Atos 22

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Walytja tjuṯa! Wanyuṉiya kulila tjiḻpi tjuṯangku kuḻukuḻu, kaṉa nyurala utingku tjakultjura ngayuluṉatju walytjangku tjukurpa ngayunyatjara.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Kaya aṉangu tjuṯa pilunaringu Paulalu wangka Aṟa-mayikangku wangkanyangka kuliṟa. Ka paluṟu wangkangu alatji, |src="Preach symbol GT.tif" size="col" loc="P" ref="22:3"
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Ngayuluṉa mulapa wati Jew nyinanyi, panya ngayuluṉa iṯi ngaringu ngura panya Tatjatjala manta panya ini Tjilitjiyala, munuṉa nyara palulanguṟu pitjala ngura nyanga Jerusalemala nyinara puḻkaringu. Kaṉi wati ini Kamaliyaltu kuulangka nintiningi. Wati nyara paluṟuṉi rawangku wiṟuṟa nintilpai nganampa panya tjamu tjuṯaku aṟa Moseku panya tjanampa, kaṉa palulanguṟu puḻkaṟa alatjiṯu Godaku mukuringanyi kurunpa winki, panya nyura kuwari palumpa puḻkaṟa mukuringanyi, palu puṟunypa.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Palu ngaṉmanytju panyaṉa mulapa aṉangu tjuṯa Jesunya waṉannyangka kuraṟa pungangi munuṉa tjara iluntanangi munuṉa kutjupa tjuṯa witiṟa katira tjailangka tjarpatjunangi wati tjuṯa munu minyma tjuṯa kuḻukuḻu.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Ka wati panya tjukurtjara puḻka ngayuku ninti nyinangi Jewku kantjula tjuṯa kuḻu. Panya ngayulu palula tjanala tjapinu lita walkatjuṟa ngayunya ungkul'iyantjaku ngura panya Tamatjakalakutu tjanampa maḻpa tjuṯakutu nyara paluṟu tjana nyakula palyanmankunytjaku ngayulu Jesuku walytja tjuṯa witiṟa tjailakutu ngalya-katinytjaku. Munuṉa palulanguṟu anu ngura Tamatjakalakutu nyara palunya tjananya witiṟa tjailakutu ngalya-katinytjikitja.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Munuṉa ankula ngura nyara palula nguwanpa ma-wirkanu, kaṉi ilkaṟinguṟu tili pitalytji puḻkangku puḻkaṟa irnyaṉu. Nyangatja alatjiringu tjiṉṯu katu kaḻaḻa alatjiṯu. |src="tnACT22V07.tif" size="col" loc="P" ref="22:6-7"
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Kaṉa punkaṉu mantangka munuṉa kulinu kutjupangku ngayunya ini wangkanyangka alatji, ‘Saul! Saul! Nyaakuṉin tiṯutjarangku kuraṉi?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Kaṉa ngapartji wangkangu palula, ‘Palu ngananyan wanyu?’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Kaya wati panya tjuṯangku ngayula panya tjungu ankunytja tjuṯangku tili kutju nyangangi, palu tjana wangka kulintja wiya paluṟu ngayula wangkanyangka.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Kaṉa palula wangkangu, ‘Mayatja, palu nyaaṉa palyalku?’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 “Kaṉa puṯu nyangangi panya tili puḻkangkuṉi kuṟu irnyaṟa kuraṉu. Kaṉiya wati panya ngayula tjungu ankunytja tjuṯangku ngayunya maṟa witiṟa katuṉu munuṉiya miṉaṟa katingu ngura panya Tamatjakalakutu.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Ka ngura nyara palula wati kutjupa nyinangi ini Ana-nayatjanya, panya wati nyanga paluṟu Moseku tjukurta wangaṉarangku kulilpai, kaya Jew tjuṯa ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯa palumpa puḻkaṟa mukuringkupai.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Munu wati nyara paluṟu pitjala ngayula itingka ngaṟangu munuṉi wangkangu, ‘Walytja wiṟu! Kuṟu aḻariwa munuṉi nyawa!’ Kaṉa mulapaṯu mapalku kuṟu aḻaringkula palunya nyangangi.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 “Kaṉi nyara palulalta Ana-nayatjalu tjakultjunangi alatji, ‘Panya Godalu nganampa tjamu tjuṯa iriti kanyiningi, panya paluṟu nyuntunya kuwari ngurkantanu nyuntu paluṟu mukuringkunytjitjaku nintiringkunytjaku. Panya paluṟunta ngurkantanu Jesunya panya Tjukaṟuru Nyinapainya nyakunytjaku, munu paluṟu wangkanyangka kulintjaku.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ka nyuntu kuwari nyanga nyakunytjatjanungku munu kulintjatjanungku para-pitjaliṟa aṉangu ngura winkitjangka tjakultjunkuku.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ka nyuntu kuwari rawa paṯantja wiya pakala munu Jesula tjapila, kanta kutjupangku uṟungka tjarpatjuṟa baptise-kati. Kanta Godalu nyuntu panya kurantjitjanguṟu kalypangku pungkuwiyangku wantiku.’ Alatji Ana-nayatjalu ngayula wangkangi.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Kaṉa nyara palulanguṟu maḻaku pitjangu Jerusalemalakutu. Munuṉa tjiṉṯu kutjupa timpulangka tjarpara Godala tjapiningi, munuṉa nyangu Mayatjanya ngayula utiringkunyangka.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Kaṉi paluṟu wangkangu alatji, ‘Wala puḻka pakala munu Jerusalemanya wantikatira ara kuwariṯu! Panya aṉangu nyangantuya tjukurpa tjukaṟuru nyuntu ngayunyatjara tjakultjunkunyangka kulilwiyangku wantiku.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Kaṉa palula wangkangu, ‘Mayatja! Wati nyanga paluṟu tjana ngayuku ninti panya ngayulu waḻi inmatja uwankarangka tjarpara aṉangu nyuntumpa mulamularingkupai tjuṯa pungkula witiṟa katira tjailangka tjarpatjunangi. Kaṉiya panya nintingku nyangu.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Munuya nyangaku kuḻu ninti, panya wati tjuṯangku Stephennga puḻingka atunnyangka ngayulu ngaṟala nyangangi munuṉa palumpa tjanampa mantara araltjaṟa tjunkunytja ngayulu aṯunymanangi. Panya ngayulu kuḻu mukuringangi wati palunya iluntankunytjaku.’ Alatjiṉa Mayatjala wangkangi.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 “Kaṉi Mayatjalu wangkangu, ‘Kuwariṯu ara panya ngayuluṉanta iyaṉi ngura parari mulapa malikitja tjuṯakutu aṉangu panya Jew wiya tjuṯakutu.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Kaya tjukurpa nyanga palunya Paulalu wangkanyangka kuliṟa tjana puḻkaṟa alatjiṯu mirara wangkangu, “Iluntaraya! Nyaaku nyura palunya wanka kanyini?” Alatjiya palunya puḻkaṟa mirpaṉarira mirara wangkangi paluṟu Jew wiya tjuṯatjara wangkanyangka, panya paluṟu tjana Jew wiya tjuṯaku mukuringkupai wiya.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Munuya palulanguṟu upukuta tjananku kanyintjatjanungku araltjaṟa waṉingu munuya mantatjunangi ka ulpuru puḻka alatjiṯu pakaningi.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Ka wati mayatjangku tjaultji tjuṯangka wangkangu Paulanya palumpa tjanampa waḻingka unngu tjarpatjunkunytjaku munu wiipangka alkantjaku, panya paluṟu puṯu kuliningi, “Nyaanguṟu nyanganpa palumpa puḻkaṟa alatjiṯu kuraringanyi munuya palumpa mirpaṉarira mirara wangkara waṉinyi?” Munu paluṟu mukuringangi tjukurpa tjukaṟuru kuliṟa nintiringkunytjikitja.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Kaya tjaultji tjuṯangku Paulanya waḻi panya unngu karpiningi alkantjikitjangku, ka Paulalu tjaultjiku mayatjangka wangkangu, “Kulilaṉi! Ngayulu Rome-aku mayatja Tjiitjanya mayatjanmankupai. Ka nyurampa wanyu aṟa alatji ngaṟanyi Tjiitjaku aṉangu tjuṯa kuutpangka ngurkantankunytja wiyangku watarku pungkunytjaku? Wiya, nyurampa tjukurpa ngaṟanyi aṟa-waraṟa tjapiṟa kuliṟa maḻa ngurkantankunytjaku munu nyara palulanguṟu kura ngurkantaṟa kutjulta palunya pungkunytjaku.” |src="tnACT22V25.tif" size="col" loc="P" ref="22:25"
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ka wati panya paluṟu kulinu Paulalu alatji wangkanyangka munu anu palumpa tjanampa mayatjangka wangkanytjikitja munu palula tjapinu, “Nyuntu wanyu ninti wati nyanga palumpa? Munun nintingku nyanga palunya alatjinanyi? Kulila, wati nyanga paluṟu kunyu Tjiitjanya mayatjanmankupai, kala palunya pungkunytjaku wiya ngaṟanyi.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ka wati panya mayatjangku nyangatja kuliṟa Paulalakutu pitjangu munu tjapinu palula, “Mulapa nyuntu Tjiitjanya mayatjanmankupai?”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ka wati panya mayatjangku Paulala wangkangu, “Palu ngayulu Tjiitjanya mani puḻkangka payamilaṉu paluṟu ngayunya walytjanmankunytjaku.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Kaya tjaultji uwankarangku Paulalu alatji wangkanyangka kuliṟa nguḻuringu munuya nguwanpa palunya pungkunytjatjanu paṯupaṯuringu. Ka wati panya mayatja kuḻu puḻkaṟa nguḻu-nguḻuringu, panya paluṟu ngaṉmanytju tjananya wangkangu Paulanya karpintjaku, palumpa mayatja-waraṟa tjapiṟa kuliṟa ngurkantankunytja wiyangkuṯu.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Ka tjiṉṯungka wati panya mayatja paluṟu kuliningi nintiringkunytjikitjangku, “Aṟa nyaanguṟuya wati nyanga Jew tjuṯa Paulaku puḻkaṟa mirpaṉarinyi?” Munu paluṟu wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, munu Jewku kantjula tjuṯa kuḻu tjunguringkunytjaku aḻṯingu, panya paluṟu tjana tjungungku wangkara kulintjikitjangku. Munu paluṟu tjaultji tjuṯa wangkangu Paulanya tjailanguṟu pakaltjingaṟa ngalya-katinytjaku, kaya mantjiṟa ngalya-katira tjanala kuranyu ngaṟatjunu.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.