Atos 2
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Ka tjiṉṯu panya Pintikatja ngaṟanyangka Jesuku mulamularingkupai tjuṯa tjunguringkula nyinangi waḻi kutjungka.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Ka rurku winki ukalingu ilkaṟinguṟu waḻpa puḻka puṟunypa, munu tjarpangu yiwaḻa tjana nyinanytjitjangka. Kaya uwankarangku kulinu.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Munuya nyangu waṟu tili puṟunypa tjanala katu utiringkunyangka, ka waṟu tili paluṟu tii-tiilaraṟa kutjungka kutjungka katangka nyinakatingu. |src="tnACT02V03.tif" size="col" loc="p" ref="2:3"
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Ka Kurunpa Miḻmiḻnga tjanala uwankarangka tjarpangu. Kaya ngurpangku kuwari kutju alatjiṯu mapalku wangkangu wangka kutjupa kutjupangku Kurunpa Miḻmiḻṯu nintinnyangka.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Ka Jew ngura kutjupitja kutjupitja tjuṯa kuḻu ngura nyara Jerusalemala pitjala nyinangi Godanya timpulangka waḻkuntjikitja.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Munuya puḻkaṟa rurkunnyangka kuliṟa ilaringkula ngaṟala nyangangi munuya kulinu Peterlu tjana wangkanyangka wangka tjanampangku, panya kutjungku kutjungkuya wangka kutjupa kutjupa wangkangi, kaya aṉangu tjuṯangku wangka walytjangku uti wangkanyangka kuliningi.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Munuya puṯu kuliningi, “Nyaaringuya nyanga tjana?” Munuya wangkangi, “Wati nyanganpa panya Galileenya nguraṟa tjuṯa.
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Munu nyangantu yaaltji-yaaltji nganampa nyanga wangka wangkanyi?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Panya mulapa nganaṉa ngura kutjupa kutjupa tjuṯanguṟu pitjala tjunguringkula nyinanyi Jerusalemala, ngura ini nyangannguṟu Patjiyalanguṟu, Miitiyalanguṟu munu Ilamalanguṟu, Mitjupu-taimiyalanguṟu, Judealanguṟu munu Kapatu-tjiyalanguṟu, Pantatjalanguṟu munu Aitjalanguṟu,
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Puṟikiyalanguṟu munu Pampiliyalanguṟu munu Itjipalanguṟu munu ngura tjuṯa Tjaiṟinila itinguṟu panya manta nyara Lipiyalanguṟu, munu tjara kutjupa Rome-alanguṟu.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 Nganaṉa kutjupatjara Jew tjuṯa, kaya kutjupatjara Jew wiya tjuṯa panya paluṟu tjana Godaku mulamularingkula nganaṉala Jew tjuṯangka tjunguringu. Kaya kutjupa tjuṯa pitjangu manta nyara Kuṟitalanguṟu, ka tjara kutjupa manta Aṟaipiyalanguṟu. Uwankarala ngura nyanga palula tjanalanguṟu pitjala nyinanyi munu nyangala uwankarangku kulini aṉangu nyanga paluṟu tjana kuwari nganampa wangkangku wangkanyangka. Panya tjana wangkara Godanya puḻkaṟa wiṟunmananyi paluṟu wiṟu tjuṯa palyannyangka, kala uti kulini nganampa wangkangku wangkanyangka.” Alatjiya wangkangi aṉangu tjuṯangku.
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Munuya puṯu nguwanpa kuliṟa tjananku wangkangi alatji, “Nyaaringu nyanganpa munuya nganampa wangka tjuṯa kutjungku kutjungku wangkanyi?”
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Kaya tjara kutjupangku tjana wangkanyangka puṯu mulamularingkula tjananya anaṟa wangkangi alatji, “Wiya, palantuya taṟangkangku wangkanyi wama puḻka kuwari tjikintjatjanungku.”
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Kaya Peternya tjana panya nintintja tjuṯa waḻinguṟu ngalya-pakaṉu uṟilkutu ka Peterlu aṉangu panya palula tjanala wangkangu alatji, “Jew tjuṯa munu Jerusalemala nyinapai tjuṯa! Kulilaṉiya kaṉa nyurala tjukaṟurungku kulintjaku wangka! |src="Preach symbol GT.tif" size="col" loc="p" ref="2:14"
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Nyura ngunti wama tjikintja-palku kulini. Munga-munga nyangatja. Nganaṉa wama tjikintja wiyaṯu.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 — ausente —
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 — ausente —
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 — ausente —
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 — ausente —
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 — ausente —
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ka aṉangungku palula mirara tjapinnyangkampa Godalu palunya wankaṟunkuku ngura kurakutu iyantja wiyangku.’”
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 Munu wangkangu, “Aṉangu tjuṯa, kulilaṉiya! Panya Jesunya Nazarethanya nguraṟa wati Godalu iyantja, panya paluṟu kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa witulyangku palyaningi nyurala miṟangka, ka panya nyura palyannyangka nyakula kuliningi, ‘Awari! Wiṟu mulapa nyangangku palyaṉi.’ Nyara palulanguṟu nyura uti kulinma wati nyanga paluṟu panya Godalanguṟu pitjanytja.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Panya Godalu ngaṉmanytju nintingku kulinu ngula wati kutjungku Jesunya wati kura tjuṯangka nintilku, ka panya nyura Jesunya iluntanu wati kura tjuṯangka tjunguringkula munu panya nyura puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunu.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Ka paluṟu ilura tiṯutjara ngarinytja wiya. Palu Godalu palunya wankaṟa pakaltjingaṉu.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 — ausente —
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 — ausente —
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Panya ngulaṉa ilura wankaringkula pakalku,
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Panya paluṟu ngayunya rawangku nintilpai iwara wankakutu palula tjunguringkula pukuḻpa mulapa nyinanytjaku.’”
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 Munu piṟuku wangkangi tjanala, “Walytja wiṟu tjuṯa kulilaya! Panya tjamu Davidanya ilunyangka tjana puntu kuḻpingka tjunu, ka kuḻpi paluṟu manta nyangangka ngaṟanyiṯu kuwari.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Panya Davidanya Godaku wangkatjara nyinangi munu kuliningi Godalu panya palunya wangkara kalkuntja alatji, ‘Ngula nyuntumpa pakaḻi maḻatja mayatjarira nyinaku nyuntumpa aṟangka nyuntu puṟunypa.’
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Ka Davidalu nyara palunya ngaṉmanytju kulintjatjanungku nyanga alatji wangkangu, ‘Wati nyara palunyaya puntu kuḻpingka tjunu, palu Godalu palunya mapalku pakaltjingalku wantinytja wiyangku rawa ngarira puntu piḻṯiringkunytjaku-tawara.’ Alatji Davidalu ngaṉmanytju wangkangi ilunytjatjanu pakantjaku.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 “Ka wati nyara paluṟu panya Jesunya, panya Godalu wankaṟa pakaltjingantja, ka nganaṉa mulapa palunya nyakunytjatjanungku nyurala tjakultjunanyi.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Panya palunya Godalu ilkaṟikutu mantjinu, ka paluṟu kuwari palula tjungu nyinanyi mayatja puḻka mulapa. Panya palumpa Mamangku palunya Kurunpa Miḻmiḻnga ungu paluṟu panya ngaṉmanytju kalkuntjatjanungku. Ka paluṟu kuwari Kurunpa Miḻmiḻnga nganaṉalakutulta iyaṉu. Ka nyanga nyura kuwari nyakula kulini nganaṉa nyurampa wangkangku wangkanyangka, panya nyangatjalanya Kurunpa Miḻmiḻṯu nganaṉala unngu nyinara nintini.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Panya Godalu Davidanya ilkaṟikutu mantjintja wiyaṯu, palu Davidalu Jesunyatjara iriti walkatjunu alatji, ‘Godalu ngayuku mayatjangka wangkangu alatji,
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 kaṉa nyuntumpa mirpaṉtju tjuṯa tjaṟulku,
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 Ka nyura Jew tjuṯangku tjukaṟurungku kulintjaku ngaṟanyi, panya nyangatjaṉa Jesunyatjara wangkanyi, panya puṉu kaṯakutjarangka nyura wakaṟa utitjunu. Ka nyara palunya Godalu ngurkantanu mayatja puḻka nyinanytjaku munu aṉangu tjuṯa kuḻu wankaṟunkunytjaku.” Alatji Peterlu tjanala wangkangi.
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Kaya kuliṟa puḻkaṟa alatjiṯu kuṉṯaringu munuya Peterla tjanala tjapiningi alatji wangkara, “Kala nyaaringkuku?”
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Ka Peterlu wangkangu, “Nyura uti uwankarangku kura wantima munuya kampa kutjuparira maḻaku Godalakutu pitja, kala nyuranya Jesuku Christaku mulamularingkunyangka uṟungka baptise-katiku. Ka Godalu kalypangku nyuranya kura palyantjitjanguṟu pungkuwiyangku wantiku, munu nyurala Kurunpa Miḻmiḻnga tjarpatjunkuku nyurala unngu nyinanytjaku.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Panya Mayatja Godalu kalkuṉu nyuranya munu nyurampa tjitji tjuṯa, munu maḻatja maḻatja tjuṯa kuḻu, munu paluṟu pararitja tjuṯa kuḻu kalkuṉu ngura winkitja. Panya paluṟu aṉangu tjuṯa ngura winkingka ngurkantankuku palumpa walytjaringkunytjaku munu paluṟu Kurunpa Miḻmiḻnga tjanala tjarpatjunkuku.”
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Munu piṟuku Peterlu tjanala tjukurpa kutjupa tjuṯa wangkangi tjananya nguḻutjunkunytjikitjangku munu alatji wangkangu, “Kulilaya! Kura puḻka mulapa ngula ngaṟaku aṉangu kura tjuṯaku, panya Godalu tjananya paiṟa iyalku ngura kurakutu. Kaya palula-tawara kuwari Godalakutu aṟuriwa paluṟu nyuranya wankaṟunkunytjaku.”
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Kaya tjuṯa mulapa Peterlu tjukurpa wangkanyangka kuliṟa kuṉṯaringkula mulamularingu, kaya palunya tjananya uṟungka baptise-katingu Jesuku walytjaringkunyangka. Panya kaḻaḻa nyara palulaya aṉangu tjuṯa mulapa mulamularingu nampa panya 3,000 alatjiṯu.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Munuya aṉangu nyara paluṟu tjana Peterla tjanala tjunguringkula nyinara Godaku tjukurpa kuliṟa nintiringangi iyantja panya tjuṯangku nintinnyangka. Munuya pukuḻṯu mai tjungungku ngalkuningi munuya kutjupa-aṟa nyuma waina kuḻu ngalkula tjikiningi Jesunya ilunytja kulintjikitjangku, munuya Godala rawangku tjapiningi.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Kaya wati panya Jesulu iyantja tjuṯangku Godalu witulyankunyangka kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa rawangku palyaningi, kaya aṉangu tjuṯangku nyakula puḻkaṟa kuliningi, “Awa! Mulapa Godanya nganaṉala ngaṟanyi.”
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Munuya paluṟu tjana tiṯutjara tjunguringkupai munuyanku ngapartji-ngapartjingku ungkupai munytja nyinara.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Munuya tjana kanyintjatjanungku manikitjangku tjalamilaṟa mani mantjiningi munuya ngaḻṯutjara tjuṯa ungangi mai munu kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu payamilantjaku.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Munuya tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa timpulangka tjunguringkupai munuya ngura tjuṯangka kuḻu tjarpara pukuḻṯu tjunguringkula mai ngalkupai, munuya mai nyuma kaṯantaṟa ngalkula waina kuḻu tjikilpai Mayatja Jesunya ilunytja kulintjikitjangku.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Paluṟu tjana kurunpa pukuḻṯu alatjiṯu Godanya mirawaṉira waḻkuningi. Kaya aṉangu kutjupa uwankarangku kuḻu tjananya nyakula wiṟunmanangi paluṟu tjana rawangku alatji palyannyangka.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.