Gênesis 27
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Ka Isaacanya tjiḻpi mulararingu munu kuṟu paulyarira puṯu nyangangi. Munu paluṟu katja ngaṉmanyitja Iitjunya aḻṯira wangkangu, “Katja, yaaltjin?”
1 Quando Isaque já estava velho, e se lhe enfraqueciam os olhos, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho! Ele lhe respondeu: Eis-me aqui!
2 Ka Isaacalu wangkangu, “Nyawaṉi katja! Ngayuluṉa tjiḻpi mulararingu munuṉa tjinguṟu kuwari nguwanpa iluku.
2 Disse-lhe o pai: Eis que agora estou velho, e não sei o dia da minha morte;
3 Ka-puṯa nyuntu punaṟa mantjiṟa ilytjikutu ara kukaku munutju kuka wakaṟa kati.
3 toma, pois, as tuas armas, a tua aljava e o teu arco; e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça;
4 Munu ngalya-katira pauṟa palyala kuka wiṟu mulapa panya nyuntutjun kuka wiṟu palyalpai kaṉa pukuḻpa mulatu ngalkupai. Munuṉa palulanguṟu ngalkula paḻtjaringkula ngayulu nyuntunya wangkara pukuḻmankuku ilunytja kuwaripangka.”
4 e faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma; a fim de que a minha alma te abençoe, antes que morra.
5 — ausente —
5 Ora, Rebeca estava escutando quando Isaque falou a Esaú, seu filho. Saiu, pois, Esaú ao campo para apanhar caça e trazê-la.
6 — ausente —
6 Disse então Rebeca a Jacó, seu filho: Eis que ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 Alatji paluṟu wangkangu, ‘Kukatju wakaṟa kati munuṉi pauṟa uwa kuka wiṟu mulapa, kaṉa ngalkula pukuḻarira nyuntunya wangkara pukuḻmankuku Mayatja Godala miṟangka ngayulu ilunytja kuwaripangka.’ Alatji paluṟu Iitjula wangkangu.
7 Traze-me caça, e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma, e te abençoe diante do Senhor, antes da minha morte.
8 Palu katja kulilaṉi, munu ngayulu wangkanytja palyala wangaṉarangku.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te ordeno:
9 Nganampa nanikuta tjuṯakutu ankula yangupala kutjara mantjiṟa ngalya-kati kaṉpi puḻka kutjara kuka wiṟu, kaṉa pauṟa palyalku kuka wiṟu mulapa panya nyuntumpa mamangku pukuḻṯu ngalkuntjaku.
9 Vai ao rebanho, e traze-me de lá das cabras dois bons cabritos; e eu farei um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 Ka nyuntu katira palunya uwa ngalkuntjaku, ka paluṟu ngalkula pukuḻarira nyuntunya wangkara pukuḻmankuku ilunytja kuwaripangka.” Alatji ngunytjungku Jacobanya wangkangu.
10 e levá-lo-ás a teu pai, para que o coma, a fim de te abençoar antes da sua morte.
11 Palu Jacobalu wangkangu, “Palu ngayuku kuṯa inyu puḻka kaṉa ngayulu miṟi wiṟuly-wiṟulypa inyu wiyatjara.
11 Respondeu, porém, Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é peludo, e eu sou liso.
12 Ka tjinguṟu Mamalu ngayunya pampuṟa kulilku ngayulu Iitjunya puṟunypa wiya, munuṉi ngunti kurannyangka kuliṟa ngayunya pukuḻmankuwiyangku kuranmankuku.” Alatji Jacobalu wangkangu kuranmankunytjaku-tawara nguḻuringkula.
12 Porventura meu pai me apalpará e serei a seus olhos como enganador; assim trarei sobre mim uma maldição, e não uma bênção.
13 Ka ngunytjungku wangkangu, “Wiya wanti nguḻuringkunytja wiyangku, katja, panya mamangkunta nyuntunya kuranmankulampa ngayunya waintaṟa kulilku kura, nyuntunya wiyangku. Ka nyuntu ngayunya wangaṉarangku kuliṟa ankula nanikuta kutjara pungkula ngalya-kati.”
13 Respondeu-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim caia essa maldição; somente obedece à minha voz, e vai trazer-mos.
14 Ka palulanguṟu kuliṟa anu mantjintjikitja, munu pungkula ngalya-katingu ngunytjukutu. Ka paluṟu pauṟa palyaṉu kuka wiṟu mulapa Isaacalu pukuḻṯu ngalkuntjaku.
14 Então ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez um guisado saboroso como seu pai gostava.
15 Munu palulanguṟu Iitjuku mantara wiṟu mantjinu munu Jacobanya tjarpatjunu.
15 Depois Rebeca tomou as melhores vestes de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais moço;
16 Munu palula miṉangka nanikuta panya miṟi inyu winki tanpaṉu piningka kuḻu.
16 com as peles dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço;
17 Munu kuka panya wiṟunyalta Jacobanya ungkul'iyaṉu mai nyuma kuḻu palyantjatjanungku palumpa mamakutu katinytjaku.
17 e pôs o guisado saboroso e o pão que tinha preparado, na mão de Jacó, seu filho.
18 Ka Jacobanya mamakutu ankula mama waḻkuṟa wangkangu, “Mama!”
18 E veio Jacó a seu pai, e chamou: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui; quem és tu, meu filho?
19 Ka Jacobalu wangkara Iitjulu-palku wangkangu, “Ngayuluṉa katja panya ngaṉmanyitja Iitjunya. Panya ngayulu nyuntu wangkanytja palyaṉu. Wanyu pakaṟa nyina munu kuka nyanga ngayulu katinytja ngalkula, munuṉin palulanguṟu pukuḻmanamalta.” |src="tnGEN27V21.tif" size="col" loc="p" ref="27:19"
19 Respondeu Jacó a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito; tenho feito como me disseste; levanta-te, pois, senta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 Ka Isaacalu urulyaraṟa wangkangu, “Yaaltji-yaaltjingkun mapalkungku kuka wakaṟa katingu?”
20 Perguntou Isaque a seu filho: Como é que tão depressa a achaste, filho meu? Respondeu ele: Porque o Senhor, teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Ka Isaacalu puṯu nguwanpa mulamularingkula wangkangu, “Ngalya-ilariwa, kaṉanta pampula. Nyuntu wanyu mulapa Iitjunya?”
21 Então disse Isaque a Jacó: Chega-te, pois, para que eu te apalpe e veja se és meu filho Esaú mesmo, ou não.
22 Ka Jacobanya ngalya-ilaringkunyangka mamangku pampuṟa wangkangu, “Nyuntu Jacobanya puṟunypa wangkanyi, palu nyuntu miṉa Iitjunya puṟunypa.”
22 chegou-se Jacó a Isaque, seu pai, que o apalpou, e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 — ausente —
23 E não o reconheceu, porquanto as suas mãos estavam peludas, como as de Esaú seu irmão; e abençoou-o.
24 — ausente —
24 No entanto perguntou: Tu és mesmo meu filho Esaú? E ele declarou: Eu o sou.
25 Ka Isaacalu wangkangu, “Uwa katja! Kuka pala ngalya-kati, kaṉa ngalkula wiyaringkula nyuntunya pukuḻmankuku.” Ka Jacobalu kuka panya katira ungu munu waina kuḻu ungu tjikintjaku, ka nyinara ngalkula tjikiningi.
25 Disse-lhe então seu pai: Traze-mo, e comerei da caça de meu filho, para que a minha alma te abençoe: E Jacó lho trouxe, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Ka palumpa mamangku wangkangu, “Uwa katja! Ila pitja munuṉi mitamita kutjara nyunytjula.”
26 Disse-lhe mais Isaque, seu pai: Aproxima-te agora, e beija-me, meu filho.
27 Munu paluṟu nyunytjuntjikitja ilaringkunyangka Isaacalu palumpa mantara paṉṯiṟa Iitjunya-palku kulinu, munu palulanguṟu palunya pukuḻpa palyaṉu alatji wangkara, “Awa! Ngayuku katja paṉṯinyi kaana wiṟu puṟunypa, panya Godalu wiṟu tjuṯa pakaltjingantja puṟunypa.
27 E ele se aproximou e o beijou; e seu pai, sentindo-lhe o cheiro das vestes o abençoou, e disse: Eis que o cheiro de meu filho é como o cheiro de um campo que o Senhor abençoou.
28 Ka Godalu ilkaṟinguṟu nyuntumpa mantakutu kulyarpa puḻka iyalku munu manta nyuntumpa wiṟu palyalku ukiṟi uṉinypatjara puḻka pakantjaku, kiṟipitji puḻka tjuṯa kuḻu pakannyangka waina kuḻu palyantjaku.|src="tnGEN27V27.tif" size="col" ref="27:28"
28 Que Deus te dê do orvalho do céu, e dos lugares férteis da terra, e abundância de trigo e de mosto;
29 Kaya aṉangu ngura kutjupa kutjupa tjuṯanguṟu nyuntumpa waṟkaripai nyinaku, munuya nyuntunya waḻkuntjikitja nyuntula kuranyu tultjungaṟakatiku. Kan uwankaraku mayatjariku nyuntumpa walytjapitiku, kaya paluṟu tjana nyuntula kuranyu tultjungaṟakatiku nyuntunya waḻkuntjikitja, aṉangu panya nyuntumpa ngunytjunguṟu tjuṯaringkunytja tjuṯa kuḻu. Ka aṉangungku nyuntunya kuranmankunyangkampa Godalu palunya ngapartji kuranmankukuṯu, munu aṉangungku nyuntunya pukuḻmankunyangkampa Godalu palunya ngapartji pukuḻmankukuṯu.” Alatji Isaacalu wangkara pukuḻmanu palumpa katja Jacobanya ngunti kuliṟa Iitjunya-palku.
29 sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; sejam malditos os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Ka palula maḻangka Jacobanya pakaṟa ankunyangka palumpa kuṯa Iitjunya pitjangu kukatjara.
30 Tão logo Isaque acabara de abençoar a Jacó, e este saíra da presença de seu pai, chegou da caça Esaú, seu irmão;
31 Munu paluṟu kuka wiṟu pauṟa katingu palumpa mamakutu, munu wangkangu, “Mama, wanyu pakaṟa nyina munu kuka nyanga ngayulu katinytja ngalkula, munuṉin palulanguṟulta pukuḻmanama.”
31 e fez também ele um guisado saboroso e, trazendo-o a seu pai, disse-lhe: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que a tua alma me abençoe.
32 Ka Isaacalu tjapinu, “Ngananyan wanyu nyuntu?”
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Respondeu ele: Eu sou teu filho, o teu primogênito, Esaú.
33 Ka Isaacalu nyanga palunya kuliṟa puḻkaṟa tjititingkula wangkangu, “Nganaluṉi panyatja wanyu kuka panya katira ungu? Kaṉa kuwari kutju ngalkula wiyaṉu nyanga nyuntu pitjanytja kuwaripangka. Alatjiṯuṉa palunya pukuḻmanu, ka palulanguṟu palumpa pukuḻpa tiṯutjara ngaṟaku.”
33 Então estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o, e ele será bendito.
34 Ka Iitjulu nyanga palunya kuliṟa unngu kuraringkula mirara wangkangu, “Mama! Ngayunya ngapartjiṉi pukuḻmara.”
34 Esaú, ao ouvir as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Ka Isaacalu wangkara wangkangu, “Wiya, nyuntumpa maḻanypangku pitjala ngayunya ngunti kuraṉu. Panya ngayulu nyuntunya pukuḻmankunytjikitjangku kalkuṉu, ka paluṟu anga-pitjangu, kaṉa palunya pukuḻmanu nyuntunya-palku.”
35 Respondeu Isaque: Veio teu irmão e com sutileza tomou a tua bênção.
36 Ka Iitjulu wangkangu, “Palu mulapa nyaratja ini Jacobanya, panya nyangatjaṉi piṟukuṯu ngunti kuraṉu. Panya paluṟu mungaṯu ngayunya mai ungkula wangkangu maḻanypa nyinanytjaku paluṟu kuṯaringkula ngula nyuntumpa aṟangka nyinanytjikitjangku. Munu kuwari nyanga paluṟu nyuntulakutu anga-pitjangu, kan palunya pukuḻmanu ngayunya-palku. Mama! Kan ngayunya kuḻu pukuḻmankunytjaku ngaṟanyi?” |src="tnGEN27V34.tif" size="col" loc="p" ref="27:33"
36 Disse Esaú: Não se chama ele com razão Jacó, visto que já por duas vezes me enganou? tirou-me o direito de primogenitura, e eis que agora me tirou a bênção. E perguntou: Não reservaste uma bênção para mim?
37 Ka Isaacalu wangkangu, “Wiya, ngayulu panya ngaṉmanytju palunya nyuntumpa mayatja tjunu. Munuṉa nyuntumpa walytjapiti uwankara tjunu palumpa waṟkarinytjaku. Munuṉa palunya ungu mai waina kuḻu. Ka katja, palulanguṟu nyuntumpa maḻa piṟuku palyantjaku wiya ngaṟanyi.”
37 Respondeu Isaque a Esaú: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido. Que, pois, poderei eu fazer por ti, meu filho?
38 Ka Iitjulu piṟukuṯu puḻkaṟa tjapiningi palumpa mamangka alatji wangkara, “Mama! Nyuntu wanyu kutju-aṟa kutju pukuḻmankupai? Wanyuṉi ngayunya kuḻu pukuḻmanama.” Munu paluṟu puṯu tjapiṟa ulangu.
38 Disse Esaú a seu pai: Porventura tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a voz, e chorou.
39 Ka Isaacalu palunya wangkangu, “Godalu ilkaṟinguṟu nyuntumpa mantakutu kulyarpa puḻka iyantja wiyangku wantiku, munu paluṟu manta nyuntumpa wiṟu palyantja wiyangku wantiku ka ukiṟi wiṟu pakantja wiyaṯu.
39 Respondeu-lhe Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, longe do orvalho do alto céu;
40 Ka nyuntu tjuḻatjara rawa aṉangu tjuṯaku pikaringkuku, munu nyuntu palumpa waṟkaripai nyinaku Jacobaku panya paluṟu nyuntumpa kuṯaringu. Palu ngula nyuntu palula tungunpungkula pikaringkuku Jacobaku ka paluṟu nyuntumpa mayatja wiyaringkuku.” Alatji Isaacalu Iitjunya wangkangi kurangka nyinanytjaku.
40 pela tua espada viverás, e a teu irmão, serviras; mas quando te tornares impaciente, então sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Ka Iitjunya puḻkaṟa mirpaṉaringu Jacobaku panya palumpa mamangku palunya pukuḻmankunyangka. Munu paluṟu iluntankunytjikitjangku kuliningi Jacobanya. Munu kulinu, “Mamanya ilunytjaku ilaringanyi, kaṉa ilunyangka ulara wiyaringkula palulanguṟulta Jacobanya iluntankuku.”
41 Esaú, pois, odiava a Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado, e disse consigo: Vêm chegando os dias de luto por meu pai; então hei de matar Jacó, meu irmão.
42 — ausente —
42 Ora, foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; pelo que ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú teu irmão se consola a teu respeito, propondo matar-te.
43 — ausente —
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz; levanta-te, refugia-te na casa de Labão, meu irmão, em Harã,
44 — ausente —
44 e demora-te com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão;
45 — ausente —
45 até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e ele se esqueça do que lhe fizeste; então mandarei trazer-te de lá; por que seria eu desfilhada de vós ambos num só dia?
46 Ka palulanguṟu Ripikalu ankula Isaacala wangkangu, “Ngayulu kaar-kaararingu Iitjuku kuri kutjarangka tjungu nyinara nyinara, panya paluṟu pula ngura nyanga Kainannga nguraṟa, kura kutjara. Ka tjinguṟu Jacobalu palu puṟunytjuṯu kungkawaṟa ngura Kainannga nguraṟa aḻṯiku, kaṉa palulanguṟu kaar-kaararira paku puḻkaringkuku.” Alatji Ripikalu Isaacala wangkangu panya paluṟu kuliningi Isaacalu Jacobanya iyantjaku.
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher dentre as filhas de Hete, tais como estas, dentre as filhas desta terra, para que viverei?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.