Êxodo 5

Tjukurpa Palya (PJT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ka maḻangka aṉangu tjuṯangka wangkara wiyaringkula Mosenya pula Aaronnga Itjipaku mayatja puḻkakutu anu Piiṟalakutu palula wangkanytjikitja munu pula wirkaṟa wangkangu nyanga alatji, “Israelkunu tjuṯaku Mayatja Godalu ngalinya wituṉu alatji puḻkaṟa wangkanytjaku nyuntula, ‘Ngayuku aṉangu tjuṯa wantir'iyanma tjana ilytjikutu ankula ngayunya waḻkuntjikitjangku inma puḻka palyantjaku.’”
1 E depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Deixa meu povo ir, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Palu mayatja panya Piiṟalu kuliṟa wiyanmanu wangkara, “Palu ngananya wanyu mayatja paluṟu? Ngayulu palumpa ngurpa. Nyaakuṉa palula kulilku munuṉa wantir'iyalku Israelkunu tjuṯa? Ngayulu palula kulilwiyangku wantinyi, munuṉa palunya tjananya wantir'iyantja wiyangku wantinyi.”
2 E disse Faraó: Quem é o SENHOR, para que eu obedeça à sua voz para deixar Israel ir? Não conheço o SENHOR, tampouco deixarei Israel ir.
3 Ka pula palula wangkangu, “Wiya, Mayatja Godalu, panya aṉangu Iipuṟu tjuṯaku Godalu, ngalila mulapa utiringkula wangkangu. Palulanguṟu nganaṉanya kanyintja wiyangku wantir'iyanma tjiṟirpi maṉkurpa ankunytjaku ilytjikutu, kala nganaṉa kuka pungkula tiliwakaṟa Mayatja nganampa Godanya ungkuku paluṟu nganampa pukuḻarinytjaku. Palu nganaṉa tjinguṟu ankuwiyangku wantinyangkampa paluṟu nganaṉanya iluntankuku pika kutjupa kutjupa tjuṯa iyaṟa, munta tjinguṟulampa warmaḻa tjuṯa iyalku, kalanya iluntankuku.”
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou. Deixa-nos ir, rogamos-te, três dias de jornada para o deserto; e oferecer sacrifícios ao SENHOR nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com peste, ou com a espada.
4 — ausente —
4 E o rei do Egito lhes disse: Por que vós, Moisés e Arão, impedis o povo de trabalhar? Ide às vossas cargas.
5 — ausente —
5 E Faraó disse: Eis que o povo da terra agora é muito, e vós os fazeis descansar de suas cargas.
6 — ausente —
6 E no mesmo dia Faraó ordenou aos capatazes do povo, e aos seus oficiais, dizendo:
7 — ausente —
7 Já não dareis ao povo a palha para fazer tijolos, como até agora. Que eles mesmos vão e ajuntem palha para si.
8 Palu tjana uti tjuminta tjuṯa rawangku palyanma nampa panya palunyaṯu, panya ngaṉmanytjuya palyaningi, palu puṟunypa. Ka nyura maṉkurpa palyannyangka pukuḻarinytja wiyangku wantima, panya nyura alatjingannyangkaya aṉangu pala waṟka tjuṯa ma-nyaṯaringu munuya palulanguṟu tjana waṟka wantira ngayula rawangku ngatjini tjananya ilytjikutu wantir'iyantjaku tjana kuka pungkula tjanampa God ungkunytjikitjangku.
8 E a conta dos tijolos que faziam até agora, esta poreis sobre eles. Não diminuireis coisa alguma. Pois eles estão ociosos, por isso clamam, dizendo: Deixa-nos ir e sacrificar ao nosso Deus.
9 Ka palula-tawara nyura tjananya puḻkaṟa alatjiṯu waṟkamilanma tjana ngurangka waṟka wiya nyinara tjukurpa ngunti kulintjaku-tawara Moselu wangkanyangka.” Alatji Piiṟalu tjananya wituwituṉu wati panya mayatja tjuṯa.
9 Que mais trabalho seja colocado sobre os homens, para que nele se ocupem, e não considerem palavras vãs.
10 — ausente —
10 E saíram os capatazes do povo, e os seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 — ausente —
11 Ide vós mesmos, ajuntai a palha onde a achardes; mas nada de vosso trabalho será diminuído.
12 Kaya nyangatja kuliṟa Israelkunu tjuṯa anu ngura panya Itjipala uwankarangka munuya para-nguriningi ukiṟi panya ilintji piḻṯiku.
12 Assim o povo se espalhou por toda a terra do Egito para ajuntar restolho em vez de palha.
13 Kaya wati panya mayatja tjuṯangku tjananya puḻkaṟa alatjiṯu wituwituningi waṟka puḻka palyantjaku. Munuya wangkangu, “Nyura uti tjuminta tjuṯa palyaṟampa panya ngaṉmanyitja puṟunypa palyanma tjuṯa mulapa, panya ngaṉmanytjula nyuranya ukiṟi ilintji piḻṯi tjuṯa ungangi, ka panya nyura tjuṯa mulapa palyaningi, palu puṟunypaya tjuṯa palyanma.”
13 E os capatazes os apressavam, dizendo: Cumpri vossos trabalhos, vossas tarefas diárias, como quando havia palha.
14 Palu puṯuya palyaningi, kaya Piiṟalu panya mayatja tjunkunytjitja tjuṯangku tjananya pungangi wati panya Israelkunuku mayatja tjuṯa, panya wati palunya tjananyaya aṉangu Israelkunu tjuṯanguṟu ngaṉmanytju ngurkantaṟa tjunu tjanampa walytja tjuṯa mayatjarira waṟkamilantjaku. Kaya Piiṟalu mayatja tjunkunytjitja tjuṯangku palula tjanala wangkangu nyanga alatji, “Ai! Nyurampa walytja tjuṯangku palyantja wiya tjuminta tjuṯa mulapa, nampa panya ngaṉmanytju tjana palyantjitja puṟunypa. Nyaanguṟu? Utiya panya palu puṟunypaṯu tjuṯa palyanma, maṉkurpa wiyangku.”
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os capatazes de Faraó haviam posto sobre eles, e reclamavam: Por que não cumpristes vossa tarefa de fazer tijolos ontem e hoje, como até agora?
15 — ausente —
15 Então os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim os teus servos?
16 — ausente —
16 Não se dá palha a teus servos, e eles nos dizem: Fazei tijolos. E eis que os teus servos são açoitados; mas a culpa está em teu próprio povo.
17 — ausente —
17 Mas ele disse: Vós estais ociosos; vós estais ociosos, por isso dizeis: Deixa-nos ir e fazer sacrifício para o SENHOR.
18 — ausente —
18 Portanto, agora ide e trabalhai, porque não se vos dará palha, porém cumprireis a conta dos tijolos.
19 Kaya aṉangu Israelkunuku mayatja tjuṯangku nyangatja kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringu munuya kuliningi, “Yaaltjirikula? Panya Piiṟanya mukuringanyi nganaṉa tjuminta tjuṯa mulapa palyantjaku, panya nganaṉa ngaṉmanytju palyantja puṟunypa. Palu tjana ilintji piḻṯi tjuṯa nganaṉanya ungkuwiyangku wantinyangkampa nganaṉa nampa panya palu puṟunypaṯu puṯu nguwanpa palyalku, kalanya uwankara pungkuku Piiṟaku panya wati tjuṯangku.” Munuya palulanguṟu Piiṟanya wantikatira anu.
19 E os oficiais dos filhos de Israel notaram que eles estavam em uma má situação, depois que foi dito: Não diminuireis coisa alguma dos tijolos da vossa tarefa diária.
20 Munuya Piiṟaku nguranguṟu ma-pakaṟa nyangu Mosenya pulanya Aaronnga tjanampa paṯannyangka.
20 E encontraram Moisés e Arão que estavam no caminho, quando vinham de Faraó,
21 Munuya puḻkaṟa mirpaṉarira wangkangu pulanya nyanga alatji, “Mayatja Piiṟanya palumpa wati mayatja tjuṯa kuḻu nganampa puḻkaṟa mirpaṉarinyi nyupalilanguṟu, munulampa kuraringanyi. Ka uti Mayatja Godalu nyupalinya pungama, panya nyupali Piiṟala wangkangu nganaṉanya ilytjikutu wantir'iyantjaku, kaya nyara palulanguṟu paluṟu nganaṉanya iluntankunytjikitjangku kulini.”
21 e disseram a eles: O SENHOR olhe para vós e julgue, porquanto fizestes que o nosso cheiro fosse abominado aos olhos de Faraó, e aos olhos dos seus servos, colocando-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 — ausente —
22 E Moisés voltou ao SENHOR, e disse: Senhor, por que trataste tão mal a este povo? Por que é que me enviaste?
23 — ausente —
23 Porque desde que fui a Faraó para falar em teu nome, ele fez mal a este povo. E tu também não livraste teu povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.