Gênesis 27
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Ka Isaacanya tjiḻpi mulararingu munu kuṟu paulyarira puṯu nyangangi. Munu paluṟu katja ngaṉmanyitja Iitjunya aḻṯira wangkangu, “Katja, yaaltjin?”
1 Tendo-se envelhecido Isaque e já não podendo ver, porque os olhos se lhe enfraqueciam, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho! Respondeu ele: Aqui estou!
2 Ka Isaacalu wangkangu, “Nyawaṉi katja! Ngayuluṉa tjiḻpi mulararingu munuṉa tjinguṟu kuwari nguwanpa iluku.
2 Disse-lhe o pai: Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Ka-puṯa nyuntu punaṟa mantjiṟa ilytjikutu ara kukaku munutju kuka wakaṟa kati.
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, sai ao campo, e apanha para mim alguma caça,
4 Munu ngalya-katira pauṟa palyala kuka wiṟu mulapa panya nyuntutjun kuka wiṟu palyalpai kaṉa pukuḻpa mulatu ngalkupai. Munuṉa palulanguṟu ngalkula paḻtjaringkula ngayulu nyuntunya wangkara pukuḻmankuku ilunytja kuwaripangka.”
4 e faze-me uma comida saborosa, como eu aprecio, e traze-ma, para que eu coma e te abençoe antes que eu morra.
5 — ausente —
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E foi-se Esaú ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 — ausente —
6 Então, disse Rebeca a Jacó, seu filho: Ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, assim:
7 Alatji paluṟu wangkangu, ‘Kukatju wakaṟa kati munuṉi pauṟa uwa kuka wiṟu mulapa, kaṉa ngalkula pukuḻarira nyuntunya wangkara pukuḻmankuku Mayatja Godala miṟangka ngayulu ilunytja kuwaripangka.’ Alatji paluṟu Iitjula wangkangu.
7 Traze caça e faze-me uma comida saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do Senhor , antes que eu morra.
8 Palu katja kulilaṉi, munu ngayulu wangkanytja palyala wangaṉarangku.
8 Agora, pois, meu filho, atende às minhas palavras com que te ordeno.
9 Nganampa nanikuta tjuṯakutu ankula yangupala kutjara mantjiṟa ngalya-kati kaṉpi puḻka kutjara kuka wiṟu, kaṉa pauṟa palyalku kuka wiṟu mulapa panya nyuntumpa mamangku pukuḻṯu ngalkuntjaku.
9 Vai ao rebanho e traze-me dois bons cabritos; deles farei uma saborosa comida para teu pai, como ele aprecia;
10 Ka nyuntu katira palunya uwa ngalkuntjaku, ka paluṟu ngalkula pukuḻarira nyuntunya wangkara pukuḻmankuku ilunytja kuwaripangka.” Alatji ngunytjungku Jacobanya wangkangu.
10 levá-la-ás a teu pai, para que a coma e te abençoe, antes que morra.
11 Palu Jacobalu wangkangu, “Palu ngayuku kuṯa inyu puḻka kaṉa ngayulu miṟi wiṟuly-wiṟulypa inyu wiyatjara.
11 Disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Esaú, meu irmão, é homem cabeludo, e eu, homem liso.
12 Ka tjinguṟu Mamalu ngayunya pampuṟa kulilku ngayulu Iitjunya puṟunypa wiya, munuṉi ngunti kurannyangka kuliṟa ngayunya pukuḻmankuwiyangku kuranmankuku.” Alatji Jacobalu wangkangu kuranmankunytjaku-tawara nguḻuringkula.
12 Dar-se-á o caso de meu pai me apalpar, e passarei a seus olhos por zombador; assim, trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Ka ngunytjungku wangkangu, “Wiya wanti nguḻuringkunytja wiyangku, katja, panya mamangkunta nyuntunya kuranmankulampa ngayunya waintaṟa kulilku kura, nyuntunya wiyangku. Ka nyuntu ngayunya wangaṉarangku kuliṟa ankula nanikuta kutjara pungkula ngalya-kati.”
13 Respondeu-lhe a mãe: Caia sobre mim essa maldição, meu filho; atende somente o que eu te digo, vai e traze-mos.
14 Ka palulanguṟu kuliṟa anu mantjintjikitja, munu pungkula ngalya-katingu ngunytjukutu. Ka paluṟu pauṟa palyaṉu kuka wiṟu mulapa Isaacalu pukuḻṯu ngalkuntjaku.
14 Ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Munu palulanguṟu Iitjuku mantara wiṟu mantjinu munu Jacobanya tjarpatjunu.
15 Depois, tomou Rebeca a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais novo.
16 Munu palula miṉangka nanikuta panya miṟi inyu winki tanpaṉu piningka kuḻu.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Munu kuka panya wiṟunyalta Jacobanya ungkul'iyaṉu mai nyuma kuḻu palyantjatjanungku palumpa mamakutu katinytjaku.
17 Então, entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Ka Jacobanya mamakutu ankula mama waḻkuṟa wangkangu, “Mama!”
18 Jacó foi a seu pai e disse: Meu pai! Ele respondeu: Fala! Quem és tu, meu filho?
19 Ka Jacobalu wangkara Iitjulu-palku wangkangu, “Ngayuluṉa katja panya ngaṉmanyitja Iitjunya. Panya ngayulu nyuntu wangkanytja palyaṉu. Wanyu pakaṟa nyina munu kuka nyanga ngayulu katinytja ngalkula, munuṉin palulanguṟu pukuḻmanamalta.” |src="tnGEN27V21.tif" size="col" loc="p" ref="27:19"
19 Respondeu Jacó a seu pai: Sou Esaú, teu primogênito; fiz o que me ordenaste. Levanta-te, pois, assenta-te e come da minha caça, para que me abençoes.
20 Ka Isaacalu urulyaraṟa wangkangu, “Yaaltji-yaaltjingkun mapalkungku kuka wakaṟa katingu?”
20 Disse Isaque a seu filho: Como é isso que a pudeste achar tão depressa, meu filho? Ele respondeu: Porque o Senhor , teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Ka Isaacalu puṯu nguwanpa mulamularingkula wangkangu, “Ngalya-ilariwa, kaṉanta pampula. Nyuntu wanyu mulapa Iitjunya?”
21 Então, disse Isaque a Jacó: Chega-te aqui, para que eu te apalpe, meu filho, e veja se és meu filho Esaú ou não.
22 Ka Jacobanya ngalya-ilaringkunyangka mamangku pampuṟa wangkangu, “Nyuntu Jacobanya puṟunypa wangkanyi, palu nyuntu miṉa Iitjunya puṟunypa.”
22 Jacó chegou-se a Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: A voz é de Jacó, porém as mãos são de Esaú.
23 — ausente —
23 E não o reconheceu, porque as mãos, com efeito, estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 — ausente —
24 E lhe disse: És meu filho Esaú mesmo? Ele respondeu: Eu sou.
25 Ka Isaacalu wangkangu, “Uwa katja! Kuka pala ngalya-kati, kaṉa ngalkula wiyaringkula nyuntunya pukuḻmankuku.” Ka Jacobalu kuka panya katira ungu munu waina kuḻu ungu tjikintjaku, ka nyinara ngalkula tjikiningi.
25 Então, disse: Chega isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho; para que eu te abençoe. Chegou-lho, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Ka palumpa mamangku wangkangu, “Uwa katja! Ila pitja munuṉi mitamita kutjara nyunytjula.”
26 Então, lhe disse Isaque, seu pai: Chega-te e dá-me um beijo, meu filho.
27 Munu paluṟu nyunytjuntjikitja ilaringkunyangka Isaacalu palumpa mantara paṉṯiṟa Iitjunya-palku kulinu, munu palulanguṟu palunya pukuḻpa palyaṉu alatji wangkara, “Awa! Ngayuku katja paṉṯinyi kaana wiṟu puṟunypa, panya Godalu wiṟu tjuṯa pakaltjingantja puṟunypa.
27 Ele se chegou e o beijou. Então, o pai aspirou o cheiro da roupa dele, e o abençoou, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Ka Godalu ilkaṟinguṟu nyuntumpa mantakutu kulyarpa puḻka iyalku munu manta nyuntumpa wiṟu palyalku ukiṟi uṉinypatjara puḻka pakantjaku, kiṟipitji puḻka tjuṯa kuḻu pakannyangka waina kuḻu palyantjaku.|src="tnGEN27V27.tif" size="col" ref="27:28"
28 Deus te dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de mosto.
29 Kaya aṉangu ngura kutjupa kutjupa tjuṯanguṟu nyuntumpa waṟkaripai nyinaku, munuya nyuntunya waḻkuntjikitja nyuntula kuranyu tultjungaṟakatiku. Kan uwankaraku mayatjariku nyuntumpa walytjapitiku, kaya paluṟu tjana nyuntula kuranyu tultjungaṟakatiku nyuntunya waḻkuntjikitja, aṉangu panya nyuntumpa ngunytjunguṟu tjuṯaringkunytja tjuṯa kuḻu. Ka aṉangungku nyuntunya kuranmankunyangkampa Godalu palunya ngapartji kuranmankukuṯu, munu aṉangungku nyuntunya pukuḻmankunyangkampa Godalu palunya ngapartji pukuḻmankukuṯu.” Alatji Isaacalu wangkara pukuḻmanu palumpa katja Jacobanya ngunti kuliṟa Iitjunya-palku.
29 Sirvam-te povos, e nações te reverenciem; sê senhor de teus irmãos, e os filhos de tua mãe se encurvem a ti; maldito seja o que te amaldiçoar, e abençoado o que te abençoar.
30 Ka palula maḻangka Jacobanya pakaṟa ankunyangka palumpa kuṯa Iitjunya pitjangu kukatjara.
30 Mal acabara Isaque de abençoar a Jacó, tendo este saído da presença de Isaque, seu pai, chega Esaú, seu irmão, da sua caçada.
31 Munu paluṟu kuka wiṟu pauṟa katingu palumpa mamakutu, munu wangkangu, “Mama, wanyu pakaṟa nyina munu kuka nyanga ngayulu katinytja ngalkula, munuṉin palulanguṟulta pukuḻmanama.”
31 E fez também ele uma comida saborosa, a trouxe a seu pai e lhe disse: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoes.
32 Ka Isaacalu tjapinu, “Ngananyan wanyu nyuntu?”
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Sou Esaú, teu filho, o teu primogênito, respondeu.
33 Ka Isaacalu nyanga palunya kuliṟa puḻkaṟa tjititingkula wangkangu, “Nganaluṉi panyatja wanyu kuka panya katira ungu? Kaṉa kuwari kutju ngalkula wiyaṉu nyanga nyuntu pitjanytja kuwaripangka. Alatjiṯuṉa palunya pukuḻmanu, ka palulanguṟu palumpa pukuḻpa tiṯutjara ngaṟaku.”
33 Então, estremeceu Isaque de violenta comoção e disse: Quem é, pois, aquele que apanhou a caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que viesses, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Ka Iitjulu nyanga palunya kuliṟa unngu kuraringkula mirara wangkangu, “Mama! Ngayunya ngapartjiṉi pukuḻmara.”
34 Como ouvisse Esaú tais palavras de seu pai, bradou com profundo amargor e lhe disse: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Ka Isaacalu wangkara wangkangu, “Wiya, nyuntumpa maḻanypangku pitjala ngayunya ngunti kuraṉu. Panya ngayulu nyuntunya pukuḻmankunytjikitjangku kalkuṉu, ka paluṟu anga-pitjangu, kaṉa palunya pukuḻmanu nyuntunya-palku.”
35 Respondeu-lhe o pai: Veio teu irmão astuciosamente e tomou a tua bênção.
36 Ka Iitjulu wangkangu, “Palu mulapa nyaratja ini Jacobanya, panya nyangatjaṉi piṟukuṯu ngunti kuraṉu. Panya paluṟu mungaṯu ngayunya mai ungkula wangkangu maḻanypa nyinanytjaku paluṟu kuṯaringkula ngula nyuntumpa aṟangka nyinanytjikitjangku. Munu kuwari nyanga paluṟu nyuntulakutu anga-pitjangu, kan palunya pukuḻmanu ngayunya-palku. Mama! Kan ngayunya kuḻu pukuḻmankunytjaku ngaṟanyi?” |src="tnGEN27V34.tif" size="col" loc="p" ref="27:33"
36 Disse Esaú: Não é com razão que se chama ele Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora usurpa a bênção que era minha. Disse ainda: Não reservaste, pois, bênção nenhuma para mim?
37 Ka Isaacalu wangkangu, “Wiya, ngayulu panya ngaṉmanytju palunya nyuntumpa mayatja tjunu. Munuṉa nyuntumpa walytjapiti uwankara tjunu palumpa waṟkarinytjaku. Munuṉa palunya ungu mai waina kuḻu. Ka katja, palulanguṟu nyuntumpa maḻa piṟuku palyantjaku wiya ngaṟanyi.”
37 Então, respondeu Isaque a Esaú: Eis que o constituí em teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; de trigo e de mosto o apercebi; que me será dado fazer-te agora, meu filho?
38 Ka Iitjulu piṟukuṯu puḻkaṟa tjapiningi palumpa mamangka alatji wangkara, “Mama! Nyuntu wanyu kutju-aṟa kutju pukuḻmankupai? Wanyuṉi ngayunya kuḻu pukuḻmanama.” Munu paluṟu puṯu tjapiṟa ulangu.
38 Disse Esaú a seu pai: Acaso, tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me, também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Ka Isaacalu palunya wangkangu, “Godalu ilkaṟinguṟu nyuntumpa mantakutu kulyarpa puḻka iyantja wiyangku wantiku, munu paluṟu manta nyuntumpa wiṟu palyantja wiyangku wantiku ka ukiṟi wiṟu pakantja wiyaṯu.
39 Então, lhe respondeu Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, e sem orvalho que cai do alto.
40 Ka nyuntu tjuḻatjara rawa aṉangu tjuṯaku pikaringkuku, munu nyuntu palumpa waṟkaripai nyinaku Jacobaku panya paluṟu nyuntumpa kuṯaringu. Palu ngula nyuntu palula tungunpungkula pikaringkuku Jacobaku ka paluṟu nyuntumpa mayatja wiyaringkuku.” Alatji Isaacalu Iitjunya wangkangi kurangka nyinanytjaku.
40 Viverás da tua espada e servirás a teu irmão; quando, porém, te libertares, sacudirás o seu jugo da tua cerviz.
41 Ka Iitjunya puḻkaṟa mirpaṉaringu Jacobaku panya palumpa mamangku palunya pukuḻmankunyangka. Munu paluṟu iluntankunytjikitjangku kuliningi Jacobanya. Munu kulinu, “Mamanya ilunytjaku ilaringanyi, kaṉa ilunyangka ulara wiyaringkula palulanguṟulta Jacobanya iluntankuku.”
41 Passou Esaú a odiar a Jacó por causa da bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e disse consigo: Vêm próximos os dias de luto por meu pai; então, matarei a Jacó, meu irmão.
42 — ausente —
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; ela, pois, mandou chamar a Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú, teu irmão, se consola a teu respeito, resolvendo matar-te.
43 — ausente —
43 Agora, pois, meu filho, ouve o que te digo: retira-te para a casa de Labão, meu irmão, em Harã;
44 — ausente —
44 fica com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão,
45 — ausente —
45 e cesse o seu rancor contra ti, e se esqueça do que lhe fizeste. Então, providenciarei e te farei regressar de lá. Por que hei de eu perder os meus dois filhos num só dia?
46 Ka palulanguṟu Ripikalu ankula Isaacala wangkangu, “Ngayulu kaar-kaararingu Iitjuku kuri kutjarangka tjungu nyinara nyinara, panya paluṟu pula ngura nyanga Kainannga nguraṟa, kura kutjara. Ka tjinguṟu Jacobalu palu puṟunytjuṯu kungkawaṟa ngura Kainannga nguraṟa aḻṯiku, kaṉa palulanguṟu kaar-kaararira paku puḻkaringkuku.” Alatji Ripikalu Isaacala wangkangu panya paluṟu kuliningi Isaacalu Jacobanya iyantjaku.
46 Disse Rebeca a Isaque: Aborrecida estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.