Gênesis 19

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ka angelpa panya kutjara mungartjirinyangka ngura Tjatamala wirkanu. Ka wati panya Lotaku ngura tawunu pala palula ngaṟangi. Ka paluṟu unytju tawunungka itingka ankula nyinangi kaitangka, iwarangka itingka. Munu paluṟu angelpa kutjara pitjanyangka nyakula mapalku pakaṟa ngaparikatingu munu pupakatira ngalyangku manta pampuṉu pulanya waḻkuntjikitjangku.
1 Ao anoitecer, vieram os dois anjos a Sodoma, a cuja entrada estava Ló assentado; este, quando os viu, levantou-se e, indo ao seu encontro, prostrou-se, rosto em terra.
2 Munu wangkangu pulala, “Mayatja wiṟu kutjara! Ngayulu nyupalinya kanyintjikitja mukuringanyi. Wanyu pula pitja ngayuku ngurakutu munu tjina paltjiṟa mai ngalkula munga kutju ngari. Munu pula mungawinkilta ara.”
2 E disse-lhes: Eis agora, meus senhores, vinde para a casa do vosso servo, pernoitai nela e lavai os pés; levantar-vos-eis de madrugada e seguireis o vosso caminho. Responderam eles: Não; passaremos a noite na praça.
3 Palu Lotalu pulanya puḻkaṟa aḻṯingu, ka pula waṉaṉu munu palumpa waḻingka tjarpangu. Ka Lotalu mai nyuma pulampa palyaṉu mai panya pilytja yiitja wiyatja, ka pula ngalkula paḻtjaringu munu ngarinytjikitjangku kuliningi.
3 Instou-lhes muito, e foram e entraram em casa dele; deu-lhes um banquete, fez assar uns pães asmos, e eles comeram.
4 Palu panya pula ngarinytja kuwaripangka wati Tjatamanya nguraṟa winki pitjangu tjiḻpi, yangupala kuḻu Lotaku ngurakutu munuya waḻingka para-tjaṯutjuṟa anga-ngaṟangi.
4 Mas, antes que se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Munuya mirara wangkangi Lotanya nyanga alatji, “Wati panya kutjarampa yaaltji panya munga nyanga kuwari pula pitjala nyuntula ngaṟangi? Ngalya-kati pulanya, panya nganaṉa pulala ngarinytjikitja mukuringanyi.”
5 e chamaram por Ló e lhe disseram: Onde estão os homens que, à noitinha, entraram em tua casa? Traze-os fora a nós para que abusemos deles.
6 — ausente —
6 Saiu-lhes, então, Ló à porta, fechou-a após si
7 — ausente —
7 e lhes disse: Rogo-vos, meus irmãos, que não façais mal;
8 Palu kulila! Ngayulu uṉṯalpa kutjara kanyini watiku ngurpa kutjara. Wanyu kaṉa palunya pulanya ngalya-kati, kaya-puṯa mukuringkula palula pulala tjunguringama. Palu wati nyanga kutjaraya kuralwiyangku wantima, panya paluṟu pula ngayuku ngurakutu unytju pitjangu ngayulu aḻṯinyangka. Kaṉa ngayulu pulanya wiṟuṟa kanyini ngayuku ngurangka nyinanyangka.” |src="CO00651b.tif" size="col" loc="p" ref="19:8"
8 tenho duas filhas, virgens, eu vo-las trarei; tratai-as como vos parecer, porém nada façais a estes homens, porquanto se acham sob a proteção de meu teto.
9 Palu wati panya tjuṯa Lotaku puḻkaṟa mirpaṉaringu munuya palula wangkangu, “Kitikitiriwa!” Munuyanku wangkangi, “Ai! Wati nyanga Lotanya malikitja pitjangu nganampa ngurakutu munulanya nyaaku wangkara tjukaṟuruṉi? Utilanya wantima paintja wiyangku panya paluṟu malikitja.” Munuya palunya wangkangu, “Kuwarilanya uwa wati panya pulanya! Ka nyuntu tjinguṟu ungkuwiyangku wantinyangkampa nganaṉa palunya pulanya kurantjatjanungku nyuntunya puḻkaṟa mulapa kuralku pulala waintaṟa.” Munuya kapuṯu-kapuṯurira palunya puḻkaṟa uṉṯuningi munuya tuwa kaṯantankunytjikitjangku kuliningi.
9 Eles, porém, disseram: Retira-te daí. E acrescentaram: Só ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? A ti, pois, faremos pior do que a eles. E arremessaram-se contra o homem, contra Ló, e se chegaram para arrombar a porta.
10 Palu wati panya kutjarangku waḻi unngunguṟu tuwa aḻaṟa Lotanya witiṟa ngalya-ilaṟa tjarpatjuṟa tuwa patinu.
10 Porém os homens, estendendo a mão, fizeram entrar Ló e fecharam a porta;
11 Munu tjananya wati panya uṟilitja tjuṯa kuṟu patinu tjiḻpi, yangupala uwankara, kaya para-para-panytjunmaṟa puṯu tuwa pampuningi aḻantjikitjangku.
11 e feriram de cegueira aos que estavam fora, desde o menor até ao maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 — ausente —
12 Então, disseram os homens a Ló: Tens aqui alguém mais dos teus? Genro, e teus filhos, e tuas filhas, todos quantos tens na cidade, faze-os sair deste lugar;
13 — ausente —
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor se tem aumentado, chegando até à presença do Senhor ; e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Ka Lotalu kuliṟa anu palumpa waputju kutjarakutu palumpa panya uṉṯalpa kutjaraku kalkuntjitjakutu, munu pulala alatji wangkangu, “Warpungkula pula ngalya-pakala munu ngura nyangatja wantikati. Panya Mayatja Godalu kuwari tawunu nyanga palunya wiyaṉi aṉangu winki.” Palu nyanga pula mulamularingkuwiyangku ngunti-palku kuliningi ngalypa-ngalypangku wangkanyangka-palku.
14 Então, saiu Ló e falou a seus genros, aos que estavam para casar com suas filhas e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Acharam, porém, que ele gracejava com eles.
15 Ka mungawinki mulapa ngalya-tjiṉṯuringkunyangka angelpa panya kutjarangku Lotanya walawalaningi wangkara, “Walawala warpungkula pakala munu nyuntumpa kuri uṉṯalpa kutjara kuḻu ma-kati ngura nyanganguṟu ilunytjaku-tawara, panya kuwarili ngura winki wiyaṉi aṉangu tjuṯa kuḻu.”
15 Ao amanhecer, apertaram os anjos com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas, que aqui se encontram, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Ka Lotalu warpungkunytja wiyangku purkaṟangku kuliningi. Palu Godanya wati panya palumpa ngaḻṯuringu palunya wankaṟunkunytjikitja, ka angelpa panya kutjarangku palunya miṉaṟa pakaltjingaṟa katingu uṟilkutu palumpa kuri munu uṉṯalpa kutjara kuḻu.
16 Como, porém, se demorasse, pegaram-no os homens pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Munu palulanguṟu Tjatamala uṟilnguṟu angelpa kutjungku tjananya wankaṟunkunytjikitjangku ma-iyaṉu alatji wangkara, “Ma-wirtjapakalaya puḻi murpukutu wankakitja! Munuya nguṟurpa ngaṟanytja wiyangku wantima munu maḻakukutuṟa nyakuwiyangku kuḻu wantima ilunytjaku-tawara.”
17 Havendo-os levado fora, disse um deles: Livra-te, salva a tua vida; não olhes para trás, nem pares em toda a campina; foge para o monte, para que não pereças.
18 — ausente —
18 Respondeu-lhes Ló: Assim não, Senhor meu!
19 — ausente —
19 Eis que o teu servo achou mercê diante de ti, e engrandeceste a tua misericórdia que me mostraste, salvando-me a vida; não posso escapar no monte, pois receio que o mal me apanhe, e eu morra.
20 Palu nyaratja nyawa, tawunu nyara tjukutjuku. Nyara paluṟu tjinguṟu ila nguwanpa ngaṟanyi, kantila nyara palula wirtjapakaṟa tjarpara wankaringkuku ngaṯalpa ilunytja wiya. Tawunu nyara paluṟu tjukutjuku paṯu nguwanpa wiyantjaku wiya. Nyara palulakutulanya wanyu witula wankaringkunytjaku pararitjaku witulwiyangku.”
20 Eis aí uma cidade perto para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu fuja para lá (porventura, não é pequena?), e nela viverá a minha alma.
21 Ka tjananya wangkara wituṉu, “Uwa palya, nyara palulakutu wirtjapakala, kaṉa ngura palunya wantiku piḻuntankunytja wiyangku.
21 Disse-lhe: Quanto a isso, estou de acordo, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Palu wala puḻkaya ma-wirtjapakala. Panya nyura kuwaripa ma-pitjanyangkaṉa wantinyi pungkuwiyangku kuwaripangku paṯaṟa, palu nyara palula ma-wirkankunyangka kutjuṉa tawunu nyangatja piḻuntaṟa wiyalku. Walawalaya ma-pitja!” Alatji angeltu tjananya wangkara wituṉu. (Ka ngura tjukutjuku panya paluṟu ini Tjuwanya panya ini “tjuwa” wangkanyi “tjukutjuku” palumpa tjanampa wangkangku.)
22 Apressa-te, refugia-te nela; pois nada posso fazer, enquanto não tiveres chegado lá. Por isso, se chamou Zoar o nome da cidade.
23 Ka Lotanya tjana munga waṟangka wala puḻka ankula ngura nyara Tjuwala wirkanu tjiṉṯu ngalya-pakannyangka.
23 Saía o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Ka nyara palula aṟa Godalu ilkaṟinguṟu purku tili winki iyaṉu puḻka mulapa mantakutu tawunu panya Tjatamala Kumarala pulala punkantjaku.
24 Então, fez o Senhor chover enxofre e fogo, da parte do Senhor , sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ka kampara alatjiṯu wiyaṉu tawunu nyara kutjarangka waḻi, aṉangu uwankara kuḻu munu tawunu pala kutjarangka uṟilta kuḻu pilangka ukiṟi, puṉu, puṯi uwankara kampara nyaṟuṉu, aṉangu winki kuḻu uṟilta pilangka nyinanytja tjuṯa kuḻu wiyaṉu. Ka ngura nyara paluṟu nyaṟuringu alatjiṯu. |src="co00656b.TIF" size="col" loc="p" ref="19:25"
25 E subverteu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Palu Lotaku kuri maḻaringangi nguwanpa munu maḻakukutuṟa Tjatamanya nyangu munu tjalturingkula mantangka tjakatjunu iwitiwiti waṟa puṟunypa.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e converteu-se numa estátua de sal.
27 Ka tjiṟirpingka Aipuṟamanya tjiṉṯukutu pakaṟa tatinu ngura panya Mayatja Godanya pula ngaṟanytjalakutu.
27 Tendo-se levantado Abraão de madrugada, foi para o lugar onde estivera na presença do Senhor ;
28 Munu wirkaṟa walunyangangi Tjatamanya Kumaranya pulanya ngaṉmanypa ngaṟanytjitja, munu nyangu puyungaṟala waṉannyangka manta winkingka puḻka mulapa waṟu wanangaṟangku rungkaṟa tilintja puṟunypa.
28 e olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como a fumarada de uma fornalha.
29 Palu panya Aipuṟamalu ngaṉmanytju Godala tjapinu aṉangu palya tjuṯa Tjatamalanguṟu wankaṟunkunytjaku. Ka panya Godalu kulinu Aipuṟamalu tjapintja munu panya palumpa katja Lotanya wankaṟunu palumpa kuri munu uṉṯalpa kutjara kuḻu. Munu maḻangka kutju Tjatamanya tjananya ngura panya tjuṯa waṟungka wiyaṉu aṉangu winki.
29 Ao tempo que destruía as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão e tirou a Ló do meio das ruínas, quando subverteu as cidades em que Ló habitara.
30 Ka Lotanya ngura panya Tjuwala nyinanytjaku nguḻuringangi munu paluṟu tjana uṉṯalkira uṉṯalkira anu puḻikutu munuya tatiṟa kuḻpingka ngura tjunkula nyinangi.
30 Subiu Ló de Zoar e habitou no monte, ele e suas duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar; e habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Ka kangkuṟungku palumpa maḻanypa wangkangu nyanga alatji, “Panya Mamanya ma-tjiḻpiringanyi kuwari, ka wati kutjupa tjuṯa wiya ngaṟanyi ngalila tjitji utintjaku.
31 Então, a primogênita disse à mais moça: Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Utili Mamanya waina ungama, ka tjikiṟa taṟangkarira ngalila ngarima, munulinya tjitjitjaralku palumpa walytjapiti piṟuku ma-tjuṯaringkunytjaku maḻatja maḻatja.”
32 Vem, façamo-lo beber vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Munu pula mungaringkunyangka mulapaṯu Lotanya waina puḻka ungu, ka tjikiṟa taṟangkaringu, ka kangkuṟu palula tjunguringkula ngaringu. Palu Lotalu kulintja wiya alatjiṯu uṉṯalpa palula tjunguringkunyangka, panya paluṟu puḻkaṟa taṟangkarira watarku ngaringi.
33 Naquela noite, pois, deram a beber vinho a seu pai, e, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Ka tjiṉṯungka kangkuṟungku wangkangu palumpa maḻanypa, “Ngayulu panya Mamala mungangka ngaringu, kali uti piṟuku palunya waina puḻka ungama munga nyanga kuwari, ka nyuntulpi palula tjunguringkula ngarima kali kutjaraṯu tjitjitjarariwa.”
34 No dia seguinte, disse a primogênita à mais nova: Deitei-me, ontem, à noite, com o meu pai. Demos-lhe a beber vinho também esta noite; entra e deita-te com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Munu pula mungaringkunyangka piṟuku waina puḻka ungu mama panya, ka taṟangkaringu. Ka kungkawaṟa panya maḻanypa ngapartji mamangka tjunguringkula ngaringu. Ka Lotalu kulintja wiya alatjiṯu palula tjunguringkunyangka, panya paluṟu palu puṟunypaṯu taṟangka puḻka watarku ngaringi.
35 De novo, pois, deram, aquela noite, a beber vinho a seu pai, e, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Alatji Lotaku uṉṯalpa kutjara iṯitjararingu mama walytjangku taṟangkangku tjitji utinnyangka.
36 E assim as duas filhas de Ló conceberam do próprio pai.
37 Ka kangkuṟungku iṯi katja kanyinu munu palunya ininu Mawapanya. Ka tjitji nyanga palulanguṟu aṉangu ma-tjuṯaringu munuya winki mulararingu maḻatja maḻatja aṉangu panya Mawapakunu tjuṯa.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe chamou Moabe: é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Ka maḻanypangku kuḻu iṯi katja kanyinu munu palunya ininu Pinaminya. Ka tjitji nyanga palulanguṟu aṉangu ma-tjuṯaringuṯu munuya winki mulararingu maḻatja maḻatja aṉangu panya Aimankunu tjuṯa.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe chamou Ben-Ami: é o pai dos filhos de Amom, até ao dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.