Gênesis 27

Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ka Isaacanya tjiḻpi mulararingu munu kuṟu paulyarira puṯu nyangangi. Munu paluṟu katja ngaṉmanyitja Iitjunya aḻṯira wangkangu, “Katja, yaaltjin?”
1 Isaque já estava bem velho e havia ficado cego. Um dia ele chamou Esaú, o seu filho mais velho, e disse: — Meu filho! — Estou aqui, pai — respondeu ele.
2 Ka Isaacalu wangkangu, “Nyawaṉi katja! Ngayuluṉa tjiḻpi mulararingu munuṉa tjinguṟu kuwari nguwanpa iluku.
2 O pai lhe disse: — Você está vendo que estou velho e um dia desses vou morrer.
3 Ka-puṯa nyuntu punaṟa mantjiṟa ilytjikutu ara kukaku munutju kuka wakaṟa kati.
3 Pegue o seu arco e as suas flechas, vá até o campo e cace um animal.
4 Munu ngalya-katira pauṟa palyala kuka wiṟu mulapa panya nyuntutjun kuka wiṟu palyalpai kaṉa pukuḻpa mulatu ngalkupai. Munuṉa palulanguṟu ngalkula paḻtjaringkula ngayulu nyuntunya wangkara pukuḻmankuku ilunytja kuwaripangka.”
4 Prepare uma comida saborosa, como eu gosto, e traga aqui para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção, antes de morrer.
5 — ausente —
5 Acontece que Rebeca escutou o que Isaque disse a Esaú. Por isso, quando ele saiu para caçar,
6 — ausente —
6 ela disse a Jacó: — Escutei agora mesmo uma conversa do seu pai com o seu irmão Esaú. O seu pai disse assim:
7 Alatji paluṟu wangkangu, ‘Kukatju wakaṟa kati munuṉi pauṟa uwa kuka wiṟu mulapa, kaṉa ngalkula pukuḻarira nyuntunya wangkara pukuḻmankuku Mayatja Godala miṟangka ngayulu ilunytja kuwaripangka.’ Alatji paluṟu Iitjula wangkangu.
7 “Vá caçar um animal e prepare uma comida saborosa para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção na presença de Deus, o Senhor , antes de morrer.”
8 Palu katja kulilaṉi, munu ngayulu wangkanytja palyala wangaṉarangku.
8 Agora, meu filho — continuou Rebeca — escute bem e faça o que eu vou dizer.
9 Nganampa nanikuta tjuṯakutu ankula yangupala kutjara mantjiṟa ngalya-kati kaṉpi puḻka kutjara kuka wiṟu, kaṉa pauṟa palyalku kuka wiṟu mulapa panya nyuntumpa mamangku pukuḻṯu ngalkuntjaku.
9 Vá ao lugar onde estão os nossos animais e traga dois cabritos dos melhores. Eu vou preparar uma comida saborosa, como o seu pai gosta,
10 Ka nyuntu katira palunya uwa ngalkuntjaku, ka paluṟu ngalkula pukuḻarira nyuntunya wangkara pukuḻmankuku ilunytja kuwaripangka.” Alatji ngunytjungku Jacobanya wangkangu.
10 e você vai levá-la para ele comer. Depois o seu pai vai abençoar você, antes que ele morra.
11 Palu Jacobalu wangkangu, “Palu ngayuku kuṯa inyu puḻka kaṉa ngayulu miṟi wiṟuly-wiṟulypa inyu wiyatjara.
11 Aí Jacó disse à mãe: — O meu irmão é muito peludo, e eu não.
12 Ka tjinguṟu Mamalu ngayunya pampuṟa kulilku ngayulu Iitjunya puṟunypa wiya, munuṉi ngunti kurannyangka kuliṟa ngayunya pukuḻmankuwiyangku kuranmankuku.” Alatji Jacobalu wangkangu kuranmankunytjaku-tawara nguḻuringkula.
12 Se o meu pai me apalpar e descobrir que sou eu, ele vai saber que eu estou tentando enganá-lo. Então ele vai me amaldiçoar em vez de me abençoar.
13 Ka ngunytjungku wangkangu, “Wiya wanti nguḻuringkunytja wiyangku, katja, panya mamangkunta nyuntunya kuranmankulampa ngayunya waintaṟa kulilku kura, nyuntunya wiyangku. Ka nyuntu ngayunya wangaṉarangku kuliṟa ankula nanikuta kutjara pungkula ngalya-kati.”
13 Mas a mãe respondeu: — Nesse caso, que a maldição caia sobre mim, meu filho. Faça exatamente o que eu disse: vá e traga os cabritos para mim.
14 Ka palulanguṟu kuliṟa anu mantjintjikitja, munu pungkula ngalya-katingu ngunytjukutu. Ka paluṟu pauṟa palyaṉu kuka wiṟu mulapa Isaacalu pukuḻṯu ngalkuntjaku.
14 Jacó foi, pegou os cabritos e os levou à mãe, e ela preparou uma comida saborosa, como Isaque gostava.
15 Munu palulanguṟu Iitjuku mantara wiṟu mantjinu munu Jacobanya tjarpatjunu.
15 Depois ela pegou a melhor roupa de Esaú, que estava guardada em casa, e com ela vestiu Jacó.
16 Munu palula miṉangka nanikuta panya miṟi inyu winki tanpaṉu piningka kuḻu.
16 Com a pele dos cabritos ela cobriu as mãos e o pescoço de Jacó, que não tinha pelos.
17 Munu kuka panya wiṟunyalta Jacobanya ungkul'iyaṉu mai nyuma kuḻu palyantjatjanungku palumpa mamakutu katinytjaku.
17 Depois entregou a Jacó a comida gostosa e o pão que ela havia feito.
18 Ka Jacobanya mamakutu ankula mama waḻkuṟa wangkangu, “Mama!”
18 Então Jacó foi até onde o pai estava e disse: — Pai! — Aqui estou — respondeu ele. — Quem é você, meu filho?
19 Ka Jacobalu wangkara Iitjulu-palku wangkangu, “Ngayuluṉa katja panya ngaṉmanyitja Iitjunya. Panya ngayulu nyuntu wangkanytja palyaṉu. Wanyu pakaṟa nyina munu kuka nyanga ngayulu katinytja ngalkula, munuṉin palulanguṟu pukuḻmanamalta.” |src="tnGEN27V21.tif" size="col" loc="p" ref="27:19"
19 — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho — disse Jacó. — Já fiz o que o senhor mandou. Levante-se, por favor; sente-se, coma da carne do animal que cacei e depois me abençoe.
20 Ka Isaacalu urulyaraṟa wangkangu, “Yaaltji-yaaltjingkun mapalkungku kuka wakaṟa katingu?”
20 Aí Isaque perguntou: — Mas como foi que você achou a caça tão depressa, meu filho? Jacó respondeu: — O
21 Ka Isaacalu puṯu nguwanpa mulamularingkula wangkangu, “Ngalya-ilariwa, kaṉanta pampula. Nyuntu wanyu mulapa Iitjunya?”
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto para que eu possa apalpar você. Assim vou saber se você é Esaú mesmo ou não.
22 Ka Jacobanya ngalya-ilaringkunyangka mamangku pampuṟa wangkangu, “Nyuntu Jacobanya puṟunypa wangkanyi, palu nyuntu miṉa Iitjunya puṟunypa.”
22 Jacó chegou perto de Isaque, e ele o apalpou e disse: — A sua voz é a voz de Jacó, mas as mãos parecem as mãos de Esaú.
23 — ausente —
23 Assim, Isaque não reconheceu que era Jacó, pois as suas mãos estavam peludas como as de Esaú, e por isso ele o abençoou.
24 — ausente —
24 Mas, antes de abençoá-lo, perguntou mais uma vez: — Você é mesmo o meu filho Esaú? — Sou, sim — respondeu Jacó.
25 Ka Isaacalu wangkangu, “Uwa katja! Kuka pala ngalya-kati, kaṉa ngalkula wiyaringkula nyuntunya pukuḻmankuku.” Ka Jacobalu kuka panya katira ungu munu waina kuḻu ungu tjikintjaku, ka nyinara ngalkula tjikiningi.
25 Então o pai disse: — Traga a carne da caça para que eu coma. Depois eu o abençoarei. Jacó serviu a comida ao seu pai e também trouxe vinho. Isaque comeu, e bebeu,
26 Ka palumpa mamangku wangkangu, “Uwa katja! Ila pitja munuṉi mitamita kutjara nyunytjula.”
26 e depois disse: — Venha cá, meu filho, e me dê um beijo.
27 Munu paluṟu nyunytjuntjikitja ilaringkunyangka Isaacalu palumpa mantara paṉṯiṟa Iitjunya-palku kulinu, munu palulanguṟu palunya pukuḻpa palyaṉu alatji wangkara, “Awa! Ngayuku katja paṉṯinyi kaana wiṟu puṟunypa, panya Godalu wiṟu tjuṯa pakaltjingantja puṟunypa.
27 Jacó chegou perto e beijou o pai. Quando sentiu o cheiro da roupa que Jacó estava usando, Isaque o abençoou e disse assim: “Ah! O cheiro do meu filho é como o cheiro de um campo que o
28 Ka Godalu ilkaṟinguṟu nyuntumpa mantakutu kulyarpa puḻka iyalku munu manta nyuntumpa wiṟu palyalku ukiṟi uṉinypatjara puḻka pakantjaku, kiṟipitji puḻka tjuṯa kuḻu pakannyangka waina kuḻu palyantjaku.|src="tnGEN27V27.tif" size="col" ref="27:28"
28 Meu filho, que Deus lhe dê o orvalho do céu; que os seus campos produzam boas colheitas e fartura de trigo e vinho.
29 Kaya aṉangu ngura kutjupa kutjupa tjuṯanguṟu nyuntumpa waṟkaripai nyinaku, munuya nyuntunya waḻkuntjikitja nyuntula kuranyu tultjungaṟakatiku. Kan uwankaraku mayatjariku nyuntumpa walytjapitiku, kaya paluṟu tjana nyuntula kuranyu tultjungaṟakatiku nyuntunya waḻkuntjikitja, aṉangu panya nyuntumpa ngunytjunguṟu tjuṯaringkunytja tjuṯa kuḻu. Ka aṉangungku nyuntunya kuranmankunyangkampa Godalu palunya ngapartji kuranmankukuṯu, munu aṉangungku nyuntunya pukuḻmankunyangkampa Godalu palunya ngapartji pukuḻmankukuṯu.” Alatji Isaacalu wangkara pukuḻmanu palumpa katja Jacobanya ngunti kuliṟa Iitjunya-palku.
29 Que nações sejam dominadas por você, e que você seja respeitado pelos povos. Que você mande nos seus parentes, e que os descendentes da sua mãe o tratem com respeito. Malditos sejam aqueles que o amaldiçoarem, e que sejam abençoados os que o abençoarem!”
30 Ka palula maḻangka Jacobanya pakaṟa ankunyangka palumpa kuṯa Iitjunya pitjangu kukatjara.
30 Isaque acabou de dar a bênção, e Jacó ia saindo, quando Esaú chegou, vindo da caçada.
31 Munu paluṟu kuka wiṟu pauṟa katingu palumpa mamakutu, munu wangkangu, “Mama, wanyu pakaṟa nyina munu kuka nyanga ngayulu katinytja ngalkula, munuṉin palulanguṟulta pukuḻmanama.”
31 Ele também fez uma comida gostosa e levou para o pai. Aí disse: — Levante-se, por favor, coma da caça que eu matei e depois me abençoe.
32 Ka Isaacalu tjapinu, “Ngananyan wanyu nyuntu?”
32 Então Isaque perguntou: — Quem é você? — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho.
33 Ka Isaacalu nyanga palunya kuliṟa puḻkaṟa tjititingkula wangkangu, “Nganaluṉi panyatja wanyu kuka panya katira ungu? Kaṉa kuwari kutju ngalkula wiyaṉu nyanga nyuntu pitjanytja kuwaripangka. Alatjiṯuṉa palunya pukuḻmanu, ka palulanguṟu palumpa pukuḻpa tiṯutjara ngaṟaku.”
33 Isaque ficou agitado e começou a tremer muito. E disse: — Então quem foi que caçou um animal e trouxe para mim? Eu comi antes que você chegasse e dei àquele homem a minha bênção. Ele é quem será abençoado.
34 Ka Iitjulu nyanga palunya kuliṟa unngu kuraringkula mirara wangkangu, “Mama! Ngayunya ngapartjiṉi pukuḻmara.”
34 Quando Esaú ouviu isso, deu um grito cheio de amargura e disse: — Meu pai, dê a sua bênção para mim também!
35 Ka Isaacalu wangkara wangkangu, “Wiya, nyuntumpa maḻanypangku pitjala ngayunya ngunti kuraṉu. Panya ngayulu nyuntunya pukuḻmankunytjikitjangku kalkuṉu, ka paluṟu anga-pitjangu, kaṉa palunya pukuḻmanu nyuntunya-palku.”
35 Porém Isaque respondeu: — O seu irmão veio, me enganou e ficou com a bênção que era sua.
36 Ka Iitjulu wangkangu, “Palu mulapa nyaratja ini Jacobanya, panya nyangatjaṉi piṟukuṯu ngunti kuraṉu. Panya paluṟu mungaṯu ngayunya mai ungkula wangkangu maḻanypa nyinanytjaku paluṟu kuṯaringkula ngula nyuntumpa aṟangka nyinanytjikitjangku. Munu kuwari nyanga paluṟu nyuntulakutu anga-pitjangu, kan palunya pukuḻmanu ngayunya-palku. Mama! Kan ngayunya kuḻu pukuḻmankunytjaku ngaṟanyi?” |src="tnGEN27V34.tif" size="col" loc="p" ref="27:33"
36 Esaú disse: — Esta é a segunda vez que ele me engana. Foi com razão que puseram nele o nome de Jacó . Primeiro ele me tirou os direitos de filho mais velho e agora tirou a bênção que era minha. Pai, será que o senhor não guardou nenhuma bênção para mim?
37 Ka Isaacalu wangkangu, “Wiya, ngayulu panya ngaṉmanytju palunya nyuntumpa mayatja tjunu. Munuṉa nyuntumpa walytjapiti uwankara tjunu palumpa waṟkarinytjaku. Munuṉa palunya ungu mai waina kuḻu. Ka katja, palulanguṟu nyuntumpa maḻa piṟuku palyantjaku wiya ngaṟanyi.”
37 Isaque respondeu: — Eu já dei a Jacó autoridade sobre você e fiz com que todos os parentes de Jacó sejam escravos dele. Também disse que ele terá muito trigo e muito vinho. Agora não posso fazer nada por você, meu filho.
38 Ka Iitjulu piṟukuṯu puḻkaṟa tjapiningi palumpa mamangka alatji wangkara, “Mama! Nyuntu wanyu kutju-aṟa kutju pukuḻmankupai? Wanyuṉi ngayunya kuḻu pukuḻmanama.” Munu paluṟu puṯu tjapiṟa ulangu.
38 Porém Esaú insistiu: — Será que o senhor tem só uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E começou a chorar alto.
39 Ka Isaacalu palunya wangkangu, “Godalu ilkaṟinguṟu nyuntumpa mantakutu kulyarpa puḻka iyantja wiyangku wantiku, munu paluṟu manta nyuntumpa wiṟu palyantja wiyangku wantiku ka ukiṟi wiṟu pakantja wiyaṯu.
39 Então Isaque disse: “Você viverá longe de terras boas e longe do orvalho que cai do céu.
40 Ka nyuntu tjuḻatjara rawa aṉangu tjuṯaku pikaringkuku, munu nyuntu palumpa waṟkaripai nyinaku Jacobaku panya paluṟu nyuntumpa kuṯaringu. Palu ngula nyuntu palula tungunpungkula pikaringkuku Jacobaku ka paluṟu nyuntumpa mayatja wiyaringkuku.” Alatji Isaacalu Iitjunya wangkangi kurangka nyinanytjaku.
40 Você viverá pela sua espada e será empregado do seu irmão. Porém, quando você se revoltar, se livrará dele.”
41 Ka Iitjunya puḻkaṟa mirpaṉaringu Jacobaku panya palumpa mamangku palunya pukuḻmankunyangka. Munu paluṟu iluntankunytjikitjangku kuliningi Jacobanya. Munu kulinu, “Mamanya ilunytjaku ilaringanyi, kaṉa ilunyangka ulara wiyaringkula palulanguṟulta Jacobanya iluntankuku.”
41 Esaú ficou com ódio de Jacó porque o seu pai tinha dado a ele a bênção. Então pensou assim: “O meu pai vai morrer logo. Quando acabarem os dias de luto, vou matar o meu irmão.”
42 — ausente —
42 Rebeca ficou sabendo do plano de Esaú e mandou chamar Jacó. Ela disse: — Escute aqui! O seu irmão Esaú está planejando se vingar de você; ele quer matá-lo.
43 — ausente —
43 Por isso, meu filho, preste atenção. Vá agora mesmo para a casa de Labão, o meu irmão, que mora em Harã.
44 — ausente —
44 Fique algum tempo lá com ele, até que passe o ódio do seu irmão,
45 — ausente —
45 e ele esqueça aquilo que você lhe fez. Nessa ocasião eu mandarei alguém para trazer você de volta. Não quero perder os meus dois filhos num dia só!
46 Ka palulanguṟu Ripikalu ankula Isaacala wangkangu, “Ngayulu kaar-kaararingu Iitjuku kuri kutjarangka tjungu nyinara nyinara, panya paluṟu pula ngura nyanga Kainannga nguraṟa, kura kutjara. Ka tjinguṟu Jacobalu palu puṟunytjuṯu kungkawaṟa ngura Kainannga nguraṟa aḻṯiku, kaṉa palulanguṟu kaar-kaararira paku puḻkaringkuku.” Alatji Ripikalu Isaacala wangkangu panya paluṟu kuliningi Isaacalu Jacobanya iyantjaku.
46 Depois Rebeca foi falar com Isaque e disse: — Estou aborrecida da vida por causa dessas mulheres heteias com quem Esaú casou. Se Jacó também casar com uma dessas heteias, será melhor que eu morra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.