Atos 14
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Ka Paulalu pula Paanapatjalu tjukurpa panya palu puṟunypaṯu wangkangi ngura ini Akani-yamala. Paluṟu pula Jew tjuṯaku waḻi inmatjangka tjarpangu, kaya paluṟu pula tjukurpa uti wiṟu mulapa wangkanyangka kuliṟa aṉangu winki mulamularingu Jew tjuṯa munu Jew wiya tjuṯa kuḻu.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Palu Jew kutjupa tjuṯangkuya mulamularingkunytja wiyangku wantingi, munuya paluṟu tjana Jew wiya tjuṯa wituwituningi Paulaku pulampa munu Jesuku walytja kutjupa tjuṯaku kuḻu kuraringkula tjananya wangkara kurantjaku.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Palu Paulanya pula ngura nyara palula rawa nguwanpa nyinangi, munu pula rapangku alatjiṯu Mayatja Jesuku tjukurpa wangkangi aṉangu tjuṯangka, tjukurpa panya Godalu aṉangu uwankaraku pukuḻtju puḻkangku palyantja Jesulawanungku. Ka pula tjukurpa wangkanyangka Godalu pulanya witulyanu kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa paluṟu witulyankunyangka palyantjaku. Kaya aṉangu tjuṯangku tjukurpa pula wangkanyangka mulamularingu alatji kuliṟa, “Awari! Godanya puḻka mulapa nyinanyi, munulampa pukuḻtju puḻkangku palyaṉu Jesulawanungku.”
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Ka nyara palulanguṟu ngura nyara palula aṉangu tjuṯa tjararingu, kaya tjara kutjupa wati panya Paulaku pulampa mulamularingu Jesulu panya iyantja kutjaraku munuya pulala tjunguringu. Kaya tjara kutjupangku mulamularingkuwiyangku wantira Jew kuranyitja tjuṯangka tjunguringu.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Munuya kampangkaṯu wangkara kuliningi Paulanya pulanya puḻingka atuṟa iluntankunytjikitjangku. Paluṟu tjana panyaya Jew tjuṯangku munu Jew wiya tjuṯangku munu tjanampa mayatja kuranyitja tjuṯangku kuḻu kampangkaṯu wangkangi pulanya pungkunytjikitjangku.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 — ausente —
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 — ausente —
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Ka ngura nyara Litjuṟala wati nyumpu nyinangi, panya paluṟu tjina para-ngaṟanytja wiyaṯu nyumpu alatjiṯu nyinara puḻkaringu.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Munu wati paluṟu nyinara kuliningi Paulalu tjukurpa wangkanyangka. Ka paluṟu wati panya palunya tjukaṟurungku nyangangi nyinara kulinnyangka munu kulinu, “Wati nyanga paluṟu mulapa mulamularinganyi Jesuku palunya palyaṟunguntjaku.” |src="tnACT14V09.tif" size="col" loc="p" ref="14:9-10"
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Munu paluṟu nyakula wangkangu, “Wati ngana! Pakaṟa ngaṟa tjinangku paḻtjuṟa!” Ka wati panya nyumpu mulapaṯu mapalku pakaṉu munu para-ngaṟangi.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Kaya aṉangu tjuṯangku Paulalu palyannyangka nyakula puṯu kuliningi munuya wangka walytjangku Lakaniyaku wangkangku mirara wangkangu, “Awari! Nganampa god kutjaraya kuwari aṉanguringu munu pula nganaṉalakutu pitjangu.” (Panya manta nyara palunya nguraṟa tjuṯangku tjanampa god ini Umitjanya pulanya Tjuutjinya waḻkulpai.)
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Munuya palulanguṟu Paanapatjanya nyakula wangkangu, “Nyangatja nganampa god ini Tjuutjinya.” Munuya palu puṟunypaṯu Paulanya tjukurpa rawangku wangkanyangka kuliṟa wangkangu, “Nyangatja nganampa panya god kutjupa ini Umitjanya.”
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Ka ngura nyara palula itingka timpula ngaṟangi tjana Tjuutjinya waḻkulpai. Ka wati tjanampa tjukurtjara kuḻu nyinangi nyara palula munu paluṟu puluka nyiṯayira tjuṯa munu ukiṟi inuntji wiṟu tjuṯa kuḻu ngalya-katingu tawunuku kaita puḻkakutu, panya aṉangu nyara palunya nguraṟa tjuṯaya mukuringangi kuka pungkula tiliwakaṟa palunya pulanya waḻkuntjikitja tjanampa god kutjara-palku kuliṟa.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Ka wati panya Paulalu pula kulinu tjana alatjingantjikitjangku wangkanyangka munu pula tjituṟu-tjituṟurira mantara pulanku tjilpirpungkula ma-wirtjapakaṉu aṉangu tjuṯakutu munu pula mirara wangkangu,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Aṉangu tjuṯa! Nyaaku nyura nyanga alatjinanyi? Panya ngali aṉangu alatjiṯu nyuranya puṟunypa, munuli pitjangu Tjukurpa Palya Jesunyatjara nyurala tjakultjunkunytjikitja. Wanyuya ngunti kulilwiyangku wantima munuya God panya wankaku mukuringama, panya paluṟu ilkaṟi, manta, uṟu kuḻu paluṉu munu ilkaṟitja, mantatja, uṟutja uwankara kuḻu.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Munu panya paluṟu iriti aṉangu tjuṯa palumpa watarkurinyangka wantir'iyaṉu tjananku walytjangku kuliṟa palyantjaku.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Palu aṉangu tjuṯa iritinguṟu alatjiṯu palumpa ninti nyinangi panya tjana nyangangi paluṟu rawangku tjanampa wiṟu tjuṯa palyalkatinyangka, panya paluṟu wiṟungku mina iyalpai ilkaṟinguṟu puyiṟa mai pakaltjingantjaku, ka mai paluṟu puḻkaringkula kuṟuringkunyangka nyura mantjiṟa ngalkula paḻtjaringkula kurunpa pukuḻpa mulapa nyinapai.” Alatji pula wangkangi.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Palu paluṟu pula tjukurpa nyanga palunya wangkara puṯu markuningi aṉangu panya tjuṯa, kaya paluṟu tjana tungunpungangi kuka pungkula tiliwakaṟa pulanya waḻkuntjikitja alatjiṯu.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Kaya aṉangu Jew kutjupa tjuṯa pitjangu Antiyaka panya kutjupanguṟu munu Akani-yamalanguṟu kuḻu munuya paluṟu tjana aṉangu panya tjuṯa wituwituṉu Paulaku kuraringkula pikaringkunytjaku munu palunya puḻingka atuṟa iluntankunytjaku. Kaya mulapaṯu Paulanya puḻingka atuṟa atuṟa ma-iṯarikatira uṟilta waṉingu ngunti ilunyangka-palku kuliṟa.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Palu aṉangu panya Jesuku walytja tjuṯaya palulakutu pitjala katuku para-ngaṟala waṉaningi, ka Paulanya pakaṉu munu palulanguṟu waḻikutu maḻaku anu palumpa ngurakutu. Munu tjiṉṯungka Paulanya pula Paanapatjanya tjunguringkula anu maḻaku ngura panya Tuupilakutu. |src="tnACT14V20.tif" size="col" loc="p" ref="14:20"
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Munu pula ngura pala palula Tjukurpa Palya Jesunyatjara tjanala tjakultjunangi, kaya tjuṯa mulapa Mayatja Jesuku walytjaringu. Ka pula nyara palulanguṟu maḻaku anu ngura panya Litjuṟalakutu munu Akani-yamalakutu munu Antiyaka kutjupakutu panya ngura paluṟu manta Pitjitiyala ngaṟangi.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Munu ngura nyara palula tjanala, paluṟu pula aṉangu panya Jesuku walytjaringkunytja tjuṯa piṟuku wangkara rapaningi, tjana mulamularingkunytjatjanungku rawangku tungun-tunguntu Jesunya waṉantjaku. Munu pula wangkara nintiningi alatji, “Nganaṉa mantangka nyanga wanka nyinanyangka Jesunya wantipai tjuṯangku nganaṉanya rawangku kuralku Jesuku mulamularingkunyangka, kala uti tungun-tungunpa ngaṟama Jesunya wantinytja wiya Godalu nganaṉanya ngula rawangku kanyintjaku ngura ilkaṟitjangka.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Munu pula ngura kutjupangka kutjupangka para-pitjaliṟa, Jesuku walytja tjuṯanguṟu wati maṉkurpa ngurkantaṟa tjunangi, Jesuku walytja tjuṯa ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯa aṯunymaṟa kanyintjaku. Munu pula ngura nyara palula tjanala, wati aṯunymankupai maṉkurpa ngurkantankunytjatjanungku mai wantira, Godala tjanampa puḻkaṟa tjapiningi, “Mayatja! Nyanga paluṟu tjana nyuntumpa puḻkaṟa mulamularinganyi, ka tjananya witulyanama nyuntumpa walytja tjuṯa tjukaṟurungku aṯunymaṟa kanyintjaku.”
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Munu pula palulanguṟu anu manta Pitjitiyala nguṟurwanu manta Pampiliyalakutu.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Munu pula manta nyara palula ngura tawunu ini Puukala wirkaṟa Tjukurpa Palya Jesunyatjara tjakultjunangi aṉangu tjuṯangka. Munu pula palula maḻangka tjaṟukutu ukalingu ngura ini Ataliyalakutu.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Munu pula palulanguṟu pautangka tatiṟa uṟungka ma-itipiringu maḻaku manta Tjiṟiyalakutu munu pula mantangka wirkaṟa ukalingkula tjina anu tawunu panya Antiyakalakutu. Panya ngura nyara palulanguṟuya palunya pulanya ngaṉmanytju Godala tjapiṟa iyaṉu, palunya pulanya wankaṟu katiṟinkunytjaku, pula kuṉpungku waṟka ngura tjuṯangka palyantjaku. Ka pula waṟka panya palunya palyaṟa wiyantjatjanu maḻaku wirkanulta ngurakutu.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Munu pula Antiyakala wirkaṟa Jesuku walytja tjuṯa aḻṯingu tjunguringkunytjaku munu pula tjanala tjakultjunangi Godalu palula pulalawanungku palyantja uwankara. Munu pula wangkangi alatji, “Panya Godalu aṉangu Jew wiya tjuṯa kuḻu aḻṯingu tjana kuḻu kuliṟa mulamularingkula Jesuku walytjaringkunytjaku.”
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Munu pula palulanguṟu ngura nyara palula rawa alatjiṯu nyinangi tjanala tjungu, Jesuku panya walytja tjuṯangka.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.