Daniel 6

Tjukurpa Palya (PJT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Munu Taṟiyatjalu mayatjarira manta tjaraṉu ngura kutju kutju ngaṟanytjaku 120 panya tjuṯa mulapa, munu wati tjuṯa ngurkantaṟa tjunu ngura panya palunya tjananya kutjungku kutjungku mayatjarira kanyintjaku.
1 Dario achou por bem colocar sobre o reino cento e vinte príncipes, os quais deveriam estar sobre todo o reino;
2 Munu wati maṉkurpa kuḻu ngurkantaṟa tjunu Danielnga tjananya paluṟu tjana mayatjangku nyakunytjaku wati 120 palunya tjananya, ka Danieltu tjana palunya tjananya nyangangi tjana ngura tjuṯa tjukaṟurungku aṯunymankunytjaku ngunti palyantjaku-tawara.
2 e sobre estes três presidentes, dos quais Daniel era primeiro, para que os príncipes pudessem prestar-lhes contas, e o rei não tivesse nenhum dano.
3 Ka Taṟiyatjalu wati panya Danielnga nyangangi waṟka wiṟuṟa palyalkatinyangka wati panya kutjupa kutjarangka muṉkara mulapa. Munu palulanguṟu paluṟu kuliningi palunya mayatja puḻka mulapa tjunkunytjikitjangku ngura nyanga uwankaraku.
3 Então este Daniel era o preferido sobre os presidentes e príncipes, porque havia nele um espírito excelente, e o rei pensou em colocá-lo sobre todo o reino.
4 Ka Taṟiyatjanya Danielku pukuḻarinyangka wati panya kutjara nyaṟaringkula pukuḻpa wiya alatjiṯu ngaṟangi kamanta kutjupa tjuṯa kuḻu, munuya paluṟu tjana rawangku Danielnga kutjuṯu-kutjuṯu nyangangi. Alatjiya kuliningi, “Tjinguṟu paluṟu waṟka ngunti palyalku, kala mayatja Taṟiyatjala mapalku tjakultjura, ka palunya mayatja wiyala.” Munuya nyakula kuliningi, walangkuwi nyanga Danieltu ngunti-ngunti palyala. Palu tjana puṯu alatjiṯu nyangangi, panya paluṟu wati tjukaṟuru mulapa, tjukaṟurungku wangkapai munu waṟka wiṟu palyalpai.
4 Então os presidentes e os príncipes buscaram encontrar ocasião contra Daniel a respeito do reino, porém eles não puderam encontrar nenhuma ocasião, nem culpa, porquanto ele era fiel, e não se achou erro ou culpa nele.
5 Munuyanku wangkara waṉingi, ka kutjungku wangkangu, “Wanyula wanti, panya paluṟu kura palyantja wiyaṯu.” Ka kutjupangku wangkangu, “Palu yaaltji-yaaltjila palyalku Taṟiyatjanya Danielku mirpaṉarinytjaku?” Ka piṟuku kutjupangkulpi wangkangu, “Wanyuya kulila! Wati nyara paluṟu panya tiṯutjarangku palumpa God waḻkulpai Jew tjuṯaku panya god. Utila kutjupa kutjupa palyanma, ka paluṟu God nyara palumpa waḻkunnyangkampa Taṟiyatjanya palumpa mirpaṉariku.” Alatjiya wangkara kuliningi wati panya kamanta tjuṯangku.
5 Então disseram estes homens: Nós não encontraremos qualquer ocasião contra este Daniel, exceto se procurarmos contra ele algo concernente à lei do seu Deus.
6 Munuya palulanguṟu mayatja panya Taṟiyatjalakutu anu munuya wangkangu, “Mayatjan wiṟu mulapa. Nyuntumpala mukuringanyi mayatja nganampa tiṯutjara nyinanytjaku!
6 Então estes presidentes e príncipes reuniram-se junto ao rei, e assim disseram-lhe: Rei Dario, vive para sempre.
7 Wanyulanya kulinma, panya nganaṉa kamanta uwankarangku wangkara kuliningi, uti nyuntu tjukurpa law kuwaritja aṉangu uwankaraku palyanma tjana wangaṉarangku nyuntunya kulintjaku. Wanyu aṉangu uwankarangka wangka piṟa nyangangka nyuntunya kutju pupakatira waḻkuntjaku munuya god kutjupangka pupakatinytja wiyangku wantinytjaku. Palu tjinguṟu kutjupangku nyuntula tungunpungkula god kutjupangka tjapinnyangkampa tjaultji tjuṯa wangka palunya witiṟa katira piṯingka waṉinytjaku lionku panya ngurangka.
7 Todos os presidentes do reino, os governadores e os príncipes, os conselheiros e os capitães, reuniram-se para estabelecer um estatuto real, e fazer um firme decreto, para que todo aquele que suplicar a qualquer Deus ou homem por trinta dias, exceto a ti, ó rei, seja lançado na cova dos leões.
8 “Nyanga alatji-puṯa law kuwaritja walkatjura mununku ini nyuntumpa walkatjura, ka pala palulanguṟu law paluṟu tiṯutjara alatjiṯu ngaṟaku wiyaringkunytja wiya. Panya tjaka nganaṉa Miitanya-nguraṟa tjuṯangku munu Puutjanya-nguraṟa tjuṯangku law nganampa tjunkupai tiṯutjara alatjiṯu ngaṟanytjaku wiyaringkunytjaku wiya.” Alatjiya wangkara wituwituningi mayatja panya Taṟiyatjanya.
8 Agora, ó rei, estabelece o decreto, e assina o escrito, para que não seja modificado, de acordo com a lei dos medos e persas, a qual não se altera.
9 Ka mayatja panya paluṟu palyanmanu kuliṟa, kaya law palunya walkatjuṟa palunya ungu, kanku ini tjaṟu walkatjunu.
9 Portanto, o rei Dario assinou o escrito e o decreto.
10 Ka Danieltu kulinu law tjana tjunkunytja munu paluṟu ngurakutu ankula ruuma katutjangka tatinu munu window-ngka itingka tultjungaṟakatira Godala tjapiningi aḻa Jerusalemalakutu nyakula. Nyanga alatji panya paluṟu tjakangku ankula palumpa ruumangka tjapilpai tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa mungawinki munu kaḻaḻa munu mungangka kuḻu Godanya waḻkuntjikitjangku. |src="co01376b.TIF" size="col" loc="p" ref="6:10"
10 Então, quando Daniel soube que o escrito foi assinado, ele foi para sua casa e, com as suas janelas abertas em sua câmara que dava para Jerusalém, ele abaixou-se sobre os seus joelhos três vezes ao dia e orou, e deu graças perante o seu Deus, como costumava fazer antes.
11 Kaya wati panya kamanta tjuṯa tjunguringkula Danielku ngurakutu anu munuya palunya kumpiṟa nyangangi Godala tjapinnyangka, panya paluṟu alpamilantjaku ngatjiningi.
11 Então estes homens reuniram-se, e encontraram Daniel orando e fazendo súplicas perante o seu Deus.
12 Munuya nyakula wantira anu mayatja Taṟiyatjalakutu munuya wangkangu, “Nyuntu panyan law palyaṉu aṉangu uwankaraku piṟa nyangangka nyuntunya kutju waḻkuntjaku munu god kutjupa waḻkulwiyangku wantinytjaku aṉangu kuḻu. Ka panya aṉangungku kulilwiyangku wantinyangka nyuntu wangkangu wati nyuntumpa tjaultji tjuṯangku aṉangu palunya witiṟa lionpa tjuṯangka waṉinytjaku.”
12 Então eles se aproximaram, e falaram perante o rei a respeito do decreto real: Não assinaste tu um decreto para que todo homem que venha a fazer uma súplica a qualquer Deus ou homem, dentro de trinta dias, exceto a ti, ó rei, venha a ser lançado na cova dos leões? O rei respondeu, e disse: O assunto é verdadeiro, de acordo com a lei dos medos e persas, a qual não se altera.
13 Ka palulanguṟu wati panya kamanta tjuṯangku mayatjangka wangkangu, “Wati nyara Danielnga panya Judah-languṟu katinytja, nyara paluṟu nyuntula tungunpunganyi munu law panya nyuntu palyantja kulintja wiyangku wantira palumpa godangka rawangku tjapini tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa mungawinki, kaḻaḻa munu mungangka kuḻu. Ka alatji palyannyangka law panya paluṟu ngaṟanyiṯu lionpa tjuṯangka waṉinytjaku.”
13 Então eles responderam, e disseram perante o rei: Aquele Daniel, o qual é dos filhos dos cativos de Judá, não considera a ti, ó rei, nem o decreto que assinaste, mas faz a sua oração três vezes ao dia.
14 Ka mayatjangku nyangatja kuliṟa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu, panya paluṟu Danielku puḻkaṟa mukuringu. Munu paluṟu rawangku kuliṟa mungartjiringu, “Yaaltjingaṟaṉa palunya wankaṟunkuku?”
14 Então o rei, quando ouviu estas palavras, ficou profundamente insatisfeito consigo mesmo, e propôs em seu coração livrar Daniel; e ele trabalhou até o pôr do sol para livrá-lo.
15 Palu wati kamanta tjuṯa panya Danielku kuraringangi munuya mungartji tjunguringkula anu mayatjakutu munu wangkangu, “Mayatjan wiṟu! Nyuntu panyan law palatja palyaṉu aṉangu uwankaraku. Ka tjaka panya nganaṉa law palyaṟa tiṯutjarangku kanyilpai wantinytja wiyangku, kaya aṉangu uwankarangku uti tiṯutjarangku wangaṉarangku kulinma wantinytja wiyangku, nyuntu kuḻu.”
15 Então estes homens reuniram-se diante do rei, e disseram ao rei: Sabe, ó rei, que a lei dos medos e persas é que nenhum decreto, nem estatuto que o rei estabelece pode ser mudado.
16 Ka palulanguṟu mayatjangku tjaultji tjuṯa wituṉu ankula Danielnga witiṟa lionpa tjuṯaku ngurangka waṉinytjaku piṯi puḻkangka unngu. Palu waṉinytja kuwaripangka mayatjangku Danielta alatji wangkangu, “Nyuntu panya god nyuntumpangka wangaṉarangku alatjiṯu kulilpai, kanta tjinguṟu paluṟu nyuntunya wankaṟunkuku.”
16 Então o rei ordenou, e eles trouxeram Daniel e o lançaram dentro da cova dos leões. Então, o rei falou e disse a Daniel: O teu Deus, a quem tu continuamente serves, te livrará.
17 Munuya Danielnga waṉinytjatjanungku maḻangka puḻi taaṉpa puḻkanya angatjunu piṯi panya aḻangka, ka mayatjangku puḻi panya palula kiṯi palumpangka kiṯitjuṟa wantingu aṉangu tjuṯangku nyakula wantinytjaku tjana aḻaṟa Danielnga alpamilantjaku-tawara, kaya palu puṟunypaṯu wati kamanta tjuṯangku ngapartji tjanampa kiṯingka kiṯitjuṟa wantingu.
17 E uma pedra foi trazida, e colocada sobre a boca da cova; e o rei a selou com seu próprio sinete, e com o sinete de seus senhores, para que o propósito não se modificasse concernente a Daniel.
18 Ka mayatja panya ngurakutu anu munu mai ngalkuntja wiya nyinangi, munu paluṟu inma kutjupa kutjupa wantingi alatjiṯu kungkawaṟa tjuṯa nyaṉpinyangka uwankara wantingi alatjiṯu. Munu paluṟu mungangka Danielnga rawangku kuliṟa puṯu alatjiṯu kunkunaringi.
18 Então o rei foi para o seu palácio, e passou a noite jejuando; nem foram trazidos os instrumentos de música perante ele, e apartou-se dele o seu sono.
19 Munu mungawinki mayatja panya pakaṟa wala winki anu lionku panya piṯikutu.
19 Então o rei levantou-se muito cedo pela manhã, e foi apressadamente até a cova dos leões.
20 Munu ilaringkula paluṟu mirara tjapinu, “Wai, Daniel! Nyuntu panyan God Wankanya wangaṉarangku kulilpai. Panya nyuntu palumpa wiṟuṟa waṟkaripai, kanta wankaṟu kanyiningi lion tjuṯangku patjantjaku-tawara?” |src="GT_Dan0618 Daniel & Lion's Den.tif" size="col" loc="p" ref="6:20-21"
20 E quando ele chegou à cova, gritou com uma voz angustiante por Daniel; e o rei falou, e disse a Daniel: Ó Daniel, servo do Deus vivo, o teu Deus, a quem tu continuamente serves, foi capaz de livrar-te dos leões?
21 Ka Danieltu wangkangu, “Mayatjan wiṟu mulapa. Nyuntumpaṉa mukuringanyi mayatja tiṯutjara nyinanytjaku!
21 Então disse Daniel ao rei: Ó rei, vive para sempre.
22 God panya ngayulu waḻkulpainya ngayuku ninti, panya ngayulu kura palyantja wiyaṯu. Ka paluṟu angelpa iyaṉu lionpa tjuṯa tjaa patintjaku, kaṉiya tjana ngayunya patjantja wiyangku wantingi. Palu mayatjan wiṟu, ngayulu panyaṉa nyuntunya kurantja wiyaṯu.”
22 O meu Deus enviou o seu anjo, e fechou a boca dos leões, para que não me ferissem; visto que, perante ele, encontrou-se inocência em mim, e também perante a ti, ó rei, não tenho feito mal algum.
23 Ka mayatja panya Taṟiyatjanya wangka kuliṟa puḻkaṟa pukuḻaringu munu palumpa waṟkaripai tjuṯa wangkangu Danielnga piṯinguṟu ilaṟa pakaltjingantjaku. Ka paluṟu pika pirintja wiya, patjantja wiya alatjiṯu pakanu, panya paluṟu Godaku mulamularingkupai, ka palulanguṟu palunya Godalu aṯunytju kanyiningi.
23 Então o rei ficou extremamente contente por ele, e ordenou para que eles erguessem Daniel para fora da cova. Então, Daniel foi erguido da cova, e nenhum tipo de ferimento encontrou-se nele, porque ele acreditou em seu Deus.
24 Ka Taṟiyatjalu palumpa tjaultji tjuṯa wangkangu wati kamanta panya Danielnga kuralpai tjuṯa witiṟa ngalya-katinytjaku piṯikutu munu kuri tjuṯa, tjitji winki kuḻu. Kaya mulapaṯu palunya tjananya katira piṯi panya palula waṉingu lionpa tjuṯangka, kaya lion tjuṯangku aṉangu panya palunya tjananya punkaṟa ukalingkunyangka katuṯu patjaṉu munu tjananya uwankara ngalkula wiyaṉu tarka kuḻu.
24 E o rei ordenou, e trouxeram-lhe aqueles homens que tinham acusado Daniel, e foram lançados dentro da cova dos leões; eles, os seus filhos e as suas esposas; e os leões tiveram domínio sobre eles, e quebraram todos os seus ossos em pedaços antes que chegassem ao fundo da cova.
25 Ka Mayatjangku panya wangka iyaṉu aṉangu ngura winkikutu wangka kutjupa kutjupakutu manta winkikutu nyanga alatji walkatjuṟa:
25 Então o rei Dario escreveu para todo povo, nações e línguas, que habitam em toda a terra: Paz vos seja multiplicada.
26 Nyangatja ngayulu kuwari nyuranya wangkanyi nyura uwankarangku Danielku Godanya nguḻungku kulintjaku munu palunya mirawaṉira waḻkuntjaku.”
26 Eu estabeleço um decreto pelo qual em todo o domínio do meu reino, homens tremam e temam perante o Deus de Daniel; pois ele é o Deus vivo e imutável para sempre; e o seu reino não será destruído, e o seu domínio durará até o fim.
27 Paluṟu panya aṉangu tjuṯa wankaṟunkupai
27 Ele livra e resgata, e ele opera sinais e maravilhas no céu e na terra, aquele que livrou Daniel do poder dos leões.
28 Uwa, Taṟiyatjanya mayatja puḻka nyinanyangka Danielnga palula rawa waṟkaringi mayatja ititja, munu piṟuku mayatja kutjupa ini Tjaiṟatjanya nyinanyangka Danielnga mayatjaṯu waṟkaringi palula itingka. Wati panya Tjaiṟatjanya ngura ini Puutjanya-nguraṟa.
28 Então este Daniel prosperou no reinado de Dario, e no reinado de Ciro, o persa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.