Daniel 6
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARC
1 Munu Taṟiyatjalu mayatjarira manta tjaraṉu ngura kutju kutju ngaṟanytjaku 120 panya tjuṯa mulapa, munu wati tjuṯa ngurkantaṟa tjunu ngura panya palunya tjananya kutjungku kutjungku mayatjarira kanyintjaku.
1 E pareceu bem a Dario constituir sobre o reino a cento e vinte presidentes, que estivessem sobre todo o reino;
2 Munu wati maṉkurpa kuḻu ngurkantaṟa tjunu Danielnga tjananya paluṟu tjana mayatjangku nyakunytjaku wati 120 palunya tjananya, ka Danieltu tjana palunya tjananya nyangangi tjana ngura tjuṯa tjukaṟurungku aṯunymankunytjaku ngunti palyantjaku-tawara.
2 e sobre eles três príncipes, dos quais Daniel era um, aos quais esses presidentes dessem conta, para que o rei não sofresse dano.
3 Ka Taṟiyatjalu wati panya Danielnga nyangangi waṟka wiṟuṟa palyalkatinyangka wati panya kutjupa kutjarangka muṉkara mulapa. Munu palulanguṟu paluṟu kuliningi palunya mayatja puḻka mulapa tjunkunytjikitjangku ngura nyanga uwankaraku.
3 Então, o mesmo Daniel se distinguiu desses príncipes e presidentes, porque nele havia um espírito excelente; e o rei pensava constituí-lo sobre todo o reino.
4 Ka Taṟiyatjanya Danielku pukuḻarinyangka wati panya kutjara nyaṟaringkula pukuḻpa wiya alatjiṯu ngaṟangi kamanta kutjupa tjuṯa kuḻu, munuya paluṟu tjana rawangku Danielnga kutjuṯu-kutjuṯu nyangangi. Alatjiya kuliningi, “Tjinguṟu paluṟu waṟka ngunti palyalku, kala mayatja Taṟiyatjala mapalku tjakultjura, ka palunya mayatja wiyala.” Munuya nyakula kuliningi, walangkuwi nyanga Danieltu ngunti-ngunti palyala. Palu tjana puṯu alatjiṯu nyangangi, panya paluṟu wati tjukaṟuru mulapa, tjukaṟurungku wangkapai munu waṟka wiṟu palyalpai.
4 Então, os príncipes e os presidentes procuravam achar ocasião contra Daniel a respeito do reino; mas não podiam achar ocasião ou culpa alguma; porque ele era fiel, e não se achava nele nenhum vício nem culpa.
5 Munuyanku wangkara waṉingi, ka kutjungku wangkangu, “Wanyula wanti, panya paluṟu kura palyantja wiyaṯu.” Ka kutjupangku wangkangu, “Palu yaaltji-yaaltjila palyalku Taṟiyatjanya Danielku mirpaṉarinytjaku?” Ka piṟuku kutjupangkulpi wangkangu, “Wanyuya kulila! Wati nyara paluṟu panya tiṯutjarangku palumpa God waḻkulpai Jew tjuṯaku panya god. Utila kutjupa kutjupa palyanma, ka paluṟu God nyara palumpa waḻkunnyangkampa Taṟiyatjanya palumpa mirpaṉariku.” Alatjiya wangkara kuliningi wati panya kamanta tjuṯangku.
5 Então, estes homens disseram: Nunca acharemos ocasião alguma contra este Daniel, se não a procurarmos contra ele na lei do seu Deus.
6 Munuya palulanguṟu mayatja panya Taṟiyatjalakutu anu munuya wangkangu, “Mayatjan wiṟu mulapa. Nyuntumpala mukuringanyi mayatja nganampa tiṯutjara nyinanytjaku!
6 Então, estes príncipes e presidentes foram juntos ao rei e disseram-lhe assim: Ó rei Dario, vive eternamente!
7 Wanyulanya kulinma, panya nganaṉa kamanta uwankarangku wangkara kuliningi, uti nyuntu tjukurpa law kuwaritja aṉangu uwankaraku palyanma tjana wangaṉarangku nyuntunya kulintjaku. Wanyu aṉangu uwankarangka wangka piṟa nyangangka nyuntunya kutju pupakatira waḻkuntjaku munuya god kutjupangka pupakatinytja wiyangku wantinytjaku. Palu tjinguṟu kutjupangku nyuntula tungunpungkula god kutjupangka tjapinnyangkampa tjaultji tjuṯa wangka palunya witiṟa katira piṯingka waṉinytjaku lionku panya ngurangka.
7 Todos os príncipes do reino, os prefeitos e presidentes, capitães e governadores tomaram conselho, a fim de estabelecerem um edito real e fazerem firme este mandamento: que qualquer que, por espaço de trinta dias, fizer uma petição a qualquer deus ou a qualquer homem e não a ti, ó rei, seja lançado na cova dos leões.
8 “Nyanga alatji-puṯa law kuwaritja walkatjura mununku ini nyuntumpa walkatjura, ka pala palulanguṟu law paluṟu tiṯutjara alatjiṯu ngaṟaku wiyaringkunytja wiya. Panya tjaka nganaṉa Miitanya-nguraṟa tjuṯangku munu Puutjanya-nguraṟa tjuṯangku law nganampa tjunkupai tiṯutjara alatjiṯu ngaṟanytjaku wiyaringkunytjaku wiya.” Alatjiya wangkara wituwituningi mayatja panya Taṟiyatjanya.
8 Agora, pois, ó rei, confirma o edito e assina a escritura, para que não seja mudada, conforme a lei dos medos e dos persas, que se não pode revogar.
9 Ka mayatja panya paluṟu palyanmanu kuliṟa, kaya law palunya walkatjuṟa palunya ungu, kanku ini tjaṟu walkatjunu.
9 Por esta causa, o rei Dario assinou esta escritura e edito.
10 Ka Danieltu kulinu law tjana tjunkunytja munu paluṟu ngurakutu ankula ruuma katutjangka tatinu munu window-ngka itingka tultjungaṟakatira Godala tjapiningi aḻa Jerusalemalakutu nyakula. Nyanga alatji panya paluṟu tjakangku ankula palumpa ruumangka tjapilpai tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa mungawinki munu kaḻaḻa munu mungangka kuḻu Godanya waḻkuntjikitjangku. |src="co01376b.TIF" size="col" loc="p" ref="6:10"
10 Daniel, pois, quando soube que a escritura estava assinada, entrou em sua casa (ora, havia no seu quarto janelas abertas da banda de Jerusalém), e três vezes no dia se punha de joelhos, e orava, e dava graças, diante do seu Deus, como também antes costumava fazer.
11 Kaya wati panya kamanta tjuṯa tjunguringkula Danielku ngurakutu anu munuya palunya kumpiṟa nyangangi Godala tjapinnyangka, panya paluṟu alpamilantjaku ngatjiningi.
11 Então, aqueles homens foram juntos e acharam Daniel orando e suplicando diante do seu Deus.
12 Munuya nyakula wantira anu mayatja Taṟiyatjalakutu munuya wangkangu, “Nyuntu panyan law palyaṉu aṉangu uwankaraku piṟa nyangangka nyuntunya kutju waḻkuntjaku munu god kutjupa waḻkulwiyangku wantinytjaku aṉangu kuḻu. Ka panya aṉangungku kulilwiyangku wantinyangka nyuntu wangkangu wati nyuntumpa tjaultji tjuṯangku aṉangu palunya witiṟa lionpa tjuṯangka waṉinytjaku.”
12 Então, se apresentaram e disseram ao rei: No tocante ao mandamento real, porventura não assinaste o edito pelo qual todo homem que fizesse uma petição a qualquer deus ou a qualquer homem, por espaço de trinta dias, e não a ti, ó rei, seria lançado na cova dos leões? Respondeu o rei e disse: Esta palavra é certa, conforme a lei dos medos e dos persas, que se não pode revogar.
13 Ka palulanguṟu wati panya kamanta tjuṯangku mayatjangka wangkangu, “Wati nyara Danielnga panya Judah-languṟu katinytja, nyara paluṟu nyuntula tungunpunganyi munu law panya nyuntu palyantja kulintja wiyangku wantira palumpa godangka rawangku tjapini tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa mungawinki, kaḻaḻa munu mungangka kuḻu. Ka alatji palyannyangka law panya paluṟu ngaṟanyiṯu lionpa tjuṯangka waṉinytjaku.”
13 Então, responderam e disseram diante do rei: Daniel, que é dos transportados de Judá, não tem feito caso de ti, ó rei, nem do edito que assinaste; antes, três vezes por dia faz a sua oração.
14 Ka mayatjangku nyangatja kuliṟa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu, panya paluṟu Danielku puḻkaṟa mukuringu. Munu paluṟu rawangku kuliṟa mungartjiringu, “Yaaltjingaṟaṉa palunya wankaṟunkuku?”
14 Ouvindo, então, o rei o negócio, ficou muito penalizado e a favor de Daniel propôs dentro do seu coração livrá-lo; e até ao pôr do sol trabalhou por salvá-lo.
15 Palu wati kamanta tjuṯa panya Danielku kuraringangi munuya mungartji tjunguringkula anu mayatjakutu munu wangkangu, “Mayatjan wiṟu! Nyuntu panyan law palatja palyaṉu aṉangu uwankaraku. Ka tjaka panya nganaṉa law palyaṟa tiṯutjarangku kanyilpai wantinytja wiyangku, kaya aṉangu uwankarangku uti tiṯutjarangku wangaṉarangku kulinma wantinytja wiyangku, nyuntu kuḻu.”
15 Então, aqueles homens foram juntos ao rei e disseram ao rei: Sabe, ó rei, que é uma lei dos medos e dos persas que nenhum edito ou ordenança, que o rei determine, se pode mudar.
16 Ka palulanguṟu mayatjangku tjaultji tjuṯa wituṉu ankula Danielnga witiṟa lionpa tjuṯaku ngurangka waṉinytjaku piṯi puḻkangka unngu. Palu waṉinytja kuwaripangka mayatjangku Danielta alatji wangkangu, “Nyuntu panya god nyuntumpangka wangaṉarangku alatjiṯu kulilpai, kanta tjinguṟu paluṟu nyuntunya wankaṟunkuku.”
16 Então, o rei ordenou que trouxessem a Daniel, e o lançaram na cova dos leões. E, falando o rei, disse a Daniel: O teu Deus, a quem tu continuamente serves, ele te livrará.
17 Munuya Danielnga waṉinytjatjanungku maḻangka puḻi taaṉpa puḻkanya angatjunu piṯi panya aḻangka, ka mayatjangku puḻi panya palula kiṯi palumpangka kiṯitjuṟa wantingu aṉangu tjuṯangku nyakula wantinytjaku tjana aḻaṟa Danielnga alpamilantjaku-tawara, kaya palu puṟunypaṯu wati kamanta tjuṯangku ngapartji tjanampa kiṯingka kiṯitjuṟa wantingu.
17 E foi trazida uma pedra e foi posta sobre a boca da cova; e o rei a selou com o seu anel e com o anel dos seus grandes, para que se não mudasse a sentença acerca de Daniel.
18 Ka mayatja panya ngurakutu anu munu mai ngalkuntja wiya nyinangi, munu paluṟu inma kutjupa kutjupa wantingi alatjiṯu kungkawaṟa tjuṯa nyaṉpinyangka uwankara wantingi alatjiṯu. Munu paluṟu mungangka Danielnga rawangku kuliṟa puṯu alatjiṯu kunkunaringi.
18 Então, o rei dirigiu-se para o seu palácio, e passou a noite em jejum, e não deixou trazer à sua presença instrumentos de música; e fugiu dele o sono.
19 Munu mungawinki mayatja panya pakaṟa wala winki anu lionku panya piṯikutu.
19 E, pela manhã cedo, se levantou e foi com pressa à cova dos leões.
20 Munu ilaringkula paluṟu mirara tjapinu, “Wai, Daniel! Nyuntu panyan God Wankanya wangaṉarangku kulilpai. Panya nyuntu palumpa wiṟuṟa waṟkaripai, kanta wankaṟu kanyiningi lion tjuṯangku patjantjaku-tawara?” |src="GT_Dan0618 Daniel & Lion's Den.tif" size="col" loc="p" ref="6:20-21"
20 E, chegando-se à cova, chamou por Daniel com voz triste; e, falando o rei, disse a Daniel: Daniel, servo do Deus vivo! Dar-se-ia o caso que o teu Deus, a quem tu continuamente serves, tenha podido livrar-te dos leões?
21 Ka Danieltu wangkangu, “Mayatjan wiṟu mulapa. Nyuntumpaṉa mukuringanyi mayatja tiṯutjara nyinanytjaku!
21 Então, Daniel falou ao rei: Ó rei, vive para sempre!
22 God panya ngayulu waḻkulpainya ngayuku ninti, panya ngayulu kura palyantja wiyaṯu. Ka paluṟu angelpa iyaṉu lionpa tjuṯa tjaa patintjaku, kaṉiya tjana ngayunya patjantja wiyangku wantingi. Palu mayatjan wiṟu, ngayulu panyaṉa nyuntunya kurantja wiyaṯu.”
22 O meu Deus enviou o seu anjo e fechou a boca dos leões, para que não me fizessem dano, porque foi achada em mim inocência diante dele; e também contra ti, ó rei, não tenho cometido delito algum.
23 Ka mayatja panya Taṟiyatjanya wangka kuliṟa puḻkaṟa pukuḻaringu munu palumpa waṟkaripai tjuṯa wangkangu Danielnga piṯinguṟu ilaṟa pakaltjingantjaku. Ka paluṟu pika pirintja wiya, patjantja wiya alatjiṯu pakanu, panya paluṟu Godaku mulamularingkupai, ka palulanguṟu palunya Godalu aṯunytju kanyiningi.
23 Então, o rei muito se alegrou em si mesmo e mandou tirar a Daniel da cova; assim, foi tirado Daniel da cova, e nenhum dano se achou nele, porque crera no seu Deus.
24 Ka Taṟiyatjalu palumpa tjaultji tjuṯa wangkangu wati kamanta panya Danielnga kuralpai tjuṯa witiṟa ngalya-katinytjaku piṯikutu munu kuri tjuṯa, tjitji winki kuḻu. Kaya mulapaṯu palunya tjananya katira piṯi panya palula waṉingu lionpa tjuṯangka, kaya lion tjuṯangku aṉangu panya palunya tjananya punkaṟa ukalingkunyangka katuṯu patjaṉu munu tjananya uwankara ngalkula wiyaṉu tarka kuḻu.
24 E ordenou o rei, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado Daniel e foram lançados na cova dos leões, eles, seus filhos e suas mulheres; e ainda não tinham chegado ao fundo da cova quando os leões se apoderaram deles, e lhes esmigalharam todos os ossos.
25 Ka Mayatjangku panya wangka iyaṉu aṉangu ngura winkikutu wangka kutjupa kutjupakutu manta winkikutu nyanga alatji walkatjuṟa:
25 Então, o rei Dario escreveu a todos os povos, nações e gente de diferentes línguas, que moram em toda a terra: A paz vos seja multiplicada!
26 Nyangatja ngayulu kuwari nyuranya wangkanyi nyura uwankarangku Danielku Godanya nguḻungku kulintjaku munu palunya mirawaṉira waḻkuntjaku.”
26 Da minha parte é feito um decreto, pelo qual em todo o domínio do meu reino os homens tremam e temam perante o Deus de Daniel; porque ele é o Deus vivo e para sempre permanente, e o seu reino não se pode destruir; o seu domínio é até ao fim.
27 Paluṟu panya aṉangu tjuṯa wankaṟunkupai
27 Ele livra, e salva, e opera sinais e maravilhas no céu e na terra; ele livrou Daniel do poder dos leões.
28 Uwa, Taṟiyatjanya mayatja puḻka nyinanyangka Danielnga palula rawa waṟkaringi mayatja ititja, munu piṟuku mayatja kutjupa ini Tjaiṟatjanya nyinanyangka Danielnga mayatjaṯu waṟkaringi palula itingka. Wati panya Tjaiṟatjanya ngura ini Puutjanya-nguraṟa.
28 Este Daniel, pois, prosperou no reinado de Dario e no reinado de Ciro, o persa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.