Atos 16

Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Munu nyara palulanguṟu Paulanya pula Tjaalatjanya anu maḻaku ngura panya Tuupilakutu munu pula pala palulanguṟu Litjuṟalakutu anu. Ka wati ini Timitjinya ngura nyara palula nyinangi. Nyara paluṟu panya Jesuku walytja nyinangi, ka palumpa ngunytju minyma Jew munu paluṟu kuḻu Jesuku walytja nyinangi. Palu palumpa mama wati Jew wiya manta ini Kuṟitjanya nguraṟa munu nyara paluṟu wangka Kuṟiki wangkapai.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Kaya ngura nyara Litjuṟala pulala Akani-yamala Jesuku walytja tjuṯangku Timitjinya pukuḻarira wiṟunmankupai.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Ka Paulanya wati nyara palunya katinytjikitja mukuringangi, palu Jew nyara palunya nguraṟa tjuṯaya palumpa mamaku ninti panya paluṟu Jew wiya wati Kuṟiki munu panya palumpa katja Timitjinya iṯi ngarinyangkalpi Moseku aṟawanungku watintja wiyaṯu. Ka Paulalu tjukurpa nyanga palunya kulintjatjanungku Timitjinya watiringkunytjaku palyaṉu, panya Jew tjuṯa pukuḻaripai wiya wati wiya tjuṯaku, palu panya watiringkula kutjuya Jew tjuṯangka tjunguringkupai. Ka palulanguṟulta watiringkunytjatjanu paluṟu Paulala tjanala tjunguringu.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Munuya palulanguṟu ma-pakaṉu ngura tjuṯakutu munu ngura pala palula tjanala wirkaṟa Jesuku walytja tjuṯangka tjukurpa panyatja tjakultjunangi, tjukurpa panya Jerusalemala wati Jesulu iyantja tjuṯangku munu aṯunymankupai tjuṯangku kuḻu litangka walkatjunkunytja Jew wiya tjuṯaku.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Kaya Jew wiya tjuṯa Jesuku walytjaringkunytja tjuṯangku tjukurpa nyangatja kuliṟa pukuḻarira kuṉpuringangi Jesunya rawangku tungun-tunguntu waṉantjikitja, ka tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa aṉangu kutjupa tjuṯa kuḻu Jesuku walytjaringangi tjuṯa mulapa.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Ka Paulalu tjana manta ini Puṟikiyala pulala Kalaitjiyalawanungku para-ngaṟala tjukurpa wangkangi. Tjinguṟuya manta Aitjala kuḻu wirkaṟa tjukurpa wangkama aṉangu tjuṯangka, palu Kurunpa Miḻmiḻṯu palunya tjananya markuṉu manta nyara palula tjukurpa wangkanytja wiyangku wantinytjaku.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Kaya manta pala palula itiwanu waintaṟa ankula ngura kutjupangka wirkanu manta ini Matjiyala munuya palulanguṟu mukuringangi manta ini Patjiniyala wirkankunytjikitja, palu Kurunpa Miḻmiḻṯu tjananya piṟukuṯu unngu nintiningi manta nyara palulakutu tjarpanytja wiyangku wantinytjaku.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Kaya waintaṟa anu Matjiyala itiwanu munuya wirkanu ngura ini Tuṟuwatjala uṟu puḻkangka kantilytja.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ka ngura nyara palula mungangka kunkunarira Paulalu tjukurmanu wati Matja-tuniyanya nguraṟangku ngaṟala palula tjapinnyangka. Alatji paluṟu wangkangi, “Pitja ngura nyanga Matja-tuniyalakutu munulanya alpamilala!”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Ka nyara palula maḻangka Paulalu tjukurmankunytjitjanguṟu nganaṉa mapalku ritiringu ngura nyara palumpa ankunytjikitja, panya nganaṉa kuliṟa wangkangu, “Mulapa nyangatja kuwari Godalu nintinu ankula ngura nyara palula tjukurpa tjakultjunkunytjaku aṉangu tjuṯangka.”
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Kala Tuṟuwatjalanguṟu pautangka tatiṟa anu uṟungka manta tjukutjuku ini Tjamatja-ṟaitjalakutu, munula nyara palula ngarira mungawinki piṟuku tatiṟa ma-pakaṉu munula ngura nyara Niya-palitjala wirkanu. |src="tnACT16V11.tif" size="col" loc="p" ref="16:11"
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Munula nyara palulanguṟu piṟuku anu ngura Pilipailakutu. Ka ngura Pilipainya panya manta puḻkangka Matja-tuniyala unngu ngaṟangi. Ngura nyanga palunya panya Rome-anya nguraṟa tjuṯangku ngaṉmanytju pitjala ngura palyaṉu. Kala ngura nyara palula tjiṉṯu maṉkurpa nguwanpa nyinangi.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Munula Saturday-ngka tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka nganaṉa nguranguṟu unytju anu karu uṟutjarakutu panya ngura nyara palulaya Jew tjuṯa tjaka Saturday-ngka pitjala tjunguringkupai Godala tjapintjikitja. Kala wirkaṟa nyangu minyma tjuṯa nyinara waṉinyangka munula palula tjanala tjunguringkula nyinakatingu munula tjanala wangkangi Godaku tjukurpa.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Ka minyma kutjupa ngura ini Tjayatiṟanya nguraṟa nyinangi nyara palula minyma ini Litiyanya. Minyma nyara paluṟu mantara purple tjuṯa payamilalpai munu aṉangu tjuṯangka tjalamilalpai. Munu paluṟu Godanya kuliṟa waḻkulpai. Ka Paulalu tjukurpa wangkanyangka Mayatja Jesulu minyma palunya kurunpa pampuṉu paluṟu tjukaṟurungku kulintjaku, ka paluṟu kuliṟa mulamularingu Paulalu wangkanyangka.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Ka palulanguṟu palunya uṟungka tjarpatjuṟa baptise-katingu palumpa walytja tjuṯa kuḻukuḻu, panya paluṟu tjana kuḻu mulamularingu paluṟu wangkanyangka. Ka minyma panya paluṟu nganaṉanya aḻṯingu nganaṉa ankula palumpa waḻingka nyinanytjaku. Alatji paluṟu wangkangi, “Nyura panya kuwari nyangu ngayunya Jesuku mulamularingkunyangka munu palumpa walytjaringkunyangka. Kaya kuwari pitja ngayuku ngurakutu munuya nyara palula nyinama ngayuku waḻingka.” Alatji nyanga paluṟu nganaṉanya wangkara aḻṯingi, kala mulapaṯu anu palumpa waḻikutu munula nyara palula nyinangi.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Kala karu panya palulakutu rawa anangi Godala tjapintjikitja. Ka tjiṉṯu kutjupa kungkawaṟa kutjupa ngalya-ngaparikatingu nganaṉalakutu panya paluṟu wati mayatja maṉkurku unytju waṟkaripai. Kungkawaṟa nyara paluṟu mamutjara nyinangi, ka mamu nyara paluṟu palunya kuranyukutungku nyakula wangkanytjaku nintilpai. Kaya aṉangu tjuṯa alatji wangkanyangka kuliṟa nintiringkunytjikitja mukuringangi munuya kungkawaṟa palunya mani ungkupai paluṟu kuranyukutungku nyakula tjanala tjakultjunkunytjaku. Ka palumpa mayatja tjuṯangku mani panya palunya mantjilpai. Munuya mani puḻkatjararingu kungkawaṟa nyanga palulanguṟu.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ka kungkawaṟa nyanga paluṟu Paulanya nganaṉanya waṉaṉu munu mirara wangkangi, “Wati nyanganpaya Mayatja God Puḻkaku walytja tjuṯa munu paluṟu tjana nyuranya tjakultjunanyi Godalu nyuranya wankaṟunkunytjaku.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Munu paluṟu tjiṉṯu tjuṯangka rawangku alatji wangkakatingi. Ka Paulanya kungkawaṟa panya paluṟu rawangku wangkanyangka kuliṟa kuliṟa kaar-kaararingu munu maḻakukutuṟa mamu panya palunya wangkara painu, “Jesulu ngayunya witulyankunyangkaṉanta nyuntunya wituṉi kungkawaṟa pala palulanguṟu ngalya-pakala munu palunya wantikati!” Ka mapalku mamu paluṟu kungkawaṟa panya palulanguṟu pakaṉu munu palunya wantikatira anu.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Ka kungkawaṟa panya palumpa mayatja tjuṯangku palunya nyakula alatji kulinu, “Ai! Nganampa mani palyantjaku wiyaringu.” Munuya palulanguṟu Paulanya pulanya Tjaalatjanya witiṟa katingu ngura nyara palumpa mayatja tjuṯakutu tawunungka nguṟurpa. Panya nguṟurpa nyara palula aṉangu tjuṯangku kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilalpai ngaṟangi, kaya palunya pulanya nyara palulakutu katingu mayatja tjuṯangku ngurkantaṟa paintjaku.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Munuya mayatja tjuṯangka wirkaṟa wangkangu, “Wati wiṟu tjuṯa! Wati nyanga pula Jew kutjara munu pula aṉangu ngura nyangatja nguraṟa tjuṯa kuraṉi.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Panya nganampa mayatja Tjiitjanya nyara Rome-ala nyinapainya, kala nganampa tjamupitiku aṟangka rawa nyinanytjikitja mukuringanyi. Ka nyanga pula nganaṉanya wituwituṉi nganampa aṟa tjuṯa wantira paluṟu pula puṟunytju palyantjaku.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Kaya palulanguṟu aṉangu winki mulapa tjunguringkula palumpa pulampa pikaringkula ngalytjurmaṟa waṉingi. Ka tawunu nyara palumpa mayatja tjuṯangku tjaultji tjuṯa wituṉu, palumpa pulampa mantara aṉangitja tjilpirpungkula waṉira pulanya katira puḻkaṟa pungkunytjaku, munu palula maḻangka tjailangka tjarpatjunkunytjaku.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Kaya mulapaṯu palunya pulanya puṉu urtjanpa puṟunytja puḻkaṟa alatjiṯu alkaṉu milkaḻi pakantjaku. Munuya palulanguṟu palunya pulanya katira tjailangka tjarpatjunu munuya wati tjaila kanyilpai piṟuku wangkangu pulanya ilangku anga-ngaṟala aṯunymankunytjaku.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ka mulapaṯu wati panya tjaila kanyilpaingku wangaṉarangku kulinu tjana wangkanyangka munu Paulanya pulanya Tjaalatjanya ruuma unngutjangka tjarpatjunu, munu pulanya puṉu puḻkangka aḻatjarangka tjina tjarpatjuṟa tjunguṟa tjiinangka karpinu pakantjaku-tawara. |src="tnACT16V24.tif" size="col" loc="p" ref="16:24"
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Ka munga kultungka Paulalu pula Tjaalatjalu Godala tjapiningi munu pula inma inkara Godanya waḻkuningi pukuḻṯu alatjiṯu, kaya pulala itingka nyinanytja tjuṯangku kuliningi pula inma inkanyangka.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Ka nyara palula aṟa manta puḻkaṟa uringu munu waḻi panya tjaila puḻkaṟa uritjingaṉu, ka mapalku tuwa uwankara aḻaringu. Ka tjiina uwankara aṉangu tjuṯanguṟu mapalku araltjarira punkaṉu.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ka wati panya tjaila kanyilpai kunkuntjanu wankaringu munu nyangu tuwa uwankara aḻa ngaṟanyangka munu ngunti kulinu karpintja panya uwankara kumpiṟa ma-wirtjapakannyangka-palku mununku tjuḻa waṟa mantjiṟa paluṟunku walytjangku iluntankunytjikitjangku wakuṉu.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ka Paulalu nyangu paluṟu alatjirinyangka, munu mirara palunya painu, “Wantimanku walytjangku ngunti iluntankunytja wiyangku! Nyangatjala uwankaraṯu nyinanyi.”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Ka wati panya tjaila kanyilpaingku wati kutjupangka mirara wangkangu warpungkula tili ngalya-katinytjaku. Munu katira ungkunyangka paluṟu tilitjara ruuma unngu tjarpangu munu puḻkaṟa nguḻuringkula puntu winki tjititingkula Paulala pulala tjinangka itingka punkaṟa waṯungaṟakatingu. |src="tnACT16V29.tif" size="col" loc="p" ref="16:29"
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Munu pakaṟa palunya pulanya uṟilkutu katira tjapinu, “Wati wiṟu kutjara! Nyaaringkukuṉa Godalu ngayunya wankaṟunkunytjaku?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ka pula wangkangu, “Mayatja Jesuku Christaku mulamulariwa, kanta Godalu wankaṟunkuku nyuntumpa walytja tjuṯa kuḻukuḻu.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Munu palulanguṟu Paulalu pula Tjukurpa Palya Jesunyatjara palula tjakultjunangi palumpa walytja tjuṯangka kuḻu.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Ka wati panya paluṟu pulanya katira pika panya pungkunytjitja uwankara minangka paltjiṟa kilinanu. Ka nyara palula maḻangka Paulalu pula palunya munu palumpa walytja uwankara kuḻu uṟungka baptise-katingu.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Ka palulanguṟu wati panya tjaila kanyilpaingku pulanya aḻṯira katingu palumpa waḻikutu munu pulanya mai ungu ngalkuntjaku. Munuya paluṟu tjana uwankara puḻkaṟa alatjiṯu pukuḻaringu Godaku mulamularingkunytjatjanu.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Ka mungawinki tawunu nyara palumpa mayatja tjuṯangku tjaultji tjuṯa iyaṉu wati panya tjaila kanyilpaikutu, kaya wirkaṟa palula wangkangu wati panya kutjara palya walatjunkunytjaku.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Ka wati panya paluṟu kuliṟa mulapaṯu Paulala pulala Tjaalatjala wangkangu, “Wati panya mayatja tjuṯangku nyupalinya wangkangu walatjunkunytjaku. Ka pula palyalta ara ngurakutu.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Palu Paulalu wangkangu wati panya tjaultji tjuṯangka, “Ngali wati miriputju wiya, ka panya tjana ngalinya tjuṯa miṟangka pungangi kuutpakutu katira ngurkantankunytja wiyangku, munu panyalinya tjailangka tjarpatjunu. Munuya kuwari mukuringanyi ngalinya kampangkaṯu pakaltjingaṟa iyantjikitja. Palu wiya, panya ngalimpa mayatja Tjiitjanya nyara Rome-ala nyinapainya, kaya nyaaku mukuringanyi ngalinya kampangkaṯu iyantjikitja wati malikitja-palku? Wiya, utiya wati panya mayatja tjuṯa nyangakutu pitjama munuya paluṟu tjana ngalinya aṉangu tjuṯangka miṟangka wangkara walatjunama.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ka wati panya tjaultji tjuṯangku ankula wati panya mayatja tjuṯangka tjakultjunu Paulalu panya wangkanytja. Kaya Paulalu pula Tjiitjanya mayatjanmankunyangka kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringu.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Kaya mulapaṯu paluṟu tjana pitjala palula pulala kuṉṯaringkula wangkangu, “Kurangkula nyupalinya pungkula tjailangka tjarpatjunu.” Munuya palunya pulanya tjailanguṟu pakaltjingaṟa walatjunu munu pulala wangkangu, “Palya pula ara nganampa ngura wantikatira.”
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Ka Paulanya pula Tjaalatjanya tjailanguṟu pakaṟa Litiyaku waḻikutu anu, munu pula waḻi nyara palula tjarpara aṉangu Jesuku walytja tjuṯangka tjunguringu munu pula palunya tjananya wangkara kuṉpuningi Jesunya rawangku tungun-tunguntu waṉantjaku. Munu pula nyara palulanguṟu anu.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.