Atos 14
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Ka Paulalu pula Paanapatjalu tjukurpa panya palu puṟunypaṯu wangkangi ngura ini Akani-yamala. Paluṟu pula Jew tjuṯaku waḻi inmatjangka tjarpangu, kaya paluṟu pula tjukurpa uti wiṟu mulapa wangkanyangka kuliṟa aṉangu winki mulamularingu Jew tjuṯa munu Jew wiya tjuṯa kuḻu.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Palu Jew kutjupa tjuṯangkuya mulamularingkunytja wiyangku wantingi, munuya paluṟu tjana Jew wiya tjuṯa wituwituningi Paulaku pulampa munu Jesuku walytja kutjupa tjuṯaku kuḻu kuraringkula tjananya wangkara kurantjaku.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Palu Paulanya pula ngura nyara palula rawa nguwanpa nyinangi, munu pula rapangku alatjiṯu Mayatja Jesuku tjukurpa wangkangi aṉangu tjuṯangka, tjukurpa panya Godalu aṉangu uwankaraku pukuḻtju puḻkangku palyantja Jesulawanungku. Ka pula tjukurpa wangkanyangka Godalu pulanya witulyanu kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa paluṟu witulyankunyangka palyantjaku. Kaya aṉangu tjuṯangku tjukurpa pula wangkanyangka mulamularingu alatji kuliṟa, “Awari! Godanya puḻka mulapa nyinanyi, munulampa pukuḻtju puḻkangku palyaṉu Jesulawanungku.”
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Ka nyara palulanguṟu ngura nyara palula aṉangu tjuṯa tjararingu, kaya tjara kutjupa wati panya Paulaku pulampa mulamularingu Jesulu panya iyantja kutjaraku munuya pulala tjunguringu. Kaya tjara kutjupangku mulamularingkuwiyangku wantira Jew kuranyitja tjuṯangka tjunguringu.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Munuya kampangkaṯu wangkara kuliningi Paulanya pulanya puḻingka atuṟa iluntankunytjikitjangku. Paluṟu tjana panyaya Jew tjuṯangku munu Jew wiya tjuṯangku munu tjanampa mayatja kuranyitja tjuṯangku kuḻu kampangkaṯu wangkangi pulanya pungkunytjikitjangku.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 — ausente —
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 — ausente —
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Ka ngura nyara Litjuṟala wati nyumpu nyinangi, panya paluṟu tjina para-ngaṟanytja wiyaṯu nyumpu alatjiṯu nyinara puḻkaringu.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Munu wati paluṟu nyinara kuliningi Paulalu tjukurpa wangkanyangka. Ka paluṟu wati panya palunya tjukaṟurungku nyangangi nyinara kulinnyangka munu kulinu, “Wati nyanga paluṟu mulapa mulamularinganyi Jesuku palunya palyaṟunguntjaku.” |src="tnACT14V09.tif" size="col" loc="p" ref="14:9-10"
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Munu paluṟu nyakula wangkangu, “Wati ngana! Pakaṟa ngaṟa tjinangku paḻtjuṟa!” Ka wati panya nyumpu mulapaṯu mapalku pakaṉu munu para-ngaṟangi.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Kaya aṉangu tjuṯangku Paulalu palyannyangka nyakula puṯu kuliningi munuya wangka walytjangku Lakaniyaku wangkangku mirara wangkangu, “Awari! Nganampa god kutjaraya kuwari aṉanguringu munu pula nganaṉalakutu pitjangu.” (Panya manta nyara palunya nguraṟa tjuṯangku tjanampa god ini Umitjanya pulanya Tjuutjinya waḻkulpai.)
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Munuya palulanguṟu Paanapatjanya nyakula wangkangu, “Nyangatja nganampa god ini Tjuutjinya.” Munuya palu puṟunypaṯu Paulanya tjukurpa rawangku wangkanyangka kuliṟa wangkangu, “Nyangatja nganampa panya god kutjupa ini Umitjanya.”
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Ka ngura nyara palula itingka timpula ngaṟangi tjana Tjuutjinya waḻkulpai. Ka wati tjanampa tjukurtjara kuḻu nyinangi nyara palula munu paluṟu puluka nyiṯayira tjuṯa munu ukiṟi inuntji wiṟu tjuṯa kuḻu ngalya-katingu tawunuku kaita puḻkakutu, panya aṉangu nyara palunya nguraṟa tjuṯaya mukuringangi kuka pungkula tiliwakaṟa palunya pulanya waḻkuntjikitja tjanampa god kutjara-palku kuliṟa.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Ka wati panya Paulalu pula kulinu tjana alatjingantjikitjangku wangkanyangka munu pula tjituṟu-tjituṟurira mantara pulanku tjilpirpungkula ma-wirtjapakaṉu aṉangu tjuṯakutu munu pula mirara wangkangu,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Aṉangu tjuṯa! Nyaaku nyura nyanga alatjinanyi? Panya ngali aṉangu alatjiṯu nyuranya puṟunypa, munuli pitjangu Tjukurpa Palya Jesunyatjara nyurala tjakultjunkunytjikitja. Wanyuya ngunti kulilwiyangku wantima munuya God panya wankaku mukuringama, panya paluṟu ilkaṟi, manta, uṟu kuḻu paluṉu munu ilkaṟitja, mantatja, uṟutja uwankara kuḻu.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Munu panya paluṟu iriti aṉangu tjuṯa palumpa watarkurinyangka wantir'iyaṉu tjananku walytjangku kuliṟa palyantjaku.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Palu aṉangu tjuṯa iritinguṟu alatjiṯu palumpa ninti nyinangi panya tjana nyangangi paluṟu rawangku tjanampa wiṟu tjuṯa palyalkatinyangka, panya paluṟu wiṟungku mina iyalpai ilkaṟinguṟu puyiṟa mai pakaltjingantjaku, ka mai paluṟu puḻkaringkula kuṟuringkunyangka nyura mantjiṟa ngalkula paḻtjaringkula kurunpa pukuḻpa mulapa nyinapai.” Alatji pula wangkangi.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Palu paluṟu pula tjukurpa nyanga palunya wangkara puṯu markuningi aṉangu panya tjuṯa, kaya paluṟu tjana tungunpungangi kuka pungkula tiliwakaṟa pulanya waḻkuntjikitja alatjiṯu.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Kaya aṉangu Jew kutjupa tjuṯa pitjangu Antiyaka panya kutjupanguṟu munu Akani-yamalanguṟu kuḻu munuya paluṟu tjana aṉangu panya tjuṯa wituwituṉu Paulaku kuraringkula pikaringkunytjaku munu palunya puḻingka atuṟa iluntankunytjaku. Kaya mulapaṯu Paulanya puḻingka atuṟa atuṟa ma-iṯarikatira uṟilta waṉingu ngunti ilunyangka-palku kuliṟa.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Palu aṉangu panya Jesuku walytja tjuṯaya palulakutu pitjala katuku para-ngaṟala waṉaningi, ka Paulanya pakaṉu munu palulanguṟu waḻikutu maḻaku anu palumpa ngurakutu. Munu tjiṉṯungka Paulanya pula Paanapatjanya tjunguringkula anu maḻaku ngura panya Tuupilakutu. |src="tnACT14V20.tif" size="col" loc="p" ref="14:20"
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Munu pula ngura pala palula Tjukurpa Palya Jesunyatjara tjanala tjakultjunangi, kaya tjuṯa mulapa Mayatja Jesuku walytjaringu. Ka pula nyara palulanguṟu maḻaku anu ngura panya Litjuṟalakutu munu Akani-yamalakutu munu Antiyaka kutjupakutu panya ngura paluṟu manta Pitjitiyala ngaṟangi.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Munu ngura nyara palula tjanala, paluṟu pula aṉangu panya Jesuku walytjaringkunytja tjuṯa piṟuku wangkara rapaningi, tjana mulamularingkunytjatjanungku rawangku tungun-tunguntu Jesunya waṉantjaku. Munu pula wangkara nintiningi alatji, “Nganaṉa mantangka nyanga wanka nyinanyangka Jesunya wantipai tjuṯangku nganaṉanya rawangku kuralku Jesuku mulamularingkunyangka, kala uti tungun-tungunpa ngaṟama Jesunya wantinytja wiya Godalu nganaṉanya ngula rawangku kanyintjaku ngura ilkaṟitjangka.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Munu pula ngura kutjupangka kutjupangka para-pitjaliṟa, Jesuku walytja tjuṯanguṟu wati maṉkurpa ngurkantaṟa tjunangi, Jesuku walytja tjuṯa ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯa aṯunymaṟa kanyintjaku. Munu pula ngura nyara palula tjanala, wati aṯunymankupai maṉkurpa ngurkantankunytjatjanungku mai wantira, Godala tjanampa puḻkaṟa tjapiningi, “Mayatja! Nyanga paluṟu tjana nyuntumpa puḻkaṟa mulamularinganyi, ka tjananya witulyanama nyuntumpa walytja tjuṯa tjukaṟurungku aṯunymaṟa kanyintjaku.”
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Munu pula palulanguṟu anu manta Pitjitiyala nguṟurwanu manta Pampiliyalakutu.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Munu pula manta nyara palula ngura tawunu ini Puukala wirkaṟa Tjukurpa Palya Jesunyatjara tjakultjunangi aṉangu tjuṯangka. Munu pula palula maḻangka tjaṟukutu ukalingu ngura ini Ataliyalakutu.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Munu pula palulanguṟu pautangka tatiṟa uṟungka ma-itipiringu maḻaku manta Tjiṟiyalakutu munu pula mantangka wirkaṟa ukalingkula tjina anu tawunu panya Antiyakalakutu. Panya ngura nyara palulanguṟuya palunya pulanya ngaṉmanytju Godala tjapiṟa iyaṉu, palunya pulanya wankaṟu katiṟinkunytjaku, pula kuṉpungku waṟka ngura tjuṯangka palyantjaku. Ka pula waṟka panya palunya palyaṟa wiyantjatjanu maḻaku wirkanulta ngurakutu.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Munu pula Antiyakala wirkaṟa Jesuku walytja tjuṯa aḻṯingu tjunguringkunytjaku munu pula tjanala tjakultjunangi Godalu palula pulalawanungku palyantja uwankara. Munu pula wangkangi alatji, “Panya Godalu aṉangu Jew wiya tjuṯa kuḻu aḻṯingu tjana kuḻu kuliṟa mulamularingkula Jesuku walytjaringkunytjaku.”
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Munu pula palulanguṟu ngura nyara palula rawa alatjiṯu nyinangi tjanala tjungu, Jesuku panya walytja tjuṯangka.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.