Atos 22
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 “Walytja tjuṯa! Wanyuṉiya kulila tjiḻpi tjuṯangku kuḻukuḻu, kaṉa nyurala utingku tjakultjura ngayuluṉatju walytjangku tjukurpa ngayunyatjara.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Kaya aṉangu tjuṯa pilunaringu Paulalu wangka Aṟa-mayikangku wangkanyangka kuliṟa. Ka paluṟu wangkangu alatji, |src="Preach symbol GT.tif" size="col" loc="P" ref="22:3"
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Ngayuluṉa mulapa wati Jew nyinanyi, panya ngayuluṉa iṯi ngaringu ngura panya Tatjatjala manta panya ini Tjilitjiyala, munuṉa nyara palulanguṟu pitjala ngura nyanga Jerusalemala nyinara puḻkaringu. Kaṉi wati ini Kamaliyaltu kuulangka nintiningi. Wati nyara paluṟuṉi rawangku wiṟuṟa nintilpai nganampa panya tjamu tjuṯaku aṟa Moseku panya tjanampa, kaṉa palulanguṟu puḻkaṟa alatjiṯu Godaku mukuringanyi kurunpa winki, panya nyura kuwari palumpa puḻkaṟa mukuringanyi, palu puṟunypa.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Palu ngaṉmanytju panyaṉa mulapa aṉangu tjuṯa Jesunya waṉannyangka kuraṟa pungangi munuṉa tjara iluntanangi munuṉa kutjupa tjuṯa witiṟa katira tjailangka tjarpatjunangi wati tjuṯa munu minyma tjuṯa kuḻukuḻu.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Ka wati panya tjukurtjara puḻka ngayuku ninti nyinangi Jewku kantjula tjuṯa kuḻu. Panya ngayulu palula tjanala tjapinu lita walkatjuṟa ngayunya ungkul'iyantjaku ngura panya Tamatjakalakutu tjanampa maḻpa tjuṯakutu nyara paluṟu tjana nyakula palyanmankunytjaku ngayulu Jesuku walytja tjuṯa witiṟa tjailakutu ngalya-katinytjaku. Munuṉa palulanguṟu anu ngura Tamatjakalakutu nyara palunya tjananya witiṟa tjailakutu ngalya-katinytjikitja.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Munuṉa ankula ngura nyara palula nguwanpa ma-wirkanu, kaṉi ilkaṟinguṟu tili pitalytji puḻkangku puḻkaṟa irnyaṉu. Nyangatja alatjiringu tjiṉṯu katu kaḻaḻa alatjiṯu. |src="tnACT22V07.tif" size="col" loc="P" ref="22:6-7"
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Kaṉa punkaṉu mantangka munuṉa kulinu kutjupangku ngayunya ini wangkanyangka alatji, ‘Saul! Saul! Nyaakuṉin tiṯutjarangku kuraṉi?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Kaṉa ngapartji wangkangu palula, ‘Palu ngananyan wanyu?’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Kaya wati panya tjuṯangku ngayula panya tjungu ankunytja tjuṯangku tili kutju nyangangi, palu tjana wangka kulintja wiya paluṟu ngayula wangkanyangka.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “Kaṉa palula wangkangu, ‘Mayatja, palu nyaaṉa palyalku?’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 “Kaṉa puṯu nyangangi panya tili puḻkangkuṉi kuṟu irnyaṟa kuraṉu. Kaṉiya wati panya ngayula tjungu ankunytja tjuṯangku ngayunya maṟa witiṟa katuṉu munuṉiya miṉaṟa katingu ngura panya Tamatjakalakutu.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Ka ngura nyara palula wati kutjupa nyinangi ini Ana-nayatjanya, panya wati nyanga paluṟu Moseku tjukurta wangaṉarangku kulilpai, kaya Jew tjuṯa ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯa palumpa puḻkaṟa mukuringkupai.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Munu wati nyara paluṟu pitjala ngayula itingka ngaṟangu munuṉi wangkangu, ‘Walytja wiṟu! Kuṟu aḻariwa munuṉi nyawa!’ Kaṉa mulapaṯu mapalku kuṟu aḻaringkula palunya nyangangi.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “Kaṉi nyara palulalta Ana-nayatjalu tjakultjunangi alatji, ‘Panya Godalu nganampa tjamu tjuṯa iriti kanyiningi, panya paluṟu nyuntunya kuwari ngurkantanu nyuntu paluṟu mukuringkunytjitjaku nintiringkunytjaku. Panya paluṟunta ngurkantanu Jesunya panya Tjukaṟuru Nyinapainya nyakunytjaku, munu paluṟu wangkanyangka kulintjaku.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ka nyuntu kuwari nyanga nyakunytjatjanungku munu kulintjatjanungku para-pitjaliṟa aṉangu ngura winkitjangka tjakultjunkuku.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ka nyuntu kuwari rawa paṯantja wiya pakala munu Jesula tjapila, kanta kutjupangku uṟungka tjarpatjuṟa baptise-kati. Kanta Godalu nyuntu panya kurantjitjanguṟu kalypangku pungkuwiyangku wantiku.’ Alatji Ana-nayatjalu ngayula wangkangi.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Kaṉa nyara palulanguṟu maḻaku pitjangu Jerusalemalakutu. Munuṉa tjiṉṯu kutjupa timpulangka tjarpara Godala tjapiningi, munuṉa nyangu Mayatjanya ngayula utiringkunyangka.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Kaṉi paluṟu wangkangu alatji, ‘Wala puḻka pakala munu Jerusalemanya wantikatira ara kuwariṯu! Panya aṉangu nyangantuya tjukurpa tjukaṟuru nyuntu ngayunyatjara tjakultjunkunyangka kulilwiyangku wantiku.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 “Kaṉa palula wangkangu, ‘Mayatja! Wati nyanga paluṟu tjana ngayuku ninti panya ngayulu waḻi inmatja uwankarangka tjarpara aṉangu nyuntumpa mulamularingkupai tjuṯa pungkula witiṟa katira tjailangka tjarpatjunangi. Kaṉiya panya nintingku nyangu.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Munuya nyangaku kuḻu ninti, panya wati tjuṯangku Stephennga puḻingka atunnyangka ngayulu ngaṟala nyangangi munuṉa palumpa tjanampa mantara araltjaṟa tjunkunytja ngayulu aṯunymanangi. Panya ngayulu kuḻu mukuringangi wati palunya iluntankunytjaku.’ Alatjiṉa Mayatjala wangkangi.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 “Kaṉi Mayatjalu wangkangu, ‘Kuwariṯu ara panya ngayuluṉanta iyaṉi ngura parari mulapa malikitja tjuṯakutu aṉangu panya Jew wiya tjuṯakutu.’”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Kaya tjukurpa nyanga palunya Paulalu wangkanyangka kuliṟa tjana puḻkaṟa alatjiṯu mirara wangkangu, “Iluntaraya! Nyaaku nyura palunya wanka kanyini?” Alatjiya palunya puḻkaṟa mirpaṉarira mirara wangkangi paluṟu Jew wiya tjuṯatjara wangkanyangka, panya paluṟu tjana Jew wiya tjuṯaku mukuringkupai wiya.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Munuya palulanguṟu upukuta tjananku kanyintjatjanungku araltjaṟa waṉingu munuya mantatjunangi ka ulpuru puḻka alatjiṯu pakaningi.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Ka wati mayatjangku tjaultji tjuṯangka wangkangu Paulanya palumpa tjanampa waḻingka unngu tjarpatjunkunytjaku munu wiipangka alkantjaku, panya paluṟu puṯu kuliningi, “Nyaanguṟu nyanganpa palumpa puḻkaṟa alatjiṯu kuraringanyi munuya palumpa mirpaṉarira mirara wangkara waṉinyi?” Munu paluṟu mukuringangi tjukurpa tjukaṟuru kuliṟa nintiringkunytjikitja.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Kaya tjaultji tjuṯangku Paulanya waḻi panya unngu karpiningi alkantjikitjangku, ka Paulalu tjaultjiku mayatjangka wangkangu, “Kulilaṉi! Ngayulu Rome-aku mayatja Tjiitjanya mayatjanmankupai. Ka nyurampa wanyu aṟa alatji ngaṟanyi Tjiitjaku aṉangu tjuṯa kuutpangka ngurkantankunytja wiyangku watarku pungkunytjaku? Wiya, nyurampa tjukurpa ngaṟanyi aṟa-waraṟa tjapiṟa kuliṟa maḻa ngurkantankunytjaku munu nyara palulanguṟu kura ngurkantaṟa kutjulta palunya pungkunytjaku.” |src="tnACT22V25.tif" size="col" loc="P" ref="22:25"
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Ka wati panya paluṟu kulinu Paulalu alatji wangkanyangka munu anu palumpa tjanampa mayatjangka wangkanytjikitja munu palula tjapinu, “Nyuntu wanyu ninti wati nyanga palumpa? Munun nintingku nyanga palunya alatjinanyi? Kulila, wati nyanga paluṟu kunyu Tjiitjanya mayatjanmankupai, kala palunya pungkunytjaku wiya ngaṟanyi.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ka wati panya mayatjangku nyangatja kuliṟa Paulalakutu pitjangu munu tjapinu palula, “Mulapa nyuntu Tjiitjanya mayatjanmankupai?”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ka wati panya mayatjangku Paulala wangkangu, “Palu ngayulu Tjiitjanya mani puḻkangka payamilaṉu paluṟu ngayunya walytjanmankunytjaku.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Kaya tjaultji uwankarangku Paulalu alatji wangkanyangka kuliṟa nguḻuringu munuya nguwanpa palunya pungkunytjatjanu paṯupaṯuringu. Ka wati panya mayatja kuḻu puḻkaṟa nguḻu-nguḻuringu, panya paluṟu ngaṉmanytju tjananya wangkangu Paulanya karpintjaku, palumpa mayatja-waraṟa tjapiṟa kuliṟa ngurkantankunytja wiyangkuṯu.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ka tjiṉṯungka wati panya mayatja paluṟu kuliningi nintiringkunytjikitjangku, “Aṟa nyaanguṟuya wati nyanga Jew tjuṯa Paulaku puḻkaṟa mirpaṉarinyi?” Munu paluṟu wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, munu Jewku kantjula tjuṯa kuḻu tjunguringkunytjaku aḻṯingu, panya paluṟu tjana tjungungku wangkara kulintjikitjangku. Munu paluṟu tjaultji tjuṯa wangkangu Paulanya tjailanguṟu pakaltjingaṟa ngalya-katinytjaku, kaya mantjiṟa ngalya-katira tjanala kuranyu ngaṟatjunu.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.