Gênesis 19
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Ka angelpa panya kutjara mungartjirinyangka ngura Tjatamala wirkanu. Ka wati panya Lotaku ngura tawunu pala palula ngaṟangi. Ka paluṟu unytju tawunungka itingka ankula nyinangi kaitangka, iwarangka itingka. Munu paluṟu angelpa kutjara pitjanyangka nyakula mapalku pakaṟa ngaparikatingu munu pupakatira ngalyangku manta pampuṉu pulanya waḻkuntjikitjangku.
1 Estava anoitecendo quando os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado perto do portão de entrada da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e foi recebê-los. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
2 Munu wangkangu pulala, “Mayatja wiṟu kutjara! Ngayulu nyupalinya kanyintjikitja mukuringanyi. Wanyu pula pitja ngayuku ngurakutu munu tjina paltjiṟa mai ngalkula munga kutju ngari. Munu pula mungawinkilta ara.”
2 e disse: — Senhores, estou aqui para servi-los; por favor, aceitem o meu convite e venham se hospedar na minha casa. Os senhores podem lavar os pés e passar a noite ali. Depois se levantarão bem cedo e continuarão a sua viagem. Eles disseram: — Não; nós vamos passar a noite na praça.
3 Palu Lotalu pulanya puḻkaṟa aḻṯingu, ka pula waṉaṉu munu palumpa waḻingka tjarpangu. Ka Lotalu mai nyuma pulampa palyaṉu mai panya pilytja yiitja wiyatja, ka pula ngalkula paḻtjaringu munu ngarinytjikitjangku kuliningi.
3 Mas Ló insistiu tanto, que eles aceitaram e foram com ele para a sua casa. Ló mandou preparar um bom jantar e assar pães sem fermento. E os visitantes jantaram.
4 Palu panya pula ngarinytja kuwaripangka wati Tjatamanya nguraṟa winki pitjangu tjiḻpi, yangupala kuḻu Lotaku ngurakutu munuya waḻingka para-tjaṯutjuṟa anga-ngaṟangi.
4 Mas, antes que eles fossem dormir, todos os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, cercaram a casa.
5 Munuya mirara wangkangi Lotanya nyanga alatji, “Wati panya kutjarampa yaaltji panya munga nyanga kuwari pula pitjala nyuntula ngaṟangi? Ngalya-kati pulanya, panya nganaṉa pulala ngarinytjikitja mukuringanyi.”
5 Eles chamaram Ló e perguntaram: — Onde estão os homens que entraram na sua casa esta noite? Traga-os aqui fora para nós, pois queremos ter relações com eles.
6 — ausente —
6 Ló saiu para falar com os homens. Ele fechou bem a porta
7 — ausente —
7 e disse: — Por favor, meus amigos, não cometam esse crime!
8 Palu kulila! Ngayulu uṉṯalpa kutjara kanyini watiku ngurpa kutjara. Wanyu kaṉa palunya pulanya ngalya-kati, kaya-puṯa mukuringkula palula pulala tjunguringama. Palu wati nyanga kutjaraya kuralwiyangku wantima, panya paluṟu pula ngayuku ngurakutu unytju pitjangu ngayulu aḻṯinyangka. Kaṉa ngayulu pulanya wiṟuṟa kanyini ngayuku ngurangka nyinanyangka.” |src="CO00651b.tif" size="col" loc="p" ref="19:8"
8 Prestem atenção! Tenho duas filhas que ainda são virgens. Vou trazê-las aqui fora para vocês. Façam com elas o que quiserem. Porém não façam nada com esses homens, pois são meus hóspedes, e eu tenho o dever de protegê-los.
9 Palu wati panya tjuṯa Lotaku puḻkaṟa mirpaṉaringu munuya palula wangkangu, “Kitikitiriwa!” Munuyanku wangkangi, “Ai! Wati nyanga Lotanya malikitja pitjangu nganampa ngurakutu munulanya nyaaku wangkara tjukaṟuruṉi? Utilanya wantima paintja wiyangku panya paluṟu malikitja.” Munuya palunya wangkangu, “Kuwarilanya uwa wati panya pulanya! Ka nyuntu tjinguṟu ungkuwiyangku wantinyangkampa nganaṉa palunya pulanya kurantjatjanungku nyuntunya puḻkaṟa mulapa kuralku pulala waintaṟa.” Munuya kapuṯu-kapuṯurira palunya puḻkaṟa uṉṯuningi munuya tuwa kaṯantankunytjikitjangku kuliningi.
9 Mas eles responderam: — Saia da nossa frente! E diziam uns aos outros: — Esse homem é estrangeiro e quer mandar em nós! Depois, virando-se para Ló, disseram: — Pois agora vamos fazer com você pior ainda do que íamos fazer com os seus hóspedes. Os homens de Sodoma se atiraram contra Ló e chegaram perto da porta para arrombá-la.
10 Palu wati panya kutjarangku waḻi unngunguṟu tuwa aḻaṟa Lotanya witiṟa ngalya-ilaṟa tjarpatjuṟa tuwa patinu.
10 Mas os visitantes pegaram Ló, e o puxaram para dentro da casa, e fecharam a porta.
11 Munu tjananya wati panya uṟilitja tjuṯa kuṟu patinu tjiḻpi, yangupala uwankara, kaya para-para-panytjunmaṟa puṯu tuwa pampuningi aḻantjikitjangku.
11 Em seguida eles fizeram que os homens, tanto os moços como os velhos, que estavam do lado de fora, ficassem cegos; e assim não conseguiram encontrar a porta.
12 — ausente —
12 Então os visitantes disseram a Ló: — Tem mais gente sua aqui? Pegue os seus filhos, as suas filhas, os seus genros e outros parentes que você tiver na cidade e tire todos daqui,
13 — ausente —
13 pois nós vamos destruir este lugar. O Senhor Deus tem ouvido as terríveis acusações que há contra essa gente e por isso nos mandou para destruirmos Sodoma.
14 Ka Lotalu kuliṟa anu palumpa waputju kutjarakutu palumpa panya uṉṯalpa kutjaraku kalkuntjitjakutu, munu pulala alatji wangkangu, “Warpungkula pula ngalya-pakala munu ngura nyangatja wantikati. Panya Mayatja Godalu kuwari tawunu nyanga palunya wiyaṉi aṉangu winki.” Palu nyanga pula mulamularingkuwiyangku ngunti-palku kuliningi ngalypa-ngalypangku wangkanyangka-palku.
14 Então Ló saiu e foi falar com os homens que iam casar com as suas filhas. Ele disse: — Arrumem-se depressa e saiam daqui porque o Mas eles pensaram que Ló estivesse brincando.
15 Ka mungawinki mulapa ngalya-tjiṉṯuringkunyangka angelpa panya kutjarangku Lotanya walawalaningi wangkara, “Walawala warpungkula pakala munu nyuntumpa kuri uṉṯalpa kutjara kuḻu ma-kati ngura nyanganguṟu ilunytjaku-tawara, panya kuwarili ngura winki wiyaṉi aṉangu tjuṯa kuḻu.”
15 De madrugada os anjos insistiram com Ló, dizendo: — Arrume-se depressa, pegue a sua mulher e as suas duas filhas e saia daqui, para que vocês não morram quando a cidade for destruída.
16 Ka Lotalu warpungkunytja wiyangku purkaṟangku kuliningi. Palu Godanya wati panya palumpa ngaḻṯuringu palunya wankaṟunkunytjikitja, ka angelpa panya kutjarangku palunya miṉaṟa pakaltjingaṟa katingu uṟilkutu palumpa kuri munu uṉṯalpa kutjara kuḻu.
16 E, como ele estava demorando, os anjos pegaram pela mão Ló, a sua mulher e as suas filhas e os levaram para fora da cidade, pois o Senhor teve compaixão de Ló.
17 Munu palulanguṟu Tjatamala uṟilnguṟu angelpa kutjungku tjananya wankaṟunkunytjikitjangku ma-iyaṉu alatji wangkara, “Ma-wirtjapakalaya puḻi murpukutu wankakitja! Munuya nguṟurpa ngaṟanytja wiyangku wantima munu maḻakukutuṟa nyakuwiyangku kuḻu wantima ilunytjaku-tawara.”
17 Então um dos anjos disse a Ló: — Agora corra e salve a sua vida! Não olhe para trás, nem pare neste vale. Fuja para a montanha; se não, você vai morrer.
18 — ausente —
18 Mas Ló respondeu: — Senhor, não me obrigue a fazer isso, por favor!
19 — ausente —
19 O senhor me fez um grande favor e teve pena de mim, salvando a minha vida. Mas a montanha fica muito longe daqui, e a destruição vai me alcançar e acabar comigo antes que eu chegue lá.
20 Palu nyaratja nyawa, tawunu nyara tjukutjuku. Nyara paluṟu tjinguṟu ila nguwanpa ngaṟanyi, kantila nyara palula wirtjapakaṟa tjarpara wankaringkuku ngaṯalpa ilunytja wiya. Tawunu nyara paluṟu tjukutjuku paṯu nguwanpa wiyantjaku wiya. Nyara palulakutulanya wanyu witula wankaringkunytjaku pararitjaku witulwiyangku.”
20 Está vendo aquela cidadezinha ali? Ela fica perto. Deixe que eu fuja para lá a fim de salvar a minha vida. Veja que é uma cidade bem pequena.
21 Ka tjananya wangkara wituṉu, “Uwa palya, nyara palulakutu wirtjapakala, kaṉa ngura palunya wantiku piḻuntankunytja wiyangku.
21 Então o anjo disse: — Está bem; concordo. Eu não destruirei aquela cidade.
22 Palu wala puḻkaya ma-wirtjapakala. Panya nyura kuwaripa ma-pitjanyangkaṉa wantinyi pungkuwiyangku kuwaripangku paṯaṟa, palu nyara palula ma-wirkankunyangka kutjuṉa tawunu nyangatja piḻuntaṟa wiyalku. Walawalaya ma-pitja!” Alatji angeltu tjananya wangkara wituṉu. (Ka ngura tjukutjuku panya paluṟu ini Tjuwanya panya ini “tjuwa” wangkanyi “tjukutjuku” palumpa tjanampa wangkangku.)
22 Agora vá depressa, pois eu não poderei fazer nada enquanto você não chegar lá. Ló tinha dito que a cidade era bem pequena, e por isso ela recebeu o nome de Zoar .
23 Ka Lotanya tjana munga waṟangka wala puḻka ankula ngura nyara Tjuwala wirkanu tjiṉṯu ngalya-pakannyangka.
23 Ló chegou a Zoar depois que o sol já havia saído.
24 Ka nyara palula aṟa Godalu ilkaṟinguṟu purku tili winki iyaṉu puḻka mulapa mantakutu tawunu panya Tjatamala Kumarala pulala punkantjaku.
24 De repente, lá do céu, o Senhor Deus fez chover fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ka kampara alatjiṯu wiyaṉu tawunu nyara kutjarangka waḻi, aṉangu uwankara kuḻu munu tawunu pala kutjarangka uṟilta kuḻu pilangka ukiṟi, puṉu, puṯi uwankara kampara nyaṟuṉu, aṉangu winki kuḻu uṟilta pilangka nyinanytja tjuṯa kuḻu wiyaṉu. Ka ngura nyara paluṟu nyaṟuringu alatjiṯu. |src="co00656b.TIF" size="col" loc="p" ref="19:25"
25 Ele destruiu essas duas cidades, e também todo o vale e os seus moradores, e acabou com todas as plantas e árvores daquela região.
26 Palu Lotaku kuri maḻaringangi nguwanpa munu maḻakukutuṟa Tjatamanya nyangu munu tjalturingkula mantangka tjakatjunu iwitiwiti waṟa puṟunypa.
26 E aconteceu que a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Ka tjiṟirpingka Aipuṟamanya tjiṉṯukutu pakaṟa tatinu ngura panya Mayatja Godanya pula ngaṟanytjalakutu.
27 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e foi até o lugar onde havia falado com Deus, o Senhor .
28 Munu wirkaṟa walunyangangi Tjatamanya Kumaranya pulanya ngaṉmanypa ngaṟanytjitja, munu nyangu puyungaṟala waṉannyangka manta winkingka puḻka mulapa waṟu wanangaṟangku rungkaṟa tilintja puṟunypa.
28 Abraão olhou na direção de Sodoma, de Gomorra e de todo o vale e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma grande fornalha.
29 Palu panya Aipuṟamalu ngaṉmanytju Godala tjapinu aṉangu palya tjuṯa Tjatamalanguṟu wankaṟunkunytjaku. Ka panya Godalu kulinu Aipuṟamalu tjapintja munu panya palumpa katja Lotanya wankaṟunu palumpa kuri munu uṉṯalpa kutjara kuḻu. Munu maḻangka kutju Tjatamanya tjananya ngura panya tjuṯa waṟungka wiyaṉu aṉangu winki.
29 Foi assim que Deus destruiu as cidades do vale. Mas ele pensou em Abraão e fez com que Ló escapasse da destruição das cidades onde havia morado.
30 Ka Lotanya ngura panya Tjuwala nyinanytjaku nguḻuringangi munu paluṟu tjana uṉṯalkira uṉṯalkira anu puḻikutu munuya tatiṟa kuḻpingka ngura tjunkula nyinangi.
30 Ló teve medo de ficar morando em Zoar e por isso foi para as montanhas, junto com as duas filhas. Ali os três viviam numa caverna.
31 Ka kangkuṟungku palumpa maḻanypa wangkangu nyanga alatji, “Panya Mamanya ma-tjiḻpiringanyi kuwari, ka wati kutjupa tjuṯa wiya ngaṟanyi ngalila tjitji utintjaku.
31 Certo dia a filha mais velha disse à mais nova: — O nosso pai já está ficando velho, e não há nenhum outro homem nesta região. Assim não podemos casar e ter filhos, como é costume em toda parte.
32 Utili Mamanya waina ungama, ka tjikiṟa taṟangkarira ngalila ngarima, munulinya tjitjitjaralku palumpa walytjapiti piṟuku ma-tjuṯaringkunytjaku maḻatja maḻatja.”
32 Venha cá, vamos dar vinho a papai até que fique bêbado. Então nós nos deitaremos com ele e assim teremos filhos dele.
33 Munu pula mungaringkunyangka mulapaṯu Lotanya waina puḻka ungu, ka tjikiṟa taṟangkaringu, ka kangkuṟu palula tjunguringkula ngaringu. Palu Lotalu kulintja wiya alatjiṯu uṉṯalpa palula tjunguringkunyangka, panya paluṟu puḻkaṟa taṟangkarira watarku ngaringi.
33 Naquela mesma noite elas deram vinho ao pai, e a filha mais velha teve relações com ele. Mas ele estava tão bêbado, que não percebeu nada.
34 Ka tjiṉṯungka kangkuṟungku wangkangu palumpa maḻanypa, “Ngayulu panya Mamala mungangka ngaringu, kali uti piṟuku palunya waina puḻka ungama munga nyanga kuwari, ka nyuntulpi palula tjunguringkula ngarima kali kutjaraṯu tjitjitjarariwa.”
34 No dia seguinte a filha mais velha disse à irmã: — Eu dormi ontem à noite com papai. Vamos embebedá-lo de novo hoje à noite, e você vai dormir com ele. Assim, nós duas teremos filhos com ele e conservaremos a sua descendência.
35 Munu pula mungaringkunyangka piṟuku waina puḻka ungu mama panya, ka taṟangkaringu. Ka kungkawaṟa panya maḻanypa ngapartji mamangka tjunguringkula ngaringu. Ka Lotalu kulintja wiya alatjiṯu palula tjunguringkunyangka, panya paluṟu palu puṟunypaṯu taṟangka puḻka watarku ngaringi.
35 Nessa noite tornaram a dar vinho ao pai, e a filha mais nova teve relações com ele. De novo ele estava tão bêbado, que não percebeu nada.
36 Alatji Lotaku uṉṯalpa kutjara iṯitjararingu mama walytjangku taṟangkangku tjitji utinnyangka.
36 Assim, as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Ka kangkuṟungku iṯi katja kanyinu munu palunya ininu Mawapanya. Ka tjitji nyanga palulanguṟu aṉangu ma-tjuṯaringu munuya winki mulararingu maḻatja maḻatja aṉangu panya Mawapakunu tjuṯa.
37 A mais velha teve um filho, a quem deu o nome de Moabe . Ele foi o pai dos moabitas de hoje .
38 Ka maḻanypangku kuḻu iṯi katja kanyinu munu palunya ininu Pinaminya. Ka tjitji nyanga palulanguṟu aṉangu ma-tjuṯaringuṯu munuya winki mulararingu maḻatja maḻatja aṉangu panya Aimankunu tjuṯa.
38 A mais nova também teve um filho e pôs nele o nome de Ben-Ami . Ele foi o pai dos amonitas de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.