Daniel 4
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 — ausente —
1 O rei Nabucodonosor às pessoas de todos os povos, nações e línguas, que habitam em toda a terra: “Que a paz lhes seja multiplicada!
2 — ausente —
2 Pareceu-me bem tornar conhecidos os sinais e as maravilhas que Deus, o Altíssimo, tem feito para comigo.”
3 — ausente —
3 “Como são grandes os seus sinais, e como são poderosas as suas maravilhas! O seu reino é um reino eterno, e o seu domínio se estende de geração em geração.”
4 Nyangatja panya ngayuku tjukurpa, panya ngayulu pukuḻpa mulapa waḻi nyanga puḻkangka nyinangi mai puḻkangka.
4 — Eu, Nabucodonosor, estava tranquilo em minha casa e feliz no meu palácio.
5 Munuṉa munga kutjupa piitangka kunkunpa ngarira tjukurmaṟa nyangu kutjupa kutjupa mulapa munuṉa puḻkaṟa nguḻuringu.
5 Tive um sonho que me espantou. Quando eu estava na minha cama, os pensamentos e as visões que passaram diante dos meus olhos me perturbaram.
6 Munuṉa palulanguṟu wati waṟka tjuṯa wituṉu Papilannga nguraṟa tjuṯa wati nintipuka uwankara ngayulakutu ngalya-katinytjaku tjana pitjala ngayula tjukurpa wangkara utintjaku panya ngayulu tjukurmankunytjanya.
6 Por isso, expedi um decreto, ordenando que fossem trazidos à minha presença todos os sábios da Babilônia, para que me revelassem a interpretação do sonho.
7 Kaya mulapaṯu pitjangu wati nintipuka tjuṯa, ngangkaṟi tjuṯa, munu kililpi nyakupai tjuṯa, uwankaraya pitjangu. Kaṉa ngayulu tjakultjunu tjanala panya ngayulu nyakunytjitja, kaya tjana puṯu alatjiṯu ngayula utiṟa wangkangi.
7 Então vieram os magos, os encantadores, os caldeus e os feiticeiros. Eu lhes contei o sonho, mas eles não puderam me revelar a sua interpretação.
8 Ka maḻa wati panya Danielngalta wirkanu. (Palunya panyaṉa ini kutjupa ungu, Piltatjanya, ngayuku panya Godaku ini, ka god tjuṯa palula tjungu nyinanyi.) Kaṉa palula tjakultjunu ngayulu tjukurpa nyakunytja.
8 Por fim, apresentou-se Daniel, que é chamado de Beltessazar, em honra ao nome do meu deus. Ele tem o espírito dos santos deuses, e eu lhe contei o sonho, dizendo:
9 Munuṉa palula wangkangu, “Piltatjatja! Nyuntu nintipuka mulapa ngangkaṟi tjuṯangka muṉkara, ka ngayulu kulini panya god tjuṯa nyuntula tjungu nyinanyi, panya nyuntu kutjungku uwankara nintingku kulilpai. Wanyu kulila tjukurpa nyanga ngayulu nyakunytjanya munuṉi utiṟa wangka.
9 “Beltessazar, chefe dos magos, eu sei que você tem o espírito dos santos deuses e que não há mistério que você não possa explicar. Vou lhe contar o sonho que eu tive, para que você me diga o que ele significa.
10 Ngayuluṉa kunkunpa ngarira nyangu puṉu waṟa mulapa mantangka nguṟurpa pakaṟa ngaṟanyangka.
10 Estas foram as visões que passaram diante dos meus olhos quando eu estava deitado na minha cama: eu estava olhando e vi uma árvore no meio da terra, cuja altura era enorme.
11 Puṉu paluṟu waṟa mulararira kuṉpu puḻka ngaṟangi ilkaṟi pampuṟa, kaya aṉangu uwankarangku manta winkitjangku uti nyangangi tjanampa nguranguṟu.
11 A árvore cresceu e se tornou forte, de maneira que a sua altura chegou até o céu; ela podia ser vista desde os confins da terra.
12 Ka puṉu nyara paluṟu nyaḻpi wiṟu munu mai puḻkatjara ngaṟangi. Kaya aṉangu winkingku mai palunya ngalkuningi kukangku tjuḻpungku kuḻu. Kaya inuṟa tjuṯa puṉu palula wiltjangka ngura palyaṟa ngaringi, ka puṉu miṉangka tjuḻpu tjuṯangku maṉngu tjuṯa palyaningi.
12 A sua folhagem era bela, o seu fruto era abundante, e nela havia sustento para todos. Debaixo dela os animais selvagens achavam sombra, e as aves do céu faziam morada nos seus ramos; e todos os seres vivos se alimentavam dela.
13 Kaṉa ngarira nyangangi munuṉa ira-nyakula nyangu ilkaṟinguṟu angelpa ngalya-ukalingkunyangka.
13 No meu sonho, quando eu estava na minha cama, vi um vigilante, um santo, que descia do céu,
14 Munuṉa kulinu mirara wangkanyangka nyanga alatji, ‘Puṉu pala kaṯaṟa punkatjingala munu puṉu miṉa parka winkitjara kaṯala munu nyaḻpi tjuṯa kaṯaṟa waṉi munu mai uwankara ala lipingka waṉira wiyala, kaya palanpa uwankara ankula wiyariwa, inuṟa tjuṯa munu tjuḻpu pala tjuṯa kuḻu.|src="co01363b.TIF" size="col" loc="p" ref="4:14"
14 gritando em alta voz: ‘Derrubem a árvore, cortem os seus ramos, arranquem as folhas e espalhem os seus frutos. Espantem os animais que estão debaixo dela e as aves que fazem morada nos seus ramos.
15 — ausente —
15 Mas o toco, com as raízes, deixem na terra, amarrado com correntes de ferro e de bronze, em meio à erva do campo. Que esse toco seja molhado pelo orvalho do céu, e que a parte que lhe cabe seja a erva da terra, junto com os animais.
16 — ausente —
16 Que o coração dele seja mudado, para que não seja mais coração humano, e lhe seja dado coração de animal; e passem sobre ele sete tempos.
17 Nyangatja angelpa tjuṯangku wangkanytja Godalu wangkanyangka aṉangu manta winkitjangku kuliṟa nintiringkunytjaku. Panya ngula tjukurpa nyangatja utiringkunyangka aṉangu manta winkitjangku kulilku, ‘Munta-uwa, paluṟu God katutja puḻka mulapa nyinanyi manta uwankaraku mayatja. Nyara paluṟu kuliṟa wati ngurkantaṟa mayatja tjunkupai ngura aṯunymaṟa kanyintjaku. Kutjupa-aṟa paluṟu alatjiṯu mukuringkula wati kutjupa tjunkupai, tjinguṟu wati pilunytju.’ Nyanga alatjiṉa kulinu angeltu panya wangkanyangka.
17 Esta sentença é por decreto dos vigilantes, e esta ordem é por mandado dos santos, para que os que vivem saibam que o Altíssimo tem domínio sobre o reino dos homens. Ele dá esse reino a quem quer, e põe sobre ele até o mais humilde dos homens.’”
18 “Uwa, Daniel, nyanga palunyaṉa tjukurmankula nyangu, palu wati panya ngayuku nintipuka tjuṯangkuya puṯu alatjiṯu kuliningi ngayula utiṟa wangkanytjikitjangku. Wanyuṉi wiṟungku wangkara utila, panya nyuntu god tjuṯaku kurunpa tjuṯa kanyini, munun kuruntu nintinnyangka utiṟa wangkapai.”
18 — Este foi o sonho que eu, rei Nabucodonosor, tive. Você, Beltessazar, diga a interpretação, porque todos os sábios do meu reino não puderam me revelar a interpretação. Mas eu sei que você pode, porque você tem o espírito dos santos deuses.
19 Ka Danielnga puḻkaṟa alatjiṯu nguḻu-nguḻuringu nyanga tjukurmankunytjitja kuliṟa, munu paluṟu pilunarira puṯu nguwanpa wangkangi. Ka Nipaka-nitjalu palula wangkangu, “Nguḻuringkunytja wiyangkuṉi tjakultjura tjukurpa nyanga palunya.”
19 Então Daniel, cujo nome era Beltessazar, ficou perplexo por algum tempo, e os seus pensamentos o perturbavam. Então o rei lhe disse: — Beltessazar, não deixe que o sonho ou a sua interpretação o perturbem. Beltessazar respondeu: — Meu senhor, quem dera o sonho fosse a respeito daqueles que o odeiam, e a sua interpretação se aplicasse aos seus inimigos!
20 Nyuntu panya nyangu puṉu waṟa puḻkangku ilkaṟi pampuntja, ka panyaya aṉangu manta winkitjangku nyangangi para-arintaṟa ngura uwankaranguṟu.
20 A árvore que o senhor viu, que cresceu e se tornou forte, cuja altura chegou até o céu, que foi vista por toda a terra,
21 Puṉu paluṟu panya nyaḻpi wiṟu mulapa munu mai puḻkatjara ngaṟangi aṉangu winkiku munu kuka tjuṯaku kuḻu. Ka inuṟa tjuṯa puṉu panya waṯangka wiltjangka nyinangi, ka puṉu miṉangka tjuḻpu tjuṯangku maṉngu tjuṯa palyaningi.
21 cuja folhagem era bela, cujo fruto era abundante, na qual havia sustento para todos, debaixo da qual os animais selvagens achavam sombra, e em cujos ramos as aves do céu faziam morada,
22 “Uwa, Mayatja wiṟu, puṉu panya nyuntu tjukurmankunytjanya, palatja nyuntu. Panya nyuntun puṉu palu puṟunypa kuṉpuringkula puḻka mulararingu, kaya kulinu ilkaṟingka mantangka kuḻu. Panya nyuntu mayatja katutja nyinanyi puḻka mulapa manta winkiku.
22 aquela árvore é o senhor, ó rei, que cresceu e veio a ser forte. A sua grandeza, ó rei, cresceu e chega até o céu, e o seu domínio se estende até a extremidade da terra.
23 Munu panyan nyuntu nyangu angelpa ilkaṟinguṟu ukalingkunyangka munun kulinu wangkanyangka alatji, ‘Puṉu pala kaṯaṟa punkatjingaṟa wiyala. Palu waṯa iwiṟi kuḻu wantima ukiṟingka nguṟurpa ngaṟanytjaku munu waṯa pala palunya ayanangka munu puṟantjingka karpiṟa wanti. Ka ukiṟi nyanga palula nyinara paluṟu kulyarpangka wiita ngariku. Munu paluṟu ilytjingka kuka inuṟa tjuṯangka tjungu rawa nyinaku yiya tjapan.’
23 Quanto ao vigilante ou santo que o rei viu, que descia do céu e que dizia: “Cortem e destruam a árvore, mas deixem o toco com as raízes na terra, amarrado com correntes de ferro e de bronze, em meio à erva do campo; que esse toco seja molhado pelo orvalho do céu, e que a parte que lhe cabe seja com os animais selvagens, até que passem sobre ele sete tempos”,
24 “Uwa, Mayatjan wiṟu! Tjukurpa nyangatjaṉanta kuwari nyuntula utiṟa wangkanyi, panya nyuntu nyakunytjanya. Panya God Katutja Puḻkalu tjukurpa nyangatja nyuntula utinu ngula nyaa nyuntula wirkankuku.
24 esta é a interpretação, ó rei, e este é o decreto do Altíssimo, que virá contra meu senhor, o rei:
25 Kuwari nguwanpantaya aṉangu tjuṯangku nyuntunya nguḻuṟa parari waṉaṟa wantiku, kan mungutja alatjiṯu ilytjingka nyinaku inuṟa tjuṯangka tjungu, munun ukiṟi ngalkuku pulukangka tjungungku, kanta munga kutjupa munga kutjupa kulyarpangku nyuntunya puntu winki uṟulku. Nyanga alatjin rawa nyinaku yiya tjapan, munun palulanguṟulta yiya tjapan ngaṟala wiyaringkula nyuntu kulilku, ‘Munta-uwa, mulapa nyangampal God Katutja Puḻkanyampa nyinanyi mayatja puḻka mulapa ngura winkiku munu manta uwankaraku. Nyanga paluṟu alatjiṯu panya kuliṟa wati ngurkantaṟa mayatja tjunkupai ngura aṯunymaṟa kanyintjaku.’ Alatjilta nyuntu pina aḻaringkula kulilku.
25 o senhor será expulso do meio das pessoas, e a sua morada será com os animais selvagens; o senhor comerá capim como os bois, e será molhado pelo orvalho do céu; e passarão sete tempos, até que o senhor, ó rei, reconheça que o Altíssimo tem domínio sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer.
26 “Palu nyuntu panyan tjukurpa nyangu waṯa munu iwiṟi kuḻu mantangka ngaṟanyangka, ka nyanga palulanguṟulta kulinma panya nyuntu God Ilkaṟitjaku nintiringkula nyuntu piṟuku mayatjariku.
26 Quanto ao que foi dito, que se deixasse o toco da árvore com as suas raízes, isto significa que o seu reino voltará a ser seu, depois que o senhor tiver reconhecido que o Céu domina.
27 Mayatja wiṟu ngana! Wanyuṉi kulila munu kura tjuṯa palyantjatjanungku wantira tjukaṟurungku kutju palyanma. Ngaṉmanypa panya nyuntu iwara kurangka ngaṟangi. Palu kuwari nyanga iwara wiṟunya nyakunytjatjanungku waṉanma alatjiṯu munu ngaḻṯutjara tjuṯa ngaḻṯunytjungku kanyinma, ka tjinguṟu nyanganguṟu nyuntumpa wiṟu mulapalta ngaṟaku.” Alatji Danieltu Nipaka-nitjala tjukurpa utiṟa wangkangu.
27 Portanto, ó rei, aceite o meu conselho: abandone os seus pecados, praticando a justiça, e acabe com as suas iniquidades, usando de misericórdia para com os pobres; assim talvez a sua tranquilidade se prolongue.
28 Ka mulapaṯu Danieltu panya wangkanytjitja uwankara Nipaka-nitjala wirkanu.
28 Tudo isso, de fato, aconteceu com o rei Nabucodonosor.
29 — ausente —
29 Passados doze meses, quando estava passeando no terraço do palácio real da cidade da Babilônia,
30 — ausente —
30 o rei disse: — Não é esta a grande Babilônia que eu construí para a casa real, com o meu grandioso poder e para glória da minha majestade?
31 Ka nyangatja wangkanyangka Godalu ilkaṟinguṟu palula wangkangu, “Mayatja Nipaka-nitja! Kulilaṉi ngayulu nyuntula wangkanyangka. Kuwari nyanga alatjiṯu nyuntu mayatja wiyaringanyi ngura nyangaku.
31 Enquanto o rei ainda falava, veio uma voz do céu, que disse: — A você, rei Nabucodonosor, se anuncia o seguinte: Este reino lhe foi tirado.
32 Kantaya aṉangu tjuṯangku nyuntunya nguḻuṟa waṉaṟa ngura parari ma-wantiku, kan mungutja alatjiṯu ilytjingka nyinaku inuṟa tjuṯangka tjungu, munun ukiṟi ngalkuku puluka tjuṯa puṟunytju. Alatjin rawa nyinaku yiya tjapan munun palulanguṟulta pina aḻaringkula kulilku ngayulu God Katutja Puḻkanya, panya ngayuluṉa mayatja puḻka mulapa mayatja kutjupa uwankarangka waintarinytja. Kan kulilku panya ngayulu alatjiṯu kuliṟa wati ngurkantaṟa mayatja tjunkupai ngura aṯunymaṟa kanyintjaku.” Alatji palula ilkaṟinguṟu wangkangu.
32 Você será expulso do meio das pessoas, e a sua morada será com os animais selvagens; você comerá capim como os bois, e passarão sete tempos, até que você reconheça que o Altíssimo tem domínio sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer.
33 Ka paluṟu wangkanytja mapalku utiringu Nipaka-nitjanya alatjirinytjaku, kaya aṉangu tjuṯangku panya palunya nguranguṟu nguḻuṟa waṯaparaṟa ma-wantir'iyaṉu ilytjikutu, ka paluṟu mayatja wiyaringkula ilytjingkalta nyinara ukiṟi kutjulta ngalkuningi puluka tjuṯa puṟunytju. Ka ilytjingka uṟilta ngarinyangka kulyarpangku palunya munga kutjupa munga kutjupa puntu winki uṟuningi. Alatji paluṟu rawa nyinangi, ka palumpa mangka waṟaringu waḻawuru nyaḻpi puṟunypa, munu miltji kuḻu waṟaringu tjuḻpu tjuṯaku miltji puṟunypa.
33 No mesmo instante, se cumpriu a palavra sobre Nabucodonosor. Ele foi expulso do meio das pessoas e começou a comer capim como os bois. O seu corpo foi molhado pelo orvalho do céu, até que lhe cresceram os cabelos como as penas da águia, e as suas unhas, como as garras das aves.
34 Ka palulanguṟu yiya tjapan ngaṟala wiyaringkunyangka Nipaka-nitjalu ilkaṟi ira-nyakula Mayatja Godaku mulamularingangi munu paluṟu kulintja tjukaṟururingu. Munu paluṟu God Katutja Puḻkanya waḻkuṟa mirawaṉingu panya Tiṯutjara Nyinapainya. Alatji paluṟu wangkara waḻkuningi, |src="co01368b.TIF" size="col" loc="p" ref="4:34"
34 — Mas ao fim daqueles dias, eu, Nabucodonosor, levantei os olhos ao céu, e recuperei o entendimento. Então eu bendisse o Altíssimo, e louvei e glorifiquei aquele que vive para sempre: “O seu domínio é eterno, e o seu reino se estende de geração em geração.
35 Panya nyuntu mayatja puḻka nyinanyi, ka aṉangu mantatjangku puṯu nyuntunya wiyalku, panya nyuntu witulya puḻka mulapa aṉangu uwankarangka waintarinytja. Nyuntu alatjiṯu mukuringkula palyalpai angelpa ilkaṟitja tjuṯangka munu aṉangu mantatja tjuṯangka kuḻu. Kutjupangku nyuntunya puṯu markuṉi, munu kutjupangku nyuntunya puṯu wangkanyi, ‘Nyaaku nyuntu nyangatja palyaṉi?’”
35 Todos os moradores da terra são considerados como nada, e o Altíssimo faz o que quer com o exército do céu e com os moradores da terra. Não há quem possa deter a sua mão, nem questionar o que ele faz.”
36 “Uwa, nyara palula aṟa ngayuku kulintja tjukaṟururingu, ka Godalu ngayunya maḻakungku aṉangu tjuṯangka tjunguṉu ngayuku mukuringkunytjaku, kaṉiya piṟuku mayatja wangkara wiṟunmanangi. Kaya wati kamanta puḻka tjuṯa ngayulakutu pitjangu munuṉiya piṟuku tjunu Papilanku mayatjarinytjaku. Ka panya aṉangu tjuṯangkuṉiya ngaṉmanytju mayatja puḻka nyangangi, palu kuwariṉiya nyanganyi mayatja kutjupa mulapa.
36 — Nesse tempo, recuperei o entendimento e, para a dignidade do meu reino, recuperei também a minha majestade e o meu resplendor. Os meus conselheiros e os homens importantes vieram me procurar, fui restabelecido no meu reino, e a minha grandeza se tornou ainda maior.
37 “Uwa, kuwariṉa ngayulu Nipaka-nitjalu Mayatja Ilkaṟitjanya waḻkuṉi panya paluṟu kutju puḻka mulapa. Palumpa iwara tjukaṟuru munu mulapa. Munu paluṟu aṉangu kaṉany-kaṉanyaripai tjuṯa tjaṟulpai.” Alatji Nipaka-nitjalu God Katutja mirawaṉira lita nyangatja walkatjunu munu aṉangu ngura winkikutu iyaṉu.
37 Agora eu, Nabucodonosor, louvo, engrandeço e glorifico o Rei do céu, porque todas as suas obras são verdadeiras, e os seus caminhos são justos. Ele tem poder para humilhar os orgulhosos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.