Daniel 4

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Nabucodonosor rei, a todos os povos, nações, e línguas, que moram em toda a terra: Paz vos seja multiplicada.
2 — ausente —
2 Pareceu-me bem fazer conhecidos os sinais e maravilhas que Deus, o Altíssimo, tem feito para comigo.
3 — ausente —
3 Quão grandes são os seus sinais, e quão poderosas as suas maravilhas! O seu reino é um reino sempiterno, e o seu domínio de geração em geração.
4 Nyangatja panya ngayuku tjukurpa, panya ngayulu pukuḻpa mulapa waḻi nyanga puḻkangka nyinangi mai puḻkangka.
4 Eu, Nabucodonosor, estava sossegado em minha casa, e próspero no meu palácio.
5 Munuṉa munga kutjupa piitangka kunkunpa ngarira tjukurmaṟa nyangu kutjupa kutjupa mulapa munuṉa puḻkaṟa nguḻuringu.
5 Tive um sonho que me espantou; e estando eu na minha cama, os pensamentos e as visões da minha cabeça me perturbaram.
6 Munuṉa palulanguṟu wati waṟka tjuṯa wituṉu Papilannga nguraṟa tjuṯa wati nintipuka uwankara ngayulakutu ngalya-katinytjaku tjana pitjala ngayula tjukurpa wangkara utintjaku panya ngayulu tjukurmankunytjanya.
6 Portanto expedi um decreto, que fossem introduzidos à minha presença todos os sábios de Babilônia, para que me fizessem saber a interpretação do sonho.
7 Kaya mulapaṯu pitjangu wati nintipuka tjuṯa, ngangkaṟi tjuṯa, munu kililpi nyakupai tjuṯa, uwankaraya pitjangu. Kaṉa ngayulu tjakultjunu tjanala panya ngayulu nyakunytjitja, kaya tjana puṯu alatjiṯu ngayula utiṟa wangkangi.
7 Então entraram os magos, os encantadores, os caldeus, e os adivinhadores, e lhes contei o sonho; mas não me fizeram saber a interpretação do mesmo.
8 Ka maḻa wati panya Danielngalta wirkanu. (Palunya panyaṉa ini kutjupa ungu, Piltatjanya, ngayuku panya Godaku ini, ka god tjuṯa palula tjungu nyinanyi.) Kaṉa palula tjakultjunu ngayulu tjukurpa nyakunytja.
8 Por fim entrou na minha presença Daniel, cujo nome é Beltessazar, segundo o nome do meu deus, e no qual há o espírito dos deuses santos; e eu lhe contei o sonho, dizendo:
9 Munuṉa palula wangkangu, “Piltatjatja! Nyuntu nintipuka mulapa ngangkaṟi tjuṯangka muṉkara, ka ngayulu kulini panya god tjuṯa nyuntula tjungu nyinanyi, panya nyuntu kutjungku uwankara nintingku kulilpai. Wanyu kulila tjukurpa nyanga ngayulu nyakunytjanya munuṉi utiṟa wangka.
9 Ó Beltessazar, chefe dos magos, porquanto eu sei que há em ti o espírito dos deuses santos, e nenhum mistério te é difícil, dize-me as visões do meu sonho que tive e a sua interpretação.
10 Ngayuluṉa kunkunpa ngarira nyangu puṉu waṟa mulapa mantangka nguṟurpa pakaṟa ngaṟanyangka.
10 Eram assim as visões da minha cabeça, estando eu na minha cama: eu olhava, e eis uma árvore no meio da terra, e grande era a sua altura;
11 Puṉu paluṟu waṟa mulararira kuṉpu puḻka ngaṟangi ilkaṟi pampuṟa, kaya aṉangu uwankarangku manta winkitjangku uti nyangangi tjanampa nguranguṟu.
11 crescia a árvore, e se fazia forte, de maneira que a sua altura chegava até o céu, e era vista até os confins da terra.
12 Ka puṉu nyara paluṟu nyaḻpi wiṟu munu mai puḻkatjara ngaṟangi. Kaya aṉangu winkingku mai palunya ngalkuningi kukangku tjuḻpungku kuḻu. Kaya inuṟa tjuṯa puṉu palula wiltjangka ngura palyaṟa ngaringi, ka puṉu miṉangka tjuḻpu tjuṯangku maṉngu tjuṯa palyaningi.
12 A sua folhagem era formosa, e o seu fruto abundante, e havia nela sustento para todos; debaixo dela os animais do campo achavam sombra, e as aves do céu faziam morada nos seus ramos, e dela se mantinha toda a carne.
13 Kaṉa ngarira nyangangi munuṉa ira-nyakula nyangu ilkaṟinguṟu angelpa ngalya-ukalingkunyangka.
13 Eu via isso nas visões da minha cabeça, estando eu na minha cama, e eis que um vigia, um santo, descia do céu.
14 Munuṉa kulinu mirara wangkanyangka nyanga alatji, ‘Puṉu pala kaṯaṟa punkatjingala munu puṉu miṉa parka winkitjara kaṯala munu nyaḻpi tjuṯa kaṯaṟa waṉi munu mai uwankara ala lipingka waṉira wiyala, kaya palanpa uwankara ankula wiyariwa, inuṟa tjuṯa munu tjuḻpu pala tjuṯa kuḻu.|src="co01363b.TIF" size="col" loc="p" ref="4:14"
14 Ele clamou em alta voz e disse assim: Derrubai a árvore, e cortai-lhe os ramos, sacudi as suas folhas e espalhai o seu fruto; afugentem-se os animais de debaixo dela, e as aves dos seus ramos.
15 — ausente —
15 Contudo deixai na terra o tronco com as suas raízes, numa cinta de ferro e de bronze, no meio da tenra relva do campo; e seja molhado do orvalho do céu, e seja a sua porção com os animais na erva da terra.
16 — ausente —
16 Seja mudada a sua mente, para que não seja mais a de homem, e lhe seja dada mente de animal; e passem sobre ele sete tempos.
17 Nyangatja angelpa tjuṯangku wangkanytja Godalu wangkanyangka aṉangu manta winkitjangku kuliṟa nintiringkunytjaku. Panya ngula tjukurpa nyangatja utiringkunyangka aṉangu manta winkitjangku kulilku, ‘Munta-uwa, paluṟu God katutja puḻka mulapa nyinanyi manta uwankaraku mayatja. Nyara paluṟu kuliṟa wati ngurkantaṟa mayatja tjunkupai ngura aṯunymaṟa kanyintjaku. Kutjupa-aṟa paluṟu alatjiṯu mukuringkula wati kutjupa tjunkupai, tjinguṟu wati pilunytju.’ Nyanga alatjiṉa kulinu angeltu panya wangkanyangka.
17 Esta sentença é por decreto dos vigias, e por mandado dos santos; a fim de que conheçam os viventes que o Altíssimo tem domínio sobre o reino dos homens, e o dá a quem quer, e até o mais humilde dos homens constitui sobre eles.
18 “Uwa, Daniel, nyanga palunyaṉa tjukurmankula nyangu, palu wati panya ngayuku nintipuka tjuṯangkuya puṯu alatjiṯu kuliningi ngayula utiṟa wangkanytjikitjangku. Wanyuṉi wiṟungku wangkara utila, panya nyuntu god tjuṯaku kurunpa tjuṯa kanyini, munun kuruntu nintinnyangka utiṟa wangkapai.”
18 Este sonho eu, rei Nabucodonosor, o vi. Tu, pois, Beltessazar, dize a interpretação; porquanto todos os sábios do meu reino não puderam fazer-me saber a interpretação; mas tu podes; pois há em ti o espírito dos deuses santos.
19 Ka Danielnga puḻkaṟa alatjiṯu nguḻu-nguḻuringu nyanga tjukurmankunytjitja kuliṟa, munu paluṟu pilunarira puṯu nguwanpa wangkangi. Ka Nipaka-nitjalu palula wangkangu, “Nguḻuringkunytja wiyangkuṉi tjakultjura tjukurpa nyanga palunya.”
19 Então Daniel, cujo nome era Beltessazar, esteve atônito por algum tempo, e os seus pensamentos o perturbaram. Falou, pois, o rei e disse: Beltessazar, não te espante o sonho, nem a sua interpretação. Respondeu Beltessazar, e disse: Senhor meu, seja o sonho para os que te odeiam, e a sua interpretação para os teus inimigos:
20 Nyuntu panya nyangu puṉu waṟa puḻkangku ilkaṟi pampuntja, ka panyaya aṉangu manta winkitjangku nyangangi para-arintaṟa ngura uwankaranguṟu.
20 A árvore que viste, que cresceu, e se fez forte, cuja altura chegava até o céu, e que era vista por toda a terra;
21 Puṉu paluṟu panya nyaḻpi wiṟu mulapa munu mai puḻkatjara ngaṟangi aṉangu winkiku munu kuka tjuṯaku kuḻu. Ka inuṟa tjuṯa puṉu panya waṯangka wiltjangka nyinangi, ka puṉu miṉangka tjuḻpu tjuṯangku maṉngu tjuṯa palyaningi.
21 cujas folhas eram formosas, e o seu fruto abundante, e em que para todos havia sustento, debaixo da qual os animais do campo achavam sombra, e em cujos ramos habitavam as aves do céu;
22 “Uwa, Mayatja wiṟu, puṉu panya nyuntu tjukurmankunytjanya, palatja nyuntu. Panya nyuntun puṉu palu puṟunypa kuṉpuringkula puḻka mulararingu, kaya kulinu ilkaṟingka mantangka kuḻu. Panya nyuntu mayatja katutja nyinanyi puḻka mulapa manta winkiku.
22 és ,tu, ó rei, que cresceste, e te fizeste forte; pois a tua grandeza cresceu, e chegou até o céu, e o teu domínio até a extremidade da terra.
23 Munu panyan nyuntu nyangu angelpa ilkaṟinguṟu ukalingkunyangka munun kulinu wangkanyangka alatji, ‘Puṉu pala kaṯaṟa punkatjingaṟa wiyala. Palu waṯa iwiṟi kuḻu wantima ukiṟingka nguṟurpa ngaṟanytjaku munu waṯa pala palunya ayanangka munu puṟantjingka karpiṟa wanti. Ka ukiṟi nyanga palula nyinara paluṟu kulyarpangka wiita ngariku. Munu paluṟu ilytjingka kuka inuṟa tjuṯangka tjungu rawa nyinaku yiya tjapan.’
23 E quanto ao que viu o rei, um vigia, um santo, que descia do céu, e que dizia: Cortai a árvore, e destruí-a; contudo deixai na terra o tronco com as suas raízes, numa cinta de ferro e de bronze, no meio da tenra relva do campo; e seja molhado do orvalho do céu, e seja a sua porção com os animais do campo, até que passem sobre ele sete tempos;
24 “Uwa, Mayatjan wiṟu! Tjukurpa nyangatjaṉanta kuwari nyuntula utiṟa wangkanyi, panya nyuntu nyakunytjanya. Panya God Katutja Puḻkalu tjukurpa nyangatja nyuntula utinu ngula nyaa nyuntula wirkankuku.
24 esta é a interpretação, ó rei é o decreto do Altíssimo, que é vindo sobre o rei, meu senhor:
25 Kuwari nguwanpantaya aṉangu tjuṯangku nyuntunya nguḻuṟa parari waṉaṟa wantiku, kan mungutja alatjiṯu ilytjingka nyinaku inuṟa tjuṯangka tjungu, munun ukiṟi ngalkuku pulukangka tjungungku, kanta munga kutjupa munga kutjupa kulyarpangku nyuntunya puntu winki uṟulku. Nyanga alatjin rawa nyinaku yiya tjapan, munun palulanguṟulta yiya tjapan ngaṟala wiyaringkula nyuntu kulilku, ‘Munta-uwa, mulapa nyangampal God Katutja Puḻkanyampa nyinanyi mayatja puḻka mulapa ngura winkiku munu manta uwankaraku. Nyanga paluṟu alatjiṯu panya kuliṟa wati ngurkantaṟa mayatja tjunkupai ngura aṯunymaṟa kanyintjaku.’ Alatjilta nyuntu pina aḻaringkula kulilku.
25 serás expulso do meio dos homens, e a tua morada será com os animais do campo, e te farão comer erva como os bois, e serás molhado do orvalho do céu, e passar-se-ão sete tempos por cima de ti; até que conheças que o Altíssimo tem domínio sobre o reino dos homens, e o dá a quem quer.
26 “Palu nyuntu panyan tjukurpa nyangu waṯa munu iwiṟi kuḻu mantangka ngaṟanyangka, ka nyanga palulanguṟulta kulinma panya nyuntu God Ilkaṟitjaku nintiringkula nyuntu piṟuku mayatjariku.
26 E quanto ao que foi dito, que deixassem o tronco com as raízes da árvore, o teu reino voltará para ti, depois que tiveres conhecido que o céu reina.
27 Mayatja wiṟu ngana! Wanyuṉi kulila munu kura tjuṯa palyantjatjanungku wantira tjukaṟurungku kutju palyanma. Ngaṉmanypa panya nyuntu iwara kurangka ngaṟangi. Palu kuwari nyanga iwara wiṟunya nyakunytjatjanungku waṉanma alatjiṯu munu ngaḻṯutjara tjuṯa ngaḻṯunytjungku kanyinma, ka tjinguṟu nyanganguṟu nyuntumpa wiṟu mulapalta ngaṟaku.” Alatji Danieltu Nipaka-nitjala tjukurpa utiṟa wangkangu.
27 Portanto, ó rei, aceita o meu conselho, e põe fim aos teus pecados, praticando a justiça, e às tuas iniqüidades, usando de misericórdia com os pobres, se, porventura, se prolongar a tua tranqüilidade.
28 Ka mulapaṯu Danieltu panya wangkanytjitja uwankara Nipaka-nitjala wirkanu.
28 Tudo isso veio sobre o rei Nabucodonosor.
29 — ausente —
29 Ao cabo de doze meses, quando passeava sobre o palácio real de Babilônia,
30 — ausente —
30 falou o rei, e disse: Não é esta a grande Babilônia que eu edifiquei para a morada real, pela força do meu poder, e para a glória da minha majestade?
31 Ka nyangatja wangkanyangka Godalu ilkaṟinguṟu palula wangkangu, “Mayatja Nipaka-nitja! Kulilaṉi ngayulu nyuntula wangkanyangka. Kuwari nyanga alatjiṯu nyuntu mayatja wiyaringanyi ngura nyangaku.
31 Ainda estava a palavra na boca do rei, quando caiu uma voz do céu: A ti se diz, ó rei Nabucodonosor: Passou de ti o reino.
32 Kantaya aṉangu tjuṯangku nyuntunya nguḻuṟa waṉaṟa ngura parari ma-wantiku, kan mungutja alatjiṯu ilytjingka nyinaku inuṟa tjuṯangka tjungu, munun ukiṟi ngalkuku puluka tjuṯa puṟunytju. Alatjin rawa nyinaku yiya tjapan munun palulanguṟulta pina aḻaringkula kulilku ngayulu God Katutja Puḻkanya, panya ngayuluṉa mayatja puḻka mulapa mayatja kutjupa uwankarangka waintarinytja. Kan kulilku panya ngayulu alatjiṯu kuliṟa wati ngurkantaṟa mayatja tjunkupai ngura aṯunymaṟa kanyintjaku.” Alatji palula ilkaṟinguṟu wangkangu.
32 E serás expulso do meio dos homens, e a tua morada será com os animais do campo; far-te-ão comer erva como os bois, e passar-se-ão sete tempos sobre ti, até que conheças que o Altíssimo tem domínio sobre o reino dos homens, e o dá a quem quer.
33 Ka paluṟu wangkanytja mapalku utiringu Nipaka-nitjanya alatjirinytjaku, kaya aṉangu tjuṯangku panya palunya nguranguṟu nguḻuṟa waṯaparaṟa ma-wantir'iyaṉu ilytjikutu, ka paluṟu mayatja wiyaringkula ilytjingkalta nyinara ukiṟi kutjulta ngalkuningi puluka tjuṯa puṟunytju. Ka ilytjingka uṟilta ngarinyangka kulyarpangku palunya munga kutjupa munga kutjupa puntu winki uṟuningi. Alatji paluṟu rawa nyinangi, ka palumpa mangka waṟaringu waḻawuru nyaḻpi puṟunypa, munu miltji kuḻu waṟaringu tjuḻpu tjuṯaku miltji puṟunypa.
33 Na mesma hora a palavra se cumpriu sobre Nabucodonosor, e foi expulso do meio dos homens, e comia erva como os bois, e o seu corpo foi molhado do orvalho do céu, até que lhe cresceu o cabelo como as penas da águia, e as suas unhas como as das aves:
34 Ka palulanguṟu yiya tjapan ngaṟala wiyaringkunyangka Nipaka-nitjalu ilkaṟi ira-nyakula Mayatja Godaku mulamularingangi munu paluṟu kulintja tjukaṟururingu. Munu paluṟu God Katutja Puḻkanya waḻkuṟa mirawaṉingu panya Tiṯutjara Nyinapainya. Alatji paluṟu wangkara waḻkuningi, |src="co01368b.TIF" size="col" loc="p" ref="4:34"
34 Mas ao fim daqueles dias eu, Nabucodonosor, levantei ao céu os meus olhos, e voltou a mim o meu entendimento, e eu bendisse o Altíssimo, e louvei, e glorifiquei ao que vive para sempre; porque o seu domínio é um domínio sempiterno, e o seu reino é de geração em geração.
35 Panya nyuntu mayatja puḻka nyinanyi, ka aṉangu mantatjangku puṯu nyuntunya wiyalku, panya nyuntu witulya puḻka mulapa aṉangu uwankarangka waintarinytja. Nyuntu alatjiṯu mukuringkula palyalpai angelpa ilkaṟitja tjuṯangka munu aṉangu mantatja tjuṯangka kuḻu. Kutjupangku nyuntunya puṯu markuṉi, munu kutjupangku nyuntunya puṯu wangkanyi, ‘Nyaaku nyuntu nyangatja palyaṉi?’”
35 E todos os moradores da terra são reputados em nada; e segundo a sua vontade ele opera no exército do céu e entre os moradores da terra; não há quem lhe possa deter a mão, nem lhe dizer: Que fazes?
36 “Uwa, nyara palula aṟa ngayuku kulintja tjukaṟururingu, ka Godalu ngayunya maḻakungku aṉangu tjuṯangka tjunguṉu ngayuku mukuringkunytjaku, kaṉiya piṟuku mayatja wangkara wiṟunmanangi. Kaya wati kamanta puḻka tjuṯa ngayulakutu pitjangu munuṉiya piṟuku tjunu Papilanku mayatjarinytjaku. Ka panya aṉangu tjuṯangkuṉiya ngaṉmanytju mayatja puḻka nyangangi, palu kuwariṉiya nyanganyi mayatja kutjupa mulapa.
36 No mesmo tempo voltou a mim o meu entendimento; e para a glória do meu reino voltou a mim a minha majestade e o meu resplendor. Buscaram-me os meus conselheiros e os meus grandes; e fui restabelecido no meu reino, e foi-me acrescentada excelente grandeza.
37 “Uwa, kuwariṉa ngayulu Nipaka-nitjalu Mayatja Ilkaṟitjanya waḻkuṉi panya paluṟu kutju puḻka mulapa. Palumpa iwara tjukaṟuru munu mulapa. Munu paluṟu aṉangu kaṉany-kaṉanyaripai tjuṯa tjaṟulpai.” Alatji Nipaka-nitjalu God Katutja mirawaṉira lita nyangatja walkatjunu munu aṉangu ngura winkikutu iyaṉu.
37 Agora, pois, eu, Nabucodonosor, louvo, e exalço, e glorifico ao Rei do céu; porque todas as suas obras são retas, e os seus caminhos justos, e ele pode humilhar aos que andam na soberba.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.