Atos 22

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 “Walytja tjuṯa! Wanyuṉiya kulila tjiḻpi tjuṯangku kuḻukuḻu, kaṉa nyurala utingku tjakultjura ngayuluṉatju walytjangku tjukurpa ngayunyatjara.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Kaya aṉangu tjuṯa pilunaringu Paulalu wangka Aṟa-mayikangku wangkanyangka kuliṟa. Ka paluṟu wangkangu alatji, |src="Preach symbol GT.tif" size="col" loc="P" ref="22:3"
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Ngayuluṉa mulapa wati Jew nyinanyi, panya ngayuluṉa iṯi ngaringu ngura panya Tatjatjala manta panya ini Tjilitjiyala, munuṉa nyara palulanguṟu pitjala ngura nyanga Jerusalemala nyinara puḻkaringu. Kaṉi wati ini Kamaliyaltu kuulangka nintiningi. Wati nyara paluṟuṉi rawangku wiṟuṟa nintilpai nganampa panya tjamu tjuṯaku aṟa Moseku panya tjanampa, kaṉa palulanguṟu puḻkaṟa alatjiṯu Godaku mukuringanyi kurunpa winki, panya nyura kuwari palumpa puḻkaṟa mukuringanyi, palu puṟunypa.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Palu ngaṉmanytju panyaṉa mulapa aṉangu tjuṯa Jesunya waṉannyangka kuraṟa pungangi munuṉa tjara iluntanangi munuṉa kutjupa tjuṯa witiṟa katira tjailangka tjarpatjunangi wati tjuṯa munu minyma tjuṯa kuḻukuḻu.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Ka wati panya tjukurtjara puḻka ngayuku ninti nyinangi Jewku kantjula tjuṯa kuḻu. Panya ngayulu palula tjanala tjapinu lita walkatjuṟa ngayunya ungkul'iyantjaku ngura panya Tamatjakalakutu tjanampa maḻpa tjuṯakutu nyara paluṟu tjana nyakula palyanmankunytjaku ngayulu Jesuku walytja tjuṯa witiṟa tjailakutu ngalya-katinytjaku. Munuṉa palulanguṟu anu ngura Tamatjakalakutu nyara palunya tjananya witiṟa tjailakutu ngalya-katinytjikitja.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Munuṉa ankula ngura nyara palula nguwanpa ma-wirkanu, kaṉi ilkaṟinguṟu tili pitalytji puḻkangku puḻkaṟa irnyaṉu. Nyangatja alatjiringu tjiṉṯu katu kaḻaḻa alatjiṯu. |src="tnACT22V07.tif" size="col" loc="P" ref="22:6-7"
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Kaṉa punkaṉu mantangka munuṉa kulinu kutjupangku ngayunya ini wangkanyangka alatji, ‘Saul! Saul! Nyaakuṉin tiṯutjarangku kuraṉi?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Kaṉa ngapartji wangkangu palula, ‘Palu ngananyan wanyu?’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Kaya wati panya tjuṯangku ngayula panya tjungu ankunytja tjuṯangku tili kutju nyangangi, palu tjana wangka kulintja wiya paluṟu ngayula wangkanyangka.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Kaṉa palula wangkangu, ‘Mayatja, palu nyaaṉa palyalku?’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 “Kaṉa puṯu nyangangi panya tili puḻkangkuṉi kuṟu irnyaṟa kuraṉu. Kaṉiya wati panya ngayula tjungu ankunytja tjuṯangku ngayunya maṟa witiṟa katuṉu munuṉiya miṉaṟa katingu ngura panya Tamatjakalakutu.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Ka ngura nyara palula wati kutjupa nyinangi ini Ana-nayatjanya, panya wati nyanga paluṟu Moseku tjukurta wangaṉarangku kulilpai, kaya Jew tjuṯa ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯa palumpa puḻkaṟa mukuringkupai.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Munu wati nyara paluṟu pitjala ngayula itingka ngaṟangu munuṉi wangkangu, ‘Walytja wiṟu! Kuṟu aḻariwa munuṉi nyawa!’ Kaṉa mulapaṯu mapalku kuṟu aḻaringkula palunya nyangangi.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 “Kaṉi nyara palulalta Ana-nayatjalu tjakultjunangi alatji, ‘Panya Godalu nganampa tjamu tjuṯa iriti kanyiningi, panya paluṟu nyuntunya kuwari ngurkantanu nyuntu paluṟu mukuringkunytjitjaku nintiringkunytjaku. Panya paluṟunta ngurkantanu Jesunya panya Tjukaṟuru Nyinapainya nyakunytjaku, munu paluṟu wangkanyangka kulintjaku.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Ka nyuntu kuwari nyanga nyakunytjatjanungku munu kulintjatjanungku para-pitjaliṟa aṉangu ngura winkitjangka tjakultjunkuku.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ka nyuntu kuwari rawa paṯantja wiya pakala munu Jesula tjapila, kanta kutjupangku uṟungka tjarpatjuṟa baptise-kati. Kanta Godalu nyuntu panya kurantjitjanguṟu kalypangku pungkuwiyangku wantiku.’ Alatji Ana-nayatjalu ngayula wangkangi.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Kaṉa nyara palulanguṟu maḻaku pitjangu Jerusalemalakutu. Munuṉa tjiṉṯu kutjupa timpulangka tjarpara Godala tjapiningi, munuṉa nyangu Mayatjanya ngayula utiringkunyangka.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Kaṉi paluṟu wangkangu alatji, ‘Wala puḻka pakala munu Jerusalemanya wantikatira ara kuwariṯu! Panya aṉangu nyangantuya tjukurpa tjukaṟuru nyuntu ngayunyatjara tjakultjunkunyangka kulilwiyangku wantiku.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Kaṉa palula wangkangu, ‘Mayatja! Wati nyanga paluṟu tjana ngayuku ninti panya ngayulu waḻi inmatja uwankarangka tjarpara aṉangu nyuntumpa mulamularingkupai tjuṯa pungkula witiṟa katira tjailangka tjarpatjunangi. Kaṉiya panya nintingku nyangu.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Munuya nyangaku kuḻu ninti, panya wati tjuṯangku Stephennga puḻingka atunnyangka ngayulu ngaṟala nyangangi munuṉa palumpa tjanampa mantara araltjaṟa tjunkunytja ngayulu aṯunymanangi. Panya ngayulu kuḻu mukuringangi wati palunya iluntankunytjaku.’ Alatjiṉa Mayatjala wangkangi.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 “Kaṉi Mayatjalu wangkangu, ‘Kuwariṯu ara panya ngayuluṉanta iyaṉi ngura parari mulapa malikitja tjuṯakutu aṉangu panya Jew wiya tjuṯakutu.’”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Kaya tjukurpa nyanga palunya Paulalu wangkanyangka kuliṟa tjana puḻkaṟa alatjiṯu mirara wangkangu, “Iluntaraya! Nyaaku nyura palunya wanka kanyini?” Alatjiya palunya puḻkaṟa mirpaṉarira mirara wangkangi paluṟu Jew wiya tjuṯatjara wangkanyangka, panya paluṟu tjana Jew wiya tjuṯaku mukuringkupai wiya.
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Munuya palulanguṟu upukuta tjananku kanyintjatjanungku araltjaṟa waṉingu munuya mantatjunangi ka ulpuru puḻka alatjiṯu pakaningi.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Ka wati mayatjangku tjaultji tjuṯangka wangkangu Paulanya palumpa tjanampa waḻingka unngu tjarpatjunkunytjaku munu wiipangka alkantjaku, panya paluṟu puṯu kuliningi, “Nyaanguṟu nyanganpa palumpa puḻkaṟa alatjiṯu kuraringanyi munuya palumpa mirpaṉarira mirara wangkara waṉinyi?” Munu paluṟu mukuringangi tjukurpa tjukaṟuru kuliṟa nintiringkunytjikitja.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Kaya tjaultji tjuṯangku Paulanya waḻi panya unngu karpiningi alkantjikitjangku, ka Paulalu tjaultjiku mayatjangka wangkangu, “Kulilaṉi! Ngayulu Rome-aku mayatja Tjiitjanya mayatjanmankupai. Ka nyurampa wanyu aṟa alatji ngaṟanyi Tjiitjaku aṉangu tjuṯa kuutpangka ngurkantankunytja wiyangku watarku pungkunytjaku? Wiya, nyurampa tjukurpa ngaṟanyi aṟa-waraṟa tjapiṟa kuliṟa maḻa ngurkantankunytjaku munu nyara palulanguṟu kura ngurkantaṟa kutjulta palunya pungkunytjaku.” |src="tnACT22V25.tif" size="col" loc="P" ref="22:25"
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Ka wati panya paluṟu kulinu Paulalu alatji wangkanyangka munu anu palumpa tjanampa mayatjangka wangkanytjikitja munu palula tjapinu, “Nyuntu wanyu ninti wati nyanga palumpa? Munun nintingku nyanga palunya alatjinanyi? Kulila, wati nyanga paluṟu kunyu Tjiitjanya mayatjanmankupai, kala palunya pungkunytjaku wiya ngaṟanyi.”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Ka wati panya mayatjangku nyangatja kuliṟa Paulalakutu pitjangu munu tjapinu palula, “Mulapa nyuntu Tjiitjanya mayatjanmankupai?”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Ka wati panya mayatjangku Paulala wangkangu, “Palu ngayulu Tjiitjanya mani puḻkangka payamilaṉu paluṟu ngayunya walytjanmankunytjaku.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Kaya tjaultji uwankarangku Paulalu alatji wangkanyangka kuliṟa nguḻuringu munuya nguwanpa palunya pungkunytjatjanu paṯupaṯuringu. Ka wati panya mayatja kuḻu puḻkaṟa nguḻu-nguḻuringu, panya paluṟu ngaṉmanytju tjananya wangkangu Paulanya karpintjaku, palumpa mayatja-waraṟa tjapiṟa kuliṟa ngurkantankunytja wiyangkuṯu.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Ka tjiṉṯungka wati panya mayatja paluṟu kuliningi nintiringkunytjikitjangku, “Aṟa nyaanguṟuya wati nyanga Jew tjuṯa Paulaku puḻkaṟa mirpaṉarinyi?” Munu paluṟu wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, munu Jewku kantjula tjuṯa kuḻu tjunguringkunytjaku aḻṯingu, panya paluṟu tjana tjungungku wangkara kulintjikitjangku. Munu paluṟu tjaultji tjuṯa wangkangu Paulanya tjailanguṟu pakaltjingaṟa ngalya-katinytjaku, kaya mantjiṟa ngalya-katira tjanala kuranyu ngaṟatjunu.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.