu palulanguṟu ininu Tjipulannga tjitji panya palunya.
20 e disse: Deus me deu um excelente dote; agora morará comigo meu marido, porque lhe tenho dado seis filhos. E chamou-lhe Zebulom.
21 Munu ngulalta Liyalu uṉṯalpa kanyinu piṟuku munu ininu Tiinanya kungka kutju.
21 Depois. disto deu à luz uma filha, e chamou-lhe Diná.
22 Ka palulanguṟu Raitjiltu tjitjiku ngatjinnyangka Godalu kulinu munu palunya tjitji kanyintjaku palyaṉu, panya paluṟu tjitjiku ngurpa nyinangi rawa.
22 Também lembrou-se Deus de Raquel, ouviu-a e a tornou fecunda.
23 — ausente —
23 De modo que ela concebeu e deu à luz um filho, e disse: Tirou-me Deus o opróbrio.
24 — ausente —
24 E chamou-lhe José, dizendo: Acrescente-me o Senhor ainda outro filho.
25 Ka palula maḻangka Josephanya iṯi ngarinyangka Jacobalu palumpa kulypalta wangkangu Laipanta, “Wanyuṉi wantir'iyala ngura walytjakutu ankunytjaku.
25 Depois que Raquel deu à luz a José, disse Jacó a Labão: Despede-me a fim de que eu vá para meu lugar e para minha terra.
26 Munuṉi uwa kuri munu tjitji tjuṯa, panya ngayulu nyuntula waṟkaringi nyanga tjananyakitja. Nyuntun ninti ngayulu nyuntula rawa puḻkaṟa waṟkarinytjitjaku. Utiṉin wantir'iyanma.”
26 Dá-me as minhas mulheres, e os meus filhos, pelas quais te tenho servido, e deixa-me ir; pois tu sabes o serviço que te prestei.
27 Ka Laipantu palula wangkangu, “Wiya, kulila! Ngayulu ninti panya Mayatja Godalu nyuntulanguṟu ngayunya puḻkaṟa pukuḻmanu, munuṉi kutjupa kutjupa tjuṯa mulapa ungu. Ka nyuntu ngayuku pukuḻarirampa uti wantira nyinama.
27 Labão lhe respondeu: Se tenho achado graça aos teus olhos, fica comigo; pois tenho percebido que o Senhor me abençoou por amor de ti.
28 Palu nyuntu wanyu yaaltjiṯu ungkunytjaku mukuringanyi? Wangkaṉi, kaṉanta nyuntu wangkanytjanyaṯu payamilalku.”
28 E disse mais: Determina-me o teu salário, que to darei.
29 Ka Jacobalu alatji wangkangu, “Uwa, nyuntu ninti panya ngayulu nyuntula rawa wiṟuṟa waṟkaringi, ka nyuntumpa tjiipi nanikuta tjuṯa winkiringu ngayulu kanyinnyangka.
29 Ao que lhe respondeu Jacó: Tu sabes como te hei servido, e como tem passado o teu gado comigo.
30 Panya ngaṉmanytjun nyuntu maṉkurpa kanyiningi ngayulu pitjanytja kuwaripangka, ka kuwari tjuṯa mulararingulta. Kanku Godalu ngayulu nyuntula waṟkarinyangka nyuntumpa uwankara puḻkaṉu. Palu ngayulu nyanganguṟu walytjangku ngayuku palyantjikitja mukuringanyi.”
30 Porque o pouco que tinhas antes da minha vinda tem se multiplicado abundantemente; e o Senhor te tem abençoado por onde quer que eu fui. Agora, pois, quando hei de trabalhar também por minha casa?
31 — ausente —
31 Insistiu Labão: Que te darei? Então respondeu Jacó: Não me darás nada; tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho se me fizeres isto:
32 — ausente —
32 Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele todos os salpicados e malhados, e todos os escuros entre as ovelhas, e os malhados e salpicados entre as cabras; e isto será o meu salário.
33 Ka ngula nyuntu ngayuku tjiipi nanikuta tjuṯa pitjala nyawa, munun tjiipi piṟanpa, nanikuta maṟu tjuṯa nyakulampa ngayunya ngukaṟa kulila, ‘Ai! Nyangangku ngayuku tjiipi nanikuta tjuṯanguṟu kutitjuṟa katingu.’ Palu nyuntu tjiipi maṟu, nanikuta nyintaṉ-nyintaṉpa tjuṯa kutju nyakulampa ngayunya alatji kulinma, ‘Munta, nyanganpa palumpa kuka tjuṯa ngayuku wiya.’”
33 De modo que responderá por mim a minha justiça no dia de amanhã, quando vieres ver o meu salário assim exposto diante de ti: tudo o que não for salpicado e malhado entre as cabras e escuro entre as ovelhas, esse, se for achado comigo, será tido por furtado.
34 Ka Laipantu kuliṟa wangkangu, “Uwa palya, nyanga alatjiṉa palyalku nyuntu wangkanyangka.”
34 Concordou Labão, dizendo: Seja conforme a tua palavra.
35 — ausente —
35 E separou naquele mesmo dia os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, tudo em que havia algum branco, e todos os escuros entre os cordeiros e os deu nas mãos de seus filhos;
36 — ausente —
36 e pôs três dias de caminho entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Munu palulanguṟu Jacobalu puṉu miṉa kaṯantaṟa miṟi kutju kutju mantjiningi ka kutjupa nguṟurpa miṟi winki ngaṟangi. Ka miṟi wiya piṟanpa ngaṟangi, ka palu puṟunypaṯu miṟitjara maṟu ngaṟangi. Ka puṉu paluṟu walka piṟanpa maṟu, piṟanpa maṟulta ngaṟangi. Munu paluṟu puṉu miṉa tjuṯa kaṯantaṟa palu puṟunypa uwankara palyaningi.
37 Então tomou Jacó varas verdes de estoraque, de amendoeira e de plátano e, descascando nelas riscas brancas, descobriu o branco que nelas havia;
38 Munu katira mantangka muṟutjuṟa waṉaṉu kapingka itingka panya kuka tjuṯangku pitjala tjikilpaingka itingka. Alatji paluṟu tjunu tjikintjikitjangku pitjala nyakunytjaku kuka tjuṯangku. Panya tjakangka tjiipi nanikuta tjuṯa pitjala minangka itingka tjunguringkula kutjara kutjara inkapai tjitjikitja.
38 e as varas que descascara pôs em frente dos rebanhos, nos cochos, isto é, nos bebedouros, onde os rebanhos bebiam; e conceberam quando vinham beber.
39 — ausente —
39 Os rebanhos concebiam diante das varas, e as ovelhas davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 — ausente —
40 Então separou Jacó os cordeiros, e fez os rebanhos olhar para os listrados e para todos os escuros no rebanho de Labão; e pôs seu rebanho à parte, e não pôs com o rebanho de Labão.
41 Palu kuka panya kaṉpi puḻka tjuṯa tjunguringkula inkanyangka kutju Jacobalu puṉu panya walka piṟanpa maṟutjara tjuṯa tjanala miṟangka muṟutjunangi minangka itingka, kaya nanikuta tjuṯangku kitikiti walka waṟatjara nyintaṉ-nyintaṉpa tjuṯa tjunangi, kaya tjiipi tjuṯangku lamalama maṟu tjuṯa tjunangi, uwankara Jacobakuringkunytjaku. |src="CO00692B.TIF" size="col" loc="p" ref="30:41"
41 e todas as vezes que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas nos bebedouros, diante dos olhos do rebanho, para que concebessem diante das varas;
42 Palu kuka panya nyurka-nyurka tjuṯa tjunguringkula inkanyangka paluṟu puṉu panya tjuṯa muṟutjunkunytja wiyangku wantingi, kaya lamalama kitikiti walka wiyatjara tjuṯa tjunangi Laipanku. Alatji Jacobalu palyaningi palumpa kuka kaṉpi puḻka tjuṯa kutju, ka Laipanku nyurka-nyurka tjuṯa kutju.
42 mas quando era fraco o rebanho, ele não as punha. Assim as fracas eram de Labão, e as fortes de Jacó.
43 Ka panya Jacobaku tjiipi nanikuta winki mulararingu, ka paluṟu panya aṉangu waṟkaripai tjuṯa kuḻu mantjinu munu kamula tjuṯa, tangkiyi tjuṯa kuḻu paluṟu mantjiṟa kanyiningi winki mulapa.
43 E o homem se enriqueceu sobremaneira, e teve grandes rebanhos, servas e servos, camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.