Gênesis 30
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 Palu Raitjiltu Jacobaku tjitji kanyintja wiya alatjiṯu, munu paluṟu palumpa kangkuṟuku nyaṟaringkula wangkangu Jacobala, “Nyaakun ngayula tjitji utilwiyangku wantinyi? Ngayulu tjitji kanyintjikitja mukuringanyi. Palu ngayulu tjinguṟu iluku iṯi wiyaṯu.”
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve ciúmes de sua irmã e disse a Jacó: — Dê-me filhos, do contrário morrerei.
2 Ka Jacobanya palumpa mirpaṉaringu munu wangkangu, “Ngayulu Godanya wiya. Paluṟu nyuntunya palyaṉu tjitji wiya nyinanytjaku.”
2 Então Jacó ficou irado com Raquel e disse: — Será que eu estou em lugar de Deus, que a impediu de ter filhos?
3 Ka Raitjiltu wangkangu, “Nyangatja kungkawaṟa ngayuku waṟkaripai ini Pilanya. Utin nyanga palula tjunguringama, ka paluṟu iṯitjararingkula kanyilku tjitji ngayuku. Kaṉa tjitji pala palumpa ngunytju puṟunyariku nyuntu kungkawaṟa palula utinnyangka.”
3 Então Raquel disse: — Eis aqui Bila, minha serva; tenha relações com ela, para que dê à luz e eu traga filhos ao meu colo por meio dela.
4 Munu palulanguṟu Raitjiltu Pilanya ungu Jacobanya kuri kanyintjaku, ka Jacobalu palula tjunguringu.
4 Assim, Raquel lhe deu Bila, sua serva, por mulher; e Jacó teve relações com ela.
5 Ka palulanguṟu paluṟu iṯitjararingu Pilanya munu katja kanyinu Jacobaku.
5 Bila ficou grávida e deu à luz um filho a Jacó.
6 Ka palulanguṟu Raitjiltu wangkangu, “Ngayulu Godala puḻkaṟa ngatjiningi tjitjiku, kaṉi pukuḻṯu kuliṟa ngayunya katja ungu.” Munu paluṟu ininu Dannga katja panya palunya.
6 Então Raquel disse: — Deus me fez justiça; ouviu a minha voz e me deu um filho. Por isso lhe chamou Dã.
7 Ka palulanguṟu Pilanya piṟuku iṯitjararingu munu Jacobaku katja kutjupa kanyinu.
7 Outra vez Bila, serva de Raquel, ficou grávida e deu à luz o segundo filho a Jacó.
8 Ka Raitjiltu wangkangu, “Ngalinku puḻkaṟa wangkangi kangkuṟulu ngali tjitjinguṟu, kaṉa palunya wangkara kanmarmanu kuwari tjitji nyanga kutjara wirkankunytjanguṟu.” Munu tjitji palunya ininu Napatalinya.
8 Raquel disse: — Com grandes lutas tenho competido com minha irmã e consegui vencer. Por isso deu ao filho o nome de Naftali.
9 Ka Liyalu tjitji kanyintja wiyaringu, munu palulanguṟu kungkawaṟa palumpa waṟkaripai ini Tjilpanya Jacobanya ungu kuri kanyintjaku.
9 Quando Lia viu que ela mesma tinha cessado de ter filhos, tomou a sua serva Zilpa e a deu a Jacó por mulher.
10 Ka palulanguṟu Tjilpalu Jacobaku katja kanyinu.
10 Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó um filho.
11 Ka Liyalu wangkangu, “Ngangari! Alatjiṯuṉatju ngayulu katjatjararingu.” Munu tjitji palunya ininu Kaatanya.
11 Lia disse: — Afortunada! E deu ao filho o nome de Gade.
12 — ausente —
12 Depois, Zilpa, serva de Lia, deu o segundo filho a Jacó.
13 — ausente —
13 Então Lia disse: — É a minha felicidade! Porque as mulheres dirão que sou feliz. E lhe deu o nome de Aser.
14 Ka ngula ukiṟi wiita ma-piḻṯiringkunyangka Liyaku katja ngaṉmanyitja ini Rupinnga anu wiita nyara palulakutu munu nyangu puṉu kutjupa kutjupa ngalkula iṯitjararingkupai yunpa mingkuḻpa puṟunypa ini “mantuṟaiki”. Munu mantjiṟa katingu palumpa ngunytju Liyalakutu. Ka Raitjiltu ungkunyangka nyakula Liyala ngatjinu, “Ungamaṉi puṉu pala palunya.”
14 Nos dias da colheita do trigo, Rúben saiu e achou umas mandrágoras no campo. Ele as trouxe para Lia, sua mãe. Então Raquel disse a Lia: — Dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Ka Liyalu wangkangu, “Wiya, nyuntu panya ngayuku wati ngaṉmanytju angatjunu, munun nyaaku piṟuku ngayuku nyanga katjaku puṉuku ngatjini?”
15 Mas Lia respondeu: — Você acha pouco o fato de ter tomado de mim o marido? Vai tomar também as mandrágoras de meu filho? Raquel respondeu: — Ele poderá ter relações com você esta noite, em troca das mandrágoras de seu filho.
16 Ka Jacobanya nyara mai wiitanguṟu mungartji pitjanyangka minyma panya Liyalu ngaparikatira nyakula wangkangu, “Nyuntu ngalili munga nyanga kuwari ngarinyi, panya ngayuku katjaku puṉu panya ‘iṯi ungkupai’ ngayulu ungu Raitjilnga nyuntula ngarinytjikitjangku.” Ka palulanguṟu munga pala palula pula tjunguringkula ngaringi.
16 À tarde, quando Jacó voltava do campo, Lia saiu ao encontro dele e lhe disse: — Esta noite você terá relações comigo, pois eu aluguei você pelas mandrágoras de meu filho. E naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Ka Godalu kulinu panya Liyalu tjitjiku tjapinnyangka munu palunya palyaṉu, ka palulanguṟu paluṟu iṯitjararingu munu Jacobaku katja kutjupa kanyinu, ka maṉkurpa kutjararingu palumpa minyma panya Liyaku.
17 Deus ouviu Lia, ela ficou grávida e deu à luz o quinto filho.
18 Munu paluṟu wangkangu, “Godaluṉi ungu katja nyangatja, panya ngayulu kungka ngayuku waṟkaripai Jacobanya ungkunytjitjanguṟu.” Munu palulanguṟu ininu tjitji nyara palunya Itjakanya.
18 Então Lia disse: — Deus me recompensou, porque dei a minha serva ao meu marido. E deu ao filho o nome de Issacar.
19 Ka Liyanya piṟukuṯu iṯitjararingu munu katja kutjupa kanyinu, ka palulanguṟu katja maṉkur-maṉkuraringu Liyaku.
19 E Lia engravidou mais uma vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 Munu Liyalu wangkangu, “Godalu ngayunya wiṟu mulapa ungu katja nyangatja, katju maṉkur-maṉkuraringu. Ka ngayuku kuri Jacobanya tjinguṟu puḻkaṟa pukuḻariku katja nyanga palumpa tjuṯa kanyinnyangka.” Munu palulanguṟu ininu Tjipulannga tjitji panya palunya.
20 E disse: — Deus me concedeu excelente dádiva. Agora meu marido vai permanecer comigo, porque lhe dei seis filhos. E ela deu ao filho o nome de Zebulom.
21 Munu ngulalta Liyalu uṉṯalpa kanyinu piṟuku munu ininu Tiinanya kungka kutju.
21 Depois disto, deu à luz uma filha e lhe chamou Diná.
22 Ka palulanguṟu Raitjiltu tjitjiku ngatjinnyangka Godalu kulinu munu palunya tjitji kanyintjaku palyaṉu, panya paluṟu tjitjiku ngurpa nyinangi rawa.
22 Deus lembrou-se de Raquel, ouviu-a e a fez fecunda.
23 — ausente —
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus tirou de mim o meu vexame.
24 — ausente —
24 E deu ao filho o nome de José, dizendo: — Que o
25 Ka palula maḻangka Josephanya iṯi ngarinyangka Jacobalu palumpa kulypalta wangkangu Laipanta, “Wanyuṉi wantir'iyala ngura walytjakutu ankunytjaku.
25 Depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar ao meu lugar e à minha terra.
26 Munuṉi uwa kuri munu tjitji tjuṯa, panya ngayulu nyuntula waṟkaringi nyanga tjananyakitja. Nyuntun ninti ngayulu nyuntula rawa puḻkaṟa waṟkarinytjitjaku. Utiṉin wantir'iyanma.”
26 Dê-me os meus filhos e as mulheres, pelas quais trabalhei para o senhor, e partirei. O senhor sabe muito bem quanto e de que maneira o servi.
27 Ka Laipantu palula wangkangu, “Wiya, kulila! Ngayulu ninti panya Mayatja Godalu nyuntulanguṟu ngayunya puḻkaṟa pukuḻmanu, munuṉi kutjupa kutjupa tjuṯa mulapa ungu. Ka nyuntu ngayuku pukuḻarirampa uti wantira nyinama.
27 Labão lhe respondeu: — Se puder me fazer este favor, peço que fique comigo. Descobri por meio de adivinhações que o
28 Palu nyuntu wanyu yaaltjiṯu ungkunytjaku mukuringanyi? Wangkaṉi, kaṉanta nyuntu wangkanytjanyaṯu payamilalku.”
28 E Labão continuou: — Fixe o seu salário, que eu pagarei.
29 Ka Jacobalu alatji wangkangu, “Uwa, nyuntu ninti panya ngayulu nyuntula rawa wiṟuṟa waṟkaringi, ka nyuntumpa tjiipi nanikuta tjuṯa winkiringu ngayulu kanyinnyangka.
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como cuidei do seu gado.
30 Panya ngaṉmanytjun nyuntu maṉkurpa kanyiningi ngayulu pitjanytja kuwaripangka, ka kuwari tjuṯa mulararingulta. Kanku Godalu ngayulu nyuntula waṟkarinyangka nyuntumpa uwankara puḻkaṉu. Palu ngayulu nyanganguṟu walytjangku ngayuku palyantjikitja mukuringanyi.”
30 Porque o pouco que o senhor tinha antes de eu chegar foi aumentado grandemente; e o Senhor Deus o abençoou com o meu trabalho. Mas quando vou começar a trabalhar também por minha própria casa?
31 — ausente —
31 Labão perguntou a Jacó: — Quanto você quer que eu lhe dê? Jacó respondeu: — Não precisa me dar nada. Voltarei a apascentar e a guardar o seu rebanho, se o senhor concordar com isto:
32 — ausente —
32 Passarei hoje por todo o seu rebanho, separando para mim todas as ovelhas salpicadas e malhadas, todos os cordeiros negros, e todas as cabras malhadas e salpicadas. Isto será o meu salário.
33 Ka ngula nyuntu ngayuku tjiipi nanikuta tjuṯa pitjala nyawa, munun tjiipi piṟanpa, nanikuta maṟu tjuṯa nyakulampa ngayunya ngukaṟa kulila, ‘Ai! Nyangangku ngayuku tjiipi nanikuta tjuṯanguṟu kutitjuṟa katingu.’ Palu nyuntu tjiipi maṟu, nanikuta nyintaṉ-nyintaṉpa tjuṯa kutju nyakulampa ngayunya alatji kulinma, ‘Munta, nyanganpa palumpa kuka tjuṯa ngayuku wiya.’”
33 Assim, a minha justiça responderá por mim, no dia de amanhã, quando o senhor vier conferir o meu salário. As cabras que não forem salpicadas e malhadas e as ovelhas que não forem negras, caso forem achadas comigo, o senhor pode considerá-las como roubadas.
34 Ka Laipantu kuliṟa wangkangu, “Uwa palya, nyanga alatjiṉa palyalku nyuntu wangkanyangka.”
34 Labão disse: — Está bem. Seja como você disse.
35 — ausente —
35 Mas, naquele mesmo dia, Labão separou os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos os que tinham alguma brancura e todos os cordeiros pretos; e os passou às mãos de seus filhos.
36 — ausente —
36 E pôs a distância de três dias de viagem entre si e Jacó. E Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Munu palulanguṟu Jacobalu puṉu miṉa kaṯantaṟa miṟi kutju kutju mantjiningi ka kutjupa nguṟurpa miṟi winki ngaṟangi. Ka miṟi wiya piṟanpa ngaṟangi, ka palu puṟunypaṯu miṟitjara maṟu ngaṟangi. Ka puṉu paluṟu walka piṟanpa maṟu, piṟanpa maṟulta ngaṟangi. Munu paluṟu puṉu miṉa tjuṯa kaṯantaṟa palu puṟunypa uwankara palyaningi.
37 Jacó pegou galhos verdes de álamo, de aveleira e de plátano e lhes removeu a casca, em riscas abertas, deixando aparecer a brancura dos galhos.
38 Munu katira mantangka muṟutjuṟa waṉaṉu kapingka itingka panya kuka tjuṯangku pitjala tjikilpaingka itingka. Alatji paluṟu tjunu tjikintjikitjangku pitjala nyakunytjaku kuka tjuṯangku. Panya tjakangka tjiipi nanikuta tjuṯa pitjala minangka itingka tjunguringkula kutjara kutjara inkapai tjitjikitja.
38 Pôs esses galhos descascados em frente ao rebanho, nos canais de água e nos bebedouros, aonde os rebanhos vinham para beber água. E como acasalavam quando vinham beber,
39 — ausente —
39 as ovelhas ficavam prenhes diante dos galhos e davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 — ausente —
40 Então Jacó separou os cordeiros e virou o rebanho para o lado dos animais listrados e dos animais pretos nos rebanhos de Labão; e pôs o seu rebanho à parte e não o juntou com o rebanho de Labão.
41 Palu kuka panya kaṉpi puḻka tjuṯa tjunguringkula inkanyangka kutju Jacobalu puṉu panya walka piṟanpa maṟutjara tjuṯa tjanala miṟangka muṟutjunangi minangka itingka, kaya nanikuta tjuṯangku kitikiti walka waṟatjara nyintaṉ-nyintaṉpa tjuṯa tjunangi, kaya tjiipi tjuṯangku lamalama maṟu tjuṯa tjunangi, uwankara Jacobakuringkunytjaku. |src="CO00692B.TIF" size="col" loc="p" ref="30:41"
41 E, todas as vezes que as ovelhas fortes ficavam prenhes, Jacó punha os galhos à vista do rebanho nos canais de água, para que ficassem prenhes diante dos galhos.
42 Palu kuka panya nyurka-nyurka tjuṯa tjunguringkula inkanyangka paluṟu puṉu panya tjuṯa muṟutjunkunytja wiyangku wantingi, kaya lamalama kitikiti walka wiyatjara tjuṯa tjunangi Laipanku. Alatji Jacobalu palyaningi palumpa kuka kaṉpi puḻka tjuṯa kutju, ka Laipanku nyurka-nyurka tjuṯa kutju.
42 Porém, quando o rebanho era fraco, não punha os galhos. Assim, os animais fracos eram de Labão, e os fortes eram de Jacó.
43 Ka panya Jacobaku tjiipi nanikuta winki mulararingu, ka paluṟu panya aṉangu waṟkaripai tjuṯa kuḻu mantjinu munu kamula tjuṯa, tangkiyi tjuṯa kuḻu paluṟu mantjiṟa kanyiningi winki mulapa.
43 E o homem se tornou mais e mais rico; teve muitos rebanhos, servas, servos, camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.