Gênesis 26
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Ngaṉmanypa panya Aipuṟamanya nyinanytja aṟa ailuru puḻka ngaṟangi manta nyara palula munu wiyaringu. Munu ngulalta piṟuku ailuru puḻkaringu. Ka Isaacanya Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯaku mayatjakutu anu wati panya Pimalikalakutu ngura panya Kiṟarta nyinanyangka.
1 Uma fome terrível atingiu a região, como havia acontecido antes no tempo de Abraão. Por isso, Isaque se mudou para Gerar, onde vivia Abimeleque, rei dos filisteus.
2 Panya Mayatja Godalu Isaacala utiringkula wangkangu, “Ngura nyara Itjipalakutu ankuwiyangku wantima, munu ngura nyangangka kutju nyinama panya ngayulu nyuntunya nyinanytjaku wangkanytjitjangka.
2 O S enhor apareceu a Isaque e disse: “Não desça ao Egito. Faça o que eu mandar.
3 Nyuntu ngura nyangangka alatjiṯu nyinama kaṉa nyuntula tjungu nyinama munuṉanta pukuḻmanama. Panya ngayulu nyuntunya munu nyuntumpa walytja tjuṯa maḻatja maḻatja kuḻu ungkuku manta nyanga palunya uwankara, munu panyaṉa ngayulu nyuntumpa mama Aipuṟamanya kalkuntjatjanungku kuliṟa tjukaṟurungku palyalku wantinytja wiyangku.
3 Habite aqui como estrangeiro, e eu estarei com você e o abençoarei. Com isso, confirmo que darei todas estas terras a você e a seus descendentes, conforme prometi solenemente a Abraão, seu pai.
4 Ngayuluṉa palyalku nyuntulanguṟu aṉangu ma-tjuṯaringkunytjaku maḻatja maḻatja, kaya mungilyi mulapa nyinaku panya kililpi ilkaṟitja tjuṯa puṟunypa, munuṉa palunya tjananya manta nyanga winki ungkuku. Ngayulu tjananya pukuḻmaṟa palyalku, munuṉa palula tjanalanguṟu aṉangu manta winkitja palyaṟa pukuḻmankuku.
4 Farei que seus descendentes sejam tão numerosos quanto as estrelas do céu e darei a eles todas estas terras. Por meio de sua descendência, todas as nações da terra serão abençoadas.
5 Uwa, Aipuṟamalu ngayunya wangaṉarangku kulinu, kaṉa nyara palulanguṟu nyuntunya munu tjananya kuḻu pukuḻmankuku. Paluṟu panya ngayulu wangkanytja uwankara, ngayuku tjukurpa uwankara kuḻu wangaṉarangku kuliningi wantinytja wiyangku, kaṉa pala palulanguṟu Aipuṟamalu kulintjitjanguṟu nyuntunya munu tjananya kuḻu pukuḻmankuku.” Alatji Mayatja Godalu Isaacala wangkangu.
5 Farei isso porque Abraão me deu ouvidos e obedeceu ao que lhe ordenei: meus mandamentos, decretos e instruções”.
6 Ka Isaacalu wangaṉarangku kulinu munu ngura nyara Kiṟarta nyinangi ngura kutjupakutu ankunytja wiya.
6 Portanto, Isaque ficou em Gerar.
7 Kaya wati Kiṟarnga nguraṟa tjuṯangku palumpa kuriku tjapinnyangka Isaacalu alatji kulinu, “Tjinguṟuya wati nyanga tjana Ripikaku mukuringanyi, panya paluṟu minyma wiṟu mulapa, yunpa wiṟu. Kaṉa tjinguṟu kuri walytjanmankunyangkaya palunyakitjangku ngayunya pungkula iluntankuku. Palula-tawaraṉa palunya maḻanymankuku, kaṉi tjinguṟu wantiku pungkuwiyangku.” Munu paluṟu alatji kuliṟa tjanala nguḻungku wangkangu ngunti nyanga alatji, “Wiya, minyma nyangatja ngayuku maḻanypa.”
7 Quando os homens que viviam na região perguntaram a Isaque sobre Rebeca, sua mulher, ele disse: “É minha irmã”. Teve medo de dizer “É minha mulher”, pois pensou: “Ela é tão bonita que os homens vão me matar por causa dela”.
8 Ka ngula wati mayatja panya Pimalikalu palumpa waḻinguṟu walu-nyangu, “Ai! Nyaratja Isaacalu Ripikanya ampuṟa nyunytjuṉi kuringku-palku.”
8 Algum tempo depois, porém, Abimeleque, rei dos filisteus, olhou pela janela e viu Isaque acariciar Rebeca.
9 Munu paluṟu alatji nyakula wati kutjupa wituṉu Isaacanya aḻṯira ngalya-katinytjaku palulakutu. Munu pitjanyangka wangkangu palula, “Minyma nyara paluṟu-manti nyuntumpa kurimpa! Kan panyatja nyuntu nyaaku ngunti palunya maḻanypanmanangi?” Ka Isaacalu wangkangu, “Wiya, ngayulu kuliningi tjinguṟuṉiya ngayunya pungkuku minyma nyanga palunyakitjangku. Kaṉa iluntankunytjaku-tawara nguḻuringkula palunya kurinmankunytja wiyangku maḻanypanmanangi.”
9 No mesmo instante, Abimeleque mandou chamar Isaque e exclamou: “É evidente que ela é sua mulher! Por que você disse que era sua irmã?”. “Porque tive medo que alguém me matasse por causa dela”, respondeu Isaque.
10 Ka Pimalikalu wangkangu, “Ai! Nyaakulanyan ngunti kuraningi? Wati kutjupa tjinguṟu ngunti ngarima nyuntumpa kuringka nyuntumpa maḻanytja-palku, ka Godanya nganampa mirpaṉarima munulanya pikantanama, kala kuṉṯaringama nyuntu panya ngunti wangkanytjitjangka.”
10 “Como você pôde fazer uma coisa dessas conosco?”, exclamou Abimeleque. “Um dos meus homens poderia ter tomado sua mulher e dormido com ela e, por sua causa, seríamos culpados de grande pecado!”
11 Munu Pimalikalu palumpa aṉangu uwankara nguḻutjunu nyanga alatji wangkara, “Wati nyangatja palumpa kuri. Pampuntja wiyangkuya wantima, panya aṉangungku palunya pulanya pampunnyangkaṉa wangkaku pungkula iluntankunytjaku palunya.”
11 Então Abimeleque declarou a todo o povo: “Quem tocar neste homem ou em sua mulher será executado!”.
12 Ka Isaacalu ngura pala palula manta tjawaṟa uṉinypa tjuṉutjunkula waṉaṉu ukiṟi maitjara pakaltjingantjikitjangku. Ka mulapaṯu ukiṟi pakaṟa mai puḻkatjararingu. Ka ngula kuṟuringkunyangka Isaacalu mai puḻka mulapa uraṉu, panya Mayatja Godalu palumpa puḻka mulapa palyaṟa palunya pukuḻmanu. |src="lb00094c.tif" size="col" loc="p" ref="26:12"
12 Naquele ano, quando Isaque plantou lavouras, colheu cem vezes mais cereais do que havia semeado, pois o S enhor o abençoou.
13 — ausente —
13 Isaque prosperou e se tornou rico e influente.
14 — ausente —
14 Adquiriu tantos rebanhos de ovelhas e bois e tantos servos que os filisteus o invejaram.
15 Munuya palulanguṟu palunya nyaṟaringkula palumpa mina piṯi tjuṯa piḻuntaṟa tjutuṟa patinu, mina panya Aipuṟamaku wati waṟka tjuṯangku ngaṉmanytju tjawaṟa wantinytja Aipuṟamanya nyinanytja aṟangka.
15 Por isso, os filisteus fecharam com terra todos os poços de Isaque, que tinham sido cavados pelos servos de seu pai, Abraão.
16 Ka Pimalikalu Isaacala wangkangu, “Nganampa ngura wanyu wantikatira ara, panya nyuntu kuwari aṉangu tjuṯatjararingkula kuṉpu puḻkaringu, kala nganaṉa upa nguwanpa. Wantikatilanya!”
16 Por fim, Abimeleque ordenou que Isaque deixasse aquela terra. “Vá para outro lugar”, disse ele. “Você se tornou poderoso demais para nós.”
17 Ka palulanguṟu Isaacalu tjananya wantikatira anu ngura kutjupakutu munu wirkaṟa ngura tjunu Kiṟarku wimaṟungka, munu pala palula rawa nguwanpa nyinangi.
17 Então Isaque partiu de onde estava e se estabeleceu no vale de Gerar, onde armou suas tendas.
18 Munu piṯi panya palunya tjananya paluṟu piṟuku tjawaṟa mina utinu, munu paluṟu mina panya tjuṯa ininu, ini panya palu puṟunypa tjuṯa, panya palumpa mamangku Aipuṟamalu ngaṉmanytju ininingi.
18 Reabriu os poços que seu pai havia cavado e que os filisteus haviam fechado depois da morte de Abraão e lhes deu os mesmos nomes que Abraão tinha dado.
19 Ka Isaacaku wati waṟka tjuṯangku piṯi kutjupa tjawaṉu minaku wimaṟu panya palula munu tjawaṟa mina utinu.
19 Os servos de Isaque também cavaram no vale de Gerar e encontraram uma fonte de água corrente.
20 Palu Kiṟarnga nguraṟa kuka kanyilpai tjuṯa pikaringu Isaacaku waṟka tjuṯaku wangkara, “Mina nyangatja nganampa!” Ka palulanguṟu Isaacalu mina palunya ininu “Pikaringkunytjanya”.
20 Contudo, os pastores de Gerar entraram em conflito com os pastores de Isaque. “Esta água é nossa!”, diziam eles. Por isso, Isaque chamou o poço de Eseque.
21 Ka Isaacaku waṟka tjuṯangku mina piṯi kutjupa tjawaṉu, kaya tjanampa palu puṟunypaṯu pikaringangi Kiṟarnga nguraṟa tjuṯa. Ka Isaacalu mina palunya ininu “Tjanampa Kuraringkunytjanya”.
21 Em seguida, os homens de Isaque cavaram outro poço, mas, novamente, houve conflito por causa dele. Por isso, Isaque o chamou de Sitna.
22 Munu palulanguṟu Isaacanya tjana Kiṟarku wimaṟu wantikatira anu ngura kutjupakutu munu ngura tjunkula piṯi kutjupa tjawaṟa mina utinu. Kaya aṉangu kutjupa tjuṯa tjanampa pikaringkunytja wiya mina nyanga palulanguṟu. Ka palulanguṟu Isaacalu mina palunya ininu “Aḻa Lipinya”, munu wangkangu, “Kuwari Mayatja Godalu nganaṉanya aḻa lipikutuṉu, kalampa ulytja, kuka, kutjupa kutjupa uwankara tjuṯa mularariku manta nyanga palula nganaṉa nyinanyangka.”
22 Isaque abandonou esse poço e mandou cavar outro mais adiante. Dessa vez, ninguém discutiu por causa dele, de modo que Isaque o chamou de Reobote, pois disse: “Finalmente o S enhor criou espaço suficiente para prosperarmos nesta terra!”.
23 Munu nyara palulanguṟu Isaacanya anu ngura Piitjiipalakutu.
23 Dali, Isaque se mudou para Berseba,
24 Ka munga pala palula Mayatja Godanya utiringu palula munu alatji wangkangu palula, “Ngayuluṉa nyuntumpa mamaku God, Aipuṟamaku. Nguḻuringkuwiya nyinama panya ngayulu nyuntula tjungu nyinanyi. Ngayuluṉa nyuntunya pukuḻmankuku, ka nyuntulanguṟu aṉangu ma-tjuṯaringkuku maḻatja maḻatja, panya alatji tjuṯantjikitjangkuṉa kalkuṉu Aipuṟamanya, ngayula panya wangaṉarangku kulilpainya.” Alatji Godalu Isaacanya kalkuṉu wangkara.
24 onde o S enhor lhe apareceu na noite de sua chegada e disse: “Eu sou o Deus de seu pai, Abraão. Não tenha medo, pois estou com você e o abençoarei. Multiplicarei seus descendentes, e eles se tornarão uma grande nação. Farei isso por causa da minha promessa ao meu servo, Abraão”.
25 Ka ngura pala palula Isaacalu pitjilpa puḻka palyaṉu Mayatjanya waḻkuntjikitjangku. Munu waḻkuṟa wiyaringkula paluṟu nguralta tjunkula nyinangi, kaya palumpa wati waṟka tjuṯangku piṯi kutjupa tjawaṟa mina utinu. |src="hk00220c.tif" size="col" loc="p" ref="26:25"
25 Isaque construiu ali um altar e invocou o nome do S enhor . Armou acampamento naquele local, e seus servos cavaram outro poço.
26 Ka wati panya Pimalikanya Kiṟartanguṟu palulakutu pitjangu Isaacanya nyakunytjikitja. Munu paluṟu palumpa mayatja palula maḻatja kutjara kuḻu katingu, kutju ini Awutjanya panya palumpa maḻpa mulapa, ka kutjupa ini Pikalnga panya palumpa tjaultji tjuṯaku mayatja.
26 Certo dia, o rei Abimeleque veio de Gerar com Auzate, seu conselheiro, e com Ficol, comandante do seu exército.
27 Ka wirkankunyangka Isaacalu tjapinu tjanala, “Nyaaku nyura ngayulakutu pitjangu kuwari nyanga? Panya ngaṉmanypa nyuntu maḻpa kura nyinangi ngayuku, munuṉi nyuntumpa nguranguṟu paiṟa iyaṉu maḻpa wiyangku.”
27 “Por que vocês vieram?”, perguntou Isaque. “É evidente que me odeiam, já que me expulsaram de sua terra.”
28 Kaya wangkangu, “Wiya, nganaṉa nyangu Godalu tiṯutjarangku nyuntunya alpamilannyangka, munula kulinu, ‘Utila Isaacala tjunguringkula ngaparku wangkara kalkunma kalypa nyinanytjikitjangku.’ Kala wanyu nyuntu nganaṉanku kuwari kalkunma kalypa nyinanytjikitjangku.
28 Eles responderam: “Podemos ver claramente que o S enhor está com você. Por isso, queremos fazer com você um acordo sob juramento, uma aliança.
29 Nyuntulanya kalkunma nganaṉanya pungkunytja wiyangku wantinytjikitjangku, panya nganaṉa ngaṉmanytju nyuntunya pungkuwiyangku wantingi munula nyuntunya mirpaṉṯu paiṟa iyantja wiyangku purkaṟangku wituṟa ma-iyaṉu. Ka nyuntu wanyu palu puṟunypa nganaṉanya pungkuwiyangku wantima. Alatjilanya kalkunma. Panya nganaṉa utingku nyanganyi Godalu nyuntunya alpamilaṟa pukuḻmankunyangka.”
29 Jure que não nos fará mal, assim como nós nunca lhe fizemos mal. Sempre o tratamos bem e o despedimos em paz. E agora, veja como o S enhor o abençoou!”.
30 Ka Isaacalu tjanampa mai puḻka palyaṉu munuya tjunguringkula puḻkaṟa ngalkula tjikiṟa paḻtjaringkula pukuḻaringu munuya ngura pala palula munga kutju ngaringu.
30 Então Isaque lhes preparou um banquete, e eles comeram e beberam juntos.
31 Munuya mungawinki mulapa pakaṉu munuya nyara palula aṟa ngaparku kalkuṉu kalypa nyinanytjikitjangku. Munuya kalkuntjatjanungku wangkangu tiṯutjarangku kulintjikitjangku wantinytja wiyangku. Ka palulanguṟu Isaacalu tjananya wati panya maṉkurpa wangkara iyaṉu tjanampa maḻparingkunytjatjanungku.
31 Logo cedo, na manhã seguinte, cada um fez o juramento solene de não interferir com o outro. Isaque se despediu deles, e partiram em paz.
32 Ka tjiṟirpi pala palula Isaacaku wati waṟka tjuṯangku pitjala tjakultjunu panya tjana piṯi tjawaṟa mina utintja. Panya tjana wirkaṟa wangkangu, “Awari! Nganaṉala tjawaṟa mina utinu.”
32 Naquele mesmo dia, os servos de Isaque vieram lhe falar de um novo poço que tinham cavado. “Encontramos água!”, exclamaram.
33 Ka palulanguṟu Isaacalu mina palunya ininu “Kalkuntjanya”. Palulanguṟu ngura nyara paluṟu ini nyangatja ngaṟanyi “Piitjiipanya”, panya ini nyanga palunya wangkanyi, “mina piṯi kalkuntjitja” tjanampa wangkangku.
33 Por isso, Isaque chamou o poço de Seba. E, até hoje, a cidade que se formou ali é conhecida como Berseba.
34 Ka wati panya Iitjulu yiya nampa panya 40 nyinanytjatjanungku kungka Iitakunu kutjara aḻṯingu malikitja kutjara, kutju ini Tjutitjanya panya wati Piiṟiku uṉṯalpa, kutjupa ini Patjimatjanya panya wati Iilanku uṉṯalpa.
34 Quando Esaú tinha 40 anos, casou-se com duas mulheres hititas: Judite, filha de Beeri, e Basemate, filha de Elom.
35 Palu kungkawaṟa nyanga paluṟu pula Isaacanya pulanya Ripikanya puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟu palyaningi kura nyinara.
35 Essas duas mulheres causaram grande desgosto a Isaque e Rebeca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.