Daniel 6
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Munu Taṟiyatjalu mayatjarira manta tjaraṉu ngura kutju kutju ngaṟanytjaku 120 panya tjuṯa mulapa, munu wati tjuṯa ngurkantaṟa tjunu ngura panya palunya tjananya kutjungku kutjungku mayatjarira kanyintjaku.
1 Pareceu bem a Dario constituir sobre o reino a cento e vinte sátrapas, que estivessem por todo o reino;
2 Munu wati maṉkurpa kuḻu ngurkantaṟa tjunu Danielnga tjananya paluṟu tjana mayatjangku nyakunytjaku wati 120 palunya tjananya, ka Danieltu tjana palunya tjananya nyangangi tjana ngura tjuṯa tjukaṟurungku aṯunymankunytjaku ngunti palyantjaku-tawara.
2 e sobre eles, três presidentes, dos quais Daniel era um, aos quais estes sátrapas dessem conta, para que o rei não sofresse dano.
3 Ka Taṟiyatjalu wati panya Danielnga nyangangi waṟka wiṟuṟa palyalkatinyangka wati panya kutjupa kutjarangka muṉkara mulapa. Munu palulanguṟu paluṟu kuliningi palunya mayatja puḻka mulapa tjunkunytjikitjangku ngura nyanga uwankaraku.
3 Então, o mesmo Daniel se distinguiu destes presidentes e sátrapas, porque nele havia um espírito excelente; e o rei pensava em estabelecê-lo sobre todo o reino.
4 Ka Taṟiyatjanya Danielku pukuḻarinyangka wati panya kutjara nyaṟaringkula pukuḻpa wiya alatjiṯu ngaṟangi kamanta kutjupa tjuṯa kuḻu, munuya paluṟu tjana rawangku Danielnga kutjuṯu-kutjuṯu nyangangi. Alatjiya kuliningi, “Tjinguṟu paluṟu waṟka ngunti palyalku, kala mayatja Taṟiyatjala mapalku tjakultjura, ka palunya mayatja wiyala.” Munuya nyakula kuliningi, walangkuwi nyanga Danieltu ngunti-ngunti palyala. Palu tjana puṯu alatjiṯu nyangangi, panya paluṟu wati tjukaṟuru mulapa, tjukaṟurungku wangkapai munu waṟka wiṟu palyalpai.
4 Então, os presidentes e os sátrapas procuravam ocasião para acusar a Daniel a respeito do reino; mas não puderam achá-la, nem culpa alguma; porque ele era fiel, e não se achava nele nenhum erro nem culpa.
5 Munuyanku wangkara waṉingi, ka kutjungku wangkangu, “Wanyula wanti, panya paluṟu kura palyantja wiyaṯu.” Ka kutjupangku wangkangu, “Palu yaaltji-yaaltjila palyalku Taṟiyatjanya Danielku mirpaṉarinytjaku?” Ka piṟuku kutjupangkulpi wangkangu, “Wanyuya kulila! Wati nyara paluṟu panya tiṯutjarangku palumpa God waḻkulpai Jew tjuṯaku panya god. Utila kutjupa kutjupa palyanma, ka paluṟu God nyara palumpa waḻkunnyangkampa Taṟiyatjanya palumpa mirpaṉariku.” Alatjiya wangkara kuliningi wati panya kamanta tjuṯangku.
5 Disseram, pois, estes homens: Nunca acharemos ocasião alguma para acusar a este Daniel, se não a procurarmos contra ele na lei do seu Deus.
6 Munuya palulanguṟu mayatja panya Taṟiyatjalakutu anu munuya wangkangu, “Mayatjan wiṟu mulapa. Nyuntumpala mukuringanyi mayatja nganampa tiṯutjara nyinanytjaku!
6 Então, estes presidentes e sátrapas foram juntos ao rei e lhe disseram: Ó rei Dario, vive eternamente!
7 Wanyulanya kulinma, panya nganaṉa kamanta uwankarangku wangkara kuliningi, uti nyuntu tjukurpa law kuwaritja aṉangu uwankaraku palyanma tjana wangaṉarangku nyuntunya kulintjaku. Wanyu aṉangu uwankarangka wangka piṟa nyangangka nyuntunya kutju pupakatira waḻkuntjaku munuya god kutjupangka pupakatinytja wiyangku wantinytjaku. Palu tjinguṟu kutjupangku nyuntula tungunpungkula god kutjupangka tjapinnyangkampa tjaultji tjuṯa wangka palunya witiṟa katira piṯingka waṉinytjaku lionku panya ngurangka.
7 Todos os presidentes do reino, os prefeitos e sátrapas, conselheiros e governadores concordaram em que o rei estabeleça um decreto e faça firme o interdito que todo homem que, por espaço de trinta dias, fizer petição a qualquer deus ou a qualquer homem e não a ti, ó rei, seja lançado na cova dos leões.
8 “Nyanga alatji-puṯa law kuwaritja walkatjura mununku ini nyuntumpa walkatjura, ka pala palulanguṟu law paluṟu tiṯutjara alatjiṯu ngaṟaku wiyaringkunytja wiya. Panya tjaka nganaṉa Miitanya-nguraṟa tjuṯangku munu Puutjanya-nguraṟa tjuṯangku law nganampa tjunkupai tiṯutjara alatjiṯu ngaṟanytjaku wiyaringkunytjaku wiya.” Alatjiya wangkara wituwituningi mayatja panya Taṟiyatjanya.
8 Agora, pois, ó rei, sanciona o interdito e assina a escritura, para que não seja mudada, segundo a lei dos medos e dos persas, que se não pode revogar.
9 Ka mayatja panya paluṟu palyanmanu kuliṟa, kaya law palunya walkatjuṟa palunya ungu, kanku ini tjaṟu walkatjunu.
9 Por esta causa, o rei Dario assinou a escritura e o interdito.
10 Ka Danieltu kulinu law tjana tjunkunytja munu paluṟu ngurakutu ankula ruuma katutjangka tatinu munu window-ngka itingka tultjungaṟakatira Godala tjapiningi aḻa Jerusalemalakutu nyakula. Nyanga alatji panya paluṟu tjakangku ankula palumpa ruumangka tjapilpai tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa mungawinki munu kaḻaḻa munu mungangka kuḻu Godanya waḻkuntjikitjangku. |src="co01376b.TIF" size="col" loc="p" ref="6:10"
10 Daniel, pois, quando soube que a escritura estava assinada, entrou em sua casa e, em cima, no seu quarto, onde havia janelas abertas do lado de Jerusalém, três vezes por dia, se punha de joelhos, e orava, e dava graças, diante do seu Deus, como costumava fazer.
11 Kaya wati panya kamanta tjuṯa tjunguringkula Danielku ngurakutu anu munuya palunya kumpiṟa nyangangi Godala tjapinnyangka, panya paluṟu alpamilantjaku ngatjiningi.
11 Então, aqueles homens foram juntos, e, tendo achado a Daniel a orar e a suplicar, diante do seu Deus,
12 Munuya nyakula wantira anu mayatja Taṟiyatjalakutu munuya wangkangu, “Nyuntu panyan law palyaṉu aṉangu uwankaraku piṟa nyangangka nyuntunya kutju waḻkuntjaku munu god kutjupa waḻkulwiyangku wantinytjaku aṉangu kuḻu. Ka panya aṉangungku kulilwiyangku wantinyangka nyuntu wangkangu wati nyuntumpa tjaultji tjuṯangku aṉangu palunya witiṟa lionpa tjuṯangka waṉinytjaku.”
12 se apresentaram ao rei, e, a respeito do interdito real, lhe disseram: Não assinaste um interdito que, por espaço de trinta dias, todo homem que fizesse petição a qualquer deus ou a qualquer homem e não a ti, ó rei, fosse lançado na cova dos leões? Respondeu o rei e disse: Esta palavra é certa, segundo a lei dos medos e dos persas, que se não pode revogar.
13 Ka palulanguṟu wati panya kamanta tjuṯangku mayatjangka wangkangu, “Wati nyara Danielnga panya Judah-languṟu katinytja, nyara paluṟu nyuntula tungunpunganyi munu law panya nyuntu palyantja kulintja wiyangku wantira palumpa godangka rawangku tjapini tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa mungawinki, kaḻaḻa munu mungangka kuḻu. Ka alatji palyannyangka law panya paluṟu ngaṟanyiṯu lionpa tjuṯangka waṉinytjaku.”
13 Então, responderam e disseram ao rei: Esse Daniel, que é dos exilados de Judá, não faz caso de ti, ó rei, nem do interdito que assinaste; antes, três vezes por dia, faz a sua oração.
14 Ka mayatjangku nyangatja kuliṟa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu, panya paluṟu Danielku puḻkaṟa mukuringu. Munu paluṟu rawangku kuliṟa mungartjiringu, “Yaaltjingaṟaṉa palunya wankaṟunkuku?”
14 Tendo o rei ouvido estas coisas, ficou muito penalizado e determinou consigo mesmo livrar a Daniel; e, até ao pôr do sol, se empenhou por salvá-lo.
15 Palu wati kamanta tjuṯa panya Danielku kuraringangi munuya mungartji tjunguringkula anu mayatjakutu munu wangkangu, “Mayatjan wiṟu! Nyuntu panyan law palatja palyaṉu aṉangu uwankaraku. Ka tjaka panya nganaṉa law palyaṟa tiṯutjarangku kanyilpai wantinytja wiyangku, kaya aṉangu uwankarangku uti tiṯutjarangku wangaṉarangku kulinma wantinytja wiyangku, nyuntu kuḻu.”
15 Então, aqueles homens foram juntos ao rei e lhe disseram: Sabe, ó rei, que é lei dos medos e dos persas que nenhum interdito ou decreto que o rei sancione se pode mudar.
16 Ka palulanguṟu mayatjangku tjaultji tjuṯa wituṉu ankula Danielnga witiṟa lionpa tjuṯaku ngurangka waṉinytjaku piṯi puḻkangka unngu. Palu waṉinytja kuwaripangka mayatjangku Danielta alatji wangkangu, “Nyuntu panya god nyuntumpangka wangaṉarangku alatjiṯu kulilpai, kanta tjinguṟu paluṟu nyuntunya wankaṟunkuku.”
16 Então, o rei ordenou que trouxessem a Daniel e o lançassem na cova dos leões. Disse o rei a Daniel: O teu Deus, a quem tu continuamente serves, que ele te livre.
17 Munuya Danielnga waṉinytjatjanungku maḻangka puḻi taaṉpa puḻkanya angatjunu piṯi panya aḻangka, ka mayatjangku puḻi panya palula kiṯi palumpangka kiṯitjuṟa wantingu aṉangu tjuṯangku nyakula wantinytjaku tjana aḻaṟa Danielnga alpamilantjaku-tawara, kaya palu puṟunypaṯu wati kamanta tjuṯangku ngapartji tjanampa kiṯingka kiṯitjuṟa wantingu.
17 Foi trazida uma pedra e posta sobre a boca da cova; selou-a o rei com o seu próprio anel e com o dos seus grandes, para que nada se mudasse a respeito de Daniel.
18 Ka mayatja panya ngurakutu anu munu mai ngalkuntja wiya nyinangi, munu paluṟu inma kutjupa kutjupa wantingi alatjiṯu kungkawaṟa tjuṯa nyaṉpinyangka uwankara wantingi alatjiṯu. Munu paluṟu mungangka Danielnga rawangku kuliṟa puṯu alatjiṯu kunkunaringi.
18 Então, o rei se dirigiu para o seu palácio, passou a noite em jejum e não deixou trazer à sua presença instrumentos de música; e fugiu dele o sono.
19 Munu mungawinki mayatja panya pakaṟa wala winki anu lionku panya piṯikutu.
19 Pela manhã, ao romper do dia, levantou-se o rei e foi com pressa à cova dos leões.
20 Munu ilaringkula paluṟu mirara tjapinu, “Wai, Daniel! Nyuntu panyan God Wankanya wangaṉarangku kulilpai. Panya nyuntu palumpa wiṟuṟa waṟkaripai, kanta wankaṟu kanyiningi lion tjuṯangku patjantjaku-tawara?” |src="GT_Dan0618 Daniel & Lion's Den.tif" size="col" loc="p" ref="6:20-21"
20 Chegando-se ele à cova, chamou por Daniel com voz triste; disse o rei a Daniel: Daniel, servo do Deus vivo! Dar-se-ia o caso que o teu Deus, a quem tu continuamente serves, tenha podido livrar-te dos leões?
21 Ka Danieltu wangkangu, “Mayatjan wiṟu mulapa. Nyuntumpaṉa mukuringanyi mayatja tiṯutjara nyinanytjaku!
21 Então, Daniel falou ao rei: Ó rei, vive eternamente!
22 God panya ngayulu waḻkulpainya ngayuku ninti, panya ngayulu kura palyantja wiyaṯu. Ka paluṟu angelpa iyaṉu lionpa tjuṯa tjaa patintjaku, kaṉiya tjana ngayunya patjantja wiyangku wantingi. Palu mayatjan wiṟu, ngayulu panyaṉa nyuntunya kurantja wiyaṯu.”
22 O meu Deus enviou o seu anjo e fechou a boca aos leões, para que não me fizessem dano, porque foi achada em mim inocência diante dele; também contra ti, ó rei, não cometi delito algum.
23 Ka mayatja panya Taṟiyatjanya wangka kuliṟa puḻkaṟa pukuḻaringu munu palumpa waṟkaripai tjuṯa wangkangu Danielnga piṯinguṟu ilaṟa pakaltjingantjaku. Ka paluṟu pika pirintja wiya, patjantja wiya alatjiṯu pakanu, panya paluṟu Godaku mulamularingkupai, ka palulanguṟu palunya Godalu aṯunytju kanyiningi.
23 Então, o rei se alegrou sobremaneira e mandou tirar a Daniel da cova; assim, foi tirado Daniel da cova, e nenhum dano se achou nele, porque crera no seu Deus.
24 Ka Taṟiyatjalu palumpa tjaultji tjuṯa wangkangu wati kamanta panya Danielnga kuralpai tjuṯa witiṟa ngalya-katinytjaku piṯikutu munu kuri tjuṯa, tjitji winki kuḻu. Kaya mulapaṯu palunya tjananya katira piṯi panya palula waṉingu lionpa tjuṯangka, kaya lion tjuṯangku aṉangu panya palunya tjananya punkaṟa ukalingkunyangka katuṯu patjaṉu munu tjananya uwankara ngalkula wiyaṉu tarka kuḻu.
24 Ordenou o rei, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado a Daniel, e foram lançados na cova dos leões, eles, seus filhos e suas mulheres; e ainda não tinham chegado ao fundo da cova, e já os leões se apoderaram deles, e lhes esmigalharam todos os ossos.
25 Ka Mayatjangku panya wangka iyaṉu aṉangu ngura winkikutu wangka kutjupa kutjupakutu manta winkikutu nyanga alatji walkatjuṟa:
25 Então, o rei Dario escreveu aos povos, nações e homens de todas as línguas que habitam em toda a terra: Paz vos seja multiplicada!
26 Nyangatja ngayulu kuwari nyuranya wangkanyi nyura uwankarangku Danielku Godanya nguḻungku kulintjaku munu palunya mirawaṉira waḻkuntjaku.”
26 Faço um decreto pelo qual, em todo o domínio do meu reino, os homens tremam e temam perante o Deus de Daniel, porque ele é o Deus vivo e que permanece para sempre; o seu reino não será destruído, e o seu domínio não terá fim.
27 Paluṟu panya aṉangu tjuṯa wankaṟunkupai
27 Ele livra, e salva, e faz sinais e maravilhas no céu e na terra; foi ele quem livrou a Daniel do poder dos leões.
28 Uwa, Taṟiyatjanya mayatja puḻka nyinanyangka Danielnga palula rawa waṟkaringi mayatja ititja, munu piṟuku mayatja kutjupa ini Tjaiṟatjanya nyinanyangka Danielnga mayatjaṯu waṟkaringi palula itingka. Wati panya Tjaiṟatjanya ngura ini Puutjanya-nguraṟa.
28 Daniel, pois, prosperou no reinado de Dario e no reinado de Ciro, o persa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.