Atos 5

Tjukurpa Palya (PJT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ka wati ini Ana-nayatjanya pula kuriṟara ini Tjapaiṟanya nyinangi ngura nyara palula munu paluṟu pula kuḻu pulanku kaana tjalamilaṉu manikitjangku.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Munu wati panya paluṟu mani mantjiṟa tjaraṟa pulanku tjunu pulampa ngurangka munu kutjupatjara katira ungu wati panya Jesulu iyantja tjuṯa alatji wangkara, “Nyangatjali kaana tjalamilaṟa mani uwankara mantjiṟa unganyi nyuranya.” Palu minyma panya palumpa kuri kutju ninti nyinangi mani panya palumpa pulampa tjaraṟa tjunkunytjitjaku.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Ka Ana-nayatjalu winki-palku katira ungkunyangka Peterlu wangkangu, “Nyuntun kurangku mamungka wangaṉarangku kuliṟa Kurunpa Miḻmiḻnga ngunti kuraṉu. Panya nyuntu kaana tjalamilantjatjanungku mani mantjiṟa katira tjara kutjupa tjunu nyupalimpa ngurangka munun tjara kutjupa ngalya-katingu uwankara-palku, kala ngunti kulinu nyuntuntin uwankara nganaṉanya ungu.
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Panya kaana nyara paluṟu tjalamilantja kuwaripangka nyuntumpa alatjiṯu ngaṟangi. Ka palulanguṟu nyuntu tjalamilantjatjanungku mani mantjinu, ka mani pala paluṟu nyuntumpa alatjiṯu ngaṟangi. Kan nyaaku kuwari winki katira ungkunytjatjanungku-palku ngunti kuraṉi? Kulila! Nyuntun nganaṉanya ngunti kurantja wiya, palu nyuntu Godanya ngunti kuraṉi.”
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 — ausente —
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 — ausente —
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Ka nyara palula maḻangka palumpa kuri watarku pitjangu, panya paluṟu kulintja wiya palumpa kuri ilunytja.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Ka ngalya-tjarpanyangka Peterlu palula tjapinu, “Uwa, wanyuṉi tjakultjura utingku. Nyupali mani nyanga alatji-alatjiṯu mantjinu kaana tjalamilaṟa?”
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Ka Peterlu wangkangu, “Nyaaku nyupali Kurunpa Miḻmiḻṯa ngalypa-ngalyparingkula palunya ngunti kuraṉi? Kulila! Nyuntumpa kuri katira tjuṉutjunkunytjatjanu nyangaya wati tjuṯa kuwari pitjalalta ngaṟanyi nyuntunya ngapartji katira tjuṉutjunkunytjikitja.”
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Ka Tjapaiṟalu alatji wangkanyangka kuliṟa mapalku punkaṟa ilungu, kaya wati panya tjuṯangku nyangu ilura ngarinyangka munuya palunya ngapartji mantjiṟa katira kuringka itingka tjuṉutjunu. |src="tnACT05V09.tif" size="col" loc="p" ref="5:10"
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Kaya Jesuku panya walytja uwankarangku munu aṉangu kutjupa tjuṯangku kuḻu nyangatja kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringu.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Kaya Peterlu tjana wati panya Jesulu iyantja tjuṯangku kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa witulyangku palyaningi aṉangu tjuṯangku nyakula Godanya puḻka kulintjaku. Munuya paluṟu tjana Jesuku walytja kutjupa uwankara kuḻu tjunguringkupai timpulangka, Tjalamanku panya wiltjangka.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Kaya aṉangu Jesuku walytja wiya tjuṯangku tjananya nyakula wiṟunmankupai kutju, palu palula tjanalaya tjunguringkunytja wiyangku nguḻuringkula wantipai.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Palu aṉangu tjara kutjupaya aṉangu nyara palula tjanalanguṟu Mayatja Jesuku mulamularingkula tjanala tjunguringangi, ka Jesuku walytjapiti piṟuku tjuṯa mulararingu.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Kaya aṉangu tjuṯangku Peterlu tjana kutjupa kutjupa tjuṯa witulyangku palyannyangka nyakunytjatjanungku pikatjara tjuṯa katira iwarangka itingka mantara piitatjuṟa ngaritjuṟa waṉaningi paluṟu tjana pitjala palyaṟunguntjaku. Panya tjana mukuringkula alatji kuliningi, “Tjinguṟu Peternya tjanalawanu ankunyangka palumpa wiltjangku tjananya tjutulku kaya palyaringkuku.”
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Kaya kutjupa tjuṯangku ngura Jerusalemala itingka nyinanytja tjuṯangku kuḻu kuliṟa pikatjara tjuṯa katira tjunangi munu mamutjara kuḻukuḻu, ka tjananya uwankaraṯu palyaṟunguṉu.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 — ausente —
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 — ausente —
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 — ausente —
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 — ausente —
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Kaya mulapaṯu mungawinki mulapa pakaṟa anu timpulakutu munuya timpulaku yaatangka tjarpara ngaṟala aṉangu tjuṯangka wangkangi Godaku tjukurpa. Ka tjukurtjara panya puḻka maḻpa tjuṯatjara kampa kutjupawanu wirkanu Peternya tjananya nyakunytja wiya, munuya ruumangka tjarpara aḻṯingu wati panya tjiḻpi kuranyitja tjuṯa mitingiku. Munuya wati timpula aṯunymankupai maṉkurpa wituṉu tjailakutu ankula wati panya iyantja tjuṯa pakaltjingaṟa ngalya-katinytjaku.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Palu wati panya paluṟu tjanaya tjailakutu ankula puṯu nyangu munuya maḻaku pitjangu mayatja panya tjuṯakutu.
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 Munuya wangkangu, “Ankulala tjailangka wirkaṟa tuwa pati ngaṟanyangka nyangu, kaya aṯunymankupai tjuṯa kuḻu anga-ngaṟangi tjana unngu nyinanyangka-palku. Palu tjarparala wati panya palunya tjananya puṯu nyangangi.”
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Ka wati panya timpula aṯunymankupai tjuṯaku mayatjangku nyangatja wangkanyangka kuliṟa puṯu kulinu, “Yaaltjiringuya?” Kaya tjana kuḻu puṯu kuliningi tjukurtjara panya kuranyitja tjuṯangku.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Ka palulanguṟu wati kutju ngalya-tjarpangu munu tjanala tjakultjunu, “Kulilaya! Wati panya nyura witiṟa tjailangka tjarpatjunkunytja tjuṯangkuya timpulaku yaatangka ngaṟala tjukurpa wangkanyi aṉangu tjuṯangka.”
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Ka wati panya timpula aṯunymankupai tjuṯaku mayatja anu wati tjuṯatjara munuya Jesulu iyantja tjuṯa aḻṯira ngalya-katingu witintja wiyangku, panya tjana nguḻuringangi aṉangu tjuṯangku witinnyangka nyakula palunya tjananya apungka atuntjaku-tawara.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 — ausente —
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 — ausente —
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Ka Peterlu tjana alatji wangkangu, “Utila aṉangungka kulintja wiyangku Godala kulinma palula kutjungka.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Panya nyura wituwitunnyangkaya Jesunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunu. Palu Godalu palunya ilunyangka wankaṟa pakaltjingaṉu. Panya nyuntumpa nganampa tjamu tjuṯangkuya iriti God nyanga palunyaṯu waḻkulpai.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Ka paluṟu Jesunya mayatja puḻka tjunu aṉangu tjuṯa wankaṟunkunytjaku. Ka palulanguṟu nyura Israelkunu tjuṯangku kura wantira kampa kutjuparinytjaku ngaṟanyi Godalu nyuranya kalypangku pungkuwiyangku wantinytjaku.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Tjukurpa nyangatjala nintingku wangkanyi nyakunytjatjanungku, ka Kurunpa Miḻmiḻṯu kuḻu nyangu munu nganaṉanya unngu nintinu. Panya Kurunpa Miḻmiḻnga nyanga palunya Godalu iyaṉu palula wangaṉarangku kulilpai tjuṯakutu.”
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Kaya tjiḻpi panya kuranyitja tjuṯangku alatji wangkanyangka kuliṟa puḻkaṟa mirpaṉaringu munuya palunya tjananya iluntankunytjikitjangku kuliningi.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Palu wati Paṟatji kutju ini Kamaliyalnga pakaṟa ngaṟangu tjanala wangkanytjikitja, panya nyanga paluṟu Moseku tjukurpa nintilpai nyinangi kaya aṉangu tjuṯangku palula kuḻu wangaṉarangku kulilpai. Ka paluṟu Peternya tjananya wituṉu uṟilkutu ankula tjukutjuku paṯantjaku, kaya palunya tjananya uṟilkutu katingu.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Ka maḻangka Kamaliyaltu wangkangu, “Wati Israelkunu tjuṯa! Wanyuya kulila! Warpungkula kukanymankunytja wiyangkuya wantima!
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Wanyuya kulila wati panya ini Tjiyutatjanya! Panya mungaṯu paluṟunku walytjangku mirawaṉingi paluṟunku puḻka kuliṟa, ka panya aṉangu tjuṯa palula tjunguringu nampa 400 tjuṯa mulapa, munu panyaya palunya waṉaningi. Ka ngula kutjupangku palunya pungkula iluntanu, ka palumpa panya maḻpa tjuṯa wililyaraṉu munuya piṟuku tjunguringkunytja wiyaringu.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Ka wati kutjupa palu puṟunypaṯu ini Judasanya Galileenya nguraṟa mungaṯu nyinangi, panya aṉangu tjuṯangku kamantaku nyiringka ini walkatjunkunytja-aṟangka. Munu paluṟu wati tjuṯa aḻṯira tjunguṉu wati kamanta tjuṯaku pikaringkunytjaku. Kaya palu puṟunypaṯu palunya iluntanu, ka maḻpa panya tjuṯa wililyaraṟa kutju kutju ankula wiyaringu.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Ka wati nyanga palula pulalanguṟu nyuntu nganaṉa kulintjaku ngaṟanyi. Uti nganaṉa wati nyanga palunya tjananya wantima munula kuralwiyangku wantir'iyala ankunytjaku. Tjinguṟu tjana walytjangku tjana kulintjitja palyannyangkampa maḻpa tjuṯangku tjananya ngula wantikatiku.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Palu tjinguṟu tjana nyanga alatji palyaṉi Godalu nintinnyangka, ka nganaṉa palunya tjananya puṯu pailku, panya nganaṉa tjanampa pikaringkula Godaku kuḻu pikaringkuku.”
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Munuya Peternya tjananya iyantja tjuṯa maḻakungku aḻṯingu munuya timpula aṯunymankupai tjuṯa wangkangu tjananya wiipangka alkantjaku. Munuya pungkula wiyaringkunyangka maḻangka tjananya wangkangu alatji, “Piṟukuya Jesunyatjara wangkanytja wiyangku wantima.” Munuya palulanguṟu tjananya wantir'iyaṉu ankunytjaku. |src="WA03949b.tif" size="col" loc="p" ref="5:40"
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Kaya pukuḻpa alatjiṯu anu pungkunytjitjanguṟu tjituṟu-tjituṟurinytja wiya, panya tjana alatji kuliningi, “Godanya ninti panya nganaṉanya pungkunyangkala Jesunya wantinytja wiyangku tiṯutjarangku kuliṟa waṉaṉi aṉangu tjuṯangka tjukurpa palumpa wangkanytjikitjangku.”
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Munuya tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa timpulaku yaatangka unngu tjarpara Tjukurpa Palya Jesunyatjara wangkangi aṉangu tjuṯangka, munuya nyara palulanguṟu Jesuku walytja kutjupa tjuṯaku waḻingka kuḻu tjarpara palu puṟunypaṯu nintiningi tjukurpa Jesunyatjara panya Godalu kalkuntjatjanungku iyantjanya.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.