Gênesis 30
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARC
1 Palu Raitjiltu Jacobaku tjitji kanyintja wiya alatjiṯu, munu paluṟu palumpa kangkuṟuku nyaṟaringkula wangkangu Jacobala, “Nyaakun ngayula tjitji utilwiyangku wantinyi? Ngayulu tjitji kanyintjikitja mukuringanyi. Palu ngayulu tjinguṟu iluku iṯi wiyaṯu.”
1 Vendo, pois, Raquel que não dava filhos a Jacó, teve Raquel inveja de sua irmã e disse a Jacó: Dá-me filhos, senão morro.
2 Ka Jacobanya palumpa mirpaṉaringu munu wangkangu, “Ngayulu Godanya wiya. Paluṟu nyuntunya palyaṉu tjitji wiya nyinanytjaku.”
2 Então, se acendeu a ira de Jacó contra Raquel e disse: Estou eu no lugar de Deus, que te impediu o fruto de teu ventre?
3 Ka Raitjiltu wangkangu, “Nyangatja kungkawaṟa ngayuku waṟkaripai ini Pilanya. Utin nyanga palula tjunguringama, ka paluṟu iṯitjararingkula kanyilku tjitji ngayuku. Kaṉa tjitji pala palumpa ngunytju puṟunyariku nyuntu kungkawaṟa palula utinnyangka.”
3 E ela disse: Eis aqui minha serva Bila; entra a ela, para que tenha filhos sobre os meus joelhos, e eu assim receba filhos por ela.
4 Munu palulanguṟu Raitjiltu Pilanya ungu Jacobanya kuri kanyintjaku, ka Jacobalu palula tjunguringu.
4 Assim, lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó entrou a ela.
5 Ka palulanguṟu paluṟu iṯitjararingu Pilanya munu katja kanyinu Jacobaku.
5 E concebeu Bila e deu a Jacó um filho.
6 Ka palulanguṟu Raitjiltu wangkangu, “Ngayulu Godala puḻkaṟa ngatjiningi tjitjiku, kaṉi pukuḻṯu kuliṟa ngayunya katja ungu.” Munu paluṟu ininu Dannga katja panya palunya.
6 Então, disse Raquel: Julgou-me Deus, e também ouviu a minha voz, e me deu um filho; por isso, chamou o seu nome Dã.
7 Ka palulanguṟu Pilanya piṟuku iṯitjararingu munu Jacobaku katja kutjupa kanyinu.
7 E Bila, serva de Raquel, concebeu outra vez e deu a Jacó o segundo filho.
8 Ka Raitjiltu wangkangu, “Ngalinku puḻkaṟa wangkangi kangkuṟulu ngali tjitjinguṟu, kaṉa palunya wangkara kanmarmanu kuwari tjitji nyanga kutjara wirkankunytjanguṟu.” Munu tjitji palunya ininu Napatalinya.
8 Então, disse Raquel: Com lutas de Deus, tenho lutado com minha irmã e também venci; e chamou o seu nome Naftali.
9 Ka Liyalu tjitji kanyintja wiyaringu, munu palulanguṟu kungkawaṟa palumpa waṟkaripai ini Tjilpanya Jacobanya ungu kuri kanyintjaku.
9 Vendo, pois, Leia que cessava de gerar, tomou também a Zilpa, sua serva, e deu-a a Jacó por mulher.
10 Ka palulanguṟu Tjilpalu Jacobaku katja kanyinu.
10 E deu Zilpa, serva de Leia, um filho a Jacó.
11 Ka Liyalu wangkangu, “Ngangari! Alatjiṯuṉatju ngayulu katjatjararingu.” Munu tjitji palunya ininu Kaatanya.
11 Então, disse Leia: Vem uma turba; e chamou o seu nome de Gade.
12 — ausente —
12 Depois, deu Zilpa, serva de Leia, um segundo filho a Jacó.
13 — ausente —
13 Então, disse Leia: Para minha ventura, porque as filhas me terão por bem-aventurada; e chamou o seu nome Aser.
14 Ka ngula ukiṟi wiita ma-piḻṯiringkunyangka Liyaku katja ngaṉmanyitja ini Rupinnga anu wiita nyara palulakutu munu nyangu puṉu kutjupa kutjupa ngalkula iṯitjararingkupai yunpa mingkuḻpa puṟunypa ini “mantuṟaiki”. Munu mantjiṟa katingu palumpa ngunytju Liyalakutu. Ka Raitjiltu ungkunyangka nyakula Liyala ngatjinu, “Ungamaṉi puṉu pala palunya.”
14 E foi Rúben, nos dias da sega do trigo, e achou mandrágoras no campo. E trouxe-as a Leia, sua mãe. Então, disse Raquel a Leia: Ora, dá-me das mandrágoras do teu filho.
15 Ka Liyalu wangkangu, “Wiya, nyuntu panya ngayuku wati ngaṉmanytju angatjunu, munun nyaaku piṟuku ngayuku nyanga katjaku puṉuku ngatjini?”
15 E ela lhe disse: É já pouco que hajas tomado o meu marido? Tomarás também as mandrágoras do meu filho? Então, disse Raquel: Por isso, se deitará contigo esta noite pelas mandrágoras de teu filho.
16 Ka Jacobanya nyara mai wiitanguṟu mungartji pitjanyangka minyma panya Liyalu ngaparikatira nyakula wangkangu, “Nyuntu ngalili munga nyanga kuwari ngarinyi, panya ngayuku katjaku puṉu panya ‘iṯi ungkupai’ ngayulu ungu Raitjilnga nyuntula ngarinytjikitjangku.” Ka palulanguṟu munga pala palula pula tjunguringkula ngaringi.
16 Vindo, pois, Jacó, à tarde, do campo, saiu-lhe Leia ao encontro e disse: A mim entrarás, porque certamente te aluguei com as mandrágoras do meu filho. E deitou-se com ela aquela noite.
17 Ka Godalu kulinu panya Liyalu tjitjiku tjapinnyangka munu palunya palyaṉu, ka palulanguṟu paluṟu iṯitjararingu munu Jacobaku katja kutjupa kanyinu, ka maṉkurpa kutjararingu palumpa minyma panya Liyaku.
17 E ouviu Deus a Leia, e concebeu e teve um quinto filho.
18 Munu paluṟu wangkangu, “Godaluṉi ungu katja nyangatja, panya ngayulu kungka ngayuku waṟkaripai Jacobanya ungkunytjitjanguṟu.” Munu palulanguṟu ininu tjitji nyara palunya Itjakanya.
18 Então, disse Leia: Deus me tem dado o meu galardão, pois tenho dado minha serva ao meu marido. E chamou o seu nome Issacar.
19 Ka Liyanya piṟukuṯu iṯitjararingu munu katja kutjupa kanyinu, ka palulanguṟu katja maṉkur-maṉkuraringu Liyaku.
19 E Leia concebeu outra vez e deu a Jacó um sexto filho.
20 Munu Liyalu wangkangu, “Godalu ngayunya wiṟu mulapa ungu katja nyangatja, katju maṉkur-maṉkuraringu. Ka ngayuku kuri Jacobanya tjinguṟu puḻkaṟa pukuḻariku katja nyanga palumpa tjuṯa kanyinnyangka.” Munu palulanguṟu ininu Tjipulannga tjitji panya palunya.
20 E disse Leia: Deus me deu a mim uma boa dádiva; desta vez morará o meu marido comigo, porque lhe tenho dado seis filhos. E chamou o seu nome Zebulom.
21 Munu ngulalta Liyalu uṉṯalpa kanyinu piṟuku munu ininu Tiinanya kungka kutju.
21 E, depois, teve uma filha e chamou o seu nome Diná.
22 Ka palulanguṟu Raitjiltu tjitjiku ngatjinnyangka Godalu kulinu munu palunya tjitji kanyintjaku palyaṉu, panya paluṟu tjitjiku ngurpa nyinangi rawa.
22 E lembrou-se Deus de Raquel, e Deus a ouviu, e abriu a sua madre.
23 — ausente —
23 E ela concebeu, e teve um filho, e disse: Tirou-me Deus a minha vergonha.
24 — ausente —
24 E chamou o seu nome José, dizendo: O Senhor me acrescente outro filho.
25 Ka palula maḻangka Josephanya iṯi ngarinyangka Jacobalu palumpa kulypalta wangkangu Laipanta, “Wanyuṉi wantir'iyala ngura walytjakutu ankunytjaku.
25 E aconteceu que, quando Raquel teve a José, disse Jacó a Labão: Deixa-me ir; que me vá ao meu lugar e à minha terra.
26 Munuṉi uwa kuri munu tjitji tjuṯa, panya ngayulu nyuntula waṟkaringi nyanga tjananyakitja. Nyuntun ninti ngayulu nyuntula rawa puḻkaṟa waṟkarinytjitjaku. Utiṉin wantir'iyanma.”
26 Dá- me os meus filhos e as minhas mulheres, pelas quais te tenho servido, e ir-me-ei; pois tu sabes o meu serviço, que te tenho feito.
27 Ka Laipantu palula wangkangu, “Wiya, kulila! Ngayulu ninti panya Mayatja Godalu nyuntulanguṟu ngayunya puḻkaṟa pukuḻmanu, munuṉi kutjupa kutjupa tjuṯa mulapa ungu. Ka nyuntu ngayuku pukuḻarirampa uti wantira nyinama.
27 Então, lhe disse Labão: Se, agora, tenho achado graça a teus olhos, fica comigo. Tenho experimentado que o Senhor me abençoou por amor de ti.
28 Palu nyuntu wanyu yaaltjiṯu ungkunytjaku mukuringanyi? Wangkaṉi, kaṉanta nyuntu wangkanytjanyaṯu payamilalku.”
28 E disse mais: Determina-me o teu salário, que to darei.
29 Ka Jacobalu alatji wangkangu, “Uwa, nyuntu ninti panya ngayulu nyuntula rawa wiṟuṟa waṟkaringi, ka nyuntumpa tjiipi nanikuta tjuṯa winkiringu ngayulu kanyinnyangka.
29 Então, lhe disse: Tu sabes como te tenho servido e como passou o teu gado comigo.
30 Panya ngaṉmanytjun nyuntu maṉkurpa kanyiningi ngayulu pitjanytja kuwaripangka, ka kuwari tjuṯa mulararingulta. Kanku Godalu ngayulu nyuntula waṟkarinyangka nyuntumpa uwankara puḻkaṉu. Palu ngayulu nyanganguṟu walytjangku ngayuku palyantjikitja mukuringanyi.”
30 Porque o pouco que tinhas antes de mim é aumentado até uma multidão; e o Senhor te tem abençoado por meu trabalho. Agora, pois, quando hei de trabalhar também por minha casa?
31 — ausente —
31 E disse ele: Que te darei? Então, disse Jacó: Nada me darás; tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho, se me fizeres isto:
32 — ausente —
32 passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele todos os salpicados e malhados, e todos os morenos entre os cordeiros, e o que é malhado e salpicado entre as cabras; e isto será o meu salário.
33 Ka ngula nyuntu ngayuku tjiipi nanikuta tjuṯa pitjala nyawa, munun tjiipi piṟanpa, nanikuta maṟu tjuṯa nyakulampa ngayunya ngukaṟa kulila, ‘Ai! Nyangangku ngayuku tjiipi nanikuta tjuṯanguṟu kutitjuṟa katingu.’ Palu nyuntu tjiipi maṟu, nanikuta nyintaṉ-nyintaṉpa tjuṯa kutju nyakulampa ngayunya alatji kulinma, ‘Munta, nyanganpa palumpa kuka tjuṯa ngayuku wiya.’”
33 Assim, testificará por mim a minha justiça no dia de amanhã, quando vieres e o meu salário estiver diante de tua face; tudo o que não for salpicado e malhado entre as cabras e moreno entre os cordeiros ser-me-á por furto.
34 Ka Laipantu kuliṟa wangkangu, “Uwa palya, nyanga alatjiṉa palyalku nyuntu wangkanyangka.”
34 Então, disse Labão: Tomara que seja conforme a tua palavra.
35 — ausente —
35 E separou, naquele mesmo dia, os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, tudo em que havia brancura e todo o moreno entre os cordeiros; e deu-os nas mãos dos seus filhos.
36 — ausente —
36 E pôs três dias de caminho entre si e Jacó; e Jacó apascentava o resto dos rebanhos de Labão.
37 Munu palulanguṟu Jacobalu puṉu miṉa kaṯantaṟa miṟi kutju kutju mantjiningi ka kutjupa nguṟurpa miṟi winki ngaṟangi. Ka miṟi wiya piṟanpa ngaṟangi, ka palu puṟunypaṯu miṟitjara maṟu ngaṟangi. Ka puṉu paluṟu walka piṟanpa maṟu, piṟanpa maṟulta ngaṟangi. Munu paluṟu puṉu miṉa tjuṯa kaṯantaṟa palu puṟunypa uwankara palyaningi.
37 Então, tomou Jacó varas verdes de álamo, e de aveleira, e de castanheiro e descascou nelas riscas brancas, descobrindo a brancura que nas varas havia,
38 Munu katira mantangka muṟutjuṟa waṉaṉu kapingka itingka panya kuka tjuṯangku pitjala tjikilpaingka itingka. Alatji paluṟu tjunu tjikintjikitjangku pitjala nyakunytjaku kuka tjuṯangku. Panya tjakangka tjiipi nanikuta tjuṯa pitjala minangka itingka tjunguringkula kutjara kutjara inkapai tjitjikitja.
38 e pôs estas varas, que tinha descascado, em frente do rebanho, nos canos e nas pias de água, aonde o rebanho vinha a beber, e conceberam vindo a beber.
39 — ausente —
39 E concebia o rebanho diante das varas, e as ovelhas davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 — ausente —
40 Então, separou Jacó os cordeiros e pôs as faces do rebanho para os listrados e todo moreno entre o rebanho de Labão; e pôs o seu rebanho à parte e não o pôs com o rebanho de Labão.
41 Palu kuka panya kaṉpi puḻka tjuṯa tjunguringkula inkanyangka kutju Jacobalu puṉu panya walka piṟanpa maṟutjara tjuṯa tjanala miṟangka muṟutjunangi minangka itingka, kaya nanikuta tjuṯangku kitikiti walka waṟatjara nyintaṉ-nyintaṉpa tjuṯa tjunangi, kaya tjiipi tjuṯangku lamalama maṟu tjuṯa tjunangi, uwankara Jacobakuringkunytjaku. |src="CO00692B.TIF" size="col" loc="p" ref="30:41"
41 E sucedia que, cada vez que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas diante dos olhos do rebanho nos canos, para que concebessem diante das varas.
42 Palu kuka panya nyurka-nyurka tjuṯa tjunguringkula inkanyangka paluṟu puṉu panya tjuṯa muṟutjunkunytja wiyangku wantingi, kaya lamalama kitikiti walka wiyatjara tjuṯa tjunangi Laipanku. Alatji Jacobalu palyaningi palumpa kuka kaṉpi puḻka tjuṯa kutju, ka Laipanku nyurka-nyurka tjuṯa kutju.
42 Mas, quando enfraqueceu o rebanho, não as pôs. Assim, as fracas eram de Labão, e as fortes, de Jacó.
43 Ka panya Jacobaku tjiipi nanikuta winki mulararingu, ka paluṟu panya aṉangu waṟkaripai tjuṯa kuḻu mantjinu munu kamula tjuṯa, tangkiyi tjuṯa kuḻu paluṟu mantjiṟa kanyiningi winki mulapa.
43 E cresceu o varão em grande maneira; e teve muitos rebanhos, e servas, e servos, e camelos, e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.