Gênesis 27

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ka Isaacanya tjiḻpi mulararingu munu kuṟu paulyarira puṯu nyangangi. Munu paluṟu katja ngaṉmanyitja Iitjunya aḻṯira wangkangu, “Katja, yaaltjin?”
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Ka Isaacalu wangkangu, “Nyawaṉi katja! Ngayuluṉa tjiḻpi mulararingu munuṉa tjinguṟu kuwari nguwanpa iluku.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Ka-puṯa nyuntu punaṟa mantjiṟa ilytjikutu ara kukaku munutju kuka wakaṟa kati.
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 Munu ngalya-katira pauṟa palyala kuka wiṟu mulapa panya nyuntutjun kuka wiṟu palyalpai kaṉa pukuḻpa mulatu ngalkupai. Munuṉa palulanguṟu ngalkula paḻtjaringkula ngayulu nyuntunya wangkara pukuḻmankuku ilunytja kuwaripangka.”
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 — ausente —
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 — ausente —
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 Alatji paluṟu wangkangu, ‘Kukatju wakaṟa kati munuṉi pauṟa uwa kuka wiṟu mulapa, kaṉa ngalkula pukuḻarira nyuntunya wangkara pukuḻmankuku Mayatja Godala miṟangka ngayulu ilunytja kuwaripangka.’ Alatji paluṟu Iitjula wangkangu.
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Palu katja kulilaṉi, munu ngayulu wangkanytja palyala wangaṉarangku.
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Nganampa nanikuta tjuṯakutu ankula yangupala kutjara mantjiṟa ngalya-kati kaṉpi puḻka kutjara kuka wiṟu, kaṉa pauṟa palyalku kuka wiṟu mulapa panya nyuntumpa mamangku pukuḻṯu ngalkuntjaku.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 Ka nyuntu katira palunya uwa ngalkuntjaku, ka paluṟu ngalkula pukuḻarira nyuntunya wangkara pukuḻmankuku ilunytja kuwaripangka.” Alatji ngunytjungku Jacobanya wangkangu.
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Palu Jacobalu wangkangu, “Palu ngayuku kuṯa inyu puḻka kaṉa ngayulu miṟi wiṟuly-wiṟulypa inyu wiyatjara.
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 Ka tjinguṟu Mamalu ngayunya pampuṟa kulilku ngayulu Iitjunya puṟunypa wiya, munuṉi ngunti kurannyangka kuliṟa ngayunya pukuḻmankuwiyangku kuranmankuku.” Alatji Jacobalu wangkangu kuranmankunytjaku-tawara nguḻuringkula.
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Ka ngunytjungku wangkangu, “Wiya wanti nguḻuringkunytja wiyangku, katja, panya mamangkunta nyuntunya kuranmankulampa ngayunya waintaṟa kulilku kura, nyuntunya wiyangku. Ka nyuntu ngayunya wangaṉarangku kuliṟa ankula nanikuta kutjara pungkula ngalya-kati.”
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Ka palulanguṟu kuliṟa anu mantjintjikitja, munu pungkula ngalya-katingu ngunytjukutu. Ka paluṟu pauṟa palyaṉu kuka wiṟu mulapa Isaacalu pukuḻṯu ngalkuntjaku.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Munu palulanguṟu Iitjuku mantara wiṟu mantjinu munu Jacobanya tjarpatjunu.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 Munu palula miṉangka nanikuta panya miṟi inyu winki tanpaṉu piningka kuḻu.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 Munu kuka panya wiṟunyalta Jacobanya ungkul'iyaṉu mai nyuma kuḻu palyantjatjanungku palumpa mamakutu katinytjaku.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 Ka Jacobanya mamakutu ankula mama waḻkuṟa wangkangu, “Mama!”
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Ka Jacobalu wangkara Iitjulu-palku wangkangu, “Ngayuluṉa katja panya ngaṉmanyitja Iitjunya. Panya ngayulu nyuntu wangkanytja palyaṉu. Wanyu pakaṟa nyina munu kuka nyanga ngayulu katinytja ngalkula, munuṉin palulanguṟu pukuḻmanamalta.” |src="tnGEN27V21.tif" size="col" loc="p" ref="27:19"
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Ka Isaacalu urulyaraṟa wangkangu, “Yaaltji-yaaltjingkun mapalkungku kuka wakaṟa katingu?”
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Ka Isaacalu puṯu nguwanpa mulamularingkula wangkangu, “Ngalya-ilariwa, kaṉanta pampula. Nyuntu wanyu mulapa Iitjunya?”
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Ka Jacobanya ngalya-ilaringkunyangka mamangku pampuṟa wangkangu, “Nyuntu Jacobanya puṟunypa wangkanyi, palu nyuntu miṉa Iitjunya puṟunypa.”
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 — ausente —
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 — ausente —
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Ka Isaacalu wangkangu, “Uwa katja! Kuka pala ngalya-kati, kaṉa ngalkula wiyaringkula nyuntunya pukuḻmankuku.” Ka Jacobalu kuka panya katira ungu munu waina kuḻu ungu tjikintjaku, ka nyinara ngalkula tjikiningi.
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Ka palumpa mamangku wangkangu, “Uwa katja! Ila pitja munuṉi mitamita kutjara nyunytjula.”
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Munu paluṟu nyunytjuntjikitja ilaringkunyangka Isaacalu palumpa mantara paṉṯiṟa Iitjunya-palku kulinu, munu palulanguṟu palunya pukuḻpa palyaṉu alatji wangkara, “Awa! Ngayuku katja paṉṯinyi kaana wiṟu puṟunypa, panya Godalu wiṟu tjuṯa pakaltjingantja puṟunypa.
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Ka Godalu ilkaṟinguṟu nyuntumpa mantakutu kulyarpa puḻka iyalku munu manta nyuntumpa wiṟu palyalku ukiṟi uṉinypatjara puḻka pakantjaku, kiṟipitji puḻka tjuṯa kuḻu pakannyangka waina kuḻu palyantjaku.|src="tnGEN27V27.tif" size="col" ref="27:28"
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Kaya aṉangu ngura kutjupa kutjupa tjuṯanguṟu nyuntumpa waṟkaripai nyinaku, munuya nyuntunya waḻkuntjikitja nyuntula kuranyu tultjungaṟakatiku. Kan uwankaraku mayatjariku nyuntumpa walytjapitiku, kaya paluṟu tjana nyuntula kuranyu tultjungaṟakatiku nyuntunya waḻkuntjikitja, aṉangu panya nyuntumpa ngunytjunguṟu tjuṯaringkunytja tjuṯa kuḻu. Ka aṉangungku nyuntunya kuranmankunyangkampa Godalu palunya ngapartji kuranmankukuṯu, munu aṉangungku nyuntunya pukuḻmankunyangkampa Godalu palunya ngapartji pukuḻmankukuṯu.” Alatji Isaacalu wangkara pukuḻmanu palumpa katja Jacobanya ngunti kuliṟa Iitjunya-palku.
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Ka palula maḻangka Jacobanya pakaṟa ankunyangka palumpa kuṯa Iitjunya pitjangu kukatjara.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 Munu paluṟu kuka wiṟu pauṟa katingu palumpa mamakutu, munu wangkangu, “Mama, wanyu pakaṟa nyina munu kuka nyanga ngayulu katinytja ngalkula, munuṉin palulanguṟulta pukuḻmanama.”
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Ka Isaacalu tjapinu, “Ngananyan wanyu nyuntu?”
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Ka Isaacalu nyanga palunya kuliṟa puḻkaṟa tjititingkula wangkangu, “Nganaluṉi panyatja wanyu kuka panya katira ungu? Kaṉa kuwari kutju ngalkula wiyaṉu nyanga nyuntu pitjanytja kuwaripangka. Alatjiṯuṉa palunya pukuḻmanu, ka palulanguṟu palumpa pukuḻpa tiṯutjara ngaṟaku.”
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Ka Iitjulu nyanga palunya kuliṟa unngu kuraringkula mirara wangkangu, “Mama! Ngayunya ngapartjiṉi pukuḻmara.”
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Ka Isaacalu wangkara wangkangu, “Wiya, nyuntumpa maḻanypangku pitjala ngayunya ngunti kuraṉu. Panya ngayulu nyuntunya pukuḻmankunytjikitjangku kalkuṉu, ka paluṟu anga-pitjangu, kaṉa palunya pukuḻmanu nyuntunya-palku.”
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Ka Iitjulu wangkangu, “Palu mulapa nyaratja ini Jacobanya, panya nyangatjaṉi piṟukuṯu ngunti kuraṉu. Panya paluṟu mungaṯu ngayunya mai ungkula wangkangu maḻanypa nyinanytjaku paluṟu kuṯaringkula ngula nyuntumpa aṟangka nyinanytjikitjangku. Munu kuwari nyanga paluṟu nyuntulakutu anga-pitjangu, kan palunya pukuḻmanu ngayunya-palku. Mama! Kan ngayunya kuḻu pukuḻmankunytjaku ngaṟanyi?” |src="tnGEN27V34.tif" size="col" loc="p" ref="27:33"
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Ka Isaacalu wangkangu, “Wiya, ngayulu panya ngaṉmanytju palunya nyuntumpa mayatja tjunu. Munuṉa nyuntumpa walytjapiti uwankara tjunu palumpa waṟkarinytjaku. Munuṉa palunya ungu mai waina kuḻu. Ka katja, palulanguṟu nyuntumpa maḻa piṟuku palyantjaku wiya ngaṟanyi.”
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Ka Iitjulu piṟukuṯu puḻkaṟa tjapiningi palumpa mamangka alatji wangkara, “Mama! Nyuntu wanyu kutju-aṟa kutju pukuḻmankupai? Wanyuṉi ngayunya kuḻu pukuḻmanama.” Munu paluṟu puṯu tjapiṟa ulangu.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 Ka Isaacalu palunya wangkangu, “Godalu ilkaṟinguṟu nyuntumpa mantakutu kulyarpa puḻka iyantja wiyangku wantiku, munu paluṟu manta nyuntumpa wiṟu palyantja wiyangku wantiku ka ukiṟi wiṟu pakantja wiyaṯu.
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Ka nyuntu tjuḻatjara rawa aṉangu tjuṯaku pikaringkuku, munu nyuntu palumpa waṟkaripai nyinaku Jacobaku panya paluṟu nyuntumpa kuṯaringu. Palu ngula nyuntu palula tungunpungkula pikaringkuku Jacobaku ka paluṟu nyuntumpa mayatja wiyaringkuku.” Alatji Isaacalu Iitjunya wangkangi kurangka nyinanytjaku.
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Ka Iitjunya puḻkaṟa mirpaṉaringu Jacobaku panya palumpa mamangku palunya pukuḻmankunyangka. Munu paluṟu iluntankunytjikitjangku kuliningi Jacobanya. Munu kulinu, “Mamanya ilunytjaku ilaringanyi, kaṉa ilunyangka ulara wiyaringkula palulanguṟulta Jacobanya iluntankuku.”
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 — ausente —
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 — ausente —
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 — ausente —
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 — ausente —
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Ka palulanguṟu Ripikalu ankula Isaacala wangkangu, “Ngayulu kaar-kaararingu Iitjuku kuri kutjarangka tjungu nyinara nyinara, panya paluṟu pula ngura nyanga Kainannga nguraṟa, kura kutjara. Ka tjinguṟu Jacobalu palu puṟunytjuṯu kungkawaṟa ngura Kainannga nguraṟa aḻṯiku, kaṉa palulanguṟu kaar-kaararira paku puḻkaringkuku.” Alatji Ripikalu Isaacala wangkangu panya paluṟu kuliningi Isaacalu Jacobanya iyantjaku.
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.