Atos 16
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 Munu nyara palulanguṟu Paulanya pula Tjaalatjanya anu maḻaku ngura panya Tuupilakutu munu pula pala palulanguṟu Litjuṟalakutu anu. Ka wati ini Timitjinya ngura nyara palula nyinangi. Nyara paluṟu panya Jesuku walytja nyinangi, ka palumpa ngunytju minyma Jew munu paluṟu kuḻu Jesuku walytja nyinangi. Palu palumpa mama wati Jew wiya manta ini Kuṟitjanya nguraṟa munu nyara paluṟu wangka Kuṟiki wangkapai.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Kaya ngura nyara Litjuṟala pulala Akani-yamala Jesuku walytja tjuṯangku Timitjinya pukuḻarira wiṟunmankupai.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Ka Paulanya wati nyara palunya katinytjikitja mukuringangi, palu Jew nyara palunya nguraṟa tjuṯaya palumpa mamaku ninti panya paluṟu Jew wiya wati Kuṟiki munu panya palumpa katja Timitjinya iṯi ngarinyangkalpi Moseku aṟawanungku watintja wiyaṯu. Ka Paulalu tjukurpa nyanga palunya kulintjatjanungku Timitjinya watiringkunytjaku palyaṉu, panya Jew tjuṯa pukuḻaripai wiya wati wiya tjuṯaku, palu panya watiringkula kutjuya Jew tjuṯangka tjunguringkupai. Ka palulanguṟulta watiringkunytjatjanu paluṟu Paulala tjanala tjunguringu.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Munuya palulanguṟu ma-pakaṉu ngura tjuṯakutu munu ngura pala palula tjanala wirkaṟa Jesuku walytja tjuṯangka tjukurpa panyatja tjakultjunangi, tjukurpa panya Jerusalemala wati Jesulu iyantja tjuṯangku munu aṯunymankupai tjuṯangku kuḻu litangka walkatjunkunytja Jew wiya tjuṯaku.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Kaya Jew wiya tjuṯa Jesuku walytjaringkunytja tjuṯangku tjukurpa nyangatja kuliṟa pukuḻarira kuṉpuringangi Jesunya rawangku tungun-tunguntu waṉantjikitja, ka tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa aṉangu kutjupa tjuṯa kuḻu Jesuku walytjaringangi tjuṯa mulapa.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Ka Paulalu tjana manta ini Puṟikiyala pulala Kalaitjiyalawanungku para-ngaṟala tjukurpa wangkangi. Tjinguṟuya manta Aitjala kuḻu wirkaṟa tjukurpa wangkama aṉangu tjuṯangka, palu Kurunpa Miḻmiḻṯu palunya tjananya markuṉu manta nyara palula tjukurpa wangkanytja wiyangku wantinytjaku.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Kaya manta pala palula itiwanu waintaṟa ankula ngura kutjupangka wirkanu manta ini Matjiyala munuya palulanguṟu mukuringangi manta ini Patjiniyala wirkankunytjikitja, palu Kurunpa Miḻmiḻṯu tjananya piṟukuṯu unngu nintiningi manta nyara palulakutu tjarpanytja wiyangku wantinytjaku.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Kaya waintaṟa anu Matjiyala itiwanu munuya wirkanu ngura ini Tuṟuwatjala uṟu puḻkangka kantilytja.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Ka ngura nyara palula mungangka kunkunarira Paulalu tjukurmanu wati Matja-tuniyanya nguraṟangku ngaṟala palula tjapinnyangka. Alatji paluṟu wangkangi, “Pitja ngura nyanga Matja-tuniyalakutu munulanya alpamilala!”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Ka nyara palula maḻangka Paulalu tjukurmankunytjitjanguṟu nganaṉa mapalku ritiringu ngura nyara palumpa ankunytjikitja, panya nganaṉa kuliṟa wangkangu, “Mulapa nyangatja kuwari Godalu nintinu ankula ngura nyara palula tjukurpa tjakultjunkunytjaku aṉangu tjuṯangka.”
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Kala Tuṟuwatjalanguṟu pautangka tatiṟa anu uṟungka manta tjukutjuku ini Tjamatja-ṟaitjalakutu, munula nyara palula ngarira mungawinki piṟuku tatiṟa ma-pakaṉu munula ngura nyara Niya-palitjala wirkanu. |src="tnACT16V11.tif" size="col" loc="p" ref="16:11"
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Munula nyara palulanguṟu piṟuku anu ngura Pilipailakutu. Ka ngura Pilipainya panya manta puḻkangka Matja-tuniyala unngu ngaṟangi. Ngura nyanga palunya panya Rome-anya nguraṟa tjuṯangku ngaṉmanytju pitjala ngura palyaṉu. Kala ngura nyara palula tjiṉṯu maṉkurpa nguwanpa nyinangi.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Munula Saturday-ngka tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka nganaṉa nguranguṟu unytju anu karu uṟutjarakutu panya ngura nyara palulaya Jew tjuṯa tjaka Saturday-ngka pitjala tjunguringkupai Godala tjapintjikitja. Kala wirkaṟa nyangu minyma tjuṯa nyinara waṉinyangka munula palula tjanala tjunguringkula nyinakatingu munula tjanala wangkangi Godaku tjukurpa.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Ka minyma kutjupa ngura ini Tjayatiṟanya nguraṟa nyinangi nyara palula minyma ini Litiyanya. Minyma nyara paluṟu mantara purple tjuṯa payamilalpai munu aṉangu tjuṯangka tjalamilalpai. Munu paluṟu Godanya kuliṟa waḻkulpai. Ka Paulalu tjukurpa wangkanyangka Mayatja Jesulu minyma palunya kurunpa pampuṉu paluṟu tjukaṟurungku kulintjaku, ka paluṟu kuliṟa mulamularingu Paulalu wangkanyangka.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ka palulanguṟu palunya uṟungka tjarpatjuṟa baptise-katingu palumpa walytja tjuṯa kuḻukuḻu, panya paluṟu tjana kuḻu mulamularingu paluṟu wangkanyangka. Ka minyma panya paluṟu nganaṉanya aḻṯingu nganaṉa ankula palumpa waḻingka nyinanytjaku. Alatji paluṟu wangkangi, “Nyura panya kuwari nyangu ngayunya Jesuku mulamularingkunyangka munu palumpa walytjaringkunyangka. Kaya kuwari pitja ngayuku ngurakutu munuya nyara palula nyinama ngayuku waḻingka.” Alatji nyanga paluṟu nganaṉanya wangkara aḻṯingi, kala mulapaṯu anu palumpa waḻikutu munula nyara palula nyinangi.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Kala karu panya palulakutu rawa anangi Godala tjapintjikitja. Ka tjiṉṯu kutjupa kungkawaṟa kutjupa ngalya-ngaparikatingu nganaṉalakutu panya paluṟu wati mayatja maṉkurku unytju waṟkaripai. Kungkawaṟa nyara paluṟu mamutjara nyinangi, ka mamu nyara paluṟu palunya kuranyukutungku nyakula wangkanytjaku nintilpai. Kaya aṉangu tjuṯa alatji wangkanyangka kuliṟa nintiringkunytjikitja mukuringangi munuya kungkawaṟa palunya mani ungkupai paluṟu kuranyukutungku nyakula tjanala tjakultjunkunytjaku. Ka palumpa mayatja tjuṯangku mani panya palunya mantjilpai. Munuya mani puḻkatjararingu kungkawaṟa nyanga palulanguṟu.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Ka kungkawaṟa nyanga paluṟu Paulanya nganaṉanya waṉaṉu munu mirara wangkangi, “Wati nyanganpaya Mayatja God Puḻkaku walytja tjuṯa munu paluṟu tjana nyuranya tjakultjunanyi Godalu nyuranya wankaṟunkunytjaku.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Munu paluṟu tjiṉṯu tjuṯangka rawangku alatji wangkakatingi. Ka Paulanya kungkawaṟa panya paluṟu rawangku wangkanyangka kuliṟa kuliṟa kaar-kaararingu munu maḻakukutuṟa mamu panya palunya wangkara painu, “Jesulu ngayunya witulyankunyangkaṉanta nyuntunya wituṉi kungkawaṟa pala palulanguṟu ngalya-pakala munu palunya wantikati!” Ka mapalku mamu paluṟu kungkawaṟa panya palulanguṟu pakaṉu munu palunya wantikatira anu.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Ka kungkawaṟa panya palumpa mayatja tjuṯangku palunya nyakula alatji kulinu, “Ai! Nganampa mani palyantjaku wiyaringu.” Munuya palulanguṟu Paulanya pulanya Tjaalatjanya witiṟa katingu ngura nyara palumpa mayatja tjuṯakutu tawunungka nguṟurpa. Panya nguṟurpa nyara palula aṉangu tjuṯangku kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilalpai ngaṟangi, kaya palunya pulanya nyara palulakutu katingu mayatja tjuṯangku ngurkantaṟa paintjaku.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Munuya mayatja tjuṯangka wirkaṟa wangkangu, “Wati wiṟu tjuṯa! Wati nyanga pula Jew kutjara munu pula aṉangu ngura nyangatja nguraṟa tjuṯa kuraṉi.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Panya nganampa mayatja Tjiitjanya nyara Rome-ala nyinapainya, kala nganampa tjamupitiku aṟangka rawa nyinanytjikitja mukuringanyi. Ka nyanga pula nganaṉanya wituwituṉi nganampa aṟa tjuṯa wantira paluṟu pula puṟunytju palyantjaku.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Kaya palulanguṟu aṉangu winki mulapa tjunguringkula palumpa pulampa pikaringkula ngalytjurmaṟa waṉingi. Ka tawunu nyara palumpa mayatja tjuṯangku tjaultji tjuṯa wituṉu, palumpa pulampa mantara aṉangitja tjilpirpungkula waṉira pulanya katira puḻkaṟa pungkunytjaku, munu palula maḻangka tjailangka tjarpatjunkunytjaku.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Kaya mulapaṯu palunya pulanya puṉu urtjanpa puṟunytja puḻkaṟa alatjiṯu alkaṉu milkaḻi pakantjaku. Munuya palulanguṟu palunya pulanya katira tjailangka tjarpatjunu munuya wati tjaila kanyilpai piṟuku wangkangu pulanya ilangku anga-ngaṟala aṯunymankunytjaku.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ka mulapaṯu wati panya tjaila kanyilpaingku wangaṉarangku kulinu tjana wangkanyangka munu Paulanya pulanya Tjaalatjanya ruuma unngutjangka tjarpatjunu, munu pulanya puṉu puḻkangka aḻatjarangka tjina tjarpatjuṟa tjunguṟa tjiinangka karpinu pakantjaku-tawara. |src="tnACT16V24.tif" size="col" loc="p" ref="16:24"
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Ka munga kultungka Paulalu pula Tjaalatjalu Godala tjapiningi munu pula inma inkara Godanya waḻkuningi pukuḻṯu alatjiṯu, kaya pulala itingka nyinanytja tjuṯangku kuliningi pula inma inkanyangka.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Ka nyara palula aṟa manta puḻkaṟa uringu munu waḻi panya tjaila puḻkaṟa uritjingaṉu, ka mapalku tuwa uwankara aḻaringu. Ka tjiina uwankara aṉangu tjuṯanguṟu mapalku araltjarira punkaṉu.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Ka wati panya tjaila kanyilpai kunkuntjanu wankaringu munu nyangu tuwa uwankara aḻa ngaṟanyangka munu ngunti kulinu karpintja panya uwankara kumpiṟa ma-wirtjapakannyangka-palku mununku tjuḻa waṟa mantjiṟa paluṟunku walytjangku iluntankunytjikitjangku wakuṉu.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Ka Paulalu nyangu paluṟu alatjirinyangka, munu mirara palunya painu, “Wantimanku walytjangku ngunti iluntankunytja wiyangku! Nyangatjala uwankaraṯu nyinanyi.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Ka wati panya tjaila kanyilpaingku wati kutjupangka mirara wangkangu warpungkula tili ngalya-katinytjaku. Munu katira ungkunyangka paluṟu tilitjara ruuma unngu tjarpangu munu puḻkaṟa nguḻuringkula puntu winki tjititingkula Paulala pulala tjinangka itingka punkaṟa waṯungaṟakatingu. |src="tnACT16V29.tif" size="col" loc="p" ref="16:29"
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Munu pakaṟa palunya pulanya uṟilkutu katira tjapinu, “Wati wiṟu kutjara! Nyaaringkukuṉa Godalu ngayunya wankaṟunkunytjaku?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ka pula wangkangu, “Mayatja Jesuku Christaku mulamulariwa, kanta Godalu wankaṟunkuku nyuntumpa walytja tjuṯa kuḻukuḻu.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Munu palulanguṟu Paulalu pula Tjukurpa Palya Jesunyatjara palula tjakultjunangi palumpa walytja tjuṯangka kuḻu.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Ka wati panya paluṟu pulanya katira pika panya pungkunytjitja uwankara minangka paltjiṟa kilinanu. Ka nyara palula maḻangka Paulalu pula palunya munu palumpa walytja uwankara kuḻu uṟungka baptise-katingu.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Ka palulanguṟu wati panya tjaila kanyilpaingku pulanya aḻṯira katingu palumpa waḻikutu munu pulanya mai ungu ngalkuntjaku. Munuya paluṟu tjana uwankara puḻkaṟa alatjiṯu pukuḻaringu Godaku mulamularingkunytjatjanu.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Ka mungawinki tawunu nyara palumpa mayatja tjuṯangku tjaultji tjuṯa iyaṉu wati panya tjaila kanyilpaikutu, kaya wirkaṟa palula wangkangu wati panya kutjara palya walatjunkunytjaku.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Ka wati panya paluṟu kuliṟa mulapaṯu Paulala pulala Tjaalatjala wangkangu, “Wati panya mayatja tjuṯangku nyupalinya wangkangu walatjunkunytjaku. Ka pula palyalta ara ngurakutu.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Palu Paulalu wangkangu wati panya tjaultji tjuṯangka, “Ngali wati miriputju wiya, ka panya tjana ngalinya tjuṯa miṟangka pungangi kuutpakutu katira ngurkantankunytja wiyangku, munu panyalinya tjailangka tjarpatjunu. Munuya kuwari mukuringanyi ngalinya kampangkaṯu pakaltjingaṟa iyantjikitja. Palu wiya, panya ngalimpa mayatja Tjiitjanya nyara Rome-ala nyinapainya, kaya nyaaku mukuringanyi ngalinya kampangkaṯu iyantjikitja wati malikitja-palku? Wiya, utiya wati panya mayatja tjuṯa nyangakutu pitjama munuya paluṟu tjana ngalinya aṉangu tjuṯangka miṟangka wangkara walatjunama.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Ka wati panya tjaultji tjuṯangku ankula wati panya mayatja tjuṯangka tjakultjunu Paulalu panya wangkanytja. Kaya Paulalu pula Tjiitjanya mayatjanmankunyangka kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringu.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Kaya mulapaṯu paluṟu tjana pitjala palula pulala kuṉṯaringkula wangkangu, “Kurangkula nyupalinya pungkula tjailangka tjarpatjunu.” Munuya palunya pulanya tjailanguṟu pakaltjingaṟa walatjunu munu pulala wangkangu, “Palya pula ara nganampa ngura wantikatira.”
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Ka Paulanya pula Tjaalatjanya tjailanguṟu pakaṟa Litiyaku waḻikutu anu, munu pula waḻi nyara palula tjarpara aṉangu Jesuku walytja tjuṯangka tjunguringu munu pula palunya tjananya wangkara kuṉpuningi Jesunya rawangku tungun-tunguntu waṉantjaku. Munu pula nyara palulanguṟu anu.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.