Êxodo 5

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ka maḻangka aṉangu tjuṯangka wangkara wiyaringkula Mosenya pula Aaronnga Itjipaku mayatja puḻkakutu anu Piiṟalakutu palula wangkanytjikitja munu pula wirkaṟa wangkangu nyanga alatji, “Israelkunu tjuṯaku Mayatja Godalu ngalinya wituṉu alatji puḻkaṟa wangkanytjaku nyuntula, ‘Ngayuku aṉangu tjuṯa wantir'iyanma tjana ilytjikutu ankula ngayunya waḻkuntjikitjangku inma puḻka palyantjaku.’”
1 Depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Palu mayatja panya Piiṟalu kuliṟa wiyanmanu wangkara, “Palu ngananya wanyu mayatja paluṟu? Ngayulu palumpa ngurpa. Nyaakuṉa palula kulilku munuṉa wantir'iyalku Israelkunu tjuṯa? Ngayulu palula kulilwiyangku wantinyi, munuṉa palunya tjananya wantir'iyantja wiyangku wantinyi.”
2 Mas Faraó respondeu: Quem é o Senhor, para que eu ouça a sua voz para deixar ir Israel? Não conheço o Senhor, nem tampouco deixarei ir Israel.
3 Ka pula palula wangkangu, “Wiya, Mayatja Godalu, panya aṉangu Iipuṟu tjuṯaku Godalu, ngalila mulapa utiringkula wangkangu. Palulanguṟu nganaṉanya kanyintja wiyangku wantir'iyanma tjiṟirpi maṉkurpa ankunytjaku ilytjikutu, kala nganaṉa kuka pungkula tiliwakaṟa Mayatja nganampa Godanya ungkuku paluṟu nganampa pukuḻarinytjaku. Palu nganaṉa tjinguṟu ankuwiyangku wantinyangkampa paluṟu nganaṉanya iluntankuku pika kutjupa kutjupa tjuṯa iyaṟa, munta tjinguṟulampa warmaḻa tjuṯa iyalku, kalanya iluntankuku.”
3 Então eles ainda falaram: O Deus dos hebreus nos encontrou; portanto deixa-nos, pedimos-te, ir caminho de três dias ao deserto, e oferecer sacrifícios ao Senhor nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com pestilência ou com espada.
4 — ausente —
4 Respondeu-lhes de novo o rei do Egito: Moisés e Arão, por que fazeis o povo cessar das suas obras? Ide às vossas cargas.
5 — ausente —
5 Disse mais Faraó: Eis que o povo da terra já é muito, e vós os fazeis abandonar as suas cargas.
6 — ausente —
6 Naquele mesmo dia Faraó deu ordem aos exatores do povo e aos seus oficiais, dizendo:
7 — ausente —
7 Não tornareis a dar, como dantes, palha ao povo, para fazer tijolos; vão eles mesmos, e colham palha para si.
8 Palu tjana uti tjuminta tjuṯa rawangku palyanma nampa panya palunyaṯu, panya ngaṉmanytjuya palyaningi, palu puṟunypa. Ka nyura maṉkurpa palyannyangka pukuḻarinytja wiyangku wantima, panya nyura alatjingannyangkaya aṉangu pala waṟka tjuṯa ma-nyaṯaringu munuya palulanguṟu tjana waṟka wantira ngayula rawangku ngatjini tjananya ilytjikutu wantir'iyantjaku tjana kuka pungkula tjanampa God ungkunytjikitjangku.
8 Também lhes imporeis a conta dos tijolos que dantes faziam; nada diminuireis dela; porque eles estão ociosos; por isso clamam, dizendo: Vamos, sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Ka palula-tawara nyura tjananya puḻkaṟa alatjiṯu waṟkamilanma tjana ngurangka waṟka wiya nyinara tjukurpa ngunti kulintjaku-tawara Moselu wangkanyangka.” Alatji Piiṟalu tjananya wituwituṉu wati panya mayatja tjuṯa.
9 Agrave-se o serviço sobre esses homens, para que se ocupem nele e não dêem ouvidos a palavras mentirosas.
10 — ausente —
10 Então saíram os exatores do povo e seus oficiais, e disseram ao povo: Assim diz Faraó: Eu não vos darei palha;
11 — ausente —
11 ide vós mesmos, e tomai palha de onde puderdes achá-la; porque nada se diminuirá de vosso serviço.
12 Kaya nyangatja kuliṟa Israelkunu tjuṯa anu ngura panya Itjipala uwankarangka munuya para-nguriningi ukiṟi panya ilintji piḻṯiku.
12 Então o povo se espalhou por toda parte do Egito a colher restolho em lugar de palha.
13 Kaya wati panya mayatja tjuṯangku tjananya puḻkaṟa alatjiṯu wituwituningi waṟka puḻka palyantjaku. Munuya wangkangu, “Nyura uti tjuminta tjuṯa palyaṟampa panya ngaṉmanyitja puṟunypa palyanma tjuṯa mulapa, panya ngaṉmanytjula nyuranya ukiṟi ilintji piḻṯi tjuṯa ungangi, ka panya nyura tjuṯa mulapa palyaningi, palu puṟunypaya tjuṯa palyanma.”
13 E os exatores os apertavam, dizendo: Acabai a vossa obra, a tarefa do dia no seu dia, como quando havia palha.
14 Palu puṯuya palyaningi, kaya Piiṟalu panya mayatja tjunkunytjitja tjuṯangku tjananya pungangi wati panya Israelkunuku mayatja tjuṯa, panya wati palunya tjananyaya aṉangu Israelkunu tjuṯanguṟu ngaṉmanytju ngurkantaṟa tjunu tjanampa walytja tjuṯa mayatjarira waṟkamilantjaku. Kaya Piiṟalu mayatja tjunkunytjitja tjuṯangku palula tjanala wangkangu nyanga alatji, “Ai! Nyurampa walytja tjuṯangku palyantja wiya tjuminta tjuṯa mulapa, nampa panya ngaṉmanytju tjana palyantjitja puṟunypa. Nyaanguṟu? Utiya panya palu puṟunypaṯu tjuṯa palyanma, maṉkurpa wiyangku.”
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, postos sobre eles pelos exatores de Faraó, que reclamavam: Por que não acabastes nem ontem nem hoje a vossa tarefa, fazendo tijolos como dantes?
15 — ausente —
15 Pelo que os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Porque tratas assim a teus servos?
16 — ausente —
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos; e eis que teus servos são açoitados; porém o teu povo é que tem a culpa.
17 — ausente —
17 Mas ele respondeu: Estais ociosos, estais ociosos; por isso dizeis: vamos, sacrifiquemos ao Senhor.
18 — ausente —
18 Portanto, ide, trabalhai; palha, porém, não se vos dará; todavia, dareis a conta dos tijolos.
19 Kaya aṉangu Israelkunuku mayatja tjuṯangku nyangatja kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringu munuya kuliningi, “Yaaltjirikula? Panya Piiṟanya mukuringanyi nganaṉa tjuminta tjuṯa mulapa palyantjaku, panya nganaṉa ngaṉmanytju palyantja puṟunypa. Palu tjana ilintji piḻṯi tjuṯa nganaṉanya ungkuwiyangku wantinyangkampa nganaṉa nampa panya palu puṟunypaṯu puṯu nguwanpa palyalku, kalanya uwankara pungkuku Piiṟaku panya wati tjuṯangku.” Munuya palulanguṟu Piiṟanya wantikatira anu.
19 Então os oficiais dos filhos de Israel viram-se em aperto, porquanto se lhes dizia: Nada diminuireis dos vossos tijolos, da tarefa do dia no seu dia.
20 Munuya Piiṟaku nguranguṟu ma-pakaṟa nyangu Mosenya pulanya Aaronnga tjanampa paṯannyangka.
20 Ao saírem da presença de Faraó depararam com Moisés e Arão que vinham ao encontro deles,
21 Munuya puḻkaṟa mirpaṉarira wangkangu pulanya nyanga alatji, “Mayatja Piiṟanya palumpa wati mayatja tjuṯa kuḻu nganampa puḻkaṟa mirpaṉarinyi nyupalilanguṟu, munulampa kuraringanyi. Ka uti Mayatja Godalu nyupalinya pungama, panya nyupali Piiṟala wangkangu nganaṉanya ilytjikutu wantir'iyantjaku, kaya nyara palulanguṟu paluṟu nganaṉanya iluntankunytjikitjangku kulini.”
21 e disseram-lhes: Olhe o Senhor para vós, e julgue isso, porquanto fizestes o nosso caso repelente diante de Faraó e diante de seus servos, metendo-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 — ausente —
22 Então, tornando-se Moisés ao Senhor, disse: Senhor! por que trataste mal a este povo? por que me enviaste?
23 — ausente —
23 Pois desde que me apresentei a Faraó para falar em teu nome, ele tem maltratado a este povo; e de nenhum modo tens livrado o teu povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.