Atos 14
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 Ka Paulalu pula Paanapatjalu tjukurpa panya palu puṟunypaṯu wangkangi ngura ini Akani-yamala. Paluṟu pula Jew tjuṯaku waḻi inmatjangka tjarpangu, kaya paluṟu pula tjukurpa uti wiṟu mulapa wangkanyangka kuliṟa aṉangu winki mulamularingu Jew tjuṯa munu Jew wiya tjuṯa kuḻu.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Palu Jew kutjupa tjuṯangkuya mulamularingkunytja wiyangku wantingi, munuya paluṟu tjana Jew wiya tjuṯa wituwituningi Paulaku pulampa munu Jesuku walytja kutjupa tjuṯaku kuḻu kuraringkula tjananya wangkara kurantjaku.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Palu Paulanya pula ngura nyara palula rawa nguwanpa nyinangi, munu pula rapangku alatjiṯu Mayatja Jesuku tjukurpa wangkangi aṉangu tjuṯangka, tjukurpa panya Godalu aṉangu uwankaraku pukuḻtju puḻkangku palyantja Jesulawanungku. Ka pula tjukurpa wangkanyangka Godalu pulanya witulyanu kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa paluṟu witulyankunyangka palyantjaku. Kaya aṉangu tjuṯangku tjukurpa pula wangkanyangka mulamularingu alatji kuliṟa, “Awari! Godanya puḻka mulapa nyinanyi, munulampa pukuḻtju puḻkangku palyaṉu Jesulawanungku.”
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Ka nyara palulanguṟu ngura nyara palula aṉangu tjuṯa tjararingu, kaya tjara kutjupa wati panya Paulaku pulampa mulamularingu Jesulu panya iyantja kutjaraku munuya pulala tjunguringu. Kaya tjara kutjupangku mulamularingkuwiyangku wantira Jew kuranyitja tjuṯangka tjunguringu.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Munuya kampangkaṯu wangkara kuliningi Paulanya pulanya puḻingka atuṟa iluntankunytjikitjangku. Paluṟu tjana panyaya Jew tjuṯangku munu Jew wiya tjuṯangku munu tjanampa mayatja kuranyitja tjuṯangku kuḻu kampangkaṯu wangkangi pulanya pungkunytjikitjangku.
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 — ausente —
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 — ausente —
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Ka ngura nyara Litjuṟala wati nyumpu nyinangi, panya paluṟu tjina para-ngaṟanytja wiyaṯu nyumpu alatjiṯu nyinara puḻkaringu.
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 Munu wati paluṟu nyinara kuliningi Paulalu tjukurpa wangkanyangka. Ka paluṟu wati panya palunya tjukaṟurungku nyangangi nyinara kulinnyangka munu kulinu, “Wati nyanga paluṟu mulapa mulamularinganyi Jesuku palunya palyaṟunguntjaku.” |src="tnACT14V09.tif" size="col" loc="p" ref="14:9-10"
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 Munu paluṟu nyakula wangkangu, “Wati ngana! Pakaṟa ngaṟa tjinangku paḻtjuṟa!” Ka wati panya nyumpu mulapaṯu mapalku pakaṉu munu para-ngaṟangi.
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Kaya aṉangu tjuṯangku Paulalu palyannyangka nyakula puṯu kuliningi munuya wangka walytjangku Lakaniyaku wangkangku mirara wangkangu, “Awari! Nganampa god kutjaraya kuwari aṉanguringu munu pula nganaṉalakutu pitjangu.” (Panya manta nyara palunya nguraṟa tjuṯangku tjanampa god ini Umitjanya pulanya Tjuutjinya waḻkulpai.)
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 Munuya palulanguṟu Paanapatjanya nyakula wangkangu, “Nyangatja nganampa god ini Tjuutjinya.” Munuya palu puṟunypaṯu Paulanya tjukurpa rawangku wangkanyangka kuliṟa wangkangu, “Nyangatja nganampa panya god kutjupa ini Umitjanya.”
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 Ka ngura nyara palula itingka timpula ngaṟangi tjana Tjuutjinya waḻkulpai. Ka wati tjanampa tjukurtjara kuḻu nyinangi nyara palula munu paluṟu puluka nyiṯayira tjuṯa munu ukiṟi inuntji wiṟu tjuṯa kuḻu ngalya-katingu tawunuku kaita puḻkakutu, panya aṉangu nyara palunya nguraṟa tjuṯaya mukuringangi kuka pungkula tiliwakaṟa palunya pulanya waḻkuntjikitja tjanampa god kutjara-palku kuliṟa.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Ka wati panya Paulalu pula kulinu tjana alatjingantjikitjangku wangkanyangka munu pula tjituṟu-tjituṟurira mantara pulanku tjilpirpungkula ma-wirtjapakaṉu aṉangu tjuṯakutu munu pula mirara wangkangu,
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 “Aṉangu tjuṯa! Nyaaku nyura nyanga alatjinanyi? Panya ngali aṉangu alatjiṯu nyuranya puṟunypa, munuli pitjangu Tjukurpa Palya Jesunyatjara nyurala tjakultjunkunytjikitja. Wanyuya ngunti kulilwiyangku wantima munuya God panya wankaku mukuringama, panya paluṟu ilkaṟi, manta, uṟu kuḻu paluṉu munu ilkaṟitja, mantatja, uṟutja uwankara kuḻu.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Munu panya paluṟu iriti aṉangu tjuṯa palumpa watarkurinyangka wantir'iyaṉu tjananku walytjangku kuliṟa palyantjaku.
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Palu aṉangu tjuṯa iritinguṟu alatjiṯu palumpa ninti nyinangi panya tjana nyangangi paluṟu rawangku tjanampa wiṟu tjuṯa palyalkatinyangka, panya paluṟu wiṟungku mina iyalpai ilkaṟinguṟu puyiṟa mai pakaltjingantjaku, ka mai paluṟu puḻkaringkula kuṟuringkunyangka nyura mantjiṟa ngalkula paḻtjaringkula kurunpa pukuḻpa mulapa nyinapai.” Alatji pula wangkangi.
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Palu paluṟu pula tjukurpa nyanga palunya wangkara puṯu markuningi aṉangu panya tjuṯa, kaya paluṟu tjana tungunpungangi kuka pungkula tiliwakaṟa pulanya waḻkuntjikitja alatjiṯu.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Kaya aṉangu Jew kutjupa tjuṯa pitjangu Antiyaka panya kutjupanguṟu munu Akani-yamalanguṟu kuḻu munuya paluṟu tjana aṉangu panya tjuṯa wituwituṉu Paulaku kuraringkula pikaringkunytjaku munu palunya puḻingka atuṟa iluntankunytjaku. Kaya mulapaṯu Paulanya puḻingka atuṟa atuṟa ma-iṯarikatira uṟilta waṉingu ngunti ilunyangka-palku kuliṟa.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Palu aṉangu panya Jesuku walytja tjuṯaya palulakutu pitjala katuku para-ngaṟala waṉaningi, ka Paulanya pakaṉu munu palulanguṟu waḻikutu maḻaku anu palumpa ngurakutu. Munu tjiṉṯungka Paulanya pula Paanapatjanya tjunguringkula anu maḻaku ngura panya Tuupilakutu. |src="tnACT14V20.tif" size="col" loc="p" ref="14:20"
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 Munu pula ngura pala palula Tjukurpa Palya Jesunyatjara tjanala tjakultjunangi, kaya tjuṯa mulapa Mayatja Jesuku walytjaringu. Ka pula nyara palulanguṟu maḻaku anu ngura panya Litjuṟalakutu munu Akani-yamalakutu munu Antiyaka kutjupakutu panya ngura paluṟu manta Pitjitiyala ngaṟangi.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Munu ngura nyara palula tjanala, paluṟu pula aṉangu panya Jesuku walytjaringkunytja tjuṯa piṟuku wangkara rapaningi, tjana mulamularingkunytjatjanungku rawangku tungun-tunguntu Jesunya waṉantjaku. Munu pula wangkara nintiningi alatji, “Nganaṉa mantangka nyanga wanka nyinanyangka Jesunya wantipai tjuṯangku nganaṉanya rawangku kuralku Jesuku mulamularingkunyangka, kala uti tungun-tungunpa ngaṟama Jesunya wantinytja wiya Godalu nganaṉanya ngula rawangku kanyintjaku ngura ilkaṟitjangka.”
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Munu pula ngura kutjupangka kutjupangka para-pitjaliṟa, Jesuku walytja tjuṯanguṟu wati maṉkurpa ngurkantaṟa tjunangi, Jesuku walytja tjuṯa ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯa aṯunymaṟa kanyintjaku. Munu pula ngura nyara palula tjanala, wati aṯunymankupai maṉkurpa ngurkantankunytjatjanungku mai wantira, Godala tjanampa puḻkaṟa tjapiningi, “Mayatja! Nyanga paluṟu tjana nyuntumpa puḻkaṟa mulamularinganyi, ka tjananya witulyanama nyuntumpa walytja tjuṯa tjukaṟurungku aṯunymaṟa kanyintjaku.”
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Munu pula palulanguṟu anu manta Pitjitiyala nguṟurwanu manta Pampiliyalakutu.
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 Munu pula manta nyara palula ngura tawunu ini Puukala wirkaṟa Tjukurpa Palya Jesunyatjara tjakultjunangi aṉangu tjuṯangka. Munu pula palula maḻangka tjaṟukutu ukalingu ngura ini Ataliyalakutu.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 Munu pula palulanguṟu pautangka tatiṟa uṟungka ma-itipiringu maḻaku manta Tjiṟiyalakutu munu pula mantangka wirkaṟa ukalingkula tjina anu tawunu panya Antiyakalakutu. Panya ngura nyara palulanguṟuya palunya pulanya ngaṉmanytju Godala tjapiṟa iyaṉu, palunya pulanya wankaṟu katiṟinkunytjaku, pula kuṉpungku waṟka ngura tjuṯangka palyantjaku. Ka pula waṟka panya palunya palyaṟa wiyantjatjanu maḻaku wirkanulta ngurakutu.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 Munu pula Antiyakala wirkaṟa Jesuku walytja tjuṯa aḻṯingu tjunguringkunytjaku munu pula tjanala tjakultjunangi Godalu palula pulalawanungku palyantja uwankara. Munu pula wangkangi alatji, “Panya Godalu aṉangu Jew wiya tjuṯa kuḻu aḻṯingu tjana kuḻu kuliṟa mulamularingkula Jesuku walytjaringkunytjaku.”
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Munu pula palulanguṟu ngura nyara palula rawa alatjiṯu nyinangi tjanala tjungu, Jesuku panya walytja tjuṯangka.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.