Daniel 4

Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 O rei Nabucodonosor mandou aos povos de todas as nações, raças e línguas a seguinte mensagem: — Felicidade e paz para todos!
2 — ausente —
2 Quero que todos saibam dos maravilhosos milagres que o Deus Altíssimo fez em meu favor.
3 — ausente —
3 Grandes são os seus milagres, e as coisas que ele fez são espantosas! Pois ele é o Rei eterno e reinará para sempre.
4 Nyangatja panya ngayuku tjukurpa, panya ngayulu pukuḻpa mulapa waḻi nyanga puḻkangka nyinangi mai puḻkangka.
4 E continuou: — Eu, Nabucodonosor, vivia sossegado no meu palácio, e tudo ia muito bem.
5 Munuṉa munga kutjupa piitangka kunkunpa ngarira tjukurmaṟa nyangu kutjupa kutjupa mulapa munuṉa puḻkaṟa nguḻuringu.
5 Mas certa noite tive um sonho que me deixou preocupado. Enquanto dormia, ideias e visões horrorosas tomaram conta de mim.
6 Munuṉa palulanguṟu wati waṟka tjuṯa wituṉu Papilannga nguraṟa tjuṯa wati nintipuka uwankara ngayulakutu ngalya-katinytjaku tjana pitjala ngayula tjukurpa wangkara utintjaku panya ngayulu tjukurmankunytjanya.
6 Por isso, mandei chamar todos os sábios da Babilônia, para que eles me explicassem o sonho.
7 Kaya mulapaṯu pitjangu wati nintipuka tjuṯa, ngangkaṟi tjuṯa, munu kililpi nyakupai tjuṯa, uwankaraya pitjangu. Kaṉa ngayulu tjakultjunu tjanala panya ngayulu nyakunytjitja, kaya tjana puṯu alatjiṯu ngayula utiṟa wangkangi.
7 Vieram então os sábios, os adivinhos, os astrólogos e os feiticeiros, e eu lhes contei o sonho, mas nenhum deles pôde explicá-lo.
8 Ka maḻa wati panya Danielngalta wirkanu. (Palunya panyaṉa ini kutjupa ungu, Piltatjanya, ngayuku panya Godaku ini, ka god tjuṯa palula tjungu nyinanyi.) Kaṉa palula tjakultjunu ngayulu tjukurpa nyakunytja.
8 Finalmente, apresentou-se Daniel, conhecido também como Beltessazar, nome que recebeu em honra do meu deus. O espírito dos santos deuses está nele, e por isso eu lhe contei o meu sonho. Eu disse:
9 Munuṉa palula wangkangu, “Piltatjatja! Nyuntu nintipuka mulapa ngangkaṟi tjuṯangka muṉkara, ka ngayulu kulini panya god tjuṯa nyuntula tjungu nyinanyi, panya nyuntu kutjungku uwankara nintingku kulilpai. Wanyu kulila tjukurpa nyanga ngayulu nyakunytjanya munuṉi utiṟa wangka.
9 “Beltessazar, chefe dos adivinhos, eu sei que o espírito dos santos deuses está em você e que não há mistério que você não possa explicar. Por isso vou lhe contar o sonho e quero que você explique o que ele quer dizer.
10 Ngayuluṉa kunkunpa ngarira nyangu puṉu waṟa mulapa mantangka nguṟurpa pakaṟa ngaṟanyangka.
10 Eu estava deitado na cama e, de repente, tive uma visão. Nela vi uma árvore muito alta, plantada no centro da terra.
11 Puṉu paluṟu waṟa mulararira kuṉpu puḻka ngaṟangi ilkaṟi pampuṟa, kaya aṉangu uwankarangku manta winkitjangku uti nyangangi tjanampa nguranguṟu.
11 A árvore cresceu e cresceu até tocar o céu e era tão grande, que podia ser vista de qualquer lugar do mundo.
12 Ka puṉu nyara paluṟu nyaḻpi wiṟu munu mai puḻkatjara ngaṟangi. Kaya aṉangu winkingku mai palunya ngalkuningi kukangku tjuḻpungku kuḻu. Kaya inuṟa tjuṯa puṉu palula wiltjangka ngura palyaṟa ngaringi, ka puṉu miṉangka tjuḻpu tjuṯangku maṉngu tjuṯa palyaningi.
12 As suas folhas eram belas, e ela dava tantas frutas, que o mundo todo podia se alimentar delas. Animais selvagens descansavam na sombra da árvore, as aves faziam ninhos nos seus galhos, e todos os seres vivos se alimentavam das suas frutas.
13 Kaṉa ngarira nyangangi munuṉa ira-nyakula nyangu ilkaṟinguṟu angelpa ngalya-ukalingkunyangka.
13 Eu ainda estava sonhando, quando, de repente, vi um anjo-vigia que descia do céu
14 Munuṉa kulinu mirara wangkanyangka nyanga alatji, ‘Puṉu pala kaṯaṟa punkatjingala munu puṉu miṉa parka winkitjara kaṯala munu nyaḻpi tjuṯa kaṯaṟa waṉi munu mai uwankara ala lipingka waṉira wiyala, kaya palanpa uwankara ankula wiyariwa, inuṟa tjuṯa munu tjuḻpu pala tjuṯa kuḻu.|src="co01363b.TIF" size="col" loc="p" ref="4:14"
14 e dizia em voz muito alta: ‘Derrubem a árvore, cortem os seus galhos, tirem as folhas e joguem fora as frutas. Espantem os animais que estão descansando na sua sombra e as aves que estão nos seus galhos.
15 — ausente —
15 Mas deixem ficar o toco e as suas raízes e o amarrem com correntes de ferro e de bronze, no meio do capim bravo, no campo. Assim o sereno cairá sobre esse toco — esse homem —, e ele comerá capim como os animais.
16 — ausente —
16 Ele perderá o juízo e começará a pensar como animal; sete anos viverá assim.
17 Nyangatja angelpa tjuṯangku wangkanytja Godalu wangkanyangka aṉangu manta winkitjangku kuliṟa nintiringkunytjaku. Panya ngula tjukurpa nyangatja utiringkunyangka aṉangu manta winkitjangku kulilku, ‘Munta-uwa, paluṟu God katutja puḻka mulapa nyinanyi manta uwankaraku mayatja. Nyara paluṟu kuliṟa wati ngurkantaṟa mayatja tjunkupai ngura aṯunymaṟa kanyintjaku. Kutjupa-aṟa paluṟu alatjiṯu mukuringkula wati kutjupa tjunkupai, tjinguṟu wati pilunytju.’ Nyanga alatjiṉa kulinu angeltu panya wangkanyangka.
17 Esta é a sentença dada pelos anjos, pelos anjos-vigias do céu, a fim de que todos saibam que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo. Ele dá esses reinos a quem quer, mesmo ao mais humilde de todos os homens.’ ”
18 “Uwa, Daniel, nyanga palunyaṉa tjukurmankula nyangu, palu wati panya ngayuku nintipuka tjuṯangkuya puṯu alatjiṯu kuliningi ngayula utiṟa wangkanytjikitjangku. Wanyuṉi wiṟungku wangkara utila, panya nyuntu god tjuṯaku kurunpa tjuṯa kanyini, munun kuruntu nintinnyangka utiṟa wangkapai.”
18 E Nabucodonosor terminou, dizendo: — Foi esse o sonho que eu tive, e nenhum dos meus sábios pôde me explicar o que ele quer dizer. Mas você, Beltessazar, pode dar a explicação porque o espírito dos santos deuses está em você. Portanto, explique o que o sonho quer dizer.
19 Ka Danielnga puḻkaṟa alatjiṯu nguḻu-nguḻuringu nyanga tjukurmankunytjitja kuliṟa, munu paluṟu pilunarira puṯu nguwanpa wangkangi. Ka Nipaka-nitjalu palula wangkangu, “Nguḻuringkunytja wiyangkuṉi tjakultjura tjukurpa nyanga palunya.”
19 Ao ouvir isso, Daniel, também conhecido como Beltessazar, ficou espantado e por alguns instantes não sabia o que pensar. O rei lhe disse: — Beltessazar, não se preocupe com o sonho nem com o que ele quer dizer. Mas Daniel respondeu: — Ó rei, quem dera que o sonho e a sua mensagem não fossem a respeito do senhor, mas a respeito dos seus inimigos!
20 Nyuntu panya nyangu puṉu waṟa puḻkangku ilkaṟi pampuntja, ka panyaya aṉangu manta winkitjangku nyangangi para-arintaṟa ngura uwankaranguṟu.
20 O senhor viu uma árvore que cresceu e cresceu até tocar o céu e que era tão grande, que podia ser vista de qualquer lugar do mundo.
21 Puṉu paluṟu panya nyaḻpi wiṟu mulapa munu mai puḻkatjara ngaṟangi aṉangu winkiku munu kuka tjuṯaku kuḻu. Ka inuṟa tjuṯa puṉu panya waṯangka wiltjangka nyinangi, ka puṉu miṉangka tjuḻpu tjuṯangku maṉngu tjuṯa palyaningi.
21 As suas folhas eram belas, e ela dava tantas frutas, que o mundo todo podia se alimentar delas. Animais selvagens descansavam na sombra da árvore, e as aves faziam ninhos nos seus galhos.
22 “Uwa, Mayatja wiṟu, puṉu panya nyuntu tjukurmankunytjanya, palatja nyuntu. Panya nyuntun puṉu palu puṟunypa kuṉpuringkula puḻka mulararingu, kaya kulinu ilkaṟingka mantangka kuḻu. Panya nyuntu mayatja katutja nyinanyi puḻka mulapa manta winkiku.
22 — Aquela árvore, ó rei, é o senhor. Pois o senhor se tornou poderoso, e o seu poder aumentou tanto, que chegou até o céu, e o seu domínio se estendeu pelo mundo inteiro.
23 Munu panyan nyuntu nyangu angelpa ilkaṟinguṟu ukalingkunyangka munun kulinu wangkanyangka alatji, ‘Puṉu pala kaṯaṟa punkatjingaṟa wiyala. Palu waṯa iwiṟi kuḻu wantima ukiṟingka nguṟurpa ngaṟanytjaku munu waṯa pala palunya ayanangka munu puṟantjingka karpiṟa wanti. Ka ukiṟi nyanga palula nyinara paluṟu kulyarpangka wiita ngariku. Munu paluṟu ilytjingka kuka inuṟa tjuṯangka tjungu rawa nyinaku yiya tjapan.’
23 E o senhor viu também um anjo-vigia descendo do céu e dizendo: “Derrubem a árvore e quebrem todos os seus galhos, mas deixem ficar o toco e as suas raízes e o amarrem com correntes de ferro e de bronze, para que fique no meio do capim bravo, no campo. Assim o sereno cairá sobre esse homem, e ele terá de comer o que os animais comem. Sete anos ele viverá assim.”
24 “Uwa, Mayatjan wiṟu! Tjukurpa nyangatjaṉanta kuwari nyuntula utiṟa wangkanyi, panya nyuntu nyakunytjanya. Panya God Katutja Puḻkalu tjukurpa nyangatja nyuntula utinu ngula nyaa nyuntula wirkankuku.
24 E Daniel continuou: — E agora vou dar a explicação. Este sonho trata da sentença do Deus Altíssimo contra o senhor, ó rei.
25 Kuwari nguwanpantaya aṉangu tjuṯangku nyuntunya nguḻuṟa parari waṉaṟa wantiku, kan mungutja alatjiṯu ilytjingka nyinaku inuṟa tjuṯangka tjungu, munun ukiṟi ngalkuku pulukangka tjungungku, kanta munga kutjupa munga kutjupa kulyarpangku nyuntunya puntu winki uṟulku. Nyanga alatjin rawa nyinaku yiya tjapan, munun palulanguṟulta yiya tjapan ngaṟala wiyaringkula nyuntu kulilku, ‘Munta-uwa, mulapa nyangampal God Katutja Puḻkanyampa nyinanyi mayatja puḻka mulapa ngura winkiku munu manta uwankaraku. Nyanga paluṟu alatjiṯu panya kuliṟa wati ngurkantaṟa mayatja tjunkupai ngura aṯunymaṟa kanyintjaku.’ Alatjilta nyuntu pina aḻaringkula kulilku.
25 O senhor será expulso do meio dos seres humanos e ficará morando com os animais selvagens. O senhor comerá capim como os bois, dormirá ao ar livre e ficará molhado pelo sereno. Isso durará sete anos, até que o senhor reconheça que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo e coloca como rei o homem que ele quer.
26 “Palu nyuntu panyan tjukurpa nyangu waṯa munu iwiṟi kuḻu mantangka ngaṟanyangka, ka nyanga palulanguṟulta kulinma panya nyuntu God Ilkaṟitjaku nintiringkula nyuntu piṟuku mayatjariku.
26 A ordem do anjo para que deixassem ficar o toco da árvore com as raízes quer dizer que o senhor será rei de novo, mas só quando confessar que Deus domina o mundo inteiro.
27 Mayatja wiṟu ngana! Wanyuṉi kulila munu kura tjuṯa palyantjatjanungku wantira tjukaṟurungku kutju palyanma. Ngaṉmanypa panya nyuntu iwara kurangka ngaṟangi. Palu kuwari nyanga iwara wiṟunya nyakunytjatjanungku waṉanma alatjiṯu munu ngaḻṯutjara tjuṯa ngaḻṯunytjungku kanyinma, ka tjinguṟu nyanganguṟu nyuntumpa wiṟu mulapalta ngaṟaku.” Alatji Danieltu Nipaka-nitjala tjukurpa utiṟa wangkangu.
27 Ó rei, aceite o meu conselho. Deixe de pecar e faça o que é certo; acabe com as suas maldades e ajude os pobres. Assim talvez o senhor possa continuar a viver em paz e felicidade.
28 Ka mulapaṯu Danieltu panya wangkanytjitja uwankara Nipaka-nitjala wirkanu.
28 E, de fato, tudo isso aconteceu com o rei Nabucodonosor.
29 — ausente —
29 Doze meses mais tarde, ele estava passeando no terraço do seu palácio na cidade de Babilônia
30 — ausente —
30 e disse: — Como é grande a cidade de Babilônia! Com o meu grande poder, eu a construí para ser a capital do meu reino, a fim de mostrar a todos a minha grandeza e a minha
31 Ka nyangatja wangkanyangka Godalu ilkaṟinguṟu palula wangkangu, “Mayatja Nipaka-nitja! Kulilaṉi ngayulu nyuntula wangkanyangka. Kuwari nyanga alatjiṯu nyuntu mayatja wiyaringanyi ngura nyangaku.
31 O rei ainda estava falando quando veio uma voz do céu, que disse: — Preste atenção, rei Nabucodonosor! Este reino não é mais seu.
32 Kantaya aṉangu tjuṯangku nyuntunya nguḻuṟa waṉaṟa ngura parari ma-wantiku, kan mungutja alatjiṯu ilytjingka nyinaku inuṟa tjuṯangka tjungu, munun ukiṟi ngalkuku puluka tjuṯa puṟunytju. Alatjin rawa nyinaku yiya tjapan munun palulanguṟulta pina aḻaringkula kulilku ngayulu God Katutja Puḻkanya, panya ngayuluṉa mayatja puḻka mulapa mayatja kutjupa uwankarangka waintarinytja. Kan kulilku panya ngayulu alatjiṯu kuliṟa wati ngurkantaṟa mayatja tjunkupai ngura aṯunymaṟa kanyintjaku.” Alatji palula ilkaṟinguṟu wangkangu.
32 Você será expulso do meio dos seres humanos, ficará morando com os animais selvagens e comerá capim como os bois. Isso durará sete anos, até que você reconheça que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo e coloca como rei quem ele quer.
33 Ka paluṟu wangkanytja mapalku utiringu Nipaka-nitjanya alatjirinytjaku, kaya aṉangu tjuṯangku panya palunya nguranguṟu nguḻuṟa waṯaparaṟa ma-wantir'iyaṉu ilytjikutu, ka paluṟu mayatja wiyaringkula ilytjingkalta nyinara ukiṟi kutjulta ngalkuningi puluka tjuṯa puṟunytju. Ka ilytjingka uṟilta ngarinyangka kulyarpangku palunya munga kutjupa munga kutjupa puntu winki uṟuningi. Alatji paluṟu rawa nyinangi, ka palumpa mangka waṟaringu waḻawuru nyaḻpi puṟunypa, munu miltji kuḻu waṟaringu tjuḻpu tjuṯaku miltji puṟunypa.
33 Naquele mesmo instante, cumpriu-se a sentença contra Nabucodonosor. Ele foi expulso do meio dos seres humanos e começou a comer capim como os bois. Dormia ao ar livre e ficava molhado pelo sereno. O seu cabelo ficou comprido, parecido com penas de águia, e as suas unhas cresceram tanto, que pareciam garras de um gavião.
34 Ka palulanguṟu yiya tjapan ngaṟala wiyaringkunyangka Nipaka-nitjalu ilkaṟi ira-nyakula Mayatja Godaku mulamularingangi munu paluṟu kulintja tjukaṟururingu. Munu paluṟu God Katutja Puḻkanya waḻkuṟa mirawaṉingu panya Tiṯutjara Nyinapainya. Alatji paluṟu wangkara waḻkuningi, |src="co01368b.TIF" size="col" loc="p" ref="4:34"
34 O rei disse: — Depois de passados os sete anos, eu olhei para o céu, e o meu juízo voltou. Aí agradeci ao Deus Altíssimo e dei louvor e “O poder do Altíssimo é eterno; o seu
35 Panya nyuntu mayatja puḻka nyinanyi, ka aṉangu mantatjangku puṯu nyuntunya wiyalku, panya nyuntu witulya puḻka mulapa aṉangu uwankarangka waintarinytja. Nyuntu alatjiṯu mukuringkula palyalpai angelpa ilkaṟitja tjuṯangka munu aṉangu mantatja tjuṯangka kuḻu. Kutjupangku nyuntunya puṯu markuṉi, munu kutjupangku nyuntunya puṯu wangkanyi, ‘Nyaaku nyuntu nyangatja palyaṉi?’”
35 Para ele, os seres humanos não têm nenhum valor; ele governa todos os anjos do céu e todos os moradores da terra. Não há ninguém que possa impedi-lo de fazer o que quer; não há ninguém que possa obrigá-lo a explicar o que faz.”
36 “Uwa, nyara palula aṟa ngayuku kulintja tjukaṟururingu, ka Godalu ngayunya maḻakungku aṉangu tjuṯangka tjunguṉu ngayuku mukuringkunytjaku, kaṉiya piṟuku mayatja wangkara wiṟunmanangi. Kaya wati kamanta puḻka tjuṯa ngayulakutu pitjangu munuṉiya piṟuku tjunu Papilanku mayatjarinytjaku. Ka panya aṉangu tjuṯangkuṉiya ngaṉmanytju mayatja puḻka nyangangi, palu kuwariṉiya nyanganyi mayatja kutjupa mulapa.
36 — Logo que o meu juízo voltou — continuou Nabucodonosor —, eu recebi outra vez a minha honra, a minha majestade e a glória do meu reino. Os meus conselheiros e as altas autoridades do meu governo me receberam de volta. Fui rei de novo, com mais poder do que antes.
37 “Uwa, kuwariṉa ngayulu Nipaka-nitjalu Mayatja Ilkaṟitjanya waḻkuṉi panya paluṟu kutju puḻka mulapa. Palumpa iwara tjukaṟuru munu mulapa. Munu paluṟu aṉangu kaṉany-kaṉanyaripai tjuṯa tjaṟulpai.” Alatji Nipaka-nitjalu God Katutja mirawaṉira lita nyangatja walkatjunu munu aṉangu ngura winkikutu iyaṉu.
37 Portanto, eu, o rei Nabucodonosor, agradeço ao Rei do céu e lhe dou louvor e glória. Tudo o que ele faz é certo e justo, e ele pode humilhar qualquer pessoa orgulhosa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.