Gênesis 29

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Munu palulanguṟu Jacobanya piṟuku anangi ngura panya Aaṟantakutu munu kakaraṟa ankula ankula wirkanu.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Munu nyara palula nyangu mina piṯi ngaṟanyangka. Ka piṯingka itingka tjiipi tjuṯa ngarira waṉingi uṯuḻu maṉkurpa, panya tjana piṯi pala palulanguṟu mina tjutiṟa ungkunytjaku paṯaningi. Ka piṯi tjaangka apu puḻka anga-ngaringi.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Kaya wati tjiipi kanyilpai tjuṯangku tjiipi panya tjuṯa uṯuḻu kutju kutju minakutu ngalya-katira apu taaṉpa piṯi tjaanguṟu uṉṯuṟa waṉaṟa mina utilpai, munuya palulanguṟu tjiipi tjuṯa mina tjutiṟa ungkupai. Munuya tjikiṟa wiyaringkunyangka apu panya maḻakungku uṉṯuṟa waṉaṟa angatjunkupai aṟangkaṯu.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Ka Jacobalu wirkaṟa wangkangu tjiipi kanyilpai tjuṯangka, “Wati wiṟu tjuṯa! Nyura ngura ngananya nguraṟa?”
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Ka Jacobalu tjapinu tjanala, “Palu nyura wanyu ninti wati Laipanku panya Nayuku katjaku?”
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 Ka piṟuku tjapinu, “Ka paluṟu palya nyinanyi?”
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Ka Jacobalu tjanala wangkangu, “Palu nyaaku nyura nyangangka nyinara paṯaṉi? Panya nyangatja mungartjirinytja wiya kuwaripa kaḻaḻaṯu ngaṟanyi. Uti nyura tjiipi tjuṯa minatjanuṟa maḻakungku katiku ukiṟikutu, panya tjananya yaatangka tjarpatjunkunytjaku ngaṟanytja wiya kuwaripaṯu, nyangatja kaḻaḻa.”
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Kaya wangkangu, “Wiya nganaṉa mina ungkunytja wiyangku paṯaṉi tjiipi uṯuḻu kutjupa kutjupa uwankara pitjanytjaku. Palulanguṟu kutjula apu panya uṉṯuṟa waṉaṟa mina utilku munu tjiipi tjuṯa mina tjutiṟa ungkuku.”
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 — ausente —
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 — ausente —
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Munu palulanguṟu Raitjilnga mitamita kutjara nyunytjuṟa pukuḻarira ulangi.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Munu palula wangkangu, “Ngayulu panya nyuntumpa kuṉṯiliku katja Ripikaku, panya paluṟu munu nyuntumpa mama ngunytju kutjutja.” Ka nyangatja kuliṟa Raitjilnga ngurakutu wirtjapakaṟa mamangka tjakultjunu.
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Ka Laipantu kuliṟa mapalku wirtjapakaṉu palumpa ukaṟikutu ngapari-ngapari munu ampuṟa mitamita kutjara nyunytjuṉu munu aḻṯira katingu palumpa ngurakutu. Ka Jacobalu kulypalta uwankara tjakultjunu ngura nyara palula tjana nyinanytjatjanungku Isaacanya, Ripikanya Iitjunya tjananya kuḻu.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Ka Laipantu kuliṟa palula wangkangu, “Nyuntu ngayuku ukaṟi walytja mulapa.” Ka Jacobanya nyara palula nyinangi piṟa kutju munu palumpa kulypalta waṟkaringi.
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Ka Laipantu Jacobala wangkangu, “Nyuntu panya ngayuku ukaṟi munun nyaaku unytju ngayuku waṟkarima. Utiṉanta kutjupa kutjupa ungama. Palu nyaa ungkunytjakun mukuringanyi?”
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Ka panya Laipanku uṉṯalpa kutjara nyinangi, kangkuṟu ini Liyanya, munu palumpa maḻanypa Raitjilnga.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 — ausente —
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 — ausente —
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Ka Laipantu wangkangu, “Wiya palya. Ngayulu tjinguṟu wati kutjupa ungkulampa pukuḻarinytja wiya nguwanpa, palu ngayulu puḻkaṟa pukuḻarinyi nyuntunya ungkunytjikitja palunya aḻṯinytjaku. Palya nyuntu ngayula nyinara waṟkarima.”
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Ka palulanguṟu Jacobanya yiya tjuṯa waṟkaringi nampa panya 7 Raitjilnga aḻṯinytjikitja. Palu panya Jacobanya Raitjilku puḻkaṟa mukuringkunyangka yiya panya 7 paluṟu tjana mapalku nguwanpa ngaṟala wiyaringu tjiṉṯu maṉkurpa puṟunypa.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Munu palulanguṟu yiya panya 7 ngaṟala wiyaringkunyangka Jacobalu Laipanta wangkangu, “Uwa, yiya tjuṯa waṯalpi wiyaringu! Walangkuṉi uwa nyuntumpa uṉṯalpa.”
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Ka Laipantu mai kuka puḻka mulapa palyaṟa aṉangu nguratja tjuṯa aḻṯingu pitjala ngalkula pukuḻarinytjaku Jacobaku pulampa Raitjilku.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Palu mungaringkunyangka Laipantu uṉṯalpa ngaṉmanyitja Liyanya katira ungu Jacobanya, ka Jacobanya palula tjunguringu Raitjilta-palku.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 Munu Laipantu kungkawaṟa waṟkaripai ini Tjilpanya palumpa uṉṯalpa ungu palumpa waṟkarinytjaku.
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Palu Jacobalu ngarira tjiṉṯuringkula kutju nyangu, “Ai! Liyanyampal nyangatja, Raitjilnga wiyampa.” Munu paluṟu ankula Laipanta wangkangu, “Nyaakuṉin Liyanya ungu? Ngayulu panya yiya tjuṯa nyuntumpa waṟkaringi Raitjilngakitja, panyatja! Kaṉin nyaaku ngunti kuraṉu?”
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Ka Laipantu wangkangu, “Wiya nganaṉa tjakangku uṉṯalpa ngaṉmanyitja-waraṟa aḻṯinytjaku ungkupai, munula palula maḻangkalta maḻanypa ungkupai.
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Palu kulila! Nyanga kuwarila mai kuka puḻka ngalkuṉi tjiṉṯu 7-kutu nyupalimpa pukuḻarira, kaṉa palula maḻangka Raitjilnga nyuntunya ungkuku, nyuntu yiya tjuṯa kutjupa nampa 7 piṟuku ngayuku waṟkarinyangka. Palya? Kan kuwari Liyala tjunguringama tjiṉṯu panya 7-kutu.”
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Ka Jacobalu uwanmanu, munu paluṟu Liyala tjunguringangi munga kutjupa munga kutjupa tjiṉṯu panya 7-kutu. Ka palulanguṟu Laipantu uṉṯalpa maḻatja palunya ungu Raitjilnga, ka aḻṯira kuri kutjaratjara nyinangi.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Ka Laipantu kungkawaṟa waṟkaripai kutjupa ini Pilanya ungu Raitjilnga palumpa waṟkarinytjaku.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Ka Jacobanya Raitjilta kuḻu tjunguringu munu palumpa puḻkaṟa pukuḻaringi panya paluṟu Liyaku tjuku nguwanpa mukuringangi munu panya Raitjilku puḻkaṟa mulapa mukuringangi. Munu paluṟu Laipanku piṟuku waṟkaringi yiya kutjupa tjuṯa nampa panya 7.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Ka Mayatja Godalu nyangu Jacobanya Raitjilku puḻkaṟa nguwanpa mukuringkunyangka Liyanya wantira. Munu palulanguṟu Raitjilnga iṯi kanyintjaku wiyaṉu, munu Liyanya kutju iṯitjararingkunytjaku palyaṉu.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Ka palulanguṟu Liyanya iṯitjararingkula paku nyinangi munu iṯi katja kanyinu munu ininu Rupinnga panya paluṟu alatji kuliningi, “Godalu nyangu Jacobalu ngayunya wantira tjituṟu-tjituṟurinyangka, munuṉi palulanguṟu pukuḻmanu katja nyanga ungkula. Ka tjinguṟu palulanguṟu mukuringkuku ngayuku.” Alatji Liyalu kuliningi.
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Munu palulanguṟulta piṟukuṯu iṯitjararingu, munu katja kutjupa kanyinu, munu wangkangu, “Godalu ngayunya katja kutjupa ungu Jacobalu ngayunya mukuringkuwiyangku wantinyangka nyakula.” Munu palulanguṟu palunya ininu Tjimiyannga.
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Munu paluṟu ngula piṟuku iṯitjararingu munu iṯi katja kutjupa kanyinu. Munu paluṟu wangkangu, “Ala! Tjinguṟu kuwari ngayuku kuri ngayuku puḻkaṟa mukuringkula ngayula tjungu alatjiṯu nyinaku, panya ngayulu katja maṉkurpa palumpa kanyinu.” Munu paluṟu katja palunya ininu Levinya.
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Munu palulanguṟu piṟukuṯu iṯitjararingu minyma panya paluṟu munu katja kutjupa kanyinu. Munu paluṟu wangkangu, “Kaṉa kuwari nyanga ngayulu Mayatja Godanya kutjulta mirawaṉinyi.” Munu katja palunya ininu Judah-nya.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.