Atos 9
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 — ausente —
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 — ausente —
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Ka paluṟu nyiritjara ma-pakaṉu Tamatjakalakutu wati maḻpa tjuṯatjara munuya ankula ankula ngura palulakutu ilaringu, ka ilkaṟinguṟu tili puḻkangku irnyaṉu. |src="tnACT09V04.tif" size="col" loc="p" ref="9:3-6"
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Ka wati panya Saulanya punkaṉu mantangka munu kulinu ilkaṟinguṟu wangkanyangka alatji, “Saul! Saul! Nyaakuṉin tiṯutjarangku kuraṉi?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Ka Saulalu wangkangu, “Palu ngananyan wanyu?”
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Palu kuwari pakaṟa ara pala Tamatjakalakutu, kanta kutjupangku wangkaku nyuntu nyaa palyantjaku.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Kaya wati panya tjuṯa palula tjungu ankunytjatjanu wangkanytja wiya ngaṟangi, panya wangkaya kulinu palu aṉanguya puṯu nyangangi.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ka Saulanya mantanguṟu pakaṉu, palu puṯu nyangangi, kaya maṟa witiṟa katingu waḻikutu.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Ka paluṟu tjiṉṯu maṉkurpa kuṟu pati nyinangi nyakunytja wiya alatjiṯu munu mai kuḻu ngalkuntja wiya munu kapi tjikintja wiyaṯu.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Ka tawunu nyara palula wati Jesuku walytja kutjupa nyinangi ini Ana-nayatjanya. Ka Mayatja Jesulu palula utiringkula ini wangkangu, “Ana-nayatja!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Ka wangkangu, “Pakaṟa ara iwara ini ‘Tjukaṟurulakutu’ munu wati panya Judasaku ngurangka wirkaṟa tjapila wati ini Saulaku ngura panya Taatjatjanya nguraṟaku, panya paluṟu kuwari ngayula nyinara tjapini.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Panya ngayulu palunya nintinu ka paluṟu kuruntu nyanganyi nyuntu pitjala palula maṟa katangka tjunkunyangka palunya kuṟu aḻantjaku. Ka nyuntu ara palulakutu!”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ka Ana-nayatjalu wangkangu, “Wiya Mayatja, aṉangu tjuṯangkuya palunyatjara wangkangi, panya wati nyanga paluṟu kunyu Jerusalemala nyuntumpa walytja tjuṯaku pikaringkula tjananya puḻkaṟa kuralpai.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Ka kunyu kuwari Jewku tjukurtjara puḻka tjuṯangku wati nyanga palunya wituṉu ngura nyangaku pitjala nganaṉanya ngapartji nyuntumpa walytja tjuṯa witintjaku.” Alatji Ana-nayatjalu nguḻuringkula wangkangi.
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Ka Mayatjalu palula wangkangu, “Wiya, ara palulakutu! Panya wati nyanga palunyaṉa ngayulu ngurkantanu ngayuku waṟka palyantjaku munu tjukurpa ngayunyatjara wangkanytjaku aṉangu Jew wiya tjuṯangka, tjanampa mayatja tjuṯangka, munu aṉangu Israelkunu tjuṯangka kuḻukuḻu.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Kaṉa palunya nintilku panya paluṟu ngayuku waṟkarinyangka kutjupa tjuṯangku palunya puḻkaṟa pikantankuku.” Alatji Mayatjalu Ana-nayatjala wangkangi.
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Ka paluṟu anu waḻi panya Saulanya nyinanytjitjakutu munu tjarpara nyangu palunya. Munu palula maṟa katangka tjunkula wangkangu, “Saul, walytja wiṟu! Mayatja Jesuluṉi nyuntulakutu wituṉu, panya iwarangka ngalya-pitjanyangka paluṟu nyuntula utiringu. Panya paluṟuṉi kuwari nyuntulakutu iyaṉu nyuntu piṟuku kuṟu aḻaringkula nyakunytjaku, ka Kurunpa Miḻmiḻṯu kuḻu nyuntula unngu tjarpara nyuntunya kanyilku.” |src="tnACT09V17.tif" size="col" loc="p" ref="9:17"
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ka mapalku kutjupa kutjupa tjukutjuku mulapa palumpa kuṟunguṟu punkaṉu, ka paluṟu kuṟu aḻaringkula nyangangi. Munu palulanguṟu paluṟu pakaṉu, ka palunya uṟungka baptise-katingu.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Palulanguṟu paluṟu uparingkunytjatjanungku mai ngalkuṉu munu maḻaku ipilyarira kuṉpuringu.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Munu paluṟu Jew tjuṯaku waḻi inmatja tjuṯangka tjarpara tjukurpa Jesunyatjara wangkangi aṉangu tjuṯangka. Munu paluṟu tjakultjunangi tjanala panya Jesunya Godaku katja.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Kaya paluṟu wangkanyangka kuliṟa puṯu nguwanpa kuliningi, “Wati panyatja nyangatja, panya Jerusalemala tjananya ini nyanga Jesunya waḻkunnyangka iluntanangi. Munu panya kunyu nyangatja pitjangu Jesuku walytja tjuṯa witiṟa maḻakungku katinytjikitja Jewku tjukurtjara kuranyitja tjuṯakutu.”
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Palu Saulalu tjukurpa Jesunyatjara kurunpa rapangku tjanala wangkangi munu tjananya wangkara mukumukuningi. Panya paluṟu alatji utiṟa wangkangi, “Iriti panya Godalu kalkuṉu Wankaṟunkupainya iyantjikitjangku, ka kuwarilta wirkanu wankaṟunkupai panya paluṟu, Jesunya Christanya.” Kaya tjukurpa nyanga alatji wangkanyangka wati Jew nyara palunya nguraṟa tjuṯangku puṯu kuliningi palunya ngapartji anantjikitjangku.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Munuya ngula tjiṉṯu tjuṯa ngaṟala wiyaringkunyangka paluṟu tjana mitingingka tjunguringu munuya wangkara kuliningi palunya iluntankunytjikitjangku.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Palu kutjupangku kulintjatjanungku Saulala tjakultjunu. Ka panya tjana mungangka kaḻaḻa kuḻu tawunu pala Tamatjakaku kaita puḻkangka kumpiṟa paṯaṟa nyinangi paluṟu ngalya-pakannyangka pungkula iluntankunytjikitja.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Ka palulanguṟu munga kutjupa Saulaku maḻpa tjuṯangku palunya kampangkaṯu katingu munuya wall-pa katunguṟu palunya piti puḻkangka ruupangka karpiṟa ukalilyinu uṟilkutu, ka Tamatjakalanguṟu nguḻu kumpiṟa wirtjapakaṉu Jerusalemalakutu.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Munu paluṟu Jerusalemala wirkaṟa Jesuku walytja tjuṯangka tjunguringkunytjikitja mukuringangi, palu puṯuya kuliningi, panya paluṟu tjanaya palumpa puṯu mulamularingkula nguḻuringangi kuliṟa, “Panya nyanga paluṟu Jesuku walytja wiya.”
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Ka wati panya Paanapatjalu palunya ngaḻṯunytjungku pitjala aḻṯira katingu wati panya Jesulu iyantja tjuṯakutu. Munu paluṟu tjanala aṟa uwankara tjakultjunu panya Saulanya iwarangka ankula Jesunya nyakunytja, munu Jesulu palunya wangkanytja, munu paluṟu rapangku tjukurpa Jesunyatjara ngura panya Tamatjakala wangkanytja kuḻu tjanala tjakultjunu. Alatji Paanapatjalu tjanala aṟa uwankara tjakultjunu, kaya kuliṟa mulamularingu.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Ka palulanguṟu Saulanya Jesuku walytja tjuṯangka tjunguringu munu paluṟu tjanala tjungu para-ngaṟangi ngura Jerusalemala. Munu paluṟu tjukurpa Jesunyatjara rapangku alatjiṯu aṉangu tjuṯangka para-tjakultjunangi.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Munu paluṟu Jew panya Kuṟiki wangkapai tjuṯangka wangkangi, panya paluṟu tjana Kuṟikiku aṟa tjuṯa kuliṟa waṉalpai, munuyanku Saulalu tjananku rawangku ngaparku wangkangi. Panya tjana palumpa mulamularingkunytja wiya mirpaṉaringi munuya palunya iluntankunytjikitja mukuringangi.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Kaya Jesuku walytja kutjupa tjuṯangku nyanga palunya kuliṟa Saulanya iluntankunytjaku-tawara ma-katingu Tjiitjaṟiyalakutu munuya pautangka ma-iyaṉu ngura walytjakutu Taatjatjalakutu.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Kaya palulanguṟu Jesuku walytja tjuṯa ngura winkingka manta Judeala, Galileela munu Tjamiṟiyala kuḻu pukuḻpa nyinangi panya mirpaṉtju tjuṯa tjanampa pikaringkunytja wiyaringu. Ka panya Kurunpa Miḻmiḻṯu tjananya kuṉpuningi munu kurunpa rapaningi Jesunya tungun-tunguntu waṉantjaku. Kaya kutjupa tjuṯa mulapa Jesuku mulamularingkula palumpa walytjaringangi munuya pukuḻpa nyinangi Mayatja Jesunya rawangku waḻkuṟa.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Ka Peternya panya ngura tjuṯangka para-pitjalinangi, munu paluṟu ngura ini Litala wirkanu munu Jesuku walytja tjuṯakutu ankula palula tjanala tjunguringu.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Munu nyara palula nyangu wati pikatjara ini Aini-yatjanya tjanala tjungu nyinanyangka. Wati paluṟu wawanypa munu piitangka rawa ngaringi kuḻi 8 pakantja wiya alatjiṯu.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Ka Peterlu palula wangkangu, “Aini-yatja! Jesulu Christalunta kuwari palyaṟunguṉi, ka pakala mununku mantara karpila.” Ka paluṟu mapalku pakaṟa ngaṟangu.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Kaya ngura nyara palula nyinapai winkingku nyangu palyaringkula ngaṟanyangka, manta panya Tjaṟanta nyinapai tjuṯangku kuḻu. Munuya nyakunytjatjanu Mayatja Jesuku mulamularingkula palumpa walytjaringu winki mulapa.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Palu tawunu ini Tjapala minyma kutjupa Jesuku walytja nyinangi ini Tapitjanya. Kaya wangka Kuṟiki wangkapai tjuṯangku palunya ini wangkapai alatji Tuukatjanya. Panya paluṟu rawangku wiṟu tjuṯa palyalpai aṉangu tjuṯaku munu aṉangu ngaḻṯutjara tjuṯa aṯunymankupai.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Ka Peternya ngura nyara Litala nyinanyangka minyma panya paluṟu pika puḻkaringkula ilungu. Kaya ilunyangka palunya puntu minangka paltjiṉu munuya katira ruuma katutjangka tjunkula wantingu.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Ka Tjapanya panya ngura Litala itingka, kaya ngura pala Tjapala Jesuku walytja tjuṯangku kulinu Peternya ila ngura Litala nyinanyangka. Munuya palulanguṟu wati kutjara wituṟa iyaṉu Peterlakutu. Ka pula Peterla wirkaṟa wangkangu, “Wiṟu ngana, ngali nyuntunya aḻṯinytjikitja pitjangu. Wanyu warpungkula pitja!”
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Ka Peternya pulala tjunguringkula mapalku anu. Ka paluṟu ngura nyara palula wirkankunyangka tjana palunya paṯaṟa mantjinu munuya ruuma katutjakutu katingu. Kaya wanakaḻa kutjupa tjuṯa Peterla itingka ngaṟala ulara waṉingi, munuya palula nintinu ulytja kutjupa kutjupa tjuṯa minyma panya paluṟu palyantja ngaṉmanytju wanka nyinaralpi. |src="tnACT09V39.tif" size="col" loc="p" ref="9:39"
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Ka Peterlu nyakunytjatjanungku tjananya uwankara ruumanguṟu uṟilkutu iyaṉu. Munu paluṟu tultjungaṟakatira Godala tjapinu, munu palulanguṟu minyma panya ilunytja nyakula wangkangu, “Tapitja! Pakala!” Ka paluṟu kuṟu aḻaringu munu Peternya ngalya-nyakula pakaṉu munu nyinangi piitangka.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ka Peterlu palunya maṟa witiṟa pakaltjingaṉu paḻtjuṟa ngaṟanytjaku, munu paluṟu Jesuku walytja tjuṯa aḻṯingu minyma panya wanakaḻa tjuṯa kuḻu. Munu tjananya nintinu minyma panya ilunytjatjanu wankaringkula ngaṟanyangka.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Kaya ngura nyara palula aṉangu winkingku kulinu minyma panya ilunytjanya wankaringkunytja, munuya tjuṯa mulapa Mayatja Jesuku mulamularingu.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ka Peternya ngura nyara Tjapala nyinangi tjiṉṯu tjuṯa mulapa wati ini Simonku ngurangka. Wati nyara paluṟu panya kukaku miṟinguṟu latja tjuṯa palyalpai.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.