Daniel 4

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 O rei Nabucodonosor enviou esta mensagem a povos de todas as raças, nações e línguas em todo o mundo: “Paz e prosperidade!
2 — ausente —
2 Quero que todos saibam dos sinais e das maravilhas que o Deus Altíssimo realizou em meu favor.
3 — ausente —
3 Como são grandes seus sinais, como são poderosas suas maravilhas! Seu reino durará para sempre, e seu domínio, por todas as gerações.
4 Nyangatja panya ngayuku tjukurpa, panya ngayulu pukuḻpa mulapa waḻi nyanga puḻkangka nyinangi mai puḻkangka.
4 “Eu, Nabucodonosor, vivia em meu palácio, com todo conforto e prosperidade.
5 Munuṉa munga kutjupa piitangka kunkunpa ngarira tjukurmaṟa nyangu kutjupa kutjupa mulapa munuṉa puḻkaṟa nguḻuringu.
5 Certa noite, porém, tive um sonho que me assustou; enquanto estava deitado em minha cama, tive visões que me aterrorizaram.
6 Munuṉa palulanguṟu wati waṟka tjuṯa wituṉu Papilannga nguraṟa tjuṯa wati nintipuka uwankara ngayulakutu ngalya-katinytjaku tjana pitjala ngayula tjukurpa wangkara utintjaku panya ngayulu tjukurmankunytjanya.
6 Por isso mandei chamar todos os sábios da Babilônia, para que me dissessem o que meu sonho significava.
7 Kaya mulapaṯu pitjangu wati nintipuka tjuṯa, ngangkaṟi tjuṯa, munu kililpi nyakupai tjuṯa, uwankaraya pitjangu. Kaṉa ngayulu tjakultjunu tjanala panya ngayulu nyakunytjitja, kaya tjana puṯu alatjiṯu ngayula utiṟa wangkangi.
7 Quando todos os magos, encantadores, astrólogos e adivinhos vieram, eu lhes contei meu sonho, mas eles não foram capazes de me dizer o que ele significava.
8 Ka maḻa wati panya Danielngalta wirkanu. (Palunya panyaṉa ini kutjupa ungu, Piltatjanya, ngayuku panya Godaku ini, ka god tjuṯa palula tjungu nyinanyi.) Kaṉa palula tjakultjunu ngayulu tjukurpa nyakunytja.
8 Finalmente, Daniel se apresentou diante de mim, e eu lhe contei o sonho. (Ele se chama Beltessazar, em homenagem a meu deus, e o espírito dos santos deuses está nele.)
9 Munuṉa palula wangkangu, “Piltatjatja! Nyuntu nintipuka mulapa ngangkaṟi tjuṯangka muṉkara, ka ngayulu kulini panya god tjuṯa nyuntula tjungu nyinanyi, panya nyuntu kutjungku uwankara nintingku kulilpai. Wanyu kulila tjukurpa nyanga ngayulu nyakunytjanya munuṉi utiṟa wangka.
9 “Disse-lhe: ‘Beltessazar, chefe dos magos, sei que o espírito dos santos deuses está em você e que não há mistério que não possa resolver. Agora, diga-me o que meu sonho significa.
10 Ngayuluṉa kunkunpa ngarira nyangu puṉu waṟa mulapa mantangka nguṟurpa pakaṟa ngaṟanyangka.
10 “‘Enquanto estava deitado em minha cama, tive este sonho. Vi uma grande árvore no meio da terra.
11 Puṉu paluṟu waṟa mulararira kuṉpu puḻka ngaṟangi ilkaṟi pampuṟa, kaya aṉangu uwankarangku manta winkitjangku uti nyangangi tjanampa nguranguṟu.
11 A árvore cresceu e ficou muito alta e forte; chegava até o céu e podia ser vista por todo o mundo.
12 Ka puṉu nyara paluṟu nyaḻpi wiṟu munu mai puḻkatjara ngaṟangi. Kaya aṉangu winkingku mai palunya ngalkuningi kukangku tjuḻpungku kuḻu. Kaya inuṟa tjuṯa puṉu palula wiltjangka ngura palyaṟa ngaringi, ka puṉu miṉangka tjuḻpu tjuṯangku maṉngu tjuṯa palyaningi.
12 Suas folhas eram verdes e novas, e ela era cheia de frutos para todos comerem. Animais selvagens viviam à sua sombra, e aves faziam ninhos em seus ramos. O mundo todo se alimentava dessa árvore.
13 Kaṉa ngarira nyangangi munuṉa ira-nyakula nyangu ilkaṟinguṟu angelpa ngalya-ukalingkunyangka.
13 “‘Então, enquanto eu sonhava, vi um mensageiro, um ser santo, que descia do céu.
14 Munuṉa kulinu mirara wangkanyangka nyanga alatji, ‘Puṉu pala kaṯaṟa punkatjingala munu puṉu miṉa parka winkitjara kaṯala munu nyaḻpi tjuṯa kaṯaṟa waṉi munu mai uwankara ala lipingka waṉira wiyala, kaya palanpa uwankara ankula wiyariwa, inuṟa tjuṯa munu tjuḻpu pala tjuṯa kuḻu.|src="co01363b.TIF" size="col" loc="p" ref="4:14"
14 O mensageiro gritou: ‘Derrubem a árvore e cortem seus ramos! Arranquem suas folhas e espalhem seus frutos! Espantem os animais selvagens de sua sombra e as aves, de seus ramos.
15 — ausente —
15 Mas deixem na terra o toco, com suas raízes, preso com um anel de ferro e bronze e cercado da relva verde. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais selvagens, em meio às plantas do campo.
16 — ausente —
16 Durante sete períodos, terá a mente de um animal selvagem em vez de mente humana.
17 Nyangatja angelpa tjuṯangku wangkanytja Godalu wangkanyangka aṉangu manta winkitjangku kuliṟa nintiringkunytjaku. Panya ngula tjukurpa nyangatja utiringkunyangka aṉangu manta winkitjangku kulilku, ‘Munta-uwa, paluṟu God katutja puḻka mulapa nyinanyi manta uwankaraku mayatja. Nyara paluṟu kuliṟa wati ngurkantaṟa mayatja tjunkupai ngura aṯunymaṟa kanyintjaku. Kutjupa-aṟa paluṟu alatjiṯu mukuringkula wati kutjupa tjunkupai, tjinguṟu wati pilunytju.’ Nyanga alatjiṉa kulinu angeltu panya wangkanyangka.
17 Pois isso foi decretado pelos mensageiros; foi ordenado pelos seres santos, para que todos saibam que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo. Ele os dá a quem quer, até mesmo à pessoa mais humilde”.
18 “Uwa, Daniel, nyanga palunyaṉa tjukurmankula nyangu, palu wati panya ngayuku nintipuka tjuṯangkuya puṯu alatjiṯu kuliningi ngayula utiṟa wangkanytjikitjangku. Wanyuṉi wiṟungku wangkara utila, panya nyuntu god tjuṯaku kurunpa tjuṯa kanyini, munun kuruntu nintinnyangka utiṟa wangkapai.”
18 “‘Beltessazar, esse foi o sonho que eu, o rei Nabucodonosor, tive. Agora, diga-me o que ele significa, pois nenhum dos sábios de meu reino foi capaz de interpretá-lo. Mas você pode fazê-lo, pois o espírito dos santos deuses está em você’.”
19 Ka Danielnga puḻkaṟa alatjiṯu nguḻu-nguḻuringu nyanga tjukurmankunytjitja kuliṟa, munu paluṟu pilunarira puṯu nguwanpa wangkangi. Ka Nipaka-nitjalu palula wangkangu, “Nguḻuringkunytja wiyangkuṉi tjakultjura tjukurpa nyanga palunya.”
19 “Ao ouvir isso, Daniel (também chamado Beltessazar), ficou atônito por algum tempo, atemorizado com o significado do sonho. Então o rei lhe disse: ‘Beltessazar, não se assuste com o sonho, nem com o seu significado’. “Beltessazar respondeu: ‘Meu senhor, gostaria que os acontecimentos prenunciados nesse sonho ocorressem a seus inimigos, e não ao rei!
20 Nyuntu panya nyangu puṉu waṟa puḻkangku ilkaṟi pampuntja, ka panyaya aṉangu manta winkitjangku nyangangi para-arintaṟa ngura uwankaranguṟu.
20 A árvore que o rei viu crescia e ficava alta e forte; chegava até o céu e podia ser vista por todo o mundo.
21 Puṉu paluṟu panya nyaḻpi wiṟu mulapa munu mai puḻkatjara ngaṟangi aṉangu winkiku munu kuka tjuṯaku kuḻu. Ka inuṟa tjuṯa puṉu panya waṯangka wiltjangka nyinangi, ka puṉu miṉangka tjuḻpu tjuṯangku maṉngu tjuṯa palyaningi.
21 Tinha folhas verdes e novas e era cheia de frutos para todos comerem. Animais selvagens viviam à sua sombra, e aves faziam ninhos em seus ramos.
22 “Uwa, Mayatja wiṟu, puṉu panya nyuntu tjukurmankunytjanya, palatja nyuntu. Panya nyuntun puṉu palu puṟunypa kuṉpuringkula puḻka mulararingu, kaya kulinu ilkaṟingka mantangka kuḻu. Panya nyuntu mayatja katutja nyinanyi puḻka mulapa manta winkiku.
22 Essa árvore é o próprio rei. Pois o rei cresceu e se tornou forte e grande; sua grandeza chega até o céu, e seu domínio, até os confins da terra.
23 Munu panyan nyuntu nyangu angelpa ilkaṟinguṟu ukalingkunyangka munun kulinu wangkanyangka alatji, ‘Puṉu pala kaṯaṟa punkatjingaṟa wiyala. Palu waṯa iwiṟi kuḻu wantima ukiṟingka nguṟurpa ngaṟanytjaku munu waṯa pala palunya ayanangka munu puṟantjingka karpiṟa wanti. Ka ukiṟi nyanga palula nyinara paluṟu kulyarpangka wiita ngariku. Munu paluṟu ilytjingka kuka inuṟa tjuṯangka tjungu rawa nyinaku yiya tjapan.’
23 “‘Então o rei viu um mensageiro, um ser santo que descia do céu e que disse: ‘Derrubem a árvore e destruam-na! Mas deixem na terra o toco, com suas raízes, preso com um anel de ferro e bronze e cercado da relva verde. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais do campo por sete períodos’.
24 “Uwa, Mayatjan wiṟu! Tjukurpa nyangatjaṉanta kuwari nyuntula utiṟa wangkanyi, panya nyuntu nyakunytjanya. Panya God Katutja Puḻkalu tjukurpa nyangatja nyuntula utinu ngula nyaa nyuntula wirkankuku.
24 “‘Este é o significado do sonho, ó rei, o que o Altíssimo declarou que acontecerá a meu senhor, o rei.
25 Kuwari nguwanpantaya aṉangu tjuṯangku nyuntunya nguḻuṟa parari waṉaṟa wantiku, kan mungutja alatjiṯu ilytjingka nyinaku inuṟa tjuṯangka tjungu, munun ukiṟi ngalkuku pulukangka tjungungku, kanta munga kutjupa munga kutjupa kulyarpangku nyuntunya puntu winki uṟulku. Nyanga alatjin rawa nyinaku yiya tjapan, munun palulanguṟulta yiya tjapan ngaṟala wiyaringkula nyuntu kulilku, ‘Munta-uwa, mulapa nyangampal God Katutja Puḻkanyampa nyinanyi mayatja puḻka mulapa ngura winkiku munu manta uwankaraku. Nyanga paluṟu alatjiṯu panya kuliṟa wati ngurkantaṟa mayatja tjunkupai ngura aṯunymaṟa kanyintjaku.’ Alatjilta nyuntu pina aḻaringkula kulilku.
25 O rei será expulso do convívio humano e viverá nos campos, com os animais selvagens. Comerá capim, como os bois, e será molhado pelo orvalho do céu. Viverá desse modo por sete períodos, até entender que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer.
26 “Palu nyuntu panyan tjukurpa nyangu waṯa munu iwiṟi kuḻu mantangka ngaṟanyangka, ka nyanga palulanguṟulta kulinma panya nyuntu God Ilkaṟitjaku nintiringkula nyuntu piṟuku mayatjariku.
26 As raízes e o toco, porém, foram deixados na terra. Isso significa que o senhor receberá seu reino de volta quando tiver aprendido que o céu domina.
27 Mayatja wiṟu ngana! Wanyuṉi kulila munu kura tjuṯa palyantjatjanungku wantira tjukaṟurungku kutju palyanma. Ngaṉmanypa panya nyuntu iwara kurangka ngaṟangi. Palu kuwari nyanga iwara wiṟunya nyakunytjatjanungku waṉanma alatjiṯu munu ngaḻṯutjara tjuṯa ngaḻṯunytjungku kanyinma, ka tjinguṟu nyanganguṟu nyuntumpa wiṟu mulapalta ngaṟaku.” Alatji Danieltu Nipaka-nitjala tjukurpa utiṟa wangkangu.
27 “‘Ó rei Nabucodonosor, aceite meu conselho. Pare de pecar e faça o que é certo. Deixe seus pecados para trás e tenha compaixão dos pobres. Quem sabe, então, o rei continuará a prosperar’.”
28 Ka mulapaṯu Danieltu panya wangkanytjitja uwankara Nipaka-nitjala wirkanu.
28 “Tudo isso, porém, aconteceu ao rei Nabucodonosor.
29 — ausente —
29 Doze meses depois, ele caminhava sobre o terraço de seu palácio na Babilônia
30 — ausente —
30 e disse: ‘Vejam a grande cidade da Babilônia! Com meu próprio poder, construí esta cidade para ser o centro de meu reino e para mostrar o esplendor de minha majestade’.
31 Ka nyangatja wangkanyangka Godalu ilkaṟinguṟu palula wangkangu, “Mayatja Nipaka-nitja! Kulilaṉi ngayulu nyuntula wangkanyangka. Kuwari nyanga alatjiṯu nyuntu mayatja wiyaringanyi ngura nyangaku.
31 “Enquanto essas palavras ainda estavam em sua boca, veio do céu uma voz e disse: ‘Esta mensagem é para você, rei Nabucodonosor! Você não governa mais sobre este reino.
32 Kantaya aṉangu tjuṯangku nyuntunya nguḻuṟa waṉaṟa ngura parari ma-wantiku, kan mungutja alatjiṯu ilytjingka nyinaku inuṟa tjuṯangka tjungu, munun ukiṟi ngalkuku puluka tjuṯa puṟunytju. Alatjin rawa nyinaku yiya tjapan munun palulanguṟulta pina aḻaringkula kulilku ngayulu God Katutja Puḻkanya, panya ngayuluṉa mayatja puḻka mulapa mayatja kutjupa uwankarangka waintarinytja. Kan kulilku panya ngayulu alatjiṯu kuliṟa wati ngurkantaṟa mayatja tjunkupai ngura aṯunymaṟa kanyintjaku.” Alatji palula ilkaṟinguṟu wangkangu.
32 Será expulso do convívio humano. Viverá nos campos com os animais selvagens e comerá capim, como os bois. Viverá desse modo por sete períodos, até que entenda que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer’.
33 Ka paluṟu wangkanytja mapalku utiringu Nipaka-nitjanya alatjirinytjaku, kaya aṉangu tjuṯangku panya palunya nguranguṟu nguḻuṟa waṯaparaṟa ma-wantir'iyaṉu ilytjikutu, ka paluṟu mayatja wiyaringkula ilytjingkalta nyinara ukiṟi kutjulta ngalkuningi puluka tjuṯa puṟunytju. Ka ilytjingka uṟilta ngarinyangka kulyarpangku palunya munga kutjupa munga kutjupa puntu winki uṟuningi. Alatji paluṟu rawa nyinangi, ka palumpa mangka waṟaringu waḻawuru nyaḻpi puṟunypa, munu miltji kuḻu waṟaringu tjuḻpu tjuṯaku miltji puṟunypa.
33 “Naquela mesma hora, a sentença se cumpriu e Nabucodonosor foi expulso do convívio humano. Passou a comer capim, como os bois, e foi molhado pelo orvalho do céu. Viveu desse modo até seu cabelo crescer como as penas das águias e suas unhas se parecerem com garras de pássaros.”
34 Ka palulanguṟu yiya tjapan ngaṟala wiyaringkunyangka Nipaka-nitjalu ilkaṟi ira-nyakula Mayatja Godaku mulamularingangi munu paluṟu kulintja tjukaṟururingu. Munu paluṟu God Katutja Puḻkanya waḻkuṟa mirawaṉingu panya Tiṯutjara Nyinapainya. Alatji paluṟu wangkara waḻkuningi, |src="co01368b.TIF" size="col" loc="p" ref="4:34"
34 “Passado esse tempo, eu, Nabucodonosor, olhei para o céu. Minha sanidade voltou, louvei e adorei o Altíssimo e honrei aquele que vive para sempre. “Seu domínio é para sempre, seu reino, por todas as gerações.
35 Panya nyuntu mayatja puḻka nyinanyi, ka aṉangu mantatjangku puṯu nyuntunya wiyalku, panya nyuntu witulya puḻka mulapa aṉangu uwankarangka waintarinytja. Nyuntu alatjiṯu mukuringkula palyalpai angelpa ilkaṟitja tjuṯangka munu aṉangu mantatja tjuṯangka kuḻu. Kutjupangku nyuntunya puṯu markuṉi, munu kutjupangku nyuntunya puṯu wangkanyi, ‘Nyaaku nyuntu nyangatja palyaṉi?’”
35 Comparados a ele, os habitantes da terra são como nada. Ele faz o que quer entre os anjos do céu e entre os habitantes da terra. Ninguém pode detê-lo nem lhe dizer: ‘Por que fazes essas coisas?’.
36 “Uwa, nyara palula aṟa ngayuku kulintja tjukaṟururingu, ka Godalu ngayunya maḻakungku aṉangu tjuṯangka tjunguṉu ngayuku mukuringkunytjaku, kaṉiya piṟuku mayatja wangkara wiṟunmanangi. Kaya wati kamanta puḻka tjuṯa ngayulakutu pitjangu munuṉiya piṟuku tjunu Papilanku mayatjarinytjaku. Ka panya aṉangu tjuṯangkuṉiya ngaṉmanytju mayatja puḻka nyangangi, palu kuwariṉiya nyanganyi mayatja kutjupa mulapa.
36 “Quando minha sanidade voltou, também recuperei minha honra e a majestade de meu reino. Meus conselheiros e nobres me procuraram e fui restaurado ao meu reino, com muito mais honra que antes.
37 “Uwa, kuwariṉa ngayulu Nipaka-nitjalu Mayatja Ilkaṟitjanya waḻkuṉi panya paluṟu kutju puḻka mulapa. Palumpa iwara tjukaṟuru munu mulapa. Munu paluṟu aṉangu kaṉany-kaṉanyaripai tjuṯa tjaṟulpai.” Alatji Nipaka-nitjalu God Katutja mirawaṉira lita nyangatja walkatjunu munu aṉangu ngura winkikutu iyaṉu.
37 “Agora eu, Nabucodonosor, louvo, glorifico e honro o Rei dos céus. Todos os seus atos são justos e verdadeiros, e ele tem poder para humilhar os orgulhosos”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.