Gênesis 26
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Ngaṉmanypa panya Aipuṟamanya nyinanytja aṟa ailuru puḻka ngaṟangi manta nyara palula munu wiyaringu. Munu ngulalta piṟuku ailuru puḻkaringu. Ka Isaacanya Pilitjiyanya nguraṟa tjuṯaku mayatjakutu anu wati panya Pimalikalakutu ngura panya Kiṟarta nyinanyangka.
1 Naquela região houve uma época de falta de alimentos, como tinha acontecido antes, no tempo de Abraão. Por isso Isaque foi até a cidade de Gerar, onde vivia Abimeleque, o rei dos filisteus.
2 Panya Mayatja Godalu Isaacala utiringkula wangkangu, “Ngura nyara Itjipalakutu ankuwiyangku wantima, munu ngura nyangangka kutju nyinama panya ngayulu nyuntunya nyinanytjaku wangkanytjitjangka.
2 Ali o Senhor Deus apareceu a Isaque e disse: — Não vá para o Egito. Fique na terra que eu vou lhe mostrar.
3 Nyuntu ngura nyangangka alatjiṯu nyinama kaṉa nyuntula tjungu nyinama munuṉanta pukuḻmanama. Panya ngayulu nyuntunya munu nyuntumpa walytja tjuṯa maḻatja maḻatja kuḻu ungkuku manta nyanga palunya uwankara, munu panyaṉa ngayulu nyuntumpa mama Aipuṟamanya kalkuntjatjanungku kuliṟa tjukaṟurungku palyalku wantinytja wiyangku.
3 Por enquanto fique morando neste lugar, e eu estarei com você e o abençoarei. Darei aos seus descendentes todas estas terras e assim cumprirei o juramento que fiz a Abraão, o seu pai.
4 Ngayuluṉa palyalku nyuntulanguṟu aṉangu ma-tjuṯaringkunytjaku maḻatja maḻatja, kaya mungilyi mulapa nyinaku panya kililpi ilkaṟitja tjuṯa puṟunypa, munuṉa palunya tjananya manta nyanga winki ungkuku. Ngayulu tjananya pukuḻmaṟa palyalku, munuṉa palula tjanalanguṟu aṉangu manta winkitja palyaṟa pukuḻmankuku.
4 Farei com que os seus descendentes sejam tão numerosos quanto as estrelas do céu e lhes darei todas estas terras. Por meio dos seus descendentes eu abençoarei todas as nações do mundo,
5 Uwa, Aipuṟamalu ngayunya wangaṉarangku kulinu, kaṉa nyara palulanguṟu nyuntunya munu tjananya kuḻu pukuḻmankuku. Paluṟu panya ngayulu wangkanytja uwankara, ngayuku tjukurpa uwankara kuḻu wangaṉarangku kuliningi wantinytja wiyangku, kaṉa pala palulanguṟu Aipuṟamalu kulintjitjanguṟu nyuntunya munu tjananya kuḻu pukuḻmankuku.” Alatji Mayatja Godalu Isaacala wangkangu.
5 pois Abraão me obedeceu e cumpriu as minhas ordens, os meus mandamentos, as minhas leis e os meus ensinamentos.
6 Ka Isaacalu wangaṉarangku kulinu munu ngura nyara Kiṟarta nyinangi ngura kutjupakutu ankunytja wiya.
6 Assim, Isaque ficou morando em Gerar.
7 Kaya wati Kiṟarnga nguraṟa tjuṯangku palumpa kuriku tjapinnyangka Isaacalu alatji kulinu, “Tjinguṟuya wati nyanga tjana Ripikaku mukuringanyi, panya paluṟu minyma wiṟu mulapa, yunpa wiṟu. Kaṉa tjinguṟu kuri walytjanmankunyangkaya palunyakitjangku ngayunya pungkula iluntankuku. Palula-tawaraṉa palunya maḻanymankuku, kaṉi tjinguṟu wantiku pungkuwiyangku.” Munu paluṟu alatji kuliṟa tjanala nguḻungku wangkangu ngunti nyanga alatji, “Wiya, minyma nyangatja ngayuku maḻanypa.”
7 Quando os homens do lugar lhe fizeram perguntas sobre a sua mulher, ele disse que ela era sua irmã. Rebeca era muito bonita, e Isaque tinha medo de dizer que ela era a sua mulher, pois pensava que os homens do lugar o matariam para ficarem com ela.
8 Ka ngula wati mayatja panya Pimalikalu palumpa waḻinguṟu walu-nyangu, “Ai! Nyaratja Isaacalu Ripikanya ampuṟa nyunytjuṉi kuringku-palku.”
8 Isaque ficou ali muito tempo. Um dia Abimeleque, o rei dos filisteus, olhou por uma janela e viu Isaque acariciando Rebeca, a sua mulher.
9 Munu paluṟu alatji nyakula wati kutjupa wituṉu Isaacanya aḻṯira ngalya-katinytjaku palulakutu. Munu pitjanyangka wangkangu palula, “Minyma nyara paluṟu-manti nyuntumpa kurimpa! Kan panyatja nyuntu nyaaku ngunti palunya maḻanypanmanangi?” Ka Isaacalu wangkangu, “Wiya, ngayulu kuliningi tjinguṟuṉiya ngayunya pungkuku minyma nyanga palunyakitjangku. Kaṉa iluntankunytjaku-tawara nguḻuringkula palunya kurinmankunytja wiyangku maḻanypanmanangi.”
9 Então Abimeleque mandou chamar Isaque e perguntou: — Ela é a sua mulher, não é verdade? Por que você disse que ela era sua irmã? — É que eu pensei que me matariam se eu dissesse que ela era a minha mulher — respondeu Isaque.
10 Ka Pimalikalu wangkangu, “Ai! Nyaakulanyan ngunti kuraningi? Wati kutjupa tjinguṟu ngunti ngarima nyuntumpa kuringka nyuntumpa maḻanytja-palku, ka Godanya nganampa mirpaṉarima munulanya pikantanama, kala kuṉṯaringama nyuntu panya ngunti wangkanytjitjangka.”
10 Aí Abimeleque disse: — Por que você nos fez isso? Um de nós poderia facilmente ter ido para a cama com ela, e você teria feito com que a culpa caísse sobre nós.
11 Munu Pimalikalu palumpa aṉangu uwankara nguḻutjunu nyanga alatji wangkara, “Wati nyangatja palumpa kuri. Pampuntja wiyangkuya wantima, panya aṉangungku palunya pulanya pampunnyangkaṉa wangkaku pungkula iluntankunytjaku palunya.”
11 Então Abimeleque mandou a todo o seu povo o seguinte aviso: “Se alguém tratar mal este homem ou a sua mulher, será morto.”
12 Ka Isaacalu ngura pala palula manta tjawaṟa uṉinypa tjuṉutjunkula waṉaṉu ukiṟi maitjara pakaltjingantjikitjangku. Ka mulapaṯu ukiṟi pakaṟa mai puḻkatjararingu. Ka ngula kuṟuringkunyangka Isaacalu mai puḻka mulapa uraṉu, panya Mayatja Godalu palumpa puḻka mulapa palyaṟa palunya pukuḻmanu. |src="lb00094c.tif" size="col" loc="p" ref="26:12"
12 Naquele ano Isaque fez plantações ali e colheu cem vezes mais do que semeou, pois o Senhor Deus o abençoou.
13 — ausente —
13 Ele foi enriquecendo cada vez mais e se tornou muito rico e poderoso.
14 — ausente —
14 Isaque tinha tantas ovelhas e cabras, tanto gado e tantos empregados, que os filisteus acabaram ficando com inveja dele.
15 Munuya palulanguṟu palunya nyaṟaringkula palumpa mina piṯi tjuṯa piḻuntaṟa tjutuṟa patinu, mina panya Aipuṟamaku wati waṟka tjuṯangku ngaṉmanytju tjawaṟa wantinytja Aipuṟamanya nyinanytja aṟangka.
15 Por isso eles entupiram com terra todos os poços que os empregados de Abraão, o pai de Isaque, haviam cavado no tempo em que Abraão ainda estava vivo.
16 Ka Pimalikalu Isaacala wangkangu, “Nganampa ngura wanyu wantikatira ara, panya nyuntu kuwari aṉangu tjuṯatjararingkula kuṉpu puḻkaringu, kala nganaṉa upa nguwanpa. Wantikatilanya!”
16 Até que um dia Abimeleque disse a Isaque: — Vá embora da nossa terra. Você ficou muito mais poderoso do que nós.
17 Ka palulanguṟu Isaacalu tjananya wantikatira anu ngura kutjupakutu munu wirkaṟa ngura tjunu Kiṟarku wimaṟungka, munu pala palula rawa nguwanpa nyinangi.
17 Isaque saiu dali, armou as suas barracas no vale de Gerar e ficou morando ali por algum tempo.
18 Munu piṯi panya palunya tjananya paluṟu piṟuku tjawaṟa mina utinu, munu paluṟu mina panya tjuṯa ininu, ini panya palu puṟunypa tjuṯa, panya palumpa mamangku Aipuṟamalu ngaṉmanytju ininingi.
18 Ele tornou a abrir os poços que haviam sido cavados no tempo de Abraão e que os filisteus haviam tapado depois da sua morte. E Isaque pôs nos poços os mesmos nomes que o seu pai havia posto.
19 Ka Isaacaku wati waṟka tjuṯangku piṯi kutjupa tjawaṉu minaku wimaṟu panya palula munu tjawaṟa mina utinu.
19 Um dia os empregados de Isaque estavam no vale abrindo um poço e acharam uma mina de água.
20 Palu Kiṟarnga nguraṟa kuka kanyilpai tjuṯa pikaringu Isaacaku waṟka tjuṯaku wangkara, “Mina nyangatja nganampa!” Ka palulanguṟu Isaacalu mina palunya ininu “Pikaringkunytjanya”.
20 Os pastores de Gerar discutiram com os pastores de Isaque, afirmando que a água era deles. Por isso Isaque deu a esse poço o nome de “Discussão”.
21 Ka Isaacaku waṟka tjuṯangku mina piṯi kutjupa tjawaṉu, kaya tjanampa palu puṟunypaṯu pikaringangi Kiṟarnga nguraṟa tjuṯa. Ka Isaacalu mina palunya ininu “Tjanampa Kuraringkunytjanya”.
21 Depois os empregados de Isaque abriram outro poço e por causa dele também houve discussão. Então Isaque pôs nele o nome de “Inimizade”.
22 Munu palulanguṟu Isaacanya tjana Kiṟarku wimaṟu wantikatira anu ngura kutjupakutu munu ngura tjunkula piṯi kutjupa tjawaṟa mina utinu. Kaya aṉangu kutjupa tjuṯa tjanampa pikaringkunytja wiya mina nyanga palulanguṟu. Ka palulanguṟu Isaacalu mina palunya ininu “Aḻa Lipinya”, munu wangkangu, “Kuwari Mayatja Godalu nganaṉanya aḻa lipikutuṉu, kalampa ulytja, kuka, kutjupa kutjupa uwankara tjuṯa mularariku manta nyanga palula nganaṉa nyinanyangka.”
22 Isaque saiu dali e abriu outro poço. E, como não houve discussão por causa desse, ele o chamou de “Lugar Espaçoso”. Ele disse: — Agora o
23 Munu nyara palulanguṟu Isaacanya anu ngura Piitjiipalakutu.
23 Dali Isaque foi para Berseba.
24 Ka munga pala palula Mayatja Godanya utiringu palula munu alatji wangkangu palula, “Ngayuluṉa nyuntumpa mamaku God, Aipuṟamaku. Nguḻuringkuwiya nyinama panya ngayulu nyuntula tjungu nyinanyi. Ngayuluṉa nyuntunya pukuḻmankuku, ka nyuntulanguṟu aṉangu ma-tjuṯaringkuku maḻatja maḻatja, panya alatji tjuṯantjikitjangkuṉa kalkuṉu Aipuṟamanya, ngayula panya wangaṉarangku kulilpainya.” Alatji Godalu Isaacanya kalkuṉu wangkara.
24 Naquela noite o Senhor apareceu a ele e disse: — Eu sou o Deus de Abraão, o seu pai. Não tenha medo, pois eu estou com você. Por causa do meu
25 Ka ngura pala palula Isaacalu pitjilpa puḻka palyaṉu Mayatjanya waḻkuntjikitjangku. Munu waḻkuṟa wiyaringkula paluṟu nguralta tjunkula nyinangi, kaya palumpa wati waṟka tjuṯangku piṯi kutjupa tjawaṟa mina utinu. |src="hk00220c.tif" size="col" loc="p" ref="26:25"
25 Isaque construiu um altar ali e adorou a Deus, o Senhor . Ele armou as suas barracas naquele lugar, e ali os seus empregados cavaram outro poço.
26 Ka wati panya Pimalikanya Kiṟartanguṟu palulakutu pitjangu Isaacanya nyakunytjikitja. Munu paluṟu palumpa mayatja palula maḻatja kutjara kuḻu katingu, kutju ini Awutjanya panya palumpa maḻpa mulapa, ka kutjupa ini Pikalnga panya palumpa tjaultji tjuṯaku mayatja.
26 Certo dia Abimeleque saiu de Gerar e foi conversar com Isaque. Com ele foram o seu amigo Auzate e Ficol, o comandante do seu exército.
27 Ka wirkankunyangka Isaacalu tjapinu tjanala, “Nyaaku nyura ngayulakutu pitjangu kuwari nyanga? Panya ngaṉmanypa nyuntu maḻpa kura nyinangi ngayuku, munuṉi nyuntumpa nguranguṟu paiṟa iyaṉu maḻpa wiyangku.”
27 Isaque perguntou: — Por que é que vocês vieram falar comigo, se têm ódio de mim e até me expulsaram da sua terra?
28 Kaya wangkangu, “Wiya, nganaṉa nyangu Godalu tiṯutjarangku nyuntunya alpamilannyangka, munula kulinu, ‘Utila Isaacala tjunguringkula ngaparku wangkara kalkunma kalypa nyinanytjikitjangku.’ Kala wanyu nyuntu nganaṉanku kuwari kalkunma kalypa nyinanytjikitjangku.
28 Eles responderam: — Agora nós sabemos que o
29 Nyuntulanya kalkunma nganaṉanya pungkunytja wiyangku wantinytjikitjangku, panya nganaṉa ngaṉmanytju nyuntunya pungkuwiyangku wantingi munula nyuntunya mirpaṉṯu paiṟa iyantja wiyangku purkaṟangku wituṟa ma-iyaṉu. Ka nyuntu wanyu palu puṟunypa nganaṉanya pungkuwiyangku wantima. Alatjilanya kalkunma. Panya nganaṉa utingku nyanganyi Godalu nyuntunya alpamilaṟa pukuḻmankunyangka.”
29 Você não nos fará nenhum mal, assim como nós não fizemos nenhum mal a você. Nós fomos bondosos para você e deixamos que fosse embora em paz. Agora está claro que o Senhor o tem abençoado.
30 Ka Isaacalu tjanampa mai puḻka palyaṉu munuya tjunguringkula puḻkaṟa ngalkula tjikiṟa paḻtjaringkula pukuḻaringu munuya ngura pala palula munga kutju ngaringu.
30 Então Isaque preparou um banquete, e todos eles comeram e beberam.
31 Munuya mungawinki mulapa pakaṉu munuya nyara palula aṟa ngaparku kalkuṉu kalypa nyinanytjikitjangku. Munuya kalkuntjatjanungku wangkangu tiṯutjarangku kulintjikitjangku wantinytja wiyangku. Ka palulanguṟu Isaacalu tjananya wati panya maṉkurpa wangkara iyaṉu tjanampa maḻparingkunytjatjanungku.
31 No dia seguinte eles se levantaram bem cedo e fizeram o trato, e cada um fez o seu juramento. Isaque se despediu deles, e eles foram embora como seus amigos.
32 Ka tjiṟirpi pala palula Isaacaku wati waṟka tjuṯangku pitjala tjakultjunu panya tjana piṯi tjawaṟa mina utintja. Panya tjana wirkaṟa wangkangu, “Awari! Nganaṉala tjawaṟa mina utinu.”
32 Nesse mesmo dia os empregados de Isaque foram dar-lhe a notícia de que haviam encontrado água no poço que estavam cavando.
33 Ka palulanguṟu Isaacalu mina palunya ininu “Kalkuntjanya”. Palulanguṟu ngura nyara paluṟu ini nyangatja ngaṟanyi “Piitjiipanya”, panya ini nyanga palunya wangkanyi, “mina piṯi kalkuntjitja” tjanampa wangkangku.
33 Isaque pôs nesse poço o nome de Seba, e por isso até hoje o nome daquela cidade é Berseba .
34 Ka wati panya Iitjulu yiya nampa panya 40 nyinanytjatjanungku kungka Iitakunu kutjara aḻṯingu malikitja kutjara, kutju ini Tjutitjanya panya wati Piiṟiku uṉṯalpa, kutjupa ini Patjimatjanya panya wati Iilanku uṉṯalpa.
34 Quando tinha quarenta anos, Esaú casou com Judite, filha de Beeri, e com Basemate, filha de Elom, duas moças heteias.
35 Palu kungkawaṟa nyanga paluṟu pula Isaacanya pulanya Ripikanya puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟu palyaningi kura nyinara.
35 Essas duas mulheres amarguraram a vida de Isaque e de Rebeca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.