Daniel 6

Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Munu Taṟiyatjalu mayatjarira manta tjaraṉu ngura kutju kutju ngaṟanytjaku 120 panya tjuṯa mulapa, munu wati tjuṯa ngurkantaṟa tjunu ngura panya palunya tjananya kutjungku kutjungku mayatjarira kanyintjaku.
1 O rei Dario resolveu dividir o país em cento e vinte províncias e escolher cento e vinte homens para governá-las.
2 Munu wati maṉkurpa kuḻu ngurkantaṟa tjunu Danielnga tjananya paluṟu tjana mayatjangku nyakunytjaku wati 120 palunya tjananya, ka Danieltu tjana palunya tjananya nyangangi tjana ngura tjuṯa tjukaṟurungku aṯunymankunytjaku ngunti palyantjaku-tawara.
2 A fim de que tudo corresse bem, e não houvesse prejuízo, o rei nomeou três ministros para controlarem os cento e vinte governadores. Um desses ministros era Daniel,
3 Ka Taṟiyatjalu wati panya Danielnga nyangangi waṟka wiṟuṟa palyalkatinyangka wati panya kutjupa kutjarangka muṉkara mulapa. Munu palulanguṟu paluṟu kuliningi palunya mayatja puḻka mulapa tjunkunytjikitjangku ngura nyanga uwankaraku.
3 e ele mostrou logo que era mais competente do que os outros ministros e governadores. Ele tinha tanta capacidade, que o rei pensou em colocá-lo como a mais alta autoridade do reino.
4 Ka Taṟiyatjanya Danielku pukuḻarinyangka wati panya kutjara nyaṟaringkula pukuḻpa wiya alatjiṯu ngaṟangi kamanta kutjupa tjuṯa kuḻu, munuya paluṟu tjana rawangku Danielnga kutjuṯu-kutjuṯu nyangangi. Alatjiya kuliningi, “Tjinguṟu paluṟu waṟka ngunti palyalku, kala mayatja Taṟiyatjala mapalku tjakultjura, ka palunya mayatja wiyala.” Munuya nyakula kuliningi, walangkuwi nyanga Danieltu ngunti-ngunti palyala. Palu tjana puṯu alatjiṯu nyangangi, panya paluṟu wati tjukaṟuru mulapa, tjukaṟurungku wangkapai munu waṟka wiṟu palyalpai.
4 Aí os outros ministros e os governadores procuraram achar um motivo para acusar Daniel de ser mau administrador, mas não encontraram. Daniel era honesto e direito, e ninguém podia acusá-lo de ter feito qualquer coisa errada.
5 Munuyanku wangkara waṉingi, ka kutjungku wangkangu, “Wanyula wanti, panya paluṟu kura palyantja wiyaṯu.” Ka kutjupangku wangkangu, “Palu yaaltji-yaaltjila palyalku Taṟiyatjanya Danielku mirpaṉarinytjaku?” Ka piṟuku kutjupangkulpi wangkangu, “Wanyuya kulila! Wati nyara paluṟu panya tiṯutjarangku palumpa God waḻkulpai Jew tjuṯaku panya god. Utila kutjupa kutjupa palyanma, ka paluṟu God nyara palumpa waḻkunnyangkampa Taṟiyatjanya palumpa mirpaṉariku.” Alatjiya wangkara kuliningi wati panya kamanta tjuṯangku.
5 Então eles disseram uns aos outros: — Nunca encontraremos motivo para acusar Daniel, a não ser que seja alguma coisa que tenha a ver com a religião dele.
6 Munuya palulanguṟu mayatja panya Taṟiyatjalakutu anu munuya wangkangu, “Mayatjan wiṟu mulapa. Nyuntumpala mukuringanyi mayatja nganampa tiṯutjara nyinanytjaku!
6 Então foram todos juntos falar com o rei e disseram: — Que o rei Dario viva para sempre!
7 Wanyulanya kulinma, panya nganaṉa kamanta uwankarangku wangkara kuliningi, uti nyuntu tjukurpa law kuwaritja aṉangu uwankaraku palyanma tjana wangaṉarangku nyuntunya kulintjaku. Wanyu aṉangu uwankarangka wangka piṟa nyangangka nyuntunya kutju pupakatira waḻkuntjaku munuya god kutjupangka pupakatinytja wiyangku wantinytjaku. Palu tjinguṟu kutjupangku nyuntula tungunpungkula god kutjupangka tjapinnyangkampa tjaultji tjuṯa wangka palunya witiṟa katira piṯingka waṉinytjaku lionku panya ngurangka.
7 Todos nós que ocupamos posições de autoridade no reino, isto é, os ministros, os governadores, os prefeitos e as outras autoridades, nos reunimos e concordamos em pedir ao senhor que dê uma ordem que não poderá ser desobedecida. Ordene que durante trinta dias todos façam os seus pedidos somente ao senhor. Se durante esse tempo alguém fizer um pedido a qualquer deus ou a qualquer outro homem, essa pessoa será jogada na cova dos leões.
8 “Nyanga alatji-puṯa law kuwaritja walkatjura mununku ini nyuntumpa walkatjura, ka pala palulanguṟu law paluṟu tiṯutjara alatjiṯu ngaṟaku wiyaringkunytja wiya. Panya tjaka nganaṉa Miitanya-nguraṟa tjuṯangku munu Puutjanya-nguraṟa tjuṯangku law nganampa tjunkupai tiṯutjara alatjiṯu ngaṟanytjaku wiyaringkunytjaku wiya.” Alatjiya wangkara wituwituningi mayatja panya Taṟiyatjanya.
8 Portanto, ó rei, dê a ordem e a assine, a fim de que não possa ser anulada. De acordo com a lei dos medos e dos persas, essa ordem não poderá ser anulada.
9 Ka mayatja panya paluṟu palyanmanu kuliṟa, kaya law palunya walkatjuṟa palunya ungu, kanku ini tjaṟu walkatjunu.
9 O rei concordou; assinou a ordem e mandou que fosse publicada.
10 Ka Danieltu kulinu law tjana tjunkunytja munu paluṟu ngurakutu ankula ruuma katutjangka tatinu munu window-ngka itingka tultjungaṟakatira Godala tjapiningi aḻa Jerusalemalakutu nyakula. Nyanga alatji panya paluṟu tjakangku ankula palumpa ruumangka tjapilpai tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa mungawinki munu kaḻaḻa munu mungangka kuḻu Godanya waḻkuntjikitjangku. |src="co01376b.TIF" size="col" loc="p" ref="6:10"
10 Quando Daniel soube que o rei tinha assinado a ordem, voltou para casa. No andar de cima havia um quarto com janelas que davam para Jerusalém. Daniel abriu as janelas, ajoelhou-se e orou, dando graças ao seu Deus. Ele costumava fazer isso três vezes por dia.
11 Kaya wati panya kamanta tjuṯa tjunguringkula Danielku ngurakutu anu munuya palunya kumpiṟa nyangangi Godala tjapinnyangka, panya paluṟu alpamilantjaku ngatjiningi.
11 Os inimigos de Daniel foram juntos até a casa dele e o encontraram orando ao seu Deus.
12 Munuya nyakula wantira anu mayatja Taṟiyatjalakutu munuya wangkangu, “Nyuntu panyan law palyaṉu aṉangu uwankaraku piṟa nyangangka nyuntunya kutju waḻkuntjaku munu god kutjupa waḻkulwiyangku wantinytjaku aṉangu kuḻu. Ka panya aṉangungku kulilwiyangku wantinyangka nyuntu wangkangu wati nyuntumpa tjaultji tjuṯangku aṉangu palunya witiṟa lionpa tjuṯangka waṉinytjaku.”
12 Então foram procurar o rei a fim de falar com ele a respeito da ordem. Eles disseram: — Ó rei, o senhor assinou uma ordem que proíbe que durante trinta dias se façam pedidos a qualquer deus ou a qualquer outro homem, a não ser ao senhor. E a ordem diz também que quem desobedecer será jogado na cova dos leões. Não é verdade? O rei respondeu: — É verdade, e a ordem deve ser obedecida. De acordo com a lei dos medos e dos persas, ela não pode ser anulada.
13 Ka palulanguṟu wati panya kamanta tjuṯangku mayatjangka wangkangu, “Wati nyara Danielnga panya Judah-languṟu katinytja, nyara paluṟu nyuntula tungunpunganyi munu law panya nyuntu palyantja kulintja wiyangku wantira palumpa godangka rawangku tjapini tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa mungawinki, kaḻaḻa munu mungangka kuḻu. Ka alatji palyannyangka law panya paluṟu ngaṟanyiṯu lionpa tjuṯangka waṉinytjaku.”
13 Aí eles disseram ao rei: — Mas Daniel, um dos prisioneiros que vieram da terra de Judá, não respeita o senhor, nem se importa com a ordem, pois ora ao Deus dele três vezes por dia.
14 Ka mayatjangku nyangatja kuliṟa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu, panya paluṟu Danielku puḻkaṟa mukuringu. Munu paluṟu rawangku kuliṟa mungartjiringu, “Yaaltjingaṟaṉa palunya wankaṟunkuku?”
14 Ao ouvir isso, o rei ficou muito triste e resolveu salvar Daniel. Até o pôr do sol daquele dia, ele fez tudo o que pôde para salvá-lo.
15 Palu wati kamanta tjuṯa panya Danielku kuraringangi munuya mungartji tjunguringkula anu mayatjakutu munu wangkangu, “Mayatjan wiṟu! Nyuntu panyan law palatja palyaṉu aṉangu uwankaraku. Ka tjaka panya nganaṉa law palyaṟa tiṯutjarangku kanyilpai wantinytja wiyangku, kaya aṉangu uwankarangku uti tiṯutjarangku wangaṉarangku kulinma wantinytja wiyangku, nyuntu kuḻu.”
15 Os inimigos de Daniel foram falar de novo com o rei e disseram: — O senhor sabe muito bem que, de acordo com a lei dos medos e dos persas, nenhuma ordem ou lei assinada pelo rei pode ser anulada.
16 Ka palulanguṟu mayatjangku tjaultji tjuṯa wituṉu ankula Danielnga witiṟa lionpa tjuṯaku ngurangka waṉinytjaku piṯi puḻkangka unngu. Palu waṉinytja kuwaripangka mayatjangku Danielta alatji wangkangu, “Nyuntu panya god nyuntumpangka wangaṉarangku alatjiṯu kulilpai, kanta tjinguṟu paluṟu nyuntunya wankaṟunkuku.”
16 Então o rei mandou que trouxessem Daniel e o jogassem na cova dos leões. E o rei disse a Daniel: — Espero que o seu Deus, a quem você serve com tanta dedicação, o salve.
17 Munuya Danielnga waṉinytjatjanungku maḻangka puḻi taaṉpa puḻkanya angatjunu piṯi panya aḻangka, ka mayatjangku puḻi panya palula kiṯi palumpangka kiṯitjuṟa wantingu aṉangu tjuṯangku nyakula wantinytjaku tjana aḻaṟa Danielnga alpamilantjaku-tawara, kaya palu puṟunypaṯu wati kamanta tjuṯangku ngapartji tjanampa kiṯingka kiṯitjuṟa wantingu.
17 Trouxeram uma pedra e com ela taparam a boca da cova. O rei selou a pedra com o seu próprio anel e com o anel das altas autoridades do reino, para que, mesmo no caso de Daniel, a lei fosse cumprida ao pé da letra.
18 Ka mayatja panya ngurakutu anu munu mai ngalkuntja wiya nyinangi, munu paluṟu inma kutjupa kutjupa wantingi alatjiṯu kungkawaṟa tjuṯa nyaṉpinyangka uwankara wantingi alatjiṯu. Munu paluṟu mungangka Danielnga rawangku kuliṟa puṯu alatjiṯu kunkunaringi.
18 O rei voltou para o palácio, mas não comeu nada, nem se divertiu como de costume. E naquela noite não pôde dormir.
19 Munu mungawinki mayatja panya pakaṟa wala winki anu lionku panya piṯikutu.
19 De manhã, cedinho, ele se levantou e foi depressa até a cova dos leões.
20 Munu ilaringkula paluṟu mirara tjapinu, “Wai, Daniel! Nyuntu panyan God Wankanya wangaṉarangku kulilpai. Panya nyuntu palumpa wiṟuṟa waṟkaripai, kanta wankaṟu kanyiningi lion tjuṯangku patjantjaku-tawara?” |src="GT_Dan0618 Daniel & Lion's Den.tif" size="col" loc="p" ref="6:20-21"
20 Ali, com voz muito triste, ele disse: — Daniel,
21 Ka Danieltu wangkangu, “Mayatjan wiṟu mulapa. Nyuntumpaṉa mukuringanyi mayatja tiṯutjara nyinanytjaku!
21 Daniel respondeu: — Que o rei viva para sempre!
22 God panya ngayulu waḻkulpainya ngayuku ninti, panya ngayulu kura palyantja wiyaṯu. Ka paluṟu angelpa iyaṉu lionpa tjuṯa tjaa patintjaku, kaṉiya tjana ngayunya patjantja wiyangku wantingi. Palu mayatjan wiṟu, ngayulu panyaṉa nyuntunya kurantja wiyaṯu.”
22 O meu Deus mandou o seu Anjo, e este fechou a boca dos leões para que não me ferissem. Pois Deus sabe que não fiz nada contra ele. E também não cometi nenhum crime contra o senhor.
23 Ka mayatja panya Taṟiyatjanya wangka kuliṟa puḻkaṟa pukuḻaringu munu palumpa waṟkaripai tjuṯa wangkangu Danielnga piṯinguṟu ilaṟa pakaltjingantjaku. Ka paluṟu pika pirintja wiya, patjantja wiya alatjiṯu pakanu, panya paluṟu Godaku mulamularingkupai, ka palulanguṟu palunya Godalu aṯunytju kanyiningi.
23 O rei, muito alegre, mandou que tirassem Daniel da cova. Assim ele foi tirado, e viram que nenhum mal havia acontecido com ele, pois havia confiado em Deus.
24 Ka Taṟiyatjalu palumpa tjaultji tjuṯa wangkangu wati kamanta panya Danielnga kuralpai tjuṯa witiṟa ngalya-katinytjaku piṯikutu munu kuri tjuṯa, tjitji winki kuḻu. Kaya mulapaṯu palunya tjananya katira piṯi panya palula waṉingu lionpa tjuṯangka, kaya lion tjuṯangku aṉangu panya palunya tjananya punkaṟa ukalingkunyangka katuṯu patjaṉu munu tjananya uwankara ngalkula wiyaṉu tarka kuḻu.
24 Em seguida, o rei mandou que trouxessem os homens que tinham acusado Daniel. Todos eles, junto com as suas mulheres e os seus filhos, foram jogados na cova. E, antes mesmo de chegarem ao fundo, os leões os atacaram e os despedaçaram.
25 Ka Mayatjangku panya wangka iyaṉu aṉangu ngura winkikutu wangka kutjupa kutjupakutu manta winkikutu nyanga alatji walkatjuṟa:
25 Então o rei Dario escreveu uma carta para os povos de todas as nações, raças e línguas do mundo. A carta dizia o seguinte: “Felicidade e paz para todos!
26 Nyangatja ngayulu kuwari nyuranya wangkanyi nyura uwankarangku Danielku Godanya nguḻungku kulintjaku munu palunya mirawaṉira waḻkuntjaku.”
26 Eu ordeno que todas as pessoas do meu reino respeitem e honrem o Deus que Daniel adora. Pois ele é o Deus vivo, que vive para sempre. O seu reino nunca será destruído; o seu poder nunca terá fim.
27 Paluṟu panya aṉangu tjuṯa wankaṟunkupai
27 Ele socorre e salva; no céu e na terra, ele faz milagres e maravilhas. Foi ele quem salvou Daniel, livrando-o das garras dos leões.”
28 Uwa, Taṟiyatjanya mayatja puḻka nyinanyangka Danielnga palula rawa waṟkaringi mayatja ititja, munu piṟuku mayatja kutjupa ini Tjaiṟatjanya nyinanyangka Danielnga mayatjaṯu waṟkaringi palula itingka. Wati panya Tjaiṟatjanya ngura ini Puutjanya-nguraṟa.
28 E Daniel continuou a ser uma alta autoridade no governo durante o reinado de Dario e depois durante o reinado de Ciro, da Pérsia .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.