Atos 8
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Ka wati panya Saulanya nyara palula ngaṟangi munu tjana iluntankunyangka nyakula pukuḻaringi panya paluṟu kuḻu tjanala tjungutja.
1 E Saulo concordou inteiramente com a morte de Estêvão. Uma grande onda de perseguição começou naquele dia e varreu a igreja de Jerusalém. Todos eles, com exceção dos apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e de Samaria.
2 Kaya Stephennga ilunyangka wati Godaku mukuringkupai tjuṯa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira ulara waṉingi munuya palunya mantjiṟa katira kuḻpingka tjuṉutjunu.
2 (Alguns homens devotos vieram e, com grande tristeza, sepultaram Estêvão.)
3 Palu Saulanya mukuringangi Jesuku walytja tjuṯangku Jesunya waṉantja wiyangku wantinytjaku, munu paluṟu kutjupa tjuṯa wituṉu tjananya nguḻuṟa waṯaparantjaku, kaya tjanampa waḻingka para-tjarpangi munuya wati minyma kuḻu witiṟa iṯarikatira tjailangka tjarpatjunangi Jesuku walytja tjuṯa.
3 Saulo, porém, procurava destruir a igreja. Ia de casa em casa, arrastava para fora homens e mulheres e os lançava na prisão.
4 Kaya Jesuku walytja tjuṯangku nguḻu panya wililyaraṟa ankunytjatjanungku Tjukurpa Palya Jesunyatjara tjakultjunangi aṉangu tjuṯangka ngura kutjupangka kutjupangka.
4 Os que haviam sido dispersos, porém, anunciavam as boas-novas a respeito de Jesus por onde quer que fossem.
5 Ka Philipanya manta pala Tjamiṟiyalakutu ankula nguṟurpa tawunu puḻkangka ini Tjapatjila wirkanu munu Tjukurpa Palya aṉangu tjuṯangka tjakultjunangi Jesunyatjara, panya Godalu palunya iyaṉu aṉangu tjuṯa wankaṟunkunytjaku.
5 Filipe foi para a cidade de Samaria e ali falou ao povo sobre o Cristo.
6 Munu paluṟu kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa witulyangku palyaningi, kaya aṉangu tjuṯangku palyannyangka nyakula palula tjukurpa wangkanyangka rawangku purkaṟangku kuliningi wantinytja wiyangku.
6 Quando as multidões ouviram sua mensagem e viram os sinais que ele realizava, deram total atenção às suas palavras.
7 Ka Philipalu Godaku witulyatjarangku painnyangka mamu tjuṯa mirara pakaningi aṉangu tjuṯanguṟu. Ka nyumpu tjuṯa, wawanypa tjuṯa, tiwilpa ngarinytja tjuṯa kuḻu palyaringangi Philipalu wangkara pakaltjingannyangka. |src="tnACT08V07.tif" size="col" loc="p" ref="8:7-8"
7 Muitos espíritos impuros eram expulsos e, aos gritos, deixavam suas vítimas, e muitos paralíticos e aleijados eram curados.
8 Kaya ngura pala palula aṉangu uwankara puḻkaṟa pukuḻaringu.
8 Por isso, houve grande alegria naquela cidade.
9 Ka ngura pala palula wati ngangkaṟi puṟunypa nyinangi ini Simonnga panya paluṟu kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa ayinayinirira palyalpai, kaya Tjamiṟiyanya nguraṟa uwankarangku nyakula wangkapai, “Ai! Nyangangku ayinayiningku palyalpai!” Kanku paluṟu walytjangku mirawaṉipai alatji wangkara, “Ngayuluṉa mayatja puḻka mulapa nyinanyi.”
9 Um homem chamado Simão praticava feitiçaria ali havia anos. Ele deixava o povo de Samaria admirado, e afirmava ser alguém importante.
10 Kaya aṉangu winkingku nyakula palumpa puḻkaṟa mulamularingangi, aṉangu puḻka tjuṯangku munu tjukutjuku tjuṯangku kuḻu. Munuya palunya mirawaṉira wangkapai alatji, “Wati nyanga paluṟu-manti mulapampa ilkaṟinguṟu pitjangu, munu nyanga Godalu puṟunytju witulyangku puḻka tjuṯa palyaṉi.”
10 Todos, dos mais simples aos mais importantes, se referiam a ele como “o Grande Poder de Deus”.
11 Munuya mirawaṉingi alatjiṯu palunya, panya rawangku paluṟu kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa ayinayinirira palyaningi, kaya nyakula kuliningi, “Awari! Nyangatja puḻka mulapa.” Munuya palunya mirawaṉingi munuya paluṟu wangkanyangka kuliṟa palumpa mulamularingangi munuya palunya waṉaningi.
11 Ouviam-no com atenção, pois, durante muito tempo, ele os tinha deixado admirados com sua magia.
12 Palu Philipalu pitjala Tjukurpa Palya Jesunyatjara wangkangi panya Godalu aṉangu tjuṯa palumpa mulamularingkunyangka walytjanmaṟa mayatjangku kanyintja. Kaya aṉangu tjuṯangku kuliṟa mulamularingu paluṟu wangkanyangka, ka tjananya uṟungka baptise-katingu.
12 No entanto, quando Filipe lhes levou a mensagem sobre as boas-novas do reino de Deus e sobre o nome de Jesus Cristo, eles creram e, como resultado, muitos homens e mulheres foram batizados.
13 Ka wati panya Simonnga kuḻu Jesuku mulamularingu, ka palunya uṟungka baptise-katingu. Ka palula maḻangka paluṟu Philipala tjunguringkula palula tjungu para-ngaṟangi, munu Philipalu kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa Godaku witulyatjarangku palyannyangka nyakula kuliningi, “Awari! Nyangatja wiṟu mulapa.”
13 O próprio Simão creu e foi batizado. Começou a seguir Filipe por toda parte, admirando-se dos sinais e milagres que ele realizava.
14 Kaya wati panya Jesulu iyantja tjuṯangku Jerusalemalanguṟu kulinu aṉangu Tjamiṟiyanya nguraṟa tjuṯa Godaku Tjukurku kuliṟa mulamularingkunytja munuya palulanguṟu Peternya pulanya Johnnga iyaṉu palula tjanalakutu.
14 Quando os apóstolos em Jerusalém souberam que o povo de Samaria havia aceitado a mensagem de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Ka pula ngura pala palula wirkaṟa mulamularingkupai tjuṯaku Godala tjapiningi paluṟu Kurunpa Miḻmiḻnga tjanala tjarpatjunkunytjaku.
15 Assim que os dois chegaram, oraram para que aqueles convertidos recebessem o Espírito Santo,
16 Panya Kurunpa Miḻmiḻnga tjanala kuwaripa tjarpanytja wiyaṯu, palu tjana uṟungka tjarpara kutju baptise-aringu ini Jesula kutjungka, ka Kurunpa Miḻmiḻnga tjanala kuwaripaṯu tjarpanytja wiyaṯu.
16 pois, apesar de terem sido batizados em nome do Senhor Jesus, o Espírito Santo ainda não havia descido sobre nenhum deles.
17 Ka Peterlu pula Johntu tjanala katangka maṟa tjunkula Godala tjapinnyangka nyara palula aṟa Kurunpa Miḻmiḻnga tjanala unngu tjarpangu. |src="tnACT08V17.tif" size="col" loc="p" ref="8:17"
17 Então Pedro e João impuseram as mãos sobre eles, e receberam o Espírito Santo.
18 — ausente —
18 Simão viu que as pessoas recebiam o Espírito quando os apóstolos impunham as mãos sobre elas. Então ofereceu-lhes dinheiro,
19 — ausente —
19 dizendo: “Deem-me este poder também, para que, quando eu impuser as mãos sobre as pessoas, elas recebam o Espírito Santo!”.
20 Ka Peterlu mani ungkunytjikitjangku wangkanyangka kulinu munu palunya paiṟa wangkangu alatji, “Wiya, mani palatjanku ma-kati munu pula maniṟara ngula ngura kurangka tjarpa! Panya nyuntun ngunti kulini Godaku Kurunpa maningka payamilantjikitjangku.
20 Pedro, porém, respondeu: “Que seu dinheiro seja destruído com você, por imaginar que o dom de Deus pode ser comprado!
21 Nyuntun ngalila tjungutja wiya, kanta Godalu nyuntunya nintintja wiya waṟka nyanga puṟunypa palyantjaku, panya paluṟu nintingku nyanganyi nyuntu ngunti unngu mukuringkunyangka.
21 Você não tem parte nem direito neste ministério, pois seu coração não é justo diante de Deus.
22 Nyuntun kurangku ngunti kulini maningka payamilantjikitjangku! Palu kuṉṯaringkula wantima mununku kampa kutjuparira Godala tjapila nyuntumpa kalyparingkula nyuntunya pungkuwiyangku wantinytjaku.
22 Arrependa-se de sua maldade e ore ao Senhor. Talvez ele perdoe esses seus maus pensamentos,
23 Ngayulu kulini nyuntun ngalimpa puḻkaṟa nyaṟaringanyi ngali puṟunytju palyantja-tjiratja, munu nyuntu kuraringkula rawa alatjiṯu kurangka nyinanyi puṯu wantira.” Alatji Peterlu palula wangkangu.
23 pois vejo que você está cheio de amarga inveja e é prisioneiro do pecado”.
24 Ka Simonnga nyangatja kuliṟa nguḻuringu munu palula pulala wangkangu, “Wanyutju pula tjapila Godala ngalinya maniṟara ngura kurangka waṉinytjaku-tawara.” Ka pula mulapaṯu Godala tjapinu palumpa.
24 Simão exclamou: “Orem ao Senhor por mim, para que essas coisas terríveis não me aconteçam!”.
25 Munu pula ngura nyara palula aṉangu tjuṯangka rawangku tjakultjunangi tjukurpa Jesunyatjara. Palulanguṟu pula wangkara wiyaringkula ma-pakaṉu maḻaku ngura Jerusalemalakutu. Munu pula manta panya Tjamiṟiyalawanu ngapari maḻaku pitjala ngura tjukutjuku tjuṯangka kuḻu Tjukurpa Palya tjanala ngapartji piṟuku tjakultjunangi aṉangu kutjupa tjuṯangka.
25 Depois de terem testemunhado e proclamado a palavra do Senhor em Samaria, Pedro e João voltaram a Jerusalém. Ao longo do caminho, pararam em muitas vilas samaritanas para anunciar as boas-novas.
26 — ausente —
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: “Vá para o sul, para a estrada no deserto que liga Jerusalém a Gaza”.
27 — ausente —
27 Filipe partiu e encontrou no caminho um alto oficial etíope, o eunuco responsável pelos tesouros de Candace, rainha da Etiópia. Ele tinha ido a Jerusalém para participar da adoração
28 — ausente —
28 e estava no caminho de volta. Sentado em sua carruagem, lia em voz alta o livro do profeta Isaías.
29 Ka Kurunpa Miḻmiḻṯu Philipala wangkangu, “Ma-ilariwa wakinakutu nyara munu ilangku waṉanma.”
29 Então o Espírito disse a Filipe: “Aproxime-se e acompanhe a carruagem”.
30 Ka Philipalu wakinakutu ma-ilaringkula kulinu wati panyangku tjukurpa Aitjayalanguṟu nyakula wangkanyangka, munu tjapinu wati palula, “Nyuntu wanyu tjukaṟurungku kulini pala nyuntu nyakula wangkanytjanya?”
30 Filipe correu até a carruagem e, ouvindo que o homem lia o profeta Isaías, perguntou-lhe: “O senhor compreende o que lê?”.
31 Ka watingku panya wangkangu, “Wiya, puṯuṉa kulini. Kutjupangku nintingku wangkara nintinnyangkaṉa tjinguṟu kulilku. Wanyu nyuntu wakinangka nyanga ngalya-tatila munuṉi wangkara nintinma.” Ka Philipanya tatiṟa palula itingka nyinakatingu.
31 O homem respondeu: “Como posso entender sem que alguém me explique?”. E convidou Filipe a subir na carruagem e sentar-se ao seu lado.
32 Ka tjukurpa panya paluṟu Aitjayalanguṟu nyakula wangkanytjanya nyanga alatji ngaṟangi,
32 Era esta a passagem das Escrituras que ele estava lendo: “Ele foi levado como ovelha para o matadouro; como cordeiro mudo diante dos tosquiadores, não abriu a boca.
33 Uwa, palunyaya witiṟa aṉanguṟa wangkara ngunti kuranmanangi wati kura-palku munuya iluntankunytjaku ma-katingu,
33 Foi humilhado e a justiça lhe foi negada. Quem pode falar de seus descendentes? Pois sua vida foi tirada da terra”.
34 Ka wati panya Itjiyau-piyanya nguraṟangku Philipala tjapinu alatji, “Wanyuṉi tjakultjura wati nyanga wangkatjarangku ngananya wangkanyi? Paluṟunku walytjangku wangkanyi? Munta kutjupa wangkanyi?”
34 O eunuco perguntou a Filipe: “Diga-me, o profeta estava falando de si mesmo ou de outro?”.
35 Ka Philipalu tjukurpa pala palulanguṟu wati panya palula utiṟa tjakultjunangi Tjukurpa Palya Jesunyatjara.
35 Então Filipe, começando com essa mesma passagem das Escrituras, anunciou-lhe as boas-novas a respeito de Jesus.
36 — ausente —
36 Prosseguindo, chegaram a um lugar onde havia água. Então o eunuco disse: “Veja, aqui tem água! O que me impede de ser batizado?”.
37 — ausente —
37 Filipe disse: “Nada o impede, se você crê de todo o coração”. O eunuco respondeu: “Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus”.
38 Munu wati panya paluṟu palumpa wakina ngaṟatjunu. Munu pula ukalingkula uṟungka ankula tjarpangu. Ka Philipalu palunya uṟungka tjarpatjuṟa baptise-katingu. |src="tnACT08V38.tif" size="col" loc="p" ref="8:38"
38 Então mandou parar a carruagem, os dois desceram até a água e Filipe o batizou.
39 Ka pula uṟunguṟu ngalya-pakannyangka Kurunpa Miḻmiḻṯu Philipanya katingu, ka wati panya Itjiyau-piyanya nguraṟangku palunya piṟuku nyakunytja wiya, palu paluṟu pukuḻpa mulapa anu ngurakutu.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor tomou Filipe e o levou. O eunuco não tornou a vê-lo, mas seguiu viagem cheio de alegria.
40 Ka Philipalu nyangu, “Ai! Ngura kutjupangkampaṉal nyangatja nyinanyi ngura ini Atjatatjala.” Munu paluṟu ma-pakaṉu alinytjara munu ankula ngura nguṟuritja tjuṯangka Tjukurpa Palya Jesunyatjara aṉangu tjuṯangka tjakultjunangi munu ngura ini Tjiitjaṟiyalalta wirkanu.
40 Então Filipe apareceu mais ao norte, na cidade de Azoto. Anunciou as boas-novas ali e em todas as cidades ao longo do caminho, até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.