Gênesis 29

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Munu palulanguṟu Jacobanya piṟuku anangi ngura panya Aaṟantakutu munu kakaraṟa ankula ankula wirkanu.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 Munu nyara palula nyangu mina piṯi ngaṟanyangka. Ka piṯingka itingka tjiipi tjuṯa ngarira waṉingi uṯuḻu maṉkurpa, panya tjana piṯi pala palulanguṟu mina tjutiṟa ungkunytjaku paṯaningi. Ka piṯi tjaangka apu puḻka anga-ngaringi.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Kaya wati tjiipi kanyilpai tjuṯangku tjiipi panya tjuṯa uṯuḻu kutju kutju minakutu ngalya-katira apu taaṉpa piṯi tjaanguṟu uṉṯuṟa waṉaṟa mina utilpai, munuya palulanguṟu tjiipi tjuṯa mina tjutiṟa ungkupai. Munuya tjikiṟa wiyaringkunyangka apu panya maḻakungku uṉṯuṟa waṉaṟa angatjunkupai aṟangkaṯu.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Ka Jacobalu wirkaṟa wangkangu tjiipi kanyilpai tjuṯangka, “Wati wiṟu tjuṯa! Nyura ngura ngananya nguraṟa?”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Ka Jacobalu tjapinu tjanala, “Palu nyura wanyu ninti wati Laipanku panya Nayuku katjaku?”
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Ka piṟuku tjapinu, “Ka paluṟu palya nyinanyi?”
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Ka Jacobalu tjanala wangkangu, “Palu nyaaku nyura nyangangka nyinara paṯaṉi? Panya nyangatja mungartjirinytja wiya kuwaripa kaḻaḻaṯu ngaṟanyi. Uti nyura tjiipi tjuṯa minatjanuṟa maḻakungku katiku ukiṟikutu, panya tjananya yaatangka tjarpatjunkunytjaku ngaṟanytja wiya kuwaripaṯu, nyangatja kaḻaḻa.”
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Kaya wangkangu, “Wiya nganaṉa mina ungkunytja wiyangku paṯaṉi tjiipi uṯuḻu kutjupa kutjupa uwankara pitjanytjaku. Palulanguṟu kutjula apu panya uṉṯuṟa waṉaṟa mina utilku munu tjiipi tjuṯa mina tjutiṟa ungkuku.”
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 — ausente —
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 — ausente —
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Munu palulanguṟu Raitjilnga mitamita kutjara nyunytjuṟa pukuḻarira ulangi.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Munu palula wangkangu, “Ngayulu panya nyuntumpa kuṉṯiliku katja Ripikaku, panya paluṟu munu nyuntumpa mama ngunytju kutjutja.” Ka nyangatja kuliṟa Raitjilnga ngurakutu wirtjapakaṟa mamangka tjakultjunu.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Ka Laipantu kuliṟa mapalku wirtjapakaṉu palumpa ukaṟikutu ngapari-ngapari munu ampuṟa mitamita kutjara nyunytjuṉu munu aḻṯira katingu palumpa ngurakutu. Ka Jacobalu kulypalta uwankara tjakultjunu ngura nyara palula tjana nyinanytjatjanungku Isaacanya, Ripikanya Iitjunya tjananya kuḻu.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 Ka Laipantu kuliṟa palula wangkangu, “Nyuntu ngayuku ukaṟi walytja mulapa.” Ka Jacobanya nyara palula nyinangi piṟa kutju munu palumpa kulypalta waṟkaringi.
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 Ka Laipantu Jacobala wangkangu, “Nyuntu panya ngayuku ukaṟi munun nyaaku unytju ngayuku waṟkarima. Utiṉanta kutjupa kutjupa ungama. Palu nyaa ungkunytjakun mukuringanyi?”
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Ka panya Laipanku uṉṯalpa kutjara nyinangi, kangkuṟu ini Liyanya, munu palumpa maḻanypa Raitjilnga.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 — ausente —
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 — ausente —
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Ka Laipantu wangkangu, “Wiya palya. Ngayulu tjinguṟu wati kutjupa ungkulampa pukuḻarinytja wiya nguwanpa, palu ngayulu puḻkaṟa pukuḻarinyi nyuntunya ungkunytjikitja palunya aḻṯinytjaku. Palya nyuntu ngayula nyinara waṟkarima.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Ka palulanguṟu Jacobanya yiya tjuṯa waṟkaringi nampa panya 7 Raitjilnga aḻṯinytjikitja. Palu panya Jacobanya Raitjilku puḻkaṟa mukuringkunyangka yiya panya 7 paluṟu tjana mapalku nguwanpa ngaṟala wiyaringu tjiṉṯu maṉkurpa puṟunypa.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Munu palulanguṟu yiya panya 7 ngaṟala wiyaringkunyangka Jacobalu Laipanta wangkangu, “Uwa, yiya tjuṯa waṯalpi wiyaringu! Walangkuṉi uwa nyuntumpa uṉṯalpa.”
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Ka Laipantu mai kuka puḻka mulapa palyaṟa aṉangu nguratja tjuṯa aḻṯingu pitjala ngalkula pukuḻarinytjaku Jacobaku pulampa Raitjilku.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Palu mungaringkunyangka Laipantu uṉṯalpa ngaṉmanyitja Liyanya katira ungu Jacobanya, ka Jacobanya palula tjunguringu Raitjilta-palku.
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 Munu Laipantu kungkawaṟa waṟkaripai ini Tjilpanya palumpa uṉṯalpa ungu palumpa waṟkarinytjaku.
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Palu Jacobalu ngarira tjiṉṯuringkula kutju nyangu, “Ai! Liyanyampal nyangatja, Raitjilnga wiyampa.” Munu paluṟu ankula Laipanta wangkangu, “Nyaakuṉin Liyanya ungu? Ngayulu panya yiya tjuṯa nyuntumpa waṟkaringi Raitjilngakitja, panyatja! Kaṉin nyaaku ngunti kuraṉu?”
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Ka Laipantu wangkangu, “Wiya nganaṉa tjakangku uṉṯalpa ngaṉmanyitja-waraṟa aḻṯinytjaku ungkupai, munula palula maḻangkalta maḻanypa ungkupai.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 Palu kulila! Nyanga kuwarila mai kuka puḻka ngalkuṉi tjiṉṯu 7-kutu nyupalimpa pukuḻarira, kaṉa palula maḻangka Raitjilnga nyuntunya ungkuku, nyuntu yiya tjuṯa kutjupa nampa 7 piṟuku ngayuku waṟkarinyangka. Palya? Kan kuwari Liyala tjunguringama tjiṉṯu panya 7-kutu.”
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Ka Jacobalu uwanmanu, munu paluṟu Liyala tjunguringangi munga kutjupa munga kutjupa tjiṉṯu panya 7-kutu. Ka palulanguṟu Laipantu uṉṯalpa maḻatja palunya ungu Raitjilnga, ka aḻṯira kuri kutjaratjara nyinangi.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Ka Laipantu kungkawaṟa waṟkaripai kutjupa ini Pilanya ungu Raitjilnga palumpa waṟkarinytjaku.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Ka Jacobanya Raitjilta kuḻu tjunguringu munu palumpa puḻkaṟa pukuḻaringi panya paluṟu Liyaku tjuku nguwanpa mukuringangi munu panya Raitjilku puḻkaṟa mulapa mukuringangi. Munu paluṟu Laipanku piṟuku waṟkaringi yiya kutjupa tjuṯa nampa panya 7.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Ka Mayatja Godalu nyangu Jacobanya Raitjilku puḻkaṟa nguwanpa mukuringkunyangka Liyanya wantira. Munu palulanguṟu Raitjilnga iṯi kanyintjaku wiyaṉu, munu Liyanya kutju iṯitjararingkunytjaku palyaṉu.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Ka palulanguṟu Liyanya iṯitjararingkula paku nyinangi munu iṯi katja kanyinu munu ininu Rupinnga panya paluṟu alatji kuliningi, “Godalu nyangu Jacobalu ngayunya wantira tjituṟu-tjituṟurinyangka, munuṉi palulanguṟu pukuḻmanu katja nyanga ungkula. Ka tjinguṟu palulanguṟu mukuringkuku ngayuku.” Alatji Liyalu kuliningi.
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Munu palulanguṟulta piṟukuṯu iṯitjararingu, munu katja kutjupa kanyinu, munu wangkangu, “Godalu ngayunya katja kutjupa ungu Jacobalu ngayunya mukuringkuwiyangku wantinyangka nyakula.” Munu palulanguṟu palunya ininu Tjimiyannga.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Munu paluṟu ngula piṟuku iṯitjararingu munu iṯi katja kutjupa kanyinu. Munu paluṟu wangkangu, “Ala! Tjinguṟu kuwari ngayuku kuri ngayuku puḻkaṟa mukuringkula ngayula tjungu alatjiṯu nyinaku, panya ngayulu katja maṉkurpa palumpa kanyinu.” Munu paluṟu katja palunya ininu Levinya.
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Munu palulanguṟu piṟukuṯu iṯitjararingu minyma panya paluṟu munu katja kutjupa kanyinu. Munu paluṟu wangkangu, “Kaṉa kuwari nyanga ngayulu Mayatja Godanya kutjulta mirawaṉinyi.” Munu katja palunya ininu Judah-nya.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.