Gênesis 19

Tjukurpa Palya (PJT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ka angelpa panya kutjara mungartjirinyangka ngura Tjatamala wirkanu. Ka wati panya Lotaku ngura tawunu pala palula ngaṟangi. Ka paluṟu unytju tawunungka itingka ankula nyinangi kaitangka, iwarangka itingka. Munu paluṟu angelpa kutjara pitjanyangka nyakula mapalku pakaṟa ngaparikatingu munu pupakatira ngalyangku manta pampuṉu pulanya waḻkuntjikitjangku.
1 E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e vendo-os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra;
2 Munu wangkangu pulala, “Mayatja wiṟu kutjara! Ngayulu nyupalinya kanyintjikitja mukuringanyi. Wanyu pula pitja ngayuku ngurakutu munu tjina paltjiṟa mai ngalkula munga kutju ngari. Munu pula mungawinkilta ara.”
2 E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não, antes na rua passaremos a noite.
3 Palu Lotalu pulanya puḻkaṟa aḻṯingu, ka pula waṉaṉu munu palumpa waḻingka tjarpangu. Ka Lotalu mai nyuma pulampa palyaṉu mai panya pilytja yiitja wiyatja, ka pula ngalkula paḻtjaringu munu ngarinytjikitjangku kuliningi.
3 E porfiou com eles muito, e vieram com ele, e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete, e cozeu bolos sem levedura, e comeram.
4 Palu panya pula ngarinytja kuwaripangka wati Tjatamanya nguraṟa winki pitjangu tjiḻpi, yangupala kuḻu Lotaku ngurakutu munuya waḻingka para-tjaṯutjuṟa anga-ngaṟangi.
4 E antes que se deitassem, cercaram a casa, os homens daquela cidade, os homens de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.
5 Munuya mirara wangkangi Lotanya nyanga alatji, “Wati panya kutjarampa yaaltji panya munga nyanga kuwari pula pitjala nyuntula ngaṟangi? Ngalya-kati pulanya, panya nganaṉa pulala ngarinytjikitja mukuringanyi.”
5 E chamaram a Ló, e disseram-lhe: Onde estão os homens que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.
6 — ausente —
6 Então saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,
7 — ausente —
7 E disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal;
8 Palu kulila! Ngayulu uṉṯalpa kutjara kanyini watiku ngurpa kutjara. Wanyu kaṉa palunya pulanya ngalya-kati, kaya-puṯa mukuringkula palula pulala tjunguringama. Palu wati nyanga kutjaraya kuralwiyangku wantima, panya paluṟu pula ngayuku ngurakutu unytju pitjangu ngayulu aḻṯinyangka. Kaṉa ngayulu pulanya wiṟuṟa kanyini ngayuku ngurangka nyinanyangka.” |src="CO00651b.tif" size="col" loc="p" ref="19:8"
8 Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram homens; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for aos vossos olhos; somente nada façais a estes homens, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.
9 Palu wati panya tjuṯa Lotaku puḻkaṟa mirpaṉaringu munuya palula wangkangu, “Kitikitiriwa!” Munuyanku wangkangi, “Ai! Wati nyanga Lotanya malikitja pitjangu nganampa ngurakutu munulanya nyaaku wangkara tjukaṟuruṉi? Utilanya wantima paintja wiyangku panya paluṟu malikitja.” Munuya palunya wangkangu, “Kuwarilanya uwa wati panya pulanya! Ka nyuntu tjinguṟu ungkuwiyangku wantinyangkampa nganaṉa palunya pulanya kurantjatjanungku nyuntunya puḻkaṟa mulapa kuralku pulala waintaṟa.” Munuya kapuṯu-kapuṯurira palunya puḻkaṟa uṉṯuningi munuya tuwa kaṯantankunytjikitjangku kuliningi.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro este indivíduo veio aqui habitar, e quereria ser juiz em tudo? Agora te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o homem, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.
10 Palu wati panya kutjarangku waḻi unngunguṟu tuwa aḻaṟa Lotanya witiṟa ngalya-ilaṟa tjarpatjuṟa tuwa patinu.
10 Aqueles homens porém estenderam as suas mãos e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;
11 Munu tjananya wati panya uṟilitja tjuṯa kuṟu patinu tjiḻpi, yangupala uwankara, kaya para-para-panytjunmaṟa puṯu tuwa pampuningi aḻantjikitjangku.
11 E feriram de cegueira os homens que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.
12 — ausente —
12 Então disseram aqueles homens a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
13 — ausente —
13 Porque nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado diante da face do Senhor, e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Ka Lotalu kuliṟa anu palumpa waputju kutjarakutu palumpa panya uṉṯalpa kutjaraku kalkuntjitjakutu, munu pulala alatji wangkangu, “Warpungkula pula ngalya-pakala munu ngura nyangatja wantikati. Panya Mayatja Godalu kuwari tawunu nyanga palunya wiyaṉi aṉangu winki.” Palu nyanga pula mulamularingkuwiyangku ngunti-palku kuliningi ngalypa-ngalypangku wangkanyangka-palku.
14 Então saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido porém por zombador aos olhos de seus genros.
15 Ka mungawinki mulapa ngalya-tjiṉṯuringkunyangka angelpa panya kutjarangku Lotanya walawalaningi wangkara, “Walawala warpungkula pakala munu nyuntumpa kuri uṉṯalpa kutjara kuḻu ma-kati ngura nyanganguṟu ilunytjaku-tawara, panya kuwarili ngura winki wiyaṉi aṉangu tjuṯa kuḻu.”
15 E ao amanhecer os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.
16 Ka Lotalu warpungkunytja wiyangku purkaṟangku kuliningi. Palu Godanya wati panya palumpa ngaḻṯuringu palunya wankaṟunkunytjikitja, ka angelpa panya kutjarangku palunya miṉaṟa pakaltjingaṟa katingu uṟilkutu palumpa kuri munu uṉṯalpa kutjara kuḻu.
16 Ele, porém, demorava-se, e aqueles homens lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher e de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Munu palulanguṟu Tjatamala uṟilnguṟu angelpa kutjungku tjananya wankaṟunkunytjikitjangku ma-iyaṉu alatji wangkara, “Ma-wirtjapakalaya puḻi murpukutu wankakitja! Munuya nguṟurpa ngaṟanytja wiyangku wantima munu maḻakukutuṟa nyakuwiyangku kuḻu wantima ilunytjaku-tawara.”
17 E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti, e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.
18 — ausente —
18 E Ló disse-lhe: Ora, não, meu Senhor!
19 — ausente —
19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas eu não posso escapar no monte, para que porventura não me apanhe este mal, e eu morra.
20 Palu nyaratja nyawa, tawunu nyara tjukutjuku. Nyara paluṟu tjinguṟu ila nguwanpa ngaṟanyi, kantila nyara palula wirtjapakaṟa tjarpara wankaringkuku ngaṯalpa ilunytja wiya. Tawunu nyara paluṟu tjukutjuku paṯu nguwanpa wiyantjaku wiya. Nyara palulakutulanya wanyu witula wankaringkunytjaku pararitjaku witulwiyangku.”
20 Eis que agora aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, deixe-me escapar para lá (não é pequena? ), para que minha alma viva.
21 Ka tjananya wangkara wituṉu, “Uwa palya, nyara palulakutu wirtjapakala, kaṉa ngura palunya wantiku piḻuntankunytja wiyangku.
21 E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não destruir aquela cidade, de que falaste;
22 Palu wala puḻkaya ma-wirtjapakala. Panya nyura kuwaripa ma-pitjanyangkaṉa wantinyi pungkuwiyangku kuwaripangku paṯaṟa, palu nyara palula ma-wirkankunyangka kutjuṉa tawunu nyangatja piḻuntaṟa wiyalku. Walawalaya ma-pitja!” Alatji angeltu tjananya wangkara wituṉu. (Ka ngura tjukutjuku panya paluṟu ini Tjuwanya panya ini “tjuwa” wangkanyi “tjukutjuku” palumpa tjanampa wangkangku.)
22 Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Ka Lotanya tjana munga waṟangka wala puḻka ankula ngura nyara Tjuwala wirkanu tjiṉṯu ngalya-pakannyangka.
23 Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Ka nyara palula aṟa Godalu ilkaṟinguṟu purku tili winki iyaṉu puḻka mulapa mantakutu tawunu panya Tjatamala Kumarala pulala punkantjaku.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra;
25 Ka kampara alatjiṯu wiyaṉu tawunu nyara kutjarangka waḻi, aṉangu uwankara kuḻu munu tawunu pala kutjarangka uṟilta kuḻu pilangka ukiṟi, puṉu, puṯi uwankara kampara nyaṟuṉu, aṉangu winki kuḻu uṟilta pilangka nyinanytja tjuṯa kuḻu wiyaṉu. Ka ngura nyara paluṟu nyaṟuringu alatjiṯu. |src="co00656b.TIF" size="col" loc="p" ref="19:25"
25 E destruiu aquelas cidades e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.
26 Palu Lotaku kuri maḻaringangi nguwanpa munu maḻakukutuṟa Tjatamanya nyangu munu tjalturingkula mantangka tjakatjunu iwitiwiti waṟa puṟunypa.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.
27 Ka tjiṟirpingka Aipuṟamanya tjiṉṯukutu pakaṟa tatinu ngura panya Mayatja Godanya pula ngaṟanytjalakutu.
27 E Abraão levantou-se aquela mesma manhã, de madrugada, e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor;
28 Munu wirkaṟa walunyangangi Tjatamanya Kumaranya pulanya ngaṉmanypa ngaṟanytjitja, munu nyangu puyungaṟala waṉannyangka manta winkingka puḻka mulapa waṟu wanangaṟangku rungkaṟa tilintja puṟunypa.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, que a fumaça da terra subia, como a de uma fornalha.
29 Palu panya Aipuṟamalu ngaṉmanytju Godala tjapinu aṉangu palya tjuṯa Tjatamalanguṟu wankaṟunkunytjaku. Ka panya Godalu kulinu Aipuṟamalu tjapintja munu panya palumpa katja Lotanya wankaṟunu palumpa kuri munu uṉṯalpa kutjara kuḻu. Munu maḻangka kutju Tjatamanya tjananya ngura panya tjuṯa waṟungka wiyaṉu aṉangu winki.
29 E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão, e tirou a Ló do meio da destruição, derrubando aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Ka Lotanya ngura panya Tjuwala nyinanytjaku nguḻuringangi munu paluṟu tjana uṉṯalkira uṉṯalkira anu puḻikutu munuya tatiṟa kuḻpingka ngura tjunkula nyinangi.
30 E subiu Ló de Zoar, e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele; porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Ka kangkuṟungku palumpa maḻanypa wangkangu nyanga alatji, “Panya Mamanya ma-tjiḻpiringanyi kuwari, ka wati kutjupa tjuṯa wiya ngaṟanyi ngalila tjitji utintjaku.
31 Então a primogênita disse à menor: Nosso pai já é velho, e não há homem na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra;
32 Utili Mamanya waina ungama, ka tjikiṟa taṟangkarira ngalila ngarima, munulinya tjitjitjaralku palumpa walytjapiti piṟuku ma-tjuṯaringkunytjaku maḻatja maḻatja.”
32 Vem, demos de beber vinho a nosso pai, e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos a descendência de nosso pai.
33 Munu pula mungaringkunyangka mulapaṯu Lotanya waina puḻka ungu, ka tjikiṟa taṟangkaringu, ka kangkuṟu palula tjunguringkula ngaringu. Palu Lotalu kulintja wiya alatjiṯu uṉṯalpa palula tjunguringkunyangka, panya paluṟu puḻkaṟa taṟangkarira watarku ngaringi.
33 E deram de beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Ka tjiṉṯungka kangkuṟungku wangkangu palumpa maḻanypa, “Ngayulu panya Mamala mungangka ngaringu, kali uti piṟuku palunya waina puḻka ungama munga nyanga kuwari, ka nyuntulpi palula tjunguringkula ngarima kali kutjaraṯu tjitjitjarariwa.”
34 E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe de beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos a descendência de nosso pai.
35 Munu pula mungaringkunyangka piṟuku waina puḻka ungu mama panya, ka taṟangkaringu. Ka kungkawaṟa panya maḻanypa ngapartji mamangka tjunguringkula ngaringu. Ka Lotalu kulintja wiya alatjiṯu palula tjunguringkunyangka, panya paluṟu palu puṟunypaṯu taṟangka puḻka watarku ngaringi.
35 E deram de beber vinho a seu pai também naquela noite; e levantou-se a menor, e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Alatji Lotaku uṉṯalpa kutjara iṯitjararingu mama walytjangku taṟangkangku tjitji utinnyangka.
36 E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.
37 Ka kangkuṟungku iṯi katja kanyinu munu palunya ininu Mawapanya. Ka tjitji nyanga palulanguṟu aṉangu ma-tjuṯaringu munuya winki mulararingu maḻatja maḻatja aṉangu panya Mawapakunu tjuṯa.
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou-lhe Moabe; este é o pai dos moabitas até ao dia de hoje.
38 Ka maḻanypangku kuḻu iṯi katja kanyinu munu palunya ininu Pinaminya. Ka tjitji nyanga palulanguṟu aṉangu ma-tjuṯaringuṯu munuya winki mulararingu maḻatja maḻatja aṉangu panya Aimankunu tjuṯa.
38 E a menor também deu à luz um filho, e chamou-lhe Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom até o dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.