Êxodo 5
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Ka maḻangka aṉangu tjuṯangka wangkara wiyaringkula Mosenya pula Aaronnga Itjipaku mayatja puḻkakutu anu Piiṟalakutu palula wangkanytjikitja munu pula wirkaṟa wangkangu nyanga alatji, “Israelkunu tjuṯaku Mayatja Godalu ngalinya wituṉu alatji puḻkaṟa wangkanytjaku nyuntula, ‘Ngayuku aṉangu tjuṯa wantir'iyanma tjana ilytjikutu ankula ngayunya waḻkuntjikitjangku inma puḻka palyantjaku.’”
1 Depois disso, Moisés e Arão foram ver o faraó e declararam: “Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Deixe meu povo sair para celebrar uma festa em minha honra no deserto’”.
2 Palu mayatja panya Piiṟalu kuliṟa wiyanmanu wangkara, “Palu ngananya wanyu mayatja paluṟu? Ngayulu palumpa ngurpa. Nyaakuṉa palula kulilku munuṉa wantir'iyalku Israelkunu tjuṯa? Ngayulu palula kulilwiyangku wantinyi, munuṉa palunya tjananya wantir'iyantja wiyangku wantinyi.”
2 “Quem é o S enhor ?”, retrucou o faraó. “Por que devo dar ouvidos a ele e deixar Israel sair? Não conheço o S enhor e não deixarei Israel sair.”
3 Ka pula palula wangkangu, “Wiya, Mayatja Godalu, panya aṉangu Iipuṟu tjuṯaku Godalu, ngalila mulapa utiringkula wangkangu. Palulanguṟu nganaṉanya kanyintja wiyangku wantir'iyanma tjiṟirpi maṉkurpa ankunytjaku ilytjikutu, kala nganaṉa kuka pungkula tiliwakaṟa Mayatja nganampa Godanya ungkuku paluṟu nganampa pukuḻarinytjaku. Palu nganaṉa tjinguṟu ankuwiyangku wantinyangkampa paluṟu nganaṉanya iluntankuku pika kutjupa kutjupa tjuṯa iyaṟa, munta tjinguṟulampa warmaḻa tjuṯa iyalku, kalanya iluntankuku.”
3 Então Arão e Moisés disseram: “O Deus dos hebreus se encontrou conosco. Portanto, deixe-nos fazer uma viagem de três dias ao deserto para oferecermos sacrifícios ao S enhor , nosso Deus. Do contrário, ele nos castigará com alguma praga ou pela espada”.
4 — ausente —
4 O rei do Egito respondeu: “Moisés e Arão, por que distraem o povo de suas tarefas? Voltem ao trabalho!
5 — ausente —
5 Olhem! Há muitos do seu povo nesta terra, e vocês os estão impedindo de trabalhar!”.
6 — ausente —
6 Naquele mesmo dia, o faraó deu a seguinte ordem aos capatazes egípcios e aos supervisores israelitas:
7 — ausente —
7 “Não forneçam mais palha para o povo fazer tijolos. De agora em diante, eles mesmos devem juntá-la!
8 Palu tjana uti tjuminta tjuṯa rawangku palyanma nampa panya palunyaṯu, panya ngaṉmanytjuya palyaningi, palu puṟunypa. Ka nyura maṉkurpa palyannyangka pukuḻarinytja wiyangku wantima, panya nyura alatjingannyangkaya aṉangu pala waṟka tjuṯa ma-nyaṯaringu munuya palulanguṟu tjana waṟka wantira ngayula rawangku ngatjini tjananya ilytjikutu wantir'iyantjaku tjana kuka pungkula tjanampa God ungkunytjikitjangku.
8 No entanto, continuem a exigir que produzam a mesma quantidade de tijolos que antes. Não reduzam a cota. Eles são preguiçosos e, por isso, clamam: ‘Deixe-nos sair para sacrificar ao nosso Deus’.
9 Ka palula-tawara nyura tjananya puḻkaṟa alatjiṯu waṟkamilanma tjana ngurangka waṟka wiya nyinara tjukurpa ngunti kulintjaku-tawara Moselu wangkanyangka.” Alatji Piiṟalu tjananya wituwituṉu wati panya mayatja tjuṯa.
9 Aumentem a carga de trabalho deles e cobrem o cumprimento das tarefas. Isso os ensinará a não dar ouvidos a mentiras!”.
10 — ausente —
10 Os capatazes e os supervisores saíram e informaram o povo: “Assim diz o faraó: ‘Vocês não receberão mais palha.
11 — ausente —
11 Saiam e juntem-na onde puderem encontrá-la. No entanto, continuarão a produzir a mesma quantidade de tijolos que antes’”.
12 Kaya nyangatja kuliṟa Israelkunu tjuṯa anu ngura panya Itjipala uwankarangka munuya para-nguriningi ukiṟi panya ilintji piḻṯiku.
12 Então o povo se espalhou por toda a terra do Egito para juntar a palha que sobrava das colheitas.
13 Kaya wati panya mayatja tjuṯangku tjananya puḻkaṟa alatjiṯu wituwituningi waṟka puḻka palyantjaku. Munuya wangkangu, “Nyura uti tjuminta tjuṯa palyaṟampa panya ngaṉmanyitja puṟunypa palyanma tjuṯa mulapa, panya ngaṉmanytjula nyuranya ukiṟi ilintji piḻṯi tjuṯa ungangi, ka panya nyura tjuṯa mulapa palyaningi, palu puṟunypaya tjuṯa palyanma.”
13 Enquanto isso, os capatazes egípcios continuavam a pressioná-los: “Completem sua cota diária de tijolos, como faziam quando nós lhes fornecíamos palha!”.
14 Palu puṯuya palyaningi, kaya Piiṟalu panya mayatja tjunkunytjitja tjuṯangku tjananya pungangi wati panya Israelkunuku mayatja tjuṯa, panya wati palunya tjananyaya aṉangu Israelkunu tjuṯanguṟu ngaṉmanytju ngurkantaṟa tjunu tjanampa walytja tjuṯa mayatjarira waṟkamilantjaku. Kaya Piiṟalu mayatja tjunkunytjitja tjuṯangku palula tjanala wangkangu nyanga alatji, “Ai! Nyurampa walytja tjuṯangku palyantja wiya tjuminta tjuṯa mulapa, nampa panya ngaṉmanytju tjana palyantjitja puṟunypa. Nyaanguṟu? Utiya panya palu puṟunypaṯu tjuṯa palyanma, maṉkurpa wiyangku.”
14 E açoitavam os supervisores israelitas que haviam sido encarregados das equipes de trabalhadores. “Por que não completaram as cotas nem ontem nem hoje?”, perguntavam.
15 — ausente —
15 Então os supervisores israelitas foram suplicar ao faraó: “Por favor, não trate seus servos desse modo.
16 — ausente —
16 Não recebemos palha, mas os capatazes continuam a exigir: ‘Façam tijolos!’. Somos açoitados constantemente, mas a culpa é do seu próprio povo!”.
17 — ausente —
17 O faraó, porém, gritou: “Vocês são preguiçosos! Preguiçosos! Por isso, andam dizendo: ‘Deixe-nos sair para oferecer sacrifícios ao S enhor ’.
18 — ausente —
18 Voltem agora mesmo ao trabalho! Não receberão palha, mas terão de produzir a mesma cota de tijolos”.
19 Kaya aṉangu Israelkunuku mayatja tjuṯangku nyangatja kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringu munuya kuliningi, “Yaaltjirikula? Panya Piiṟanya mukuringanyi nganaṉa tjuminta tjuṯa mulapa palyantjaku, panya nganaṉa ngaṉmanytju palyantja puṟunypa. Palu tjana ilintji piḻṯi tjuṯa nganaṉanya ungkuwiyangku wantinyangkampa nganaṉa nampa panya palu puṟunypaṯu puṯu nguwanpa palyalku, kalanya uwankara pungkuku Piiṟaku panya wati tjuṯangku.” Munuya palulanguṟu Piiṟanya wantikatira anu.
19 Quando os supervisores israelitas ouviram: “Vocês não poderão reduzir a quantidade de tijolos produzidos por dia”, perceberam que estavam em sérios apuros.
20 Munuya Piiṟaku nguranguṟu ma-pakaṟa nyangu Mosenya pulanya Aaronnga tjanampa paṯannyangka.
20 Ao sair do palácio do faraó, encontraram Moisés e Arão, que os esperavam do lado de fora.
21 Munuya puḻkaṟa mirpaṉarira wangkangu pulanya nyanga alatji, “Mayatja Piiṟanya palumpa wati mayatja tjuṯa kuḻu nganampa puḻkaṟa mirpaṉarinyi nyupalilanguṟu, munulampa kuraringanyi. Ka uti Mayatja Godalu nyupalinya pungama, panya nyupali Piiṟala wangkangu nganaṉanya ilytjikutu wantir'iyantjaku, kaya nyara palulanguṟu paluṟu nganaṉanya iluntankunytjikitjangku kulini.”
21 Eles disseram aos dois irmãos: “O S enhor os julgue e os castigue por terem feito o faraó e seus oficiais nos odiarem. Vocês colocaram uma espada na mão deles e lhes deram uma desculpa para nos matar!”.
22 — ausente —
22 Moisés voltou ao S enhor e disse: “Por que trouxeste toda essa desgraça sobre este povo, Senhor? Por que me enviaste?
23 — ausente —
23 Desde que me apresentei ao faraó como teu porta-voz, ele passou a tratar teu povo com ainda mais crueldade. E tu não fizeste coisa alguma para libertá-lo!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.