Atos 5
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Ka wati ini Ana-nayatjanya pula kuriṟara ini Tjapaiṟanya nyinangi ngura nyara palula munu paluṟu pula kuḻu pulanku kaana tjalamilaṉu manikitjangku.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Munu wati panya paluṟu mani mantjiṟa tjaraṟa pulanku tjunu pulampa ngurangka munu kutjupatjara katira ungu wati panya Jesulu iyantja tjuṯa alatji wangkara, “Nyangatjali kaana tjalamilaṟa mani uwankara mantjiṟa unganyi nyuranya.” Palu minyma panya palumpa kuri kutju ninti nyinangi mani panya palumpa pulampa tjaraṟa tjunkunytjitjaku.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Ka Ana-nayatjalu winki-palku katira ungkunyangka Peterlu wangkangu, “Nyuntun kurangku mamungka wangaṉarangku kuliṟa Kurunpa Miḻmiḻnga ngunti kuraṉu. Panya nyuntu kaana tjalamilantjatjanungku mani mantjiṟa katira tjara kutjupa tjunu nyupalimpa ngurangka munun tjara kutjupa ngalya-katingu uwankara-palku, kala ngunti kulinu nyuntuntin uwankara nganaṉanya ungu.
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Panya kaana nyara paluṟu tjalamilantja kuwaripangka nyuntumpa alatjiṯu ngaṟangi. Ka palulanguṟu nyuntu tjalamilantjatjanungku mani mantjinu, ka mani pala paluṟu nyuntumpa alatjiṯu ngaṟangi. Kan nyaaku kuwari winki katira ungkunytjatjanungku-palku ngunti kuraṉi? Kulila! Nyuntun nganaṉanya ngunti kurantja wiya, palu nyuntu Godanya ngunti kuraṉi.”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 — ausente —
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 — ausente —
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Ka nyara palula maḻangka palumpa kuri watarku pitjangu, panya paluṟu kulintja wiya palumpa kuri ilunytja.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Ka ngalya-tjarpanyangka Peterlu palula tjapinu, “Uwa, wanyuṉi tjakultjura utingku. Nyupali mani nyanga alatji-alatjiṯu mantjinu kaana tjalamilaṟa?”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Ka Peterlu wangkangu, “Nyaaku nyupali Kurunpa Miḻmiḻṯa ngalypa-ngalyparingkula palunya ngunti kuraṉi? Kulila! Nyuntumpa kuri katira tjuṉutjunkunytjatjanu nyangaya wati tjuṯa kuwari pitjalalta ngaṟanyi nyuntunya ngapartji katira tjuṉutjunkunytjikitja.”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Ka Tjapaiṟalu alatji wangkanyangka kuliṟa mapalku punkaṟa ilungu, kaya wati panya tjuṯangku nyangu ilura ngarinyangka munuya palunya ngapartji mantjiṟa katira kuringka itingka tjuṉutjunu. |src="tnACT05V09.tif" size="col" loc="p" ref="5:10"
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Kaya Jesuku panya walytja uwankarangku munu aṉangu kutjupa tjuṯangku kuḻu nyangatja kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringu.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Kaya Peterlu tjana wati panya Jesulu iyantja tjuṯangku kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa witulyangku palyaningi aṉangu tjuṯangku nyakula Godanya puḻka kulintjaku. Munuya paluṟu tjana Jesuku walytja kutjupa uwankara kuḻu tjunguringkupai timpulangka, Tjalamanku panya wiltjangka.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Kaya aṉangu Jesuku walytja wiya tjuṯangku tjananya nyakula wiṟunmankupai kutju, palu palula tjanalaya tjunguringkunytja wiyangku nguḻuringkula wantipai.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Palu aṉangu tjara kutjupaya aṉangu nyara palula tjanalanguṟu Mayatja Jesuku mulamularingkula tjanala tjunguringangi, ka Jesuku walytjapiti piṟuku tjuṯa mulararingu.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Kaya aṉangu tjuṯangku Peterlu tjana kutjupa kutjupa tjuṯa witulyangku palyannyangka nyakunytjatjanungku pikatjara tjuṯa katira iwarangka itingka mantara piitatjuṟa ngaritjuṟa waṉaningi paluṟu tjana pitjala palyaṟunguntjaku. Panya tjana mukuringkula alatji kuliningi, “Tjinguṟu Peternya tjanalawanu ankunyangka palumpa wiltjangku tjananya tjutulku kaya palyaringkuku.”
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Kaya kutjupa tjuṯangku ngura Jerusalemala itingka nyinanytja tjuṯangku kuḻu kuliṟa pikatjara tjuṯa katira tjunangi munu mamutjara kuḻukuḻu, ka tjananya uwankaraṯu palyaṟunguṉu.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 — ausente —
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 — ausente —
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 — ausente —
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 — ausente —
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Kaya mulapaṯu mungawinki mulapa pakaṟa anu timpulakutu munuya timpulaku yaatangka tjarpara ngaṟala aṉangu tjuṯangka wangkangi Godaku tjukurpa. Ka tjukurtjara panya puḻka maḻpa tjuṯatjara kampa kutjupawanu wirkanu Peternya tjananya nyakunytja wiya, munuya ruumangka tjarpara aḻṯingu wati panya tjiḻpi kuranyitja tjuṯa mitingiku. Munuya wati timpula aṯunymankupai maṉkurpa wituṉu tjailakutu ankula wati panya iyantja tjuṯa pakaltjingaṟa ngalya-katinytjaku.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Palu wati panya paluṟu tjanaya tjailakutu ankula puṯu nyangu munuya maḻaku pitjangu mayatja panya tjuṯakutu.
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 Munuya wangkangu, “Ankulala tjailangka wirkaṟa tuwa pati ngaṟanyangka nyangu, kaya aṯunymankupai tjuṯa kuḻu anga-ngaṟangi tjana unngu nyinanyangka-palku. Palu tjarparala wati panya palunya tjananya puṯu nyangangi.”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Ka wati panya timpula aṯunymankupai tjuṯaku mayatjangku nyangatja wangkanyangka kuliṟa puṯu kulinu, “Yaaltjiringuya?” Kaya tjana kuḻu puṯu kuliningi tjukurtjara panya kuranyitja tjuṯangku.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Ka palulanguṟu wati kutju ngalya-tjarpangu munu tjanala tjakultjunu, “Kulilaya! Wati panya nyura witiṟa tjailangka tjarpatjunkunytja tjuṯangkuya timpulaku yaatangka ngaṟala tjukurpa wangkanyi aṉangu tjuṯangka.”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Ka wati panya timpula aṯunymankupai tjuṯaku mayatja anu wati tjuṯatjara munuya Jesulu iyantja tjuṯa aḻṯira ngalya-katingu witintja wiyangku, panya tjana nguḻuringangi aṉangu tjuṯangku witinnyangka nyakula palunya tjananya apungka atuntjaku-tawara.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 — ausente —
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 — ausente —
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Ka Peterlu tjana alatji wangkangu, “Utila aṉangungka kulintja wiyangku Godala kulinma palula kutjungka.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Panya nyura wituwitunnyangkaya Jesunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunu. Palu Godalu palunya ilunyangka wankaṟa pakaltjingaṉu. Panya nyuntumpa nganampa tjamu tjuṯangkuya iriti God nyanga palunyaṯu waḻkulpai.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Ka paluṟu Jesunya mayatja puḻka tjunu aṉangu tjuṯa wankaṟunkunytjaku. Ka palulanguṟu nyura Israelkunu tjuṯangku kura wantira kampa kutjuparinytjaku ngaṟanyi Godalu nyuranya kalypangku pungkuwiyangku wantinytjaku.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Tjukurpa nyangatjala nintingku wangkanyi nyakunytjatjanungku, ka Kurunpa Miḻmiḻṯu kuḻu nyangu munu nganaṉanya unngu nintinu. Panya Kurunpa Miḻmiḻnga nyanga palunya Godalu iyaṉu palula wangaṉarangku kulilpai tjuṯakutu.”
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Kaya tjiḻpi panya kuranyitja tjuṯangku alatji wangkanyangka kuliṟa puḻkaṟa mirpaṉaringu munuya palunya tjananya iluntankunytjikitjangku kuliningi.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Palu wati Paṟatji kutju ini Kamaliyalnga pakaṟa ngaṟangu tjanala wangkanytjikitja, panya nyanga paluṟu Moseku tjukurpa nintilpai nyinangi kaya aṉangu tjuṯangku palula kuḻu wangaṉarangku kulilpai. Ka paluṟu Peternya tjananya wituṉu uṟilkutu ankula tjukutjuku paṯantjaku, kaya palunya tjananya uṟilkutu katingu.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Ka maḻangka Kamaliyaltu wangkangu, “Wati Israelkunu tjuṯa! Wanyuya kulila! Warpungkula kukanymankunytja wiyangkuya wantima!
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Wanyuya kulila wati panya ini Tjiyutatjanya! Panya mungaṯu paluṟunku walytjangku mirawaṉingi paluṟunku puḻka kuliṟa, ka panya aṉangu tjuṯa palula tjunguringu nampa 400 tjuṯa mulapa, munu panyaya palunya waṉaningi. Ka ngula kutjupangku palunya pungkula iluntanu, ka palumpa panya maḻpa tjuṯa wililyaraṉu munuya piṟuku tjunguringkunytja wiyaringu.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Ka wati kutjupa palu puṟunypaṯu ini Judasanya Galileenya nguraṟa mungaṯu nyinangi, panya aṉangu tjuṯangku kamantaku nyiringka ini walkatjunkunytja-aṟangka. Munu paluṟu wati tjuṯa aḻṯira tjunguṉu wati kamanta tjuṯaku pikaringkunytjaku. Kaya palu puṟunypaṯu palunya iluntanu, ka maḻpa panya tjuṯa wililyaraṟa kutju kutju ankula wiyaringu.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Ka wati nyanga palula pulalanguṟu nyuntu nganaṉa kulintjaku ngaṟanyi. Uti nganaṉa wati nyanga palunya tjananya wantima munula kuralwiyangku wantir'iyala ankunytjaku. Tjinguṟu tjana walytjangku tjana kulintjitja palyannyangkampa maḻpa tjuṯangku tjananya ngula wantikatiku.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Palu tjinguṟu tjana nyanga alatji palyaṉi Godalu nintinnyangka, ka nganaṉa palunya tjananya puṯu pailku, panya nganaṉa tjanampa pikaringkula Godaku kuḻu pikaringkuku.”
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Munuya Peternya tjananya iyantja tjuṯa maḻakungku aḻṯingu munuya timpula aṯunymankupai tjuṯa wangkangu tjananya wiipangka alkantjaku. Munuya pungkula wiyaringkunyangka maḻangka tjananya wangkangu alatji, “Piṟukuya Jesunyatjara wangkanytja wiyangku wantima.” Munuya palulanguṟu tjananya wantir'iyaṉu ankunytjaku. |src="WA03949b.tif" size="col" loc="p" ref="5:40"
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Kaya pukuḻpa alatjiṯu anu pungkunytjitjanguṟu tjituṟu-tjituṟurinytja wiya, panya tjana alatji kuliningi, “Godanya ninti panya nganaṉanya pungkunyangkala Jesunya wantinytja wiyangku tiṯutjarangku kuliṟa waṉaṉi aṉangu tjuṯangka tjukurpa palumpa wangkanytjikitjangku.”
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Munuya tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa timpulaku yaatangka unngu tjarpara Tjukurpa Palya Jesunyatjara wangkangi aṉangu tjuṯangka, munuya nyara palulanguṟu Jesuku walytja kutjupa tjuṯaku waḻingka kuḻu tjarpara palu puṟunypaṯu nintiningi tjukurpa Jesunyatjara panya Godalu kalkuntjatjanungku iyantjanya.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.